Gruczolakorak jelita i okrężnicy

Gruczolakorak jelita jest guzem nowotworowym, który wyrasta z komórek gruczołowych (kubkowych) wewnętrznej warstwy jelita. Stanowi do 80% wszystkich złośliwych nowotworów jelita. Szczególnie dotknięte części jelita grubego, rzadko - cienkie.

Według statystyk, u kobiet, gruczolakorak jelita grubego jest drugim po nowotworze najczęściej występującym rakiem, a u mężczyzn - trzecim - raka płuc i prostaty. W sumie rak jelita grubego stanowi 15% wszystkich nowotworów złośliwych.

Choroba jest poważnym problemem w krajach rozwiniętych. Najwyższe rozpowszechnienie w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Anglii. Nie zapominajmy, że w tych krajach najlepiej sprawdza się wykrywanie onkopatologii. Rosja zajmuje piąte miejsce.

Maksymalną częstość występowania obserwuje się w wieku 40-70 lat. Światowa Organizacja Zdrowia odnotowała tendencję do odmłodzenia patologii. Trudność w szybkiej diagnozie polega na braku objawów we wczesnym stadium i na gwałtownym postępie wzrostu w przyszłości.

Trochę o jelitach i sprawcach tej choroby

Jelito ludzkie dzieli się na 2 części: cienką i grubą. Od subtelnego zaczyna się połączenie z żołądkiem. Rozróżnij:

  • dwunastnica;
  • chudy;
  • biodrowy.

Tutaj znajduje się maksymalna liczba enzymów, trawienie i przyswajanie składników odżywczych. Wszystko, co potrzebne, jest wchłaniane do krwi. Jelito grube zapewnia akumulację, odwrotną absorpcję wody, tworzenie masy z żużla, usuwanie ich z ciała. Dzieli się:

  • na kątnicy z dodatkiem robaka (dodatek);
  • kolonialny z czterema częściami (rosnącą, poprzeczną, zstępującą, sigmoidalną i bezpośrednią).

Końcowym segmentem jest bańka odbytnicy, kanał odbytu i odbyt. Komórki gruczołowe znajdują się na błonie śluzowej wszystkich części. Są zaklinowane między nabłonkiem, nie ma kosmków na wierzchołkach kosmków. Łącznie do 9,5% kompozycji komórkowej błony śluzowej jelita cienkiego, stężenie wzrasta, gdy zbliża się do grubej części. Różnią się od sąsiednich możliwości zdolnością do wytwarzania śluzu, niezbędnego do ochrony ściany przed przemijającym odchodami.

Po wydzieleniu do jelita znów stają się pryzmatyczne. Zwyrodnienie złośliwe charakteryzuje się początkowo powolnym wzrostem wewnątrz jelita (wzrost endofityczny) lub zewnętrznie (wzrost egzofityczny), a następnie szybkim przejściem do przerzutów wzdłuż naczyń do najbliższego węzła chłonnego, płuc, wątroby i innych narządów.

Najcięższy przebieg obserwuje się w młodym wieku. Wynika to z anatomicznych zmian w naczyniach krwionośnych u ludzi po 40 roku życia: światło zmniejsza się, aktywność przerzutów jest mniej wyraźna. A do 30 lat jelita ma wyraźną sieć naczyniową i limfatyczną, zapewnia wysokie ryzyko przerzutów.

Przyczyny

Dla rozważenia przyczyn gruczolakoraka wyodrębnimy część ogólną, charakterystyczną dla każdej lokalizacji nowotworów. A najbardziej typowe czynniki ryzyka będą brane pod uwagę w konkretnych przypadkach.

Stwierdzono, że zwyrodnienie guza komórek gruczołowych może być spowodowane niewłaściwą dietą o zwiększonym zastosowaniu:

  • tłuszcze zwierzęce z mięsa, masła;
  • ekscesy słodyczy;
  • smażone, wędzone, pikantne potrawy;
  • napoje alkoholowe.

W tej diecie nie wystarczy:

Czynniki ryzyka obejmują:

  • skłonność do zaparć;
  • polipy jelita;
  • przewlekłe zapalenie (zapalenie okrężnicy, zapalenie jelit);
  • dziedziczna predyspozycja;
  • niska jakość wody pitnej;
  • długie doświadczenie zawodowe w zakresie zagrożeń zawodowych;
  • obecność wirusa brodawczaka;
  • zauroczenie seksem analnym.

Rodzaje nowotworów w zależności od zmian komórkowych

Wzrost guza zmienia wygląd komórek gruczołowych. Najmniej niebezpieczne są te komórki, które różnią się niewiele od normalnych komórek. Różnicowanie (rozróżnianie) według stopnia odchylenia można przeprowadzić za pomocą badania cytologicznego materiału do biopsji. Im bardziej wyraźne są cechy wyróżniające, tym mniej różnicują komórki rakowe.

Wśród nowotworów typu gruczolakoraka jelita są:

  1. Wysoce zróżnicowany nowotwór - pod silnym powiększeniem mikroskopu, w przeciwieństwie do normalnych, widoczne są powiększone jądra komórkowe, nie ma zmian funkcjonalnych, więc skuteczne leczenie jest na czas. Szczególnie skuteczna jest terapia pacjentów w podeszłym wieku. Może osiągnąć długotrwałą remisję. U młodych pacjentów prawdopodobieństwo nawrotu choroby nie ustępuje w ciągu najbliższych 12 miesięcy.
  2. Umiarkowanie zróżnicowany gruczolakorak - osiąga duże rozmiary, komórki rosną duże, powodują obraz niedrożności jelit, krwawienie, pęknięcie ściany. Przebieg kliniczny jest skomplikowany z powodu zapalenia otrzewnej i powstawania przetok. Ryzyko przejścia na gatunki niskiego stopnia jest wysokie. Jednak po chirurgicznym usunięciu i następującym po nim leczeniu pięcioletnie przeżycie obserwuje się u 70-75% pacjentów.
  3. Nisko zróżnicowany - guz różni się polimorfizmem (zróżnicowana kompozycja komórek), rośnie bardzo aktywnie, szybko rozprzestrzenia się na inne narządy, wpływa na węzły chłonne. Nie ma wyraźnych granic. Operację pokazano na wczesnym etapie, trudno jest przewidzieć z góry czas trwania remisji. W późniejszym terminie leczenie jest nieskuteczne.

W zależności od rodzaju komórek gruczołowych gruczolakorak jelita dzieli się na:

  1. Guz śluzowy (śluzowy) - składa się z nabłonka, śluzu z mucyną, nie ma wyraźnych granic, przeważnie jest przerzutowy do sąsiednich węzłów chłonnych. Ważne jest, aby gatunek ten nie był wrażliwy na działanie radioterapii. Dlatego daje częste nawroty.
  2. Ring-celled - wyróżnia się znaczną złośliwością, jest częściej wykrywany z wieloma przerzutami. Zwłaszcza w wątrobie i węzłach chłonnych. Bardziej wpływa na młodych ludzi i znajduje się w błonie śluzowej okrężnicy.
  3. Ploskokletochnuyu - ma wysoki stopień złośliwości, najczęstszą lokalizację - odbyt. Kiełkuje w pęcherzu, pochwie, prostacie, moczowódach. Wyniki leczenia charakteryzują się częstymi nawrotami, niewielką przeżywalnością (do pięciu lat, nie więcej niż 1/3 pacjentów na żywo, reszta umiera w ciągu pierwszych 3 lat).
  4. Rurkowaty - guz o niewyraźnych konturach składa się z formacji podobnych do rurki w postaci kostek lub cylindrów. Wymiary mogą być małe, rosną stopniowo i różnią się skłonnością do masywnego krwawienia. Występuje u połowy pacjentów z rakiem jelita.

Cechy objawów w zależności od umiejscowienia w jelicie

Złośliwe uszkodzenie różnych części grubego i cienkiego jelita ma swoje szczególne właściwości i różnice w przebiegu klinicznym.

Przerwanie jelita cienkiego

Gruczolakorak jest częściej zlokalizowany w jelicie krętym i 12 palcach. Może rosnąć w formie pierścienia i pokrywać całe światło jelita, prowadząc do zwężenia i niedrożności. Jednak w pewnych obszarach możliwy jest wzrost naciekowy, wtedy nie występują objawy niedrożności.

W połączeniu z innymi rodzajami nowotworów: krętego chłoniaka (18% w przypadkach zlokalizowanych w obszarze biodrowym) lymphogranulomatosis (choroba Hodgkina), mięsaki limfatyczne z (chłoniak nieziarniczy).

Obrzęk sutka puffera

Formacja stożkowa, nazwana w anatomii brodawki Fatera, znajduje się w środku opadającego odcinka dwunastnicy, 12-14 cm od odźwiernika. Mieści zwieracza Oddiego. Jest to muskularna miazga, która reguluje przepływ żółci i soku trzustkowego do dwunastnicy. Wpływa na blokowanie nawrotu treści jelitowej do leżących nad nią kanałów.

W obszarze kału brodawki różnią się guzami o różnej genezie. W tym przypadku nowotwory są możliwe z nabłonka trzustki, przewodu żółciowego. Różnią się one niewielkim rozmiarem i powolnym wzrostem.

Pacjenci są:

  • utrata apetytu;
  • wymioty;
  • znaczna utrata wagi;
  • żółtaczka skóry i twardówki;
  • swędzenie skóry;
  • ból w górnej części brzucha, możliwe napromienienie w plecach;
  • niejasny wzrost temperatury;
  • krew w kale.

Guzy jelita grubego

Lokalizacja i struktura gruczołowych gruczołów okrężnicy różnią się konsystencją, wielkością, stopniem zróżnicowania. U 40% pacjentów stwierdza się nowotwór poprzecznej okrężnicy. W 20% przypadków obserwuje się gruczolakoraka jelita ślepego. Rak odbytnicy jest w przybliżeniu taki sam.

Wszystkie nowotwory wywołują reakcję zapalną jelita i rozprzestrzeniają się w późnym okresie w postaci przerzutów, pojedynczych lub licznych stazów. Wchodząc w otrzewną przez ścianę, nawet wysoce zróżnicowany gruczolakorak okrężnicy stopniowo powoduje:

  • utrata apetytu;
  • częste nudności z wymiotami;
  • niestabilny umiarkowany ból wzdłuż jelit;
  • zaparcia i biegunka;
  • w śluzie stolca wykryto ropę i zanieczyszczenia krwi.

Wraz ze wzrostem zatrucia z powodu infekcji pacjent pojawia się:

  • intensywny ból w jamie brzusznej;
  • wysoka gorączka;
  • oznaki zapalenia otrzewnej.

Cechy zmiany esicy okrężnicy

Czynniki ryzyka raka esicy to:

  • zaawansowany wiek pacjenta:
  • siedzący tryb życia;
  • długotrwałe zaparcia, urazu błonę śluzową kamieniami kamiennymi.

Do rozwoju raka należą takie choroby, jak:

  • polipowatość;
  • końcowe zapalenie jelita krętego;
  • uchyłka jelita;
  • niespecyficzne wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Guz charakteryzuje się trzema wariantami kursu:

  • wielkość do 15 mm w przypadku braku przerzutów;
  • do połowy światła jelita, ale bez kiełkowania ściany i pojedynczych regionalnych przerzutów;
  • całkowite zachodzenie na siebie światła jelita, kiełkowanie na sąsiednie narządy, z mnóstwem odległych przerzutów.

We wczesnym stadium zmiany możliwe jest powstawanie dysplazji śluzówkowej przedrakowej. Charakterystyczne objawy:

  • ból w dolnej części brzucha po lewej;
  • wzdęcia (obrzęk);
  • przemiana biegunki i zaparcia;
  • okresowo oznaki niedrożności jelit;
  • w kale obecność zanieczyszczeń śluzu, ropy, krwi.

Jaka jest różnica pomiędzy guzami ślepymi a odbytnicy?

Śródkól znajduje się na granicy jelita cienkiego i grubego. Tutaj najczęściej występują choroby przedrakowe (polipowatość). Klęska dotyka zarówno dzieci, jak i osoby starsze. Najważniejsze z nich to papillomawirusy, niezrównoważone odżywianie.

Proces trawienia kończy się w odbycie. W rozwoju gruczolakoraka główne znaczenie ma:

  • uraz z kamieniami z długimi zaparciami;
  • wirusy brodawczaków;
  • działanie toksycznych trujących substancji, wydalanych z kałem;
  • nie gojące się pęknięcia w odbycie;
  • wrzodziejące zapalenie okrężnicy;
  • seks analny.

Najczęściej dotyka mężczyzn po 50 latach. Wśród objawów są:

  • ból w odbytnicy podczas defekacji;
  • fałszywe pragnienia (tenesmus);
  • krwawienie z odbytu.

Anatomia odbytnicy wyróżnia 3 strefy:

Gruczolakorak często rozwija się w nabłonku strefy ampullarnej. Obszar odbytu jest bardziej charakterystyczny dla raka płaskokomórkowego. Kontury guza są nierówne, przypominając owrzodzenie z wygiętymi krawędziami. Szybko postępuje i daje przerzuty.

Klasyfikacja według etapów

Aby stworzyć jednolite podejście do oceny ciężkości gruczolakoraka, przyjęto międzynarodową klasyfikację. Dzieli wszystkie gruczolakoraki jelita na 5 etapów. Dla każdego jest zdefiniowany:

  • dopuszczalne wielkości wzrostu guza;
  • obecność bliskich i odległych przerzutów.

W stadium 0 - guz jest minimalny, nie kiełkuje nigdzie i nie ma przerzutów. W etapie I-II rozmiary są dopuszczalne od 2 do 5 i więcej cm, ale nie ma przerzutów. Trzeci etap dzieli się na:

  • IIIa - kiełkowanie w sąsiednie narządy i obecność przerzutów w węzłach chłonnych;
  • IIIc - łączy duże wymiary i obecność przerzutów tylko w sąsiednich narządach.

Etap IV - jest wykonywany z odległymi przerzutami, nawet jeśli rozmiar samego guza jest stosunkowo niewielki.

Istnieje klasyfikacja raka jelita grubego, która obejmuje taką cechę, jak zróżnicowanie składu komórkowego. Oznacza to, że:

  • Gx - postawić diagnozę, jeśli komórki nie mogą być zróżnicowane;
  • G1 - stopień różnicowania ocenia się jako wysoki, komórki są podobne do normalnych komórek nabłonka;
  • rak okrężnicy G2 - pokazuje średni stopień zwyrodnienia;
  • G3 - komórki nowotworowe są trochę jak normalne;
  • G4 - typ komórek odnosi się do niskiej jakości, różnią się największe złośliwości.

Objawy i objawy diagnostyczne

Oprócz tych ogólnych objawów można dodać objawy zaawansowanego stadium choroby:

  • guz jest wyczuwalny przez brzuch;
  • istnieje podejrzenie zapalenia otrzewnej;
  • wraz z rozwojem niedrożności, pacjent wymiotuje cielętami, zatrzymując ucieczkę gazów, intensywny ból;
  • towarzyszy osłabienie, utrata masy ciała;
  • często mają krwawienie z jelit.

Najważniejsze i najbardziej pouczające metody diagnostyczne to:

  • obserwatorzy;
  • biopsja;
  • badania histologiczne;
  • różne warianty endoskopii.

Wykrywanie markerów onkologicznych to substancje, które regularnie zwiększają stężenie przy pewnym typie nowotworu, są określane w krwi żylnej. W przypadku raka jelita grubego określ:

  • obecność markerów komórek nowotworowych CA 19-9 i CEA w przypadku podejrzenia raka odbytnicy;
  • antygen embrionalny nowotworu.

Endoskopia z wprowadzeniem sigmoidoskopii, fibrocolonoscopy w odbytnicy, laparoskopu do jamy brzusznej, jak również okazja do odkrywania tkaninę awaryjnych podczas operacji zapewnia lekarzom sposób ustanowienia umiarkowanie zróżnicowany wzrost komórek gruczołowych. Do cytologii są odpowiednie:

  • fragmenty tkanki;
  • wydruki usuniętej błony śluzowej;
  • ropny i wydzielina śluzowa.

Gruczolakorak jelita grubego nadal różni się zależnie od struktury histologicznej, odróżnia:

  • ciemnokomórkowy nowotwór;
  • śluzowy;
  • rak bez klasyfikacji.

Leczenie

Gruczolakorak jelita jest leczony trzema metodami:

  • usunięcie chirurgiczne;
  • chemioterapia;
  • Radioterapia.

Najczęściej konieczne jest łączenie i łączenie wszystkich dostępnych metod. Aby wybrać metodę operacji, uwzględnia się następujące elementy:

  • lokalizacja;
  • wymiary;
  • charakter różnicowania komórek;
  • klasyfikacja według systemu międzynarodowego.

Podczas przygotowań do operacji stosuje się specjalną żywność z mieszaninami bez żużli, systemem środków przeczyszczających i lewatywami oczyszczającymi, Fortrans "oznacza do usuwania szkodliwych substancji.

Operacyjne przeprowadzanie:

  • wycięcie (wycięcie) dotkniętego ograniczonego obszaru;
  • Znieczulenie (usunięcie) jelit, węzłów chłonnych i sąsiednich narządów z kiełkowaniem w nich przerzutów.

Zwykle operacja kończy się tworzeniem sztucznego kału na przedniej ścianie jamy brzusznej (kolostomii). Radioterapię przeprowadza się 5 dni przed operacją i miesiąc po niej. Strefa napromieniowania jest określana przez lokalizację wzrostu guza.

Do chemioterapii stosuj kombinacje powtarzanych kursów leków:

Funkcje opieki nad pacjentami

W okresie pooperacyjnym pacjenci są znacznie osłabieni. W związku ze stosowaniem chemioterapii i radioterapii, status odpornościowy gwałtownie spada. Są zagrożone infekcją przez dowolny patogen. Dlatego zaleca się:

  • częściej do zmiany bielizny;
  • codziennie angażuj się w procedury higieniczne (mycie zębów, płukanie jamy ustnej, wycieranie ciała);
  • zapobiegać powstawaniu odleżyn (zmieniać pozycję ciała, wygładzać fałdy pościeli, smarować skórę kamforowym alkoholem, masować);
  • w pierwszych dniach karmienie odbywa się za pomocą sondy i mieszanek dożylnych;
  • należy zapewnić stosowanie pieluch dla nietrzymania moczu;
  • podczas wymiany kalorymetru skórę wokół kolostomii należy ogrzać ciepłą wodą, wytrzeć ją do sucha;
  • prawdopodobnie lekarz zaleci smarowanie kremem.

Jakiego rodzaju jedzenie jest potrzebne?

Pokarm powinien wspierać siłę pacjenta, mieć wystarczającą ilość kalorii, nie zawierać elementów drażniących, lekkostrawnych. Ściśle przeciwwskazane:

  • tłuste posiłki;
  • pikantne przyprawy;
  • smażone i wędzone produkty mięsne;
  • alkohol;
  • fasola;
  • świeże warzywa w sałatkach.

Pacjent powinien być karmiony 6 razy dziennie, w małych porcjach. Przydatne:

  • gotowane kotlety na parze, klopsiki z niskotłuszczowego mięsa i drobiu;
  • non-fast seafood;
  • produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu;
  • owsianka w postaci płynnej z łyżeczką masła;
  • zupy z mleka, warzywa;
  • gotowane owoce i warzywa;
  • galaretka jagodowa, kompoty, herbaty z ziołami.

Pacjent będzie musiał przestrzegać diety przez całe życie.

Prognoza

W wyniku skojarzonego leczenia gruczolakoraka jelita można osiągnąć pięcioletni okres przeżycia w zależności od stadium:

  • na pierwszym etapie i leczenie pełnoprawne - u 80% pacjentów;
  • w drugim etapie - do 75%;
  • od pacjentów z IIIa - u połowy pacjentów;
  • z IIIb - nie więcej niż 40%.

Pacjenci w czwartym etapie mają charakter objawowy. Podane informacje mają na celu zaproszenie czytelników do aktywnej ochrony zdrowia ich bliskich. Jeśli nie mogą się zabezpieczyć, postaraj się jak najszybciej udać się do lekarza.

Co to jest gruczolakorak jelita grubego i ile osób będzie żyć

Gruczolakoraka okrężnicy jest wspólne nowotwory jelit wywodzące się z nabłonka, tkanki gruczołowej części ciała. Ten typ nowotworu stanowi osiemdziesiąt procent wszystkich przypadków patologii onkologicznych wpływających na błonę śluzową jelita. W grupie wysokiego ryzyka zachorowań ludzie dostają się po 50 latach, głównie mężczyźni. Mniej powszechna onkologia u dzieci i kobiet. Choroba może przez długi czas nie objawiać się objawami klinicznymi, co znacznie komplikuje jej rozpoznanie i powoduje wysoką śmiertelność z powodu tej choroby.

Na podstawie danych statystycznych częstość występowania tego rodzaju guza w ciągu ostatnich 20 lat wzrosła kilkakrotnie. Nowotwór może występować nawet u całkowicie zdrowych osób, aw ciągu roku większość pacjentów umiera. Gdy guz jest bardzo agresywny i może dawać przerzuty do sąsiadujących narządów lub węzłów chłonnych znajdują. W celu rozpoznania choroby w czasie warto zapoznać się z jej możliwymi objawami, a także sposobami diagnozy i leczenia.

Przyczyny

Gruczolakoraka okrężnicy, odnosi się do grupy raka jelita grubego, dokładny przyczyn tworzenia którego nie jest w pełni poznany. Specjaliści w tej dziedzinie medycyny identyfikują szereg czynników, które mogą wywołać rozwój tego typu raka:

  • obecność chorób jelita, polipowatości i innych łagodnych formacji tego narządu;
  • niewłaściwa dieta - regularne przyjmowanie zbyt tłustych, słonych i pikantnych potraw zawierających niewystarczającą ilość błonnika;
  • złe nawyki, w szczególności uzależnienie od napojów alkoholowych i palenia;
  • seks analny;
  • praca polegająca na interakcji ze szkodliwymi substancjami toksycznymi i chemicznymi;
  • predyspozycje genetyczne i dziedziczność;
  • zaparcia i kamienie stolca;
  • nieaktywny sposób życia.

W przypadku łagodnego tworzenia, jego złośliwa transformacja powoduje mutację w komórkach jelitowych. Może to prowadzić do zaburzeń krążenia krwi, jak również wszelkich innych czynników, które powodują dysfunkcje tego działu. Złośliwość może być spowodowana przez choroby-prowokatorzy, które obejmują:

  • wrzodziejące zapalenie okrężnicy;
  • zapalenie uchyłka;
  • zapalenie przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • polipowatość.

Powyższe czynniki nie we wszystkich przypadkach prowadzi do rozwoju nowotworów jelita gruczolakorak, ale tworzą optymalne warunki do ich tworzenia i dalszego rozwoju. Objawy i leczenie nowotworów w dużej mierze zależą od rodzaju i etapu rozwoju edukacji.

Klasyfikacja

W zależności od budowy histologicznej złośliwych komórek nowotworowych, gruczolakoraka jelita klasyfikacja obejmuje różne typy nowotworów:

  • wysoce zróżnicowany;
  • umiarkowanie zróżnicowane;
  • mało zróżnicowany;
  • ciemno-komórkowe gruczolakoraki jelita grubego;
  • nowotwory tabelaryczne;
  • Guzy śluzowe.

Każdy z tych typów formacji różni się szybkością, a także stopniem zaawansowania. Leczenie i rokowanie zależą przede wszystkim od rodzaju rozwijającego się guza.

Wysoce zróżnicowany

Ten rodzaj jest mniej niebezpieczny w porównaniu z formacjami innego typu gruczolakoraka, co wynika z minimalnej liczby komórek złośliwych. Jednocześnie komórki nowotworowe różnią się od komórek zdrowych zwiększeniem jąder, wykonując te same funkcje. Wysoce zróżnicowane gruczolakoraki okrężnicy charakteryzują się niskim poziomem złośliwości, dzięki czemu przewidywania pacjentów są bardziej korzystne. Dodatnią cechą tego nowotworu jest brak przerzutów w odległych narządach i tkankach ciała.

Umiarkowanie zróżnicowany

Przebieg umiarkowanie zróżnicowanych gruczolakoraków okrężnicy przebiega bardziej poważnie, a komórki nowotworowe rosną w całym regionie jelitowym, powodując jego niedrożność. Nowotwór osiąga dość duży rozmiar (2-5 cm) i ma na nie znaczący wpływ. Bez odpowiedniego leczenia guzy te mogą przejść do postaci niskiej jakości, która jest uważana za najbardziej agresywną.

Nisko zróżnicowany

Dwadzieścia procent gruczolakoraków rozwijających się w jelicie grubym rozpoznaje się w postaci niskiego stopnia z wysokim wskaźnikiem złośliwości. Komórki nowego wzrostu tej odmiany są podatne na szybki wzrost i wczesne przerzuty do najbliższych tkanek i narządów, co pozwala na rozpoznanie w początkowych stadiach choroby. Gruczolakoraki niskiego stopnia okrężnicy nie mają wyraźnych granic, dlatego ich przerzuty są kilka razy szybsze niż u innych gatunków tej patologii.

Zmiana może uchwycić duże obszary jelita i przeniknąć do innych tkanek. W dziewięćdziesięciu procentach przypadków nowotwory o niskim stopniu złośliwości nie reagują na leczenie, a wszystkim, co pozostaje dla lekarzy, jest przepisanie terapii łagodzącej objawy kliniczne.

Niezróżnicowany rak

Niezróżnicowana postać wyróżnia się obecnością komórek nietypowych na raka. Zgodnie ze strukturą histologiczną nie można jej przypisać innym rodzajom nowotworów. Nowotwór charakteryzuje się naciekowym wzrostem ściany otrzewnej i wczesnymi przerzutami do regionalnego układu węzłów chłonnych. Prognozy dla pacjentów z tym nowotworem są bardzo rozczarowujące.

Rurowy

Gdy występują nowotwory rurkowe, nie powodują objawów klinicznych przez długi czas, a objawy będą bardzo słabe. W rezultacie diagnoza guza często występuje na późniejszym etapie. Czasami obecność patologii może być wykryta losowo podczas promieni rentgenowskich. Choroba onkologiczna tego typu jest trudna do leczenia, więc prognoza jest niekorzystna.

Mucinous

Jednym z rzadkich gatunków jest śluzowaty gruczolakorak. Nowotwór powstaje z komórek torbielowatych wytwarzających śluz, więc większość nowotworów składa się ze składników śluzowych. Ten rodzaj patologii można zlokalizować w dowolnym narządzie ludzkiego ciała, a często komórki rakowe rozprzestrzeniają się na pobliskie węzły chłonne. Ponadto guz ten charakteryzuje się częstymi przypadkami nawrotów.

Objawy

We wczesnych stadiach progresji ten typ nowotworu nie powoduje objawów lub jest za mały. W przeważającej liczbie przypadków pojawienie się nowotworu jest już konsekwencją wcześniej powstałej przewlekłej choroby okrężnicy, na przykład stanu zapalnego odcinka odbytnicy. W tym przypadku objawy mogą być uznane przez pacjenta za zaostrzenie istniejącej dolegliwości. Możliwe objawy tej patologii to:

  • ból brzucha;
  • nudności z podmuchami wymiotów;
  • ogólne osłabienie i zmęczenie;
  • utrata apetytu i zmniejszenie całkowitej masy ciała;
  • występowanie biegunki;
  • wzdęcia;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • domieszka krwi i śluzu w kale.

Wszystkie te objawy są niespecyficzne i wraz z rozwojem nowotworu, jak również występowaniem przerzutów w odbytnicy i narządach odległych, ich objawy stają się bardziej intensywne. U pacjentów występuje ociężałość w jamie brzusznej i częste zgagi, a kał pojawia się w kale, co wskazuje na znaczne zatrucie.

Diagnostyka

W przypadku podejrzeń o powstawanie gruczolakoraka okrężnicy, jest to bezpośrednie wskazanie do wyznaczenia diagnozy w proktologii, podczas gdy radiografia odgrywa wiodącą rolę. Wykonaj także szereg innych badań laboratoryjnych i instrumentalnych, dzięki czemu możesz postawić dokładniejszą diagnozę. Przede wszystkim lekarz powinien zapoznać się z dolegliwościami pacjenta, odczuć jamę brzuszną i przeprowadzić badanie fizykalne. Badania laboratoryjne mogą być następujące:

  • ogólna analiza moczu;
  • analiza biochemiczna krwi i moczu;
  • analiza kału na krew utajoną;
  • test dla onkarkerów.

W gruczolakowatym raku jelita grubego, w początkowej fazie diagnozy, pacjentom przypisuje się endoskopowe badanie doodbytnicze i radiografię z wprowadzeniem środka kontrastowego. Aby określić dokładną lokalizację lokalizacji i wielkość guza, zaleca się zastosowanie dodatkowych metod diagnostycznych:

  • ultradźwięki (ultradźwięki);
  • tomografia komputerowa (CT);
  • rezonans magnetyczny (MRI).

Metodę leczenia można wyznaczyć dopiero po otrzymaniu wyników wszystkich przeprowadzonych badań.

Leczenie

Po ustaleniu trafnej diagnozy wybór metody leczenia zależy od stadium rozwoju nowotworu, jego wielkości oraz rodzaju i kształtu guza. Ponieważ gruczolakoraki wykazują zwiększoną wrażliwość na radioterapię i działanie leków cytotoksycznych, częściej przepisuje się złożone leczenie polegające na operacjach chirurgicznych, terapii chemicznej i radioterapii.

W trakcie operacji nowotwór jest wycinany, a także dotknięte części jelita. Przed przeprowadzeniem zabiegów chirurgicznych należy ukończyć przygotowawczy okres do pięciu dni. W tym czasie pacjenci przestrzegają diety bez żużla, biorą środki przeczyszczające i oczyszczają lewatywy. W niektórych przypadkach można przepisać dodatkowe płukanie żołądka za pomocą specjalnych preparatów. W przypadku rozpoczęcia odległych przerzutów gruczolakoraka okrężnicy, w celu usunięcia niedrożności, zmieniony obszar jelita jest wycinany i usuwany do kolostomii.

Chemioterapia stosowana jest jako uzupełnienie podstawowego leczenia chirurgicznego. Działanie preparatów chemicznych ma na celu zatrzymanie proliferacji złośliwych komórek nowotworowych i ich dalszej eliminacji. Zastosowanie chemioterapii znacznie zmniejsza prawdopodobieństwo nawrotu guza. Radioterapia, jak również chemioterapia, jest zalecana zarówno w okresie przedoperacyjnym, jak i pooperacyjnym w celu zmniejszenia wielkości nowotworu i zatrzymania rozprzestrzeniania się przerzutów. W przypadkach raka gruczołowego ten typ leczenia jest rzadko przepisywany, ponieważ wszystkie części jelita grubego są niezwykle ruchliwe.

Czasami radioterapię i chemioterapię można przepisać jako główną metodę leczenia nieoperacyjnych nowotworów. W tym przypadku głównym celem leczenia jest złagodzenie stanu pacjenta i wyeliminowanie przejawów zatrucia nowotworowego. Ale z takim podejściem nie można całkowicie wyleczyć chorób.

Przerzuty

Gruczolakoraki w częściach jelita grubego są w większości przypadków podatne na przerzuty zarówno w pobliskich strukturach, jak iw odległych narządach i tkankach. Metastazy można podzielić na jeden z trzech istniejących sposobów:

  • Limfocytoza (obecna limfa) - jest wykrywana u ponad 60% pacjentów;
  • Hematogenny (przez krwioobieg) - jest możliwy tylko w 10% przypadków;
  • Implantacja - komórki nowotworowe rozprzestrzeniają się poprzez bezpośrednie uszkodzenie zdrowych tkanek podczas wzrostu.


Jeśli guz zaczął przerzuty do pobliskich struktur, odległe przerzuty mogą nie wystąpić. Przerzuty dotyczą przede wszystkim regionalnych węzłów wątrobowych i węzłów chłonnych, chociaż podstawowe rozpowszechnianie może również zachodzić w tkance kostnej miednicy, a także w płucach.

Komplikacje

Pomimo faktu, że sam guz jest poważną chorobą, może również powodować inne komplikacje, które obejmują:

  • niedrożność jelit wywołana przez guz, który kiełkuje do światła narządu, rozpoznaje się u 40% pacjentów;
  • perforacja (rozerwanie) ścian narządu - powoduje obfite krwotoki wewnętrzne;
  • powstawanie wrzodów na powierzchni nowotworowego guza;
  • pojawienie się przetok międzylaboratoryjnych, a także rozwój zapalenia otrzewnej;
  • inwaginacja - kiedy jedna część jelita jest wstawiona do drugiej;
  • w przypadku zmiany lewej strony możliwa jest zmiana w postaci kału (odchody owiec).

Istniejące komplikacje znacznie komplikują proces leczenia i pogarszają stan pacjenta.

Dieta

Właściwa dieta dla gruczolakoraka jest jednym z czynników zwiększających skuteczność leczenia. Pacjenci, u których zdiagnozowano raka gruczołowego, powinni otrzymywać świeżą i łatwo przyswajalną żywność, zawierającą dużą ilość witamin, składników mineralnych i składników odżywczych.

Cała żywność powinna być "lekka", tak aby nie było żadnych opóźnień w obszarze żołądka, ponieważ może to spowodować nawroty nudności i zwiększoną produkcję gazu. Należy zauważyć, że struktura wszystkich posiłków powinna poprawić wydalanie stolca. Z diety pacjenta należy wykluczyć wszystkie rodzaje produktów, które mogą powodować fermentację:

  • fasola;
  • produkty mleczne;
  • alkohol;
  • drożdżowe rodzaje chleba.

Zalecane jedzenie niskotłuszczowego mięsa.

Prognozy i zapobieganie

W przypadku pacjentów, u których zdiagnozowano pierwszy etap wysoce zróżnicowanego guza w jelicie grubym, pięcioletnia przeżywalność wynosi 90%. Jeśli taki guz osiągnie drugi etap - liczba ta zmniejsza się do 80%. Gdy rozprzestrzenianie się komórek złośliwych już wpłynęło na węzły chłonne, pięcioletnia przeżywalność jest możliwa tylko u 48% pacjentów. Jeśli dana osoba zostanie zdiagnozowana z niedrobnokomórkowym gruczolakorakiem, korzystne rokowanie dla 5-letniego przeżycia prawie nigdy nie jest obserwowane. Rozprzestrzenianie się przerzutów do narządów rozpoczyna się już we wczesnym stadium. Czas przeżycia pacjenta zależy od liczby ognisk przerzutowych. Zwykle okres ten wynosi od 6 miesięcy do roku.

W oparciu o fakt, że wiarygodne przyczyny rozwoju raka okrężnicy i odbytnicy nie są w pełni zrozumiałe, nie są również przewidziane zapobiegawcze wskaźniki zachorowalności. Ale dzięki szybkiemu wykryciu choroby możesz uratować życie pacjentowi. Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo zachorowania na raka, możesz, jeśli zastosujesz się do kilku porad ekspertów:

  • jeżeli rodzaj jest już przypadkiem raka, osoby po 20 latach warte poddania się pełnemu badaniu medycznemu;
  • w czasie prowadzenia terapii chorób jelit i usuwania polipów.
  • stosować się do zdrowej diety.

Pacjenci, którzy już przeszli operację usunięcia gruczolakoraka, powinni być poddawani regularnemu badaniu przez lekarza prowadzącego co najmniej co trzy miesiące. Dzięki temu możliwe jest wczesne wykrycie nawrotu guza i przepisanie niezbędnej terapii.

Gruczolakorak jelita grubego: objawy, rozpoznanie, leczenie i rokowanie

Gruczolakorak okrężnicy, często nazywany rakiem żelazistym, jest najczęstszym rodzajem nowotworu złośliwego tego narządu.

Charakterystycznymi cechami gruczolakoraka okrężnicy jest niezwykle trudny przebieg i zbyt późna diagnoza, która jest przyczyną wysokiej śmiertelności z powodu tej choroby.

Czym jest gruczolakorak jelita grubego?

Gruczolakorak jelita grubego jest nowotworem złośliwym utworzonym przez komórki nabłonkowo-gruczołowe, które są integralną częścią błony śluzowej jelita.

W całkowitej masie nowotworów jelita grubego gruczolakoraki stanowią 80%, z czego połowa dotyczy błony śluzowej jelita ślepego.

Bezobjawowy lub niespecyficzny przebieg kliniczny choroby w początkowych stadiach rozwoju jest przyczyną jej późnego wykrycia i niskiego odsetka przeżywalności pacjentów.

Klasyfikacja

Istnieją różne sposoby klasyfikacji gruczolakoraków. Jedna z nich opiera się na poziomie różnicy między komórkami prawidłowymi a rakowymi.

Badanie histologiczne tkanek nowotworowych pobranych podczas biopsji pozwala podzielić gruczolakoraki na:

  • Wysoce zróżnicowany.
  • Umiarkowanie zróżnicowany.
  • Nisko zróżnicowany.

Raka gruczołowego dzieli się na cztery typy. Może być reprezentowany przez:

  • Mucinous gruczolakoraki. Guz tego gatunku (składający się ze składników śluzowych i struktur nabłonkowych) nie ma wyznaczonych granic. Przerzuty do gruczolakoraka śluzówki występują limfogenicznie. Wysokie ryzyko ich nawrotu wynika z niewrażliwości na radioterapię.
  • Ring-celled gruczolakoraki, charakteryzujące się wysoką agresywnością przebiegu klinicznego. Większość pacjentów z guzami tego gatunku, którzy jako pierwsi zgłosili się do pomocy medycznej, ma już przerzuty w węzłach chłonnych i wątrobie. W przypadku gruczolakoraków w kształcie pierścienia charakterystyczne jest kiełkowanie w wewnętrznych warstwach ściany jelita. Ta dolegliwość najczęściej występuje u młodych pacjentów.
  • Squamous gruczolakorak, są utworzone w obszarze kanału odbytu i składa się z płaskich nabłonka. Dla przebiegu klinicznego raka płaskonabłonkowego, często lęgnie w tkaninie z moczowodu, pęcherza moczowego, gruczołu krokowego i pochwy, charakteryzuje się wysokim stopniem złośliwości, za wysoką śmiertelność i zdolność do nawrotów. Ponad połowa pacjentów umiera w ciągu trzech lat od wykrycia choroby. 5-letni próg przeżycia dla płaskonabłonkowego raka gruczołowego nie przekracza 30%.
  • Rurowy gruczolakoraki składające się z rurkowatych struktur. Nowotwory tego gatunku, o rozmytych konturach i małych rozmiarach, występują u ponad 50% pacjentów z rakiem gruczołowym.

Przyczyny

Gruczolakorak jelita grubego, który jest chorobą wielofizjologiczną, może rozwinąć się z powodu:

  • predyspozycje genetyczne;
  • Nowotwory złośliwe łagodnych nowotworów;
  • choroby okrężnicy;
  • infekcje wirusa brodawczaka;
  • regularne przedłużone zaparcia;
  • stres nerwowy;
  • praca osiadła;
  • seks analny;
  • dobytek w starszej kategorii wiekowej;
  • siedzący tryb życia;
  • przedłużony kontakt z azbestem;
  • toksyczne działanie niektórych leków i substancji rakotwórczych zawartych w chemii gospodarczej;
  • niedożywienie, obfite w produkty mączne, mięso i tłuste potrawy i prawie żadnych świeżych owoców i warzyw.

Objawy kliniczne

Gruczolakorak jelita grubego, rozwijający się dość wolno, początkowo towarzyszą objawy o niskim nasileniu objawów.

Ponieważ powstawanie nowotworu złośliwego występuje z reguły w stosunku do już rozwiniętego przewlekłego zapalenia jelita grubego, jego pierwsze oznaki są podejmowane przez pacjenta w celu zaostrzenia tej dolegliwości.

Symptomatologia wczesnych stadiów raka gruczołowego składa się z całego kompleksu objawów, z których żadna nie jest bezpośrednim wskaźnikiem obecności nowotworu złośliwego.

Pacjent może narzekać na:

  • Okresowo występujący bolesny ból w jamie brzusznej;
  • brak apetytu;
  • ciągłe nudności;
  • słabość zmotywowana;
  • przemiana zaparć i biegunki;
  • zwiększone wzdęcia;
  • pojawienie się krwi i śluzu w stolcu (zanotowano u 90% pacjentów);
  • utrata wagi (wynikająca z naruszenia wchłaniania składników odżywczych) z pełnym odżywianiem;
  • niepoprawny wzrost temperatury ciała do 37 stopni (w ten sposób układ odpornościowy próbuje walczyć z rakiem nowotworowym).

Wszystkie powyższe objawy, będące stałymi, nie osiągają maksymalnej manifestacji. Podczas badania fizycznego pacjenta, wykonujący badanie palpacyjne brzucha może dotknąć nowotwór złośliwy (guzowaty, ruchliwy i gęsty) przez ścianę brzucha.

Stałe krwawienie jelitowe staje się przyczyną rozwoju anemii i bladości skóry.

Wraz z rozwojem procesu nowotworowego obserwuje się nasilenie objawów:

  • bóle w jamie brzusznej stają się bardziej intensywne (ich nasilenie wiąże się z procesem fuzji guza nowotworowego z sąsiadującymi narządami i tkankami);
  • nasilone objawy niemocy żołądka: uczucie ciężkości pod łyżką, bolesna zgaga, napady wymiotów łączą się z nudnościami;
  • w wyniku owrzodzenia guza nowotworowego, który doświadcza stałego mechanicznego i chemicznego działania kału, obecne w nich krwawe i śluzowe zanieczyszczenia zastępowane są ropnym wydzieliną;
  • rozpad tkanek nowotworowych wywołuje rozwój procesu zakaźnego, któremu towarzyszy dalszy wzrost temperatury ciała do 38 stopni, zatrucie organizmu i zmiany w składzie krwi;
  • rozprzestrzenianie się infekcji w obszarze tkanki zaotrzewnowej prowadzi do pojawienia się objawów otrzewnowych i bolesnych odczuć w okolicy lędźwiowej;
  • charakter krzesła jest nieregularny: zaparcie ciągle przeplata się z biegunką (kał wytwarza cuchnące zapachy po zaparciach);
  • najbardziej bolesne przejawy procesu nowotworowego są parcie - fałszywe parcie na stolec, co prowadzi do dwudziestu razy w ciągu dnia i nie przynoszą żadnej ulgi dla pacjenta, ponieważ po opuszczeniu uczucie nie całkowicie opróżnić jelita;
  • guz z przerzutami do wątroby i pęcherzyka żółciowego prowadzi do rozwoju żółtaczki;
  • proces onkologiczny ostatniego etapu prowadzi do rozwoju puchliny brzusznej (nagromadzenie płynu w jamie brzusznej) i powiększenia wątroby.

Wysoce zróżnicowany

Przebieg i rokowanie wysoce zróżnicowanych gruczolakoraków okrężnicy są najbardziej korzystne, ponieważ liczba komórek nowotworowych w guzach tego typu jest minimalna.

Komórki, z których składają się guzy tego typu, różnią się od komórek normalnych jedynie wielkością nieznacznie powiększonych jąder. Będąc zewnętrznie podobne do zdrowych komórek, nadal spełniają swoje pierwotne funkcje.

Wysoce zróżnicowane gruczolakoraki charakteryzują się korzystnym wynikiem. U pacjentów w podeszłym wieku nie obserwowano wzrostu ani przerzutów do innych narządów. Pięcioletnia przeżywalność osób w starszej grupie wiekowej wynosi 50%.

U młodych pacjentów, wręcz przeciwnie, przypadki nawrotu raka gruczołowego z powstawaniem wtórnych zmian nowotworowych w ciągu roku po zabiegu są niezwykle wysokie. Terminowość diagnozy jest utrudniona przez podobieństwo komórek normalnych i nowotworowych, a także powolny wzrost nowotworu złośliwego.

Pięcioletnia przeżywalność i szansa na całkowite wyleczenie takich pacjentów wynoszą jedynie 40%.

Umiarkowanie zróżnicowany

Nowotwory tego typu, zajmujące czwartą pozycję wśród wszystkich nowotworów ludzkiego ciała, mają bardziej poważne konsekwencje. Proliferacja tkanki nowotworowej prowadzi do wypełnienia całego światła jelita i rozwoju niedrożności jelit.

Duży guz może prowadzić do zerwania ściany jelita i powodować bardzo silne krwawienie wewnętrzne. Proces nowotworowy może powodować powstawanie przetoki międzyoperacyjnej i rozwój zapalenia otrzewnej, znacznie pogarszając przebieg kliniczny choroby i jej rokowanie.

Ponieważ umiarkowanie zróżnicowany gruczolakorak okrężnicy może szybko przejść do stadium niskiego stopnia, leczenie należy rozpocząć natychmiast. Długotrwała remisja jest możliwa tylko w przypadku złożonej terapii, która rozpoczęła się we wczesnych stadiach procesu nowotworowego.

Nisko zróżnicowany

Gruczolakoraka okrężnicy typu, wykrywa się na piątym pacjentów z różnym stopniem agresywności i wysokiego polimorfizmu komórkowej wyraźne. Szybki wzrost i przerzuty komórek rakowych obserwuje się już na najwcześniejszych etapach procesu onkologicznego.

W porównaniu z nowotworami wysoce zróżnicowanymi guzy o niskim stopniu złośliwości, które nie mają wyraźnych konturów, są przerzucane trzy razy częściej.

Ponieważ rokowanie leczenia jest wyjątkowo niekorzystne, tylko leczenie objawowe mające na celu zmniejszenie zespołu bólowego jest stosowane w celu złagodzenia stanu pacjentów.

Przerzuty

Gruczolakoraki jelita grubego mogą powodować przerzuty zarówno do sąsiednich i odległych narządów, jak i do węzłów chłonnych.

Istnieją trzy sposoby na ich przerzuty:

  • limfogeniczny (obserwowany u 60% pacjentów);
  • hematogenny (typowy dla 10% pacjentów);
  • Implantacja (przez bezpośredni kontakt nowotworu złośliwego z tkankami dotkniętej powierzchni, ta metastaza stanowi pozostałe 30% przypadków).

Kiedy przerzutowe gruczolakoraki okrężnicy w tkankach pobliskich narządów odległych przerzutów mogą nie wystąpić. Najczęściej atakowane są wątroba i regionalne węzły chłonne, chociaż możliwe są zmiany w obrębie kości i miednicy.

Komplikacje

Będąc wyjątkowo poważną chorobą, gruczolakorak może prowadzić do szeregu niezwykle poważnych powikłań:

  • (obserwowane u 40% pacjentów) ze względu na całkowite zachodzenie światła jelita z tkankami przerośniętego guza nowotworowego;
  • pęknięcie (perforacja) ściany jelita i ciężkie krwawienie wewnętrzne;
  • kiełkowanie guza w tkankach sąsiadujących narządów;
  • powstawanie przetok międzylaboratoryjnych (między jelita grubego a pęcherza, prostaty, pochwy, moczowodów) i występowanie zapalenia otrzewnej;
  • owrzodzenie samego nowotworu;
  • wgłobienie (wprowadzenie jednego jelita do drugiego) jelita;
  • w zmianach lewej połowy okrężnicy mogą wystąpić zmiany kształtu kału (jest tak zwane „kał sheep” lub taśmy fotel).

Diagnostyka

W celu wykrycia złośliwych formacji w okrężnicy stosuje się cały szereg procedur diagnostycznych i testów laboratoryjnych.

Początkiem diagnozy jest gromadzenie anamnezy. W trakcie rozmowy z pacjentem lekarz otrzymuje informację o dolegliwościach, a następnie przechodzi do badania fizykalnego i badania palpacyjnego brzucha.

W celu wyjaśnienia wstępnej diagnozy, pacjent jest kierowany do radiografii kontrastowej i kilku badań endoskopowych odbytnicy.

Zdjęcie gruczolakoraka okrężnicy w kolonoskopii

Pacjent podaje:

  • mocz (do ogólnej analizy);
  • krew (ogólna, biochemiczna analiza i test dla onkarkerów);
  • cal (test na utajoną krew).

Oto krótki opis głównych metod diagnostycznych:

  • Za pomocą badań palcem bada się końcową część jelita grubego, ponieważ obszar wokół kanału odbytu jest słabo widoczny podczas badania instrumentalnego. Metoda palpacji ujawnia obecność guzów zlokalizowanych na tylnej powierzchni dotkniętej ściany jelita.
  • Procedura sigmoidoskopii umożliwia badanie miejsca odległego od odbytu przez trzy tuziny centymetrów.
  • Bardziej ambitne badanie - kolonoskopia - jest najbardziej informacyjną metodą, pozwalającą uwzględnić wszystkie działy jelita grubego.
  • Biopsja - pobranie tkanki guza (biopsja) w celu wykonania kolejnego badania cytologicznego. Biopsję można wykonać przy każdym badaniu endoskopowym. Za pomocą laboratoryjnego badania biopsji uzyskuje się najważniejsze informacje pozwalające określić rodzaj, stadium i stopień różnicowania guza nowotworowego.
  • Aby potwierdzić diagnozę i wyjaśnić lokalizację raka, wykonuje się irygometrię - badanie rentgenowskie z użyciem substancji nieprzepuszczającej promieniowania rentgenowskiego (zawiesina siarczanu baru).
  • Rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej - doskonale bezpieczne metody diagnostyczne - ośrodku, w przypadku gdy nie jest to możliwe do endoskopii (przeciwwskazanie do endoskopii jest występowanie krwawienia z przewodu pokarmowego lub uchyłkowatości okrężnicy).
  • Ultradźwięki wykonuje się w celu określenia lokalizacji guza i obecności odległych przerzutów. Ultradźwięki mogą być endorektalne lub przezskórne.

Leczenie

Wybierając taktykę leczenia, gruczolakoraki okrężnicy biorą pod uwagę stadium i postać guza nowotworowego. Biorąc pod uwagę wrażliwość gruczolakoraka na promieniowanie i działanie leków cytotoksycznych, najczęściej stosuj leczenie skojarzone.

  • Interwencja chirurgiczna jest wiodącą metodą leczenia gruczolakoraka okrężnicy, polegające na usunięciu nie tylko guza nowotworowego, ale także przerzutów. Przedoperacyjne przygotowanie pacjenta (3-5 dni przed zabiegiem) składa się z diety bez żużlu, spożycia środków przeczyszczających i wykonywania lewatyw oczyszczających. Czasami dodatkowe mycie przewodu pokarmowego pacjenta odbywa się za pomocą specjalnego preparatu fortrans lub płukania.

Przy odległych przerzutach operacja jest wykonywana w celu wyeliminowania niedrożności jelit poprzez usunięcie kolostomii.

  • Chemioterapia jest stosowana jako pomocnicza metoda terapeutyczna. Do zwalczania gruczolakoraka stosuje się różne kombinacje leków cytostatycznych: fluorouracyl, irinotekan, leukoworyna, ftorafur, kapecytabina, raltitrelenek.
  • Ekspozycja na promieniowanie jest najczęściej używana przed zabiegiem lub po nim: pozwala to zmniejszyć rozmiar guza nowotworowego i zatrzymać proces przerzutowania. W leczeniu raka gruczołowego rzadko stosuje się go, ponieważ wszystkie części okrężnicy charakteryzują się dużą mobilnością, łatwo zmieniają swoją pozycję przy każdej zmianie w postawie pacjenta.
  • W rzadkich przypadkach chemioradioterapia może być stosowana jako niezależne leczenieW odniesieniu do nieoperacyjnego gruczolakoraka. Pozwala to na pewien czas na wygładzenie objawów zatrucia nowotworowego i poprawę stanu ciężko chorego pacjenta.

Dieta

Właściwa organizacja diety obsługiwanego pacjenta jest jednym z czynników jego skutecznej rehabilitacji.

Pacjenci z gruczołowym rakiem powinni otrzymywać świeże, lekkostrawne pokarmy, bogate w witaminy, składniki odżywcze i minerały.

Całe jedzenie powinno być łatwe, nie utrzymywać się w żołądku, nie wywołując nudności i wzdęć. Struktura przygotowanych potraw powinna ułatwiać wydalanie stolca z ciała pacjenta.

Nie oznacza to, że dieta pacjenta powinna być wyłącznie wegetariańska. Dietetycy nalegają nawet na potrzebę włączenia do niej dań z niskotłuszczowych odmian mięsa (idealny królik i drób).

Zasady prawidłowej diety dla gruczolakoraka okrężnicy:

  • Jedz często, ale stopniowo.
  • Naczynia powinny być ciepłe.
  • Najlepszym sposobem na gotowanie produktów spożywczych jest gotowanie i gotowanie na parze.
  • Proces spożywania pokarmu powinien odbywać się bez pośpiechu, zapewniając dokładne przeżuwanie każdego kawałka: ułatwi to proces trawienia.
  • Obfitym napojem jest najlepsze zapobieganie zaparciom.
  • Z diety pacjenta należy wykluczyć wszelkie produkty promujące fermentację śpiączki (rośliny strączkowe, produkty mleczne, chleb drożdżowy, napoje alkoholowe).

Zapobieganie

Biorąc pod uwagę, że prawdziwe przyczyny występowania raka gruczołowego są wciąż nieznane, nie można temu zapobiec, ale wczesne wykrycie tej dolegliwości i jej terminowe leczenie może uratować życie pacjenta.

Aby zmniejszyć ryzyko rozwoju gruczolakoraka okrężnicy, konieczne jest:

  • Osoby, które mają krewnych cierpiących na gruczolakowatość rodzinną, przechodzą badania przesiewowe (począwszy od wieku dwudziestu lat) i coroczne badania ankietowe.
  • Po osiągnięciu wieku pięćdziesięciu lat należy poddać się badaniu zapobiegawczemu u coloproctologa (nawet przy braku objawów lękowych) co najmniej raz w roku.
  • Po pewnym czasie leczyć wszystkie choroby zapalne jelit i usuwać polipy.
  • Jedz pożyteczne pokarmy, całkowicie eliminując z diety tłusty i pikantny pokarm (stosowanie świeżych warzyw i owoców, bogatych w błonnik roślinny, pomaga normalizować stolec i zapobiega pojawianiu się zaparć).
  • Pacjenci, którzy mieli operację usunięcia gruczolakoraka jelita grubego, należy regularnie odwiedzać lekarza: endoskopii (co trzy miesiące przypisany jest kolonoskopia lub sigmoidoskopia) i cyfrowego badanie pozostałej części jelita grubego oraz USG narządów wewnętrznych (co najmniej dwa razy w roku) pomoże w czasie wykryć nawracający nowotwór i przepisać odpowiednie leczenie.

O Nas

Nowotwory powstające w gruczole mlecznym mogą mieć postać złośliwą, różnić się agresywnym namnażaniem komórek, co prowadzi do przerzutów.Objawy raka piersiJak określić raka piersi u kobiet, jakie objawy powinny być alarmujące?