Guz przysadki mózgowej - konsekwencje i diagnoza

Gruczolak przysadki jest nowotworem o łagodnej naturze. Powstaje z komórek przedniego płata przysadki mózgowej. Pomimo dobrej jakości choroba wiąże się z wieloma nieodwracalnymi konsekwencjami zdrowotnymi. Terminowe i dokładne rozpoznanie choroby oraz rozpoczęcie leczenia na czas są obowiązkowymi i koniecznymi warunkami skutecznego wyleczenia.

Przyczyny choroby

Patogeneza gruczolaka pomimo wysokiego poziomu rozwoju medycyny nadal nie jest w pełni zrozumiała i pozostaje przedmiotem badań. Następujące przyczyny mogą powodować powstawanie i rozwój choroby:

  1. Zakaźne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego.
  2. Negatywne skutki dla płodu narkotyków, substancji toksycznych, promieniowania jonizującego podczas ciąży.
  3. Krwotok śródczaszkowy.
  4. Uraz mechaniczny czaszki z uszkodzeniem mózgu.
  5. Zmniejszenie czynności tarczycy w wyniku długotrwałych zmian zapalnych lub autoimmunologicznych.
  6. Niekontrolowane przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych.
  7. Niedorozwój jąder lub jajników.
  8. Pokonaj promieniowanie radioaktywne lub procesy autoimmunologiczne gonad.

Gruczolak przysadki mózgowej, zdaniem wielu ekspertów, może przejawiać się u osób z genetyczną predyspozycją. To stwierdzenie opiera się wyłącznie na wskaźnikach statystyk medycznych, bez żadnych bezpośrednich dowodów.

Objawy gruczolaka

Oznaki choroby będą zależeć od tego, który gruczolak przysadki się utworzy, jaki hormon powstaje w nadmiarze, od wielkości guza i stopnia jego wzrostu.

  1. Microadenoma. Istnieją 2 rodzaje diagnostyki: hormonalna aktywna i pasywna. Aktywny znak - przejaw zaburzeń endokrynologicznych. Pasywna forma od lat nie może się pokazać, dopóki MRI nie zostanie przypadkowo wykryte podczas badania innej choroby. Microadenoma w wielu przypadkach przebiega bezobjawowo.
  2. Prolactinoma. Często występujący gruczolak przysadki mózgowej, w większości przypadków zdiagnozowano u kobiet. Przejawia się przez objawy:

- nieregularne lub zatrzymać cykl menstruacyjny;

- wydzielanie z piersi siary, niezwiązane z karmieniem piersią;

- trudności w poczęciu dzieci;

- zmniejszona siła działania u mężczyzn, obrzęk gruczołów mlecznych, problemy z powstawaniem plemników.

  • Somatotropinoma. Charakteryzuje się wysokim poziomem hormonu wzrostu. Wszystkie oznaki choroby związane są z jej poziomem:

    - dzieci pokazują gigantyzm. Dziecko zaczyna przybrać na wadze, jego wzrost wzrasta. Gigantyzm zaczyna się manifestować w wieku przedpokwitaniowym (od 7 do 12 lat) i trwa do 25 lat. Rodzice powinni uważnie obserwować rozwój swoich dzieci i jeśli stwierdzą odchylenie od normy wieku, należy skontaktować się z instytucją medyczną w celu jej zbadania.

    - dorośli wykazują objawy akromegalii, gdy występuje wzrost niektórych części ciała. Cechy twarzy są szorstkie, włochatość jest zwiększona, wiele narządów jest powiększonych, a ich funkcje są naruszane.

  • Kortykotropina. Wśród wszystkich przypadków gruczolaka występuje tylko 8-10% pacjentów, w tym dzieci. Główne cechy:

    - otyłość. Występuje redystrybucja masy tłuszczowej i jej odkładanie w górnej części ciała. Twarz jest zaokrąglona. W dolnej części ciała obserwuje się procesy odwrotne: zanik mięśni. W rezultacie kończyny dolne tracą na wadze.

    - naruszenia na skórze: pojawiają się rozstępy, pigmentacja skóry wzrasta. Jego powierzchnia staje się bardziej sucha i pojawia się łuszczenie.

    - wzrost ciśnienia krwi.

    - u kobiet występują przypadki naruszeń menstruacji, zwiększenie owłosienia.

    - u mężczyzn występuje spadek siły działania.

  • Gonadotropinoma jest rzadkim typem guza. Przejawia się to jako nieprawidłowe funkcjonowanie menstruacji, problem z koncepcją dzieci.
  • Tyreotropinoma dotyczy również rzadkich gruczolaków. Jego objawy zależą od kształtu guza:

    - pierwotny: charakteryzuje się utratą masy ciała, drżeniem kończyn lub ciała, złym snem, zwiększonym apetytem, ​​poceniem się, tachykardią, nadciśnieniem;

    - drugorzędne odróżnienie: obrzęk twarzy, przyrost masy ciała, opóźniona mowa, bradykardia, zaparcia, złuszczanie się skóry, chrypka głosu, stan depresji.

    Jeśli na tej podstawie zostanie postawiona błędna diagnoza, dalszy rozwój gruczolaka będzie prowadzić do utrzymujących się powikłań.

    Jakie jest niebezpieczeństwo choroby?

    Gruczolak przysadki mózgowej jest w większości przypadków łagodny i nie stanowi zagrożenia dla życia ludzkiego. Wiele jego postaci zwiększa się powoli lub przestaje rosnąć w pewnym okresie (prolactioma). Ale nawet powoli rosnące guzy muszą być sprawdzone i zbadane na MRI.

    Jeśli guz przysadki należy do aktywnego gatunku, jego tempo wzrostu, wielkość, wpływ na ogólny stan osoby powinny być monitorowane za pomocą MRI i być monitorowane przez specjalistów.

    W niektórych przypadkach, gdy guz rośnie w sąsiednie struktury mózgu, obserwuje się ich kompresję. W rezultacie pacjent zaczyna manifestować zaburzenia neurologiczne:

    1. Zaburzenia widzenia. Wzrost guza może mieć smutne konsekwencje: zanik nerwów wzrokowych, ślepota.
    2. Silne ataki bólów głowy.
    3. Drętwienie jednej lub wszystkich kończyn.
    4. Wrażenia kłucia na twarzy.

    Jeśli gruczolak przysadki odnosi się do intensywnie rosnącego, obserwuje się podwyższenie poziomu hormonów, co wpływa na:

    • praca męskich i żeńskich gruczołów płciowych;
    • nadnercza;
    • tarczycy.

    Niewielka liczba pacjentów z rozpoznaniem akromegalii, gdy wzrost poszczególnych części ciała i pogrubienie kości. U dzieci z nadmiernym poziomem hormonów obserwuje się gigantyzm.

    Skomplikowaną postacią guza jest gruczolak torbielowaty. Konsekwencje zwyrodnienia torbielowatego wyrażają się w silnym bólu głowy, dysfunkcjach seksualnych u mężczyzn, problemach psychologicznych, pogorszeniu widzenia, nadciśnieniu, drętwieniu kończyn. Ta forma ujawnia się podczas badania na MRI.

    Te konsekwencje powinny zaalarmować każdą osobę. W końcu oczekiwana długość życia i jego jakość zależą od ujawnionej w odpowiednim czasie patologii i rozpoczęło się leczenie.

    Metody diagnostyczne

    Choroba jest ważna, aby w porę odróżnić się od innych stanów, których objawy są podobne do gruczolaka. Guz przysadki mózgowej można przyjmować dla torbieli kieszeni Ratka, oponiaka, zapalenia przysadki, przerzutów innych guzów.

    Aby ustalić dokładną diagnozę i wyznaczenie dalszego leczenia, diagnozę gruczolaka przysadki przeprowadza się poprzez przeprowadzenie następujących badań:

    1. Badanie klinicznego obrazu choroby.
    2. Badania okulisty, neurologa, gastroenterologa.
    3. Neuroobrazowanie guza wykonywane jest z powodu MRI lub CT, RTG.
    4. Mocz i krew są badane pod kątem utrzymania w nich hormonów.
    5. Sprawdź pole widzenia.
    6. Badanie immunocytochemiczne guza.

    Rozpoznanie gruczolaka przysadki może determinować jej wygląd, określać stopień aktywności, określać wielkość i lokalizację.

    Według danych medycznych gruczolak przysadki mózgowej stanowi 13-15% wszystkich wykrytych nowotworów mózgu. U dzieci choroba ta rozwija się w 3-6% liczby wszystkich pacjentów. Częściej zmiany w przysadce mózgowej są diagnozowane w wieku od 25 do 45 lat.

    Metody leczenia

    Taktykę leczenia choroby dobiera się indywidualnie dla pacjenta na podstawie objawów guza, jego wielkości, aktywności. Stosuje się następujące rodzaje leczenia:

    Terapia farmakologiczna opiera się na wyznaczaniu leków, które są antagonistami dopaminy. Metoda prowadzi do kurczenia się guza i całkowitego zaprzestania jego funkcjonowania. Stopniowe wyniki terapii są monitorowane przez wyniki analiz i MRI.

    Radioterapia jest zalecana do diagnostyki miażdżycy o niskiej aktywności. Zwykle przeprowadza się go razem z lekarskim kursem kontrolującym wyniki badania MRI. Przeprowadzane są dwiema metodami:

    1. Terapia gamma.
    2. Radioterapia stereotaktyczna za pomocą noża cybernetycznego.

    W leczeniu chirurgicznym stosuje się dwie metody usuwania:

    1. Przez nos - transfenoid.
    2. Trepanacja czaszki jest przezczaszkowa.

    Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek operacji pacjent przechodzi EKG, radiografię, MRI, testy do monitorowania hormonów.

    Usunięcie guza jest transfenoidalne z mikro i makrogruczolakami, które nie wpływają na sąsiednie tkanki. Ten rodzaj operacji jest wskazany w przypadku znalezienia patologii w siodle tureckim lub pozostawienia jej nie więcej niż 20 mm. Trepanację wykonuje się w ciężkich postaciach gruczolaka, otwierając czaszkę. Ta metoda jest niezwykle rzadko stosowana ze względu na traumę, ryzyko poważnych powikłań.

    Jeśli przebieg leczenia został rozpoczęty w odpowiednim czasie, guz jest dobrze uleczalny i nie powoduje nieprzyjemnych konsekwencji.

    Wpływ gruczolaka na ciążę

    Pojęcia gruczolaka przysadki i ciąży są niezgodne. Prowokując nadmierną syntezę prolaktyny, guz wpływa na stan układu rozrodczego kobiety.

    Zaczynają mieć problemy z menstruacją: cykl się załamuje, niektórzy całkowicie przestają. Konsekwencje takiego naruszenia nie czekają - pojawiają się trudności z zapłodnieniem jaja, a stąd problem z koncepcją dzieci.

    Zwiększony poziom prolaktyny powoduje wytwarzanie mleka matki, nawet jeśli kobieta nie karmi dziecka.

    Jeśli pierwsze oznaki choroby zaczną się pojawiać w czasie ciąży, kobieta musi w krótkim czasie uzyskać kwalifikowaną pomoc. Aby potwierdzić diagnozę lub obalić, pomaga MRI i wykonanie testów. Szybkie wykrycie patologii pomoże kobiecie znosić i rodzić zdrowe dziecko.

    W czasie ciąży przyszła matka powinna być obserwowana u endokrynologa i ginekologa. W tym czasie leczenie gruczolaka z przeciwwskazaniami chirurgicznymi, radiacyjnymi i lekarskimi.

    Prognozy dotyczące wyniku choroby

    Terminowe rozpoznanie patologii przysadki i jej leczenie daje pozytywne rokowanie leczenia. W 93% przypadków operacja pomaga radzić sobie z rozwojem choroby. Ale u pacjentów, nawet jeśli może to mieć konsekwencje:

    • upośledzenie funkcjonowania układu rozrodczego;
    • zaburzenie tarczycy;
    • zaburzenie czynności nadnerczy;
    • problemy z wizją;
    • Trwałe naruszenia pamięci, mowy, uwagi.

    Na podstawie wyników testów i MRI zalecana jest korekta stanu chorobowego pacjenta w celu ograniczenia skutków choroby.

    Nawrót gruczolaka występuje w 14-16% przypadków. Śmierć z powodu choroby występuje rzadko i w przypadku, gdy nowotworowi towarzyszą poważne choroby współistniejące.

    Objawy regresyjne obserwuje się w 92% przypadków w prowadzeniu metod leczenia chirurgicznego i farmakologicznego. Jednoczesne połączenie wszystkich rodzajów leczenia gwarantuje brak nawrotów w pierwszym roku u 82%, w ciągu kolejnych 5 lat - 68%.

    Przywrócenie funkcji wzrokowej zwykle występuje w przypadku, gdy wykryty guz przysadki miał niewielki rozmiar i był obecny u pacjenta przez mniej niż rok. Jeśli minie więcej czasu od pojawienia się gruczolaka, nie jest możliwe przywrócenie funkcji wzrokowych i równowagi hormonalnej nawet po leczeniu chirurgicznym. W takich sytuacjach pacjent jest niezdolny do pracy na czas nieokreślony.

    Tworzenie i rozwój gruczolaka w przysadce mózgowej odnosi się do poważnych chorób, których przedwczesne leczenie ma poważne i nieodwracalne skutki zdrowotne. I tylko terminowe wezwanie do lekarza pomoże uniknąć poważnych konsekwencji choroby.

    Gruczolak przysadki

    Gruczolak przysadki jest łagodnym nowotworem z gruczołowej tkanki przedniego płata przysadki mózgowej.

    Przysadka mózgowa jest centralnym narządem układu hormonalnego wraz z podwzgórzem, z którym ma bliski związek. Znajduje się w podstawie mózgu w podniebiennym dole tureckiego siodła, ma płaty przednie i tylne. Hormony wydzielane przez przysadkę mózgową wpływają na wzrost, metabolizm, a także funkcję rozrodczą.

    W strukturze wszystkich nowotworów wewnątrzczaszkowych odsetek gruczolaka przysadki wynosi 10-15%. Najczęściej choroba jest diagnozowana w 30-40 latach, występuje u dzieci, ale takie przypadki są rzadkie. Gruczolak przysadki mózgowej u mężczyzn występuje na tej samej częstotliwości, co u kobiet.

    Przyczyny i czynniki ryzyka

    Przyczyny rozwoju gruczolaka przysadki do końca nie są jasne. Istnieją dwie teorie wyjaśniające mechanizm rozwoju nowotworu:

    1. Wada wewnętrzna. Zgodnie z tą hipotezą, uszkodzenie genów w jednej z komórek przysadki powoduje jej przekształcenie w komórkę nowotworową z późniejszym wzrostem.
    2. Zaburzenia hormonalnej regulacji funkcji przysadki mózgowej. Hormonalna regulacja jest wykonywana przez hormony uwalniające rytm podskoków - liberyny i statyny. Można przypuszczać, że jeśli nadprodukcja liberinov gipoproduktsii statyny lub gruczołowej przysadki rozrost tkanki występuje, dając początek raka.

    Czynnikami ryzyka rozwoju choroby są:

    • uraz czaszkowo-mózgowy;
    • Neuroinfekcja (kiła układu nerwowego, zapalenie poliomyelitis, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ropień mózgu, bruceloza, malaria mózgowa, itp.);
    • długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych;
    • niekorzystny wpływ na płód w okresie rozwoju płodu.

    Gruczolak przysadki jest łagodnym nowotworem, jednak niektóre typy gruczolaków mogą przebiegać złośliwie w niekorzystnych warunkach.

    Formy choroby

    Gruczolaki przysadki mózgowej są klasyfikowane jako aktywne hormonalnie (wytwarzają hormony przysadki mózgowej) i nieaktywne hormonalnie (nie wytwarzają hormonów).

    W zależności od tego, jaki hormon jest wytwarzany w nadmiarze, gruczolaki hormonalnie czynne gruczołu przysadkowego dzielą się na:

    • Prolaktyna (prolactinoma) - rozwija się z prolaktotrofov, objawia się zwiększoną produkcją prolaktyny;
    • Gonadotropowe (gonadotropinoma) - rozwijają się z gonadotropów, objawiając się zwiększonym wytwarzaniem hormonów luteinizujących i folikulotropowych;
    • somatotropinnye (somatotropinomy) - rozwijają się z somatotropów, przejawiają się zwiększoną produkcją somatotropiny;
    • kortikotropnye (kortikotropinomy) - rozwoju od kortikotrofov przejawiają zwiększoną produkcję hormon adrenokortykotropowy;
    • tyreotropowy (tyreotropinoma) - rozwija się z tyreotrofii, przejawia się zwiększoną produkcją hormonu tarczycy.

    Jeśli hormon-aktywny gruczoł przysadki wydziela dwa lub więcej hormonów, określa się je jako mieszane hormony.

    Hormonalnie nieaktywne gruczolaki przysadki podzielono na oncocytoma i gruczolaki chromofobowe.

    W zależności od rozmiaru:

    • picoadenoma (średnica poniżej 3 mm);
    • mikrogleju (średnica nie większa niż 10 mm);
    • makrogruczolak (średnica powyżej 10 mm);
    • gruczolak olbrzymi (40 mm i więcej).

    W zależności od kierunku wzrostu (w odniesieniu do tureckiego siodła) gruczolakami przysadki mózgowej mogą być:

    • endosellar (wzrost nowotworu we wnęce tureckiego siodła);
    • infraarsar (rozprzestrzenianie się nowotworu poniżej, osiągnięcie zatoki klinowej);
    • suprasellarny (rozprzestrzenianie się nowotworu w górę);
    • retrospekcyjnie (wzrost nowotworu z tyłu);
    • boczny (rozprzestrzeniający się nowotwór po bokach);
    • przedsionkowy (wzrost guza do przodu).

    Przy rozprzestrzenianiu się nowotworu w kilku kierunkach odnosi się do kierunków wzrostu guza.

    Objawy gruczolaka przysadki

    Występowanie objawów gruczolak przysadki spowodowane przez zwiększenie ciśnienia w wielkości struktur mózgowych nowotworowych, które są rozmieszczone w obszarze tureckiego siodła. W związku z hormonalnie aktywną postacią choroby w obrazie klinicznym przeważają zaburzenia endokrynologiczne. W tym przypadku objawy kliniczne są zwykle związane nie z najbardziej zwiększoną produkcją hormonu, ale z aktywacją docelowego narządu, na którym działa hormon. Ponadto, wzrost gruczolak przysadki towarzyszą objawy, które mogą występować z powodu uszkodzenia tkanki przysadki rosnącej wielkości guza.

    Neurologiczne objawy oczne występujące przy gruczolaku przysadki zależą od rozpowszechnienia i kierunku jej wzrostu. Objawy te obejmują podwójne widzenie (upośledzenie wzroku, w którym widoczne są bifurkaty), zmiany w polu widzenia, zaburzenia okoruchowe.

    Występuje ból głowy spowodowany naciskiem guza na tureckie siodło. Ból zwykle zlokalizowane jest w oku, w skroniowych i czołowych obszarach, nie zależą od pozycji ciała pacjenta, nie towarzyszy uczucie nudności, mają charakter tępy, nie przycięte lub źle przycięte leki przeciwbólowe odbiór. Ostry wzrost bólu głowy może być związany z intensywnym wzrostem guza lub z krwotokiem w tkance nowotworowej.

    Wraz z postępem patologicznego procesu rozwija się atrofia nerwu wzrokowego. Wzrost guzów w kierunku bocznym prowadzi do paraliżu mięśni ocznych, ze względu na uszkodzenia nerwów okoruchowych (oftalmoplegii), któremu towarzyszy zmniejszenie ostrości widzenia. Zwykle ostrość wzroku jest najpierw zmniejszana w jednym oku, a następnie w drugim, obserwuje się równoczesne zaburzenie widzenia obu oczu. Podczas kiełkowania siodła guzie i sieci rozdzielczej, w labirynt lub klinowej pojawia nosa (podobny do nowotworu klinicznego, gdy nosa lub zapalenie zatok). Wraz ze wzrostem gruczolaka przysadki mózgowej w górę występują zaburzenia świadomości.

    Zaburzenia endokrynno-metaboliczne zależą od tego, który hormon jest wytwarzany w nadmiarze.

    U dzieci z somatotropinią występują objawy gigantyzmu, u dorosłych rozwija się akromegalia. Zmiany w szkielecie pacjentów towarzyszą cukrzycy, otyłości, woli rozlanej lub guzowatej. Często nie jest zwiększenie wydzielania łoju do wytworzenia na brodawek skórnych i brodawki znamiona, hirsutyzm (nadmierne owłosienie kobiet męskim typu), nadmierna potliwość (nadmierne pocenie się).

    Gdy prolaktinome kobiety zakłócony cykl menstruacyjny pojawia mlekotoku (spontanicznie przepływu mleka z piersi, które nie jest związane z laktacji), brak miesiączki (brak miesiączki przez kilka cykli miesiączkowych), niepłodność. Te stany patologiczne mogą występować zarówno w kompleksie, jak i w izolacji. Pacjenci z prolactinoma mają trądzik, łojotok i anorgasmię. W tej formie gruczolaka przysadki u mężczyzn jest zwykle postrzegane mlekotoku, ginekomastię (wzrost o jednej lub obu piersi), zmniejszenie popędu płciowego, impotencja.

    Rozwój kortykotropiny prowadzi do pojawienia się zespołu hiperkortowego, zwiększonej pigmentacji skóry, a czasem do zaburzeń psychicznych. Zaburzenia oczne i neurologiczne z kortykotropiną zwykle nie występują. Ta forma choroby jest zdolna do złośliwego zwyrodnienia.

    W przypadku tyreotropinoma pacjenci mogą wykazywać objawy hiper- lub niedoczynności tarczycy.

    Gonadotropinoma zwykle objawia się zaburzeniami ocznymi i neurologicznymi, którym może towarzyszyć mdłości i hipogonadyzm.

    Z ogólnych objawów u pacjentów z guzami zależnymi od hormonów, osłabieniem, szybkim zmęczeniem, zmniejszoną zdolnością do pracy, zmianami w apetycie.

    Diagnostyka

    Jeśli podejrzewasz gruczolaka przysadki, pacjentom zaleca się poddanie się badaniu z endokrynologiem, neurologiem i okulistą.

    W celu wizualizacji guza wykonuje się prześwietlenie rentgenowskie siodła tureckiego. To determinuje zniszczenie grzbietu tureckiego siodła, dwu-konturowego lub wielopoziomowego jego dna. Tureckie siodło może być powiększone i ma kształt balonu. Są oznaki osteoporozy.

    W strukturze wszystkich nowotworów wewnątrzczaszkowych odsetek gruczolaka przysadki wynosi 10-15%. Najczęściej choroba jest diagnozowana w 30-40 latach, występuje u dzieci, ale takie przypadki są rzadkie.

    Czasami trzeba przeprowadzić dodatkowe pnevmotsisternografii (ujawnia przesunięcie czołgów i oznaki pustego siodła chiasmatic), komputer i tomografii rezonansu magnetycznego. W 25-35% gruczolaków przysadki mózgowej są tak małe, że ich wizualizacja jest trudna nawet w przypadku nowoczesnych narzędzi diagnostycznych.

    Jeśli istnieje podejrzenie, że wzrost gruczolaka jest skierowany w stronę zatoki jamistej, zaleca się angiografię mózgu.

    Ważnym elementem diagnozy jest laboratoryjne oznaczanie stężenia hormonów przysadki w krwi pacjenta metodą radioimmunologiczną. W zależności od objawów klinicznych konieczne może być określenie stężenia hormonów wytwarzanych przez obwodowe gruczoły wydzielania wewnętrznego.

    Zaburzenia okulistyczne zdiagnozowanych podczas badania okulistycznego, sprawdzić ostrość wzroku pacjenta, perymetrii (metoda odkrywania granice pól) i oftalmoskopia (badanie dna oka technika instrumentalna).

    Załaduj testy farmakologiczne mogą określić obecność nieprawidłowej reakcji tkanki gruczolakowatej na działanie farmakologiczne.

    Rozpoznanie różnicowe jest wykonywane inne guzy mózgu, efekty uboczne niektórych leków (neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne, kortykosteroidy, leki przeciwwrzodowe), pierwotnej niedoczynności tarczycy.

    Leczenie gruczolaka przysadki

    Wybór schematu leczenia gruczolaka przysadki zależy od postaci choroby.

    Wraz z rozwojem nieczynnych hormonalnie gruczolaków przysadki mózgowej o niewielkich rozmiarach zwykle uzasadnione jest oczekiwanie i zobaczenie taktyki.

    Leki są wskazane w przypadku prolactinoma i somatotropinoma. Pacjentom przepisuje się leki blokujące nadmierną produkcję hormonów, co pomaga normalizować tło hormonalne, poprawiać stan psychiczny i fizyczny pacjenta.

    Radioterapia jako główna metoda leczenia gruczolaka przysadki jest stosowana stosunkowo rzadko, zwykle w tych przypadkach, gdy nie ma pozytywnego efektu terapii lekowej i istnieją przeciwwskazania do leczenia chirurgicznego.

    Sposób radiochirurgicznego stosuje się do niszczenia guza przez działanie na środku patologicznego wpływu wysokiej promieniowania jonizującego. Ta metoda nie wymaga hospitalizacji i charakteryzuje się atraumatyzmem. Radiochirurgicznego leczenie jest wskazane, jeśli proces choroba nie wiązał się z nerwu wzrokowego, nowotwór jest w tureckiego Sellę ephippium zwykłym rozmiarze lub nieznacznie zwiększona średnica guza nie przekracza 3 cm, i ma również pacjentów odmowę innych zabiegów i przeciwwskazania dla swoich przeprowadzanie.

    Leczenie radiosurgiczne stosuje się w celu usunięcia pozostałych nowotworów po operacji, a także po odległym napromieniowaniu (radioterapia).

    Oznaczenia na chirurgicznym usunięciu gruczolaka przysadki jest postęp guza i / lub brak efektu terapeutycznego po kilku cyklach hormonalnie czynnej leku leczenia guzów, jak i bezwzględny agonistów receptora dopaminy nietolerancji.

    Chirurgiczne usunięcie gruczolaka przysadki mózgowej można wykonać przez otwarcie jamy czaszkowej (przezczaszkowej) lub przez kanały nosowe (metoda donosowa) przy użyciu techniki endoskopowej. Zazwyczaj transnasal metoda stosowana do gruczolaki przysadki małe wymiary i jest stosowane do usuwania przezczaszkowe makrogruczolaków przysadkowych, jak również w przypadku wtórnych guzów.

    Możliwość całkowitego usunięcia gruczolaka przysadki zależy od jej wielkości (przy średnicy guza większej niż 2 cm istnieje prawdopodobieństwo nawrotu pooperacyjnego przez pięć lat po operacji) i postaci.

    Przezskórne usunięcie gruczolaka przysadki odbywa się w znieczuleniu miejscowym. Dostęp do miejsca operacji przez nozdrza, dostarczany jest do endoskopu mózgowej otseparovyvaetsya śluzówki, kości narażone przedniej zatoki nosowej, za pomocą specjalnego wiertła jest zapewniony dostęp do Sella. Następnie części guza są następnie usuwane. Następnie zatrzymaj krwawienie i zamknij tureckie siodło. Średni okres hospitalizacji po takiej operacji wynosi 2-4 dni.

    Kiedy gruczolak przysadki usuwa się przezczaszkowe, dostęp można wykonać frontalnie (otwierają się kości czołowe czaszki) lub pod kością skroniową, wybór dostępu zależy od kierunku wzrostu nowotworu. Interwencja operacyjna prowadzona jest w znieczuleniu ogólnym. Po goleniu włosów na skórze zaplanowano projekcje naczyń krwionośnych i ważnych struktur, które nie są pożądane, aby zranić się podczas operacji. Następnie wykonuje się cięcie tkanek miękkich, cięcie kości i nacięcie opony twardej. Gruczolak jest usuwany za pomocą elektrycznej pęsety lub aspiratora. Następnie klapa kości wraca na swoje miejsce i nakłada się szwy. Po zakończeniu narkozy pacjent spędza 24 godziny na oddziale intensywnej terapii, po czym zostaje przeniesiony na oddział ogólny. Termin hospitalizacji po takiej operacji wynosi 1-1,5 tygodnia.

    Gruczolak przysadki może niekorzystnie wpływać na przebieg ciąży. Na początku ciąży podczas leczenia agonistami receptora dopaminy należy przerwać przyjmowanie tych leków. U pacjentów z hiperprolaktynemią ryzyko spontanicznego poronienia zwiększa się w historii choroby, dlatego zaleca się, aby takie pacjenci byli leczeni naturalnym progesteronem przez cały pierwszy trymestr ciąży. Karmienie piersią nie jest zabronione.

    Możliwe powikłania i konsekwencje

    Do powikłań gruczolaka przysadki należą: złośliwość, degeneracja torbielowata, udar. Brak leczenia gruczolakiem hormonoaktywnym prowadzi do rozwoju ciężkich zaburzeń neurologicznych i zaburzeń metabolicznych.

    Prognoza

    Gruczolak przysadki jest łagodnym nowotworem, jednak niektóre typy gruczolaków mogą przebiegać złośliwie w niekorzystnych warunkach. Możliwość całkowitego usunięcia gruczolaka przysadki zależy od jej wielkości (przy średnicy guza większej niż 2 cm istnieje prawdopodobieństwo nawrotu pooperacyjnego przez pięć lat po operacji) i postaci. Nawroty gruczolaka przysadki występują w około 12% przypadków. Możliwe jest także samo-leczenie, szczególnie w przypadku prolactinoma.

    Zapobieganie

    Aby zapobiec rozwojowi gruczolaka przysadki, zaleca się:

    • uniknąć urazu czaszkowo-mózgowego;
    • unikać długotrwałego stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych;
    • stworzyć wszystkie warunki dla prawidłowego przebiegu ciąży.

    Konsekwencje gruczolaka przysadki

    Gruczolak jest łagodnym nowotworem, utworzonym z tkanki gruczołu specjalnego - przysadki mózgowej i umieszczonego w przednim płacie. Przysadka mózgowa jest ważną gruczołową wydzieliną wewnętrzną zlokalizowaną w mózgu i odpowiedzialną za hormonalne tło ludzkiego ciała, więc wzrost guza może prowadzić do wielu negatywnych konsekwencji.

    Gipofiz - mały dyrygent dużej orkiestry hormonalnej

    Charakter zmian w funkcjonowaniu organizmu w dużej mierze zależy od rodzaju guza - gruczolak przysadki mózgowej może być hormonalnie aktywny i nieaktywny (komórki formacji nie biorą udziału w syntezie hormonów). Obraz kliniczny i konsekwencje dla organizmu mogą się różnić w różnych hormonalnie aktywnych nowotworach:

    • Wydzielający nowotwór hormon wzrostu jest somatotropiną.
    • Gruczolak produkujący prolaktynę.
    • Nowotwór, który syntetyzuje hormon adrenokortykotropowy, który reguluje funkcję kory nadnerczy.
    • Guz, który produkuje TSH (hormon tarczycy), odpowiedzialny za tarczycę.
    • Gonadotropowy gruczolak wydzielający hormony gonadotropowe.

    Objawy kliniczne i konsekwencje przysadkowego nowotworu mózgu można podzielić na kilka grup składających się z ich objawów radiologicznych, endokrynologicznych i objawów oftalmologicznych.

    Nasilenie negatywnego wpływu na organizm zależy od ciężkości zaburzeń w normalnym poziomie wydzielania hormonów.

    Oftalno-neurologiczne konsekwencje gruczolaka przysadki

    Gruczolak przysadki z jej wzrostem może ściskać chiasmus

    Negatywne konsekwencje dla widzenia pacjenta z guzem mózgu przysadki można wytłumaczyć lokalizacją gruczołu - znajduje się on w pobliżu chiasmy lub skrzyżowania wzrokowego (miejsce u podstawy mózgu, w którym przecinają się nerwy wzrokowe). Wraz z rozwojem edukacji dochodzi do kompresji pni nerwowych, co niekorzystnie wpływa na funkcję wzrokową. Progresja choroby wiąże się z wieloma różnymi zmianami patologicznymi:

    • Zanik nerwu wzrokowego.
    • Bitmialna hemianopsja jest częściową ślepotą spowodowaną utratą czasowej części pól widzenia.
    • Oftalmoplazja - porażenie mięśni okulomotorycznych w wyniku porażenia nerwów okoruchowych.
    • Dyplomacja, przejawiająca się w bifurkacji widzialnych obiektów.

    Zmiany w ciele za pomocą nowotworu syntetyzującego prolaktynę

    Guzy hormonalnie aktywne w większości przypadków mają bardziej negatywne skutki dla organizmu z powodu niekontrolowanego uwalniania poszczególnych hormonów do układu krążenia, co zawsze pociąga za sobą poważną niewydolność hormonalną. W przypadku gruczolaka przysadki syntetyzującej prolaktynę objawy kliniczne różnią się u kobiet i mężczyzn.

    Nadmiar hormonu w kobiecym ciele pociąga za sobą brak miesiączki - brak menstruacji i mlekotoku, charakteryzujący się samoistnym wydzielaniem mleka z gruczołów mlecznych w przypadku braku karmienia piersią.

    Takie zmiany niekorzystnie wpływają następnie na funkcje rozrodcze, prowadząc do niepłodności. Część kobiet z gruczolakiem przysadki mózgowej można zauważyć wyraźną otyłość, nadmierne owłosienie (zwiększone owłosienie), zmniejszenie libido, trądzik. Czy można mieć dzieci z podobną chorobą? Jest to możliwe, pod warunkiem, że leczenie rozpoczęte na czas jest dopasowane przez wykwalifikowanego specjalistę. U mężczyzn gruczolak przysadki mózgowej prowadzi do poważnych naruszeń funkcji seksualnych aż do impotencji.

    Konsekwencje somatotropinoma

    W zdecydowanej większości przypadków to gruczolak przysadki wywołuje akromegalię

    Typową konsekwencją gruczolaka przysadki mózgowej, który wytwarza nadmierną ilość hormonu wzrostu, jest akromegalia, choroba związana z nadmiernym wzrostem rąk, stóp i kości czaszki. Ponadto somatotropinoma powodują wzrost brodawczaków, plam pigmentowych i brodawek, pobudzają nadmierne przetłuszczanie się skóry i pocenie się. Progresja wzrostu guza prowadzi do uczucia zmęczenia i zmniejszenia zdolności pacjenta do pracy.

    Wpływ guza, który wzmaga produkcję kortykosteroidów

    Mózgu, gruczolak przysadki mózgowej, która zwiększa syntezę kortykosteroidów jest rzadkością, konsekwencje mogą być bardzo poważne - guzy te są bardziej narażone na nowotworowych w przyrodzie z wytworzeniem licznych przerzutów. Nadmierna produkcja hormonów steroidowych z czasem prowadzi do zespołu Cushinga, podwyższone ciśnienie krwi, trwałe zmiany osobowości - zmiany w organizmie pacjenta i perwersyjnych upodobań, zdominowany przez obniżenie nastroju, aż stanie depresji maniakalnej.

    Rokowanie z gruczolakiem przysadki

    Przy sporządzaniu prognozy duże znaczenie ma wielkość edukacji, jej funkcja endokrynologiczna i możliwości całkowitego usunięcia. W przypadku, gdy zaburzenia funkcji wzrokowych pojawiły się nie tak dawno temu, można spodziewać się pełnego powrotu wzroku, ale jeśli ten objaw był długo ignorowany przez pacjenta, leczenie będzie miało na celu zapobieganie postępowi ślepoty.

    Średnio, według statystyk, całkowite wyleczenie następuje w 85% bez żadnych konsekwencji.

    Nawet biorąc pod uwagę fakt, że gruczolak przysadki mózgowej jest chorobą łagodną, ​​może prowadzić do wielu negatywnych konsekwencji, które poważnie komplikują dalsze życie pacjenta. Jeśli masz pierwsze podejrzane objawy, powinieneś poddać się badaniu neurologicznemu, aby zidentyfikować chorobę i zastosować indywidualny schemat leczenia - tylko w tym przypadku możesz zapobiec niepożądanym zmianom w ciele.

    Gruczolak przysadki: objawy u kobiet, leczenie i rokowanie

    Gruczolak przysadki mózgowej jest nowotworem o łagodnym charakterze, w którym powstają komórki nabłonka pochwowego (przednia część przysadki mózgowej), odpowiedzialne za utrzymywanie równowagi hormonalnej w organizmie na wymaganym poziomie.

    Gruczolaki, których powstanie jest podstawą czaszki, stanowią około 10% wszystkich nowotworów, które uszkadzają tkankę mózgową i ustępują tylko glejakom i oponiakom. Według wskaźników statystycznych około jedna trzecia populacji jest podatna na różne patologie przysadki mózgowej.

    Przyczyny

    Co to jest? Do tej pory medycyna nie wskazuje dokładnych przyczyn, które mogą powodować gruczolak przysadki. Ale istnieje wiele czynników przyczyniających się do pojawienia się nadciśnienia tętniczego:

    • uraz czaszkowo-mózgowy;
    • patologia rozwoju wewnątrzmacicznego;
    • różne neuroinfekcje - na przykład zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, zapalenie poliomyelitis, bruceloza, kiła, gruźlica, ropień mózgu;
    • według niektórych danych długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych jest niebezpieczne.

    Wszystkie przyczyny gruczolaka przysadki można łączyć w zależności od ich działania - wszystkie one powodują hiperplazję (nadmierne namnażanie komórek) tkanek przysadki z powodu zaburzeń hormonalnych.

    Czym są gruczolaki?

    Hormonalne aktywne guzy, w zależności od wytwarzanych hormonów, występują w następujących postaciach:

    1. Prolactinoma (produkuje prolaktynę, która powoduje tworzenie się mleka).
    2. Mieszane gruczolaki (wytwarzają kilka hormonów w tym samym czasie).
    3. Gonadotropowy gruczolak (wytwarza hormony stymulujące gruczoły płciowe: hormon folikulotropowy i hormon luteinizujący).
    4. Tyreotropinoma (produkuje hormon stymulujący tarczycę, który kontroluje funkcjonowanie gruczołu tarczycy).
    5. Kortykotropina (syntetyzuje hormon adrenokortykotropowy, odpowiedzialny za produkcję glukokortykoidów nadnerczy).
    6. Somatotropinoma (wydziela hormon wzrostu odpowiedzialny za wzrost masy ciała, syntezę białek, rozkład tłuszczu i tworzenie glukozy).

    W zależności od wielkości guza wszystkie gruczolaki przysadki mózgowej dzielą się na mikro i makrogruczolaki. Microadenoma nie mogą być wykryte nawet podczas MRI, i są okresowo wykrywane podczas sekcji patoanatomicznej przeprowadzonej przy okazji zupełnie różnych chorób.

    Ponadto, w zależności od komórek składowych, gruczolak może być hormonalnie aktywny i nieaktywny (odpowiednio 60% i 40% przypadków). Z kolei prawie wszystkie hormonalnie aktywne gruczolaki produkują jeden pojedynczy hormon w przednim płacie przysadki mózgowej, a 10% nowotworów wytwarza jednocześnie kilka hormonów.

    Objawy gruczolaka przysadki

    Klinicznie, gruczolak przysadki manifestuje się jako kompleks objawów ocznych i neurologicznych związanych z naciskiem rosnącego guza na struktury wewnątrzczaszkowe zlokalizowane w regionie tureckiego siodła. Jeśli gruczolak przysadki jest hormon-aktywny, wtedy na jej obrazie klinicznym może wysunąć się zespół endokrynny.

    W tym przypadku zmiany stanu pacjenta często wiążą się nie z nadmierną produkcją zwrotnego hormonu przysadkowego, ale z aktywacją docelowego organu, na który działa. Manifestacja zespołu endokrynnego zależy bezpośrednio od natury guza. Z drugiej strony, gruczolakowi przysadki towarzyszyć mogą objawy niewydolności przysadki, które rozwijają się w wyniku zniszczenia tkanek przysadki przez rosnący guz.

    Somatotropinoma stanowi 20 - 25% całkowitej liczby gruczolaków przysadki. U dzieci, zgodnie z częstością występowania, zajmuje trzecie miejsce po prolactinoma i kortykotropinoma. Charakteryzuje się podwyższonym poziomem hormonu wzrostu we krwi. Objawy somatotropinoma:

    • Jeśli somatotropinoma pojawiły się w dorosłym życiu, ona przejawia objawy akromegalii - wzrost rąk, nóg, uszu, nosa, języka, zmiany i wulgaryzowaniem rysów twarzy, pojawienie się zwiększonej włosów ciała, twarzy i włosów u kobiet, zaburzenia miesiączkowania. Wzrost narządów wewnętrznych prowadzi do naruszenia ich funkcji.
    • Dzieci przejawiają objawy gigantyzmu. Dziecko szybko zwiększa wagę i wzrost, co wynika z równomiernego wzrostu kości pod względem długości i szerokości, a także wzrostu chrząstki i tkanek miękkich. Zasadniczo gigantyzm rozpoczyna się w okresie przedpokwitaniowym, jakiś czas przed okresem dojrzewania i może rozwijać się do końca formowania się szkieletu (około 25 lat). Uważa się, że gigantyczność zwiększa wzrost dorosłego ponad 2 - 2,05 m.

    Prolactinoma. Najczęstszy guz przysadki występuje w 30-40% przypadków z wszystkimi gruczolakami. Z reguły wielkość prolactinoma nie przekracza 2 - 3 mm. Kobiety są bardziej powszechne niż mężczyźni. Pokazuje takie znaki jak:

    • mlekotok - stałe lub okresowe uwalnianie mleka matki (siary) z gruczołów mlecznych, niezwiązane z okresem poporodowym.
    • Niemożność zajścia w ciążę z powodu braku owulacji.
    • zaburzenia cyklu menstruacyjnego u kobiet - nieregularne cykle, wydłużenie cyklu przez ponad 40 dni, cykle bezowulacyjne, brak miesiączki.
    • u mężczyzn prolactinoma objawia się zmniejszoną siłą, zwiększonymi gruczołami mlecznymi, zaburzeniami erekcji, upośledzonym tworzeniem plemników, prowadzącym do bezpłodności.

    Kortykotropina. Występuje w 7 - 10% przypadków gruczolaków przysadki. Charakteryzuje się nadmiernym wytwarzaniem hormonów kory nadnerczy (glukokortykoidów), nazywane jest to chorobą Itenko-Cushinga.

    • schorzenia skóry - rozstępy - purpurowy (rozstęp) na skórze brzucha, klatki piersiowej, ud; zwiększona pigmentacja skóry łokci, kolan, pach; zwiększona suchość i łuszczenie się skóry twarzy.
    • Otyłość typu "Cushingoid" - występuje redystrybucja warstwy tłuszczowej i odkładanie tłuszczu w okolicy obręczy barkowej, szyi, w strefach nadobojczykowych. Twarz zyskuje "księżycowy", okrągły kształt. Kończyny stają się cieńsze z powodu zanikowych procesów w tkance podskórnej i mięśniach.
    • nadciśnienie tętnicze.
    • u mężczyzn często obserwuje się spadek siły działania.
    • kobiety mogą mieć nieprawidłowości w cyklu miesiączkowym i hirsutyzmie - zwiększone owłosienie skóry, wzrost brody i wąsów.

    Gonadotropinoma, podobnie jak tyreotropinoma, jak również poprzedni wariant gruczolaka przysadki, występują bardzo rzadko u pacjentów. Przejawy natury endokrynno-metabolicznej są determinowane przez czynnik prymatu guza lub jego rozwój na tle długotrwałej zmiany chorobowej wpływającej na gruczoł docelowy (np. Niedoczynność tarczycy lub hipogonadyzm). Tyreotropinoma pierwotnie prowokuje wystąpienie tyreotoksykozy, podczas gdy wtórna tyreotropina jest wykrywana na tle rzeczywistej niedoczynności tarczycy.

    Gonadotropinoma często towarzyszy hipogonadyzmu u mężczyzn (co przejawia się w postaci obniżonej funkcji jajników lub całkowitego zakończenia, w połączeniu z brakiem miesiączki i różnych zaburzeń miesiączkowania) i ludzi (zaburzeniami czynności gruczołów płciowych, a także innego rodzaju znaczenie dla tego łamania stanu). Diagnozowanie gonadotropinę zazwyczaj następuje w wyniku porównania oftalmonevrologicheskoy objaw (guzy postaci objawem endokrynologicznymi z tego przykładu wykonania nie są specyficzne).

    Niezależny od guzów hormonalnych. Ten typ obejmuje gruczolaka chromofobowego przysadki mózgowej. Znaki wskazujące na możliwą obecność:

    • bóle głowy;
    • u kobiet dochodzi do naruszenia cyklu miesiączkowego;
    • może pojawić się nadwaga;
    • zaburzenia widzenia spowodowane faktem, że guz wywiera nacisk na nerwy wzrokowe;
    • może wzrosnąć poziom hormonów wytwarzanych przez tarczycę;
    • przedwczesne starzenie się.

    Najczęściej nowotwory takie są wykrywane przypadkowo, gdy pacjent przechodzi badanie MRI. Leczenie tego typu gruczolaka przysadki jest tylko chirurgiczne. Można zastosować radioterapię. Leczenie lekami stosuje się tylko w połączeniu z innymi gatunkami. To się nie kończy. Ponadto bardzo często losowo wykryty nowotwór, który nie zależy od hormonów, nie rośnie. Dlatego nie wymaga interwencji lekarzy. Pozostawiają takiego gruczolaka pod stałą obserwacją. Jeśli rozpocznie się jego wzrost, najprawdopodobniej w tym przypadku konieczne będzie zastosowanie metody chirurgicznej.

    Choroby gruczołów dokrewnych w gruczole przysadki

    Konsekwencją gruczolaka przysadki mogą być różne niebezpieczne choroby endokrynologiczne.

    Najczęściej spotykane są:

    Hiperprolaktynemia rozwija się u pacjentów z przysadkowym prolactinoma. Ta choroba najlepiej reaguje na leczenie zachowawcze. Operacja najczęściej nie jest potrzebna.

    Przyczyną akromegalii i gigantyzmu są acidofilne guzy przysadki, które nazywane są somatotropinoma. Istnieją leki hamujące tę chorobę. Lecz radioterapia i chirurgiczne usuwanie są bardziej skutecznymi metodami leczenia.

    Choroba Itenko-Cushing jest spowodowana przez bazofilowy guz przysadki mózgowej. Taki nowotwór nazywany jest kortykotropinem. Najbardziej skuteczną metodą leczenia jest chirurgiczne usunięcie.

    Diagnostyka

    Po wykryciu symptomów:

    • MRI lub tomografia komputerowa (wizualizacja gruczołu dokrewnego);
    • badanie przez endokrynologa (określenie stanu hormonalnego);
    • badanie okulistyczne (perymetria, kontrola ostrości widzenia, oftalmoskopia);
    • craniography tureckiego siodła na obecność osteoporozy i specyficznego dna z dwoma konturami.

    Rozpoznanie ustala się biorąc pod uwagę:

    • wzrost siodła tureckiego (obecność czaszkogardlaka, ściskanie lub obrzęk trzeciej komory).
    • utrata funkcji wzrokowych (obecność chiasma glejaka).
    • obecność zaburzeń endokrynologicznych i pierwotnych chorób endokrynnych (guzy nadnercza, choroby gruczołów dokrewnych itp.).

    Po wyjaśnieniu natury badań hormonalnych, pacjent musi zostać przeniesiony do wyspecjalizowanych ośrodków lub klinik z wystarczającym doświadczeniem. Wynika to z faktu, że definicja statusu hormonalnego bez fizjologicznych wpływów często nie dostarcza obiektywnych informacji o chorobie.

    Jak leczyć gruczolaka przysadki mózgowej?

    We współczesnej medycynie gruczolaki przysadki u kobiet i mężczyzn są wytwarzane przy użyciu leków, radioterapii i terapii chirurgicznych. W każdym przypadku dla każdego rodzaju guza przysadki, zgodnie z etapem przepływu i jego naturalnymi rozmiarami, wybiera się indywidualną opcję leczenia.

    Leczenie zachowawcze

    Leczenie farmakologiczne jest zwykle przepisywane małym guzom i tylko po dokładnym zbadaniu pacjenta. Jeśli guz zostanie pozbawiony odpowiednich receptorów, wówczas leczenie zachowawcze nie zadziała, a jedynym wyjściem będzie natychmiastowe lub promieniowe usunięcie guza.

    1. Leczenie farmakologiczne jest uzasadnione tylko w przypadku niewielkich rozmiarów nowotworów i braku objawów zaburzeń widzenia. Jeśli guz jest duży, wykonuje się go przed operacją, aby poprawić stan pacjenta przed zabiegiem lub po nim, jako terapię zastępczą.
    2. Najskuteczniejszym leczeniem jest prolaktyna, która produkuje hormon prolaktyny w dużych ilościach. Recepty z grupy Dofaminomimetiki (Parlodelum kabergolina) zapewnia dobry efekt terapeutyczny, a nawet eliminuje potrzebę operacji. Kabergolina jest uważana za nowej generacji leków, to może nie tylko zmniejszyć nadprodukcję prolaktyny i wielkości guza, ale również w celu przywrócenia funkcji seksualnych i parametrów nasienia u mężczyzn z minimalnymi skutkami ubocznymi. Leczenie zachowawcze jest możliwe w przypadku braku postępującego pogorszenia wzroku, a jeśli odbywa się młoda kobieta planuje ciążę, podawanie leków nie jest przeszkodą.

    W przypadku analogów somatostatyny, guzy somatotropowe zastosowane określone tireostatiki nadczynnością tarczycy, natomiast choroba Cushinga wywołane przez gruczolaka przysadki, skuteczne pochodne aminoglutetimid. Należy zauważyć, że w dwóch ostatnich przypadkach terapia lekami nie może być stała, ale służy jedynie jako etap przygotowawczy do następnej operacji.

    Leczenie chirurgiczne

    Dzięki szybkiemu usunięciu gruczolaka można go zastosować na jeden z dwóch sposobów:

    1. Przezczaszkowo - co sugeruje trepanację czaszki.
    2. Przezklinowy - przez jamę nosową.

    W przypadku rozpoznania mikrourazów i gruczolakowłókniaków, które nie mają poważnego wpływu na otaczające tkanki, interwencję chirurgiczną przeprowadza się za pomocą transfenoidu. Jeśli guz osiągnie gigantyczny rozmiar (od 10 cm średnicy), zalecane jest tylko przezczaszkowe usuwanie.

    Transfenoidalnoe usunięcie gruczolaka wolno robić, gdy guz jest ograniczony do siodła tureckiego lub wykracza poza nią nie więcej niż 2 cm. Wykonane w szpitalu po konsultacji z neurochirurgiem. Wprowadzenie sprzętu endoskopowego odbywa się w znieczuleniu ogólnym. Światłowodowy endoskop jest wkładany do przedniego dołu czaszkowego przez prawy kanał nosowy. Ponadto, aby uzyskać swobodny dostęp do obszaru tureckiego siodła, wykonuje się nacięcie ściany klina. Gruczolak przysadki wycina się i usuwa.

    Wszystkie zabiegi chirurgiczne wykonywane są pod endoskopem, na monitorze wyświetlany jest powiększony obraz aktualnego procesu, który pozwala neurochirurgowi uzyskać szeroki widok pola operacyjnego. Operacja trwa około dwóch do trzech godzin. W pierwszym dniu po operacji pacjent może już być aktywny, a 4 dnia - całkowicie wypisany ze szpitala w przypadku braku powikłań. W 95% przypadków takiej operacji gruczolak przysadki jest całkowicie wyleczony.

    Operacja przezczaszkowa wykonywana jest w najcięższych przypadkach w znieczuleniu ogólnym przez trepanację czaszki. Wysoka uraz i ryzyko powikłań przymusowych neurochirurgów się na ten krok tylko wtedy, gdy nie można użyć metody endoskopowego usuwania gruczolaków, na przykład, gdy guz rośnie w tkance mózgowej.

    Prognoza leczenia

    Gruczolaki przysadki mają łagodny charakter, ale z aktywnym wzrostem mogą powodować wiele problemów, a nawet degenerować się w złośliwy proces.

    Jeśli guz jest duży (ponad 2 cm), ryzyko nawrotu jest duże w ciągu następnych 5 lat po szybkim usunięciu.

    Ważna rola w przewidywaniu takich formacji ma charakter gruczolaka. Na przykład, w przypadku prolactinoma lub somatotropinoma, jedna czwarta pacjentów ma całkowite odzyskanie aktywności endokrynnej, a mikrokortykotropinoma 85% pacjentów całkowicie wyzdrowieje.

    Średnie wskaźniki nawrotów wynoszą około 12%, a odzysk wynosi 65-67% przypadków. Ale takie prognozy są uzasadnione tylko w odpowiednim czasie dostęp do wąskich profilów specjalistów.

    Gruczolak przysadki: leczenie, przyczyny, objawy, rokowanie, konsekwencje

    Przysadka mózgowa to centralny gruczoł dokrewny, który wpływa na metabolizm, wzrost ciała i zdolności reprodukcyjne. Znajduje się w podstawie tureckiego siodła w mózgu. U osoby dorosłej rozmiar przysadki wynosi około 9 x 7 x 4 mm, masa wynosi około 0,5 grama.

    W przysadce mózgowej, dwie części - tylna, neurohypofiza i przednia - adenohophofia.

    W przedniej części przysadki jest odpowiedzialny za wytwarzanie hormonów, które stymulują tarczycy (hormonu stymulującego tarczycę), jąder i jajników (luteinizujący hormon folikulotropowy), nadnercza (adenokortikotropny hormon), a także regulujące laktacji (prolaktyny) i wzrostu organizmu (STH).

    Neurohypofiza jest odpowiedzialna za produkcję oksytocyny, która reguluje procesy laktacji, porodu i hormonu antydiuretycznego, który reguluje równowagę wodno-solną w organizmie.

    W niekorzystnych warunkach, gdy odsłonięte tkanki gruczołowej może spowodować jego wzrost objętości, rozwój patologii - gruczolak przysadki - łagodny nowotwór z komórek przedniego płata przysadki rośnie.

    Gruczolak przysadki na zdjęciach

    Klasyfikuj te typy gruczolaka przysadki:

    Według lokalizacji:

    Intrasseolar - gdy guz nie wykracza poza tureckie siodło;

    indosuprasselyarnaya - w odniesieniu do tureckiego siodła, gruczolak rośnie do jego wierzchołka;

    endoiphrassele - wyrasta na dno;

    gruczolak endoaterapeutyczny - rośnie w kierunku tureckiego siodła.

    Według rozmiaru:

    miąższość - do 1 cm;

    makrogruczolak - więcej niż 1 cm;

    gruczolak olbrzymi - ponad 10 cm.

    Z natury wytwarzanych hormonów:

    gonadotropina (LH lub FSH);

    mieszane gruczolaki (jednocześnie wytwarzają kilka hormonów, 15% wszystkich przypadków).

    Poprzez wydzielanie hormonów:

    hormonalnie aktywne guzy (60%);

    hormonalnie nieaktywne gruczolaki (40%).

    Według danych statystycznych, ze wszystkich patologii mózgu, gruczolaki przysadki tworzą do 15% guzów.

    Najczęstsza choroba wśród osób w wieku dojrzałym (od 35 do 50 lat) i jest równie powszechna wśród kobiet i mężczyzn. Rzadką chorobę uważa się u dzieci. Tylko 2 do 6% dzieci i młodzieży cierpi na gruczolaka przysadki.

    Jakie czynniki powodują pojawienie się gruczolaka?

    Przyczyny pojawienia się gruczolaka przysadki:

    gruźlica, wpływająca na układ nerwowy;

    Negatywne działanie na płód w czasie ciąży (promieniowanie jonizujące, toksyczne leki).

    Krwotoki śródczaszkowe, uraz czaszkowo-mózgowy.

    Długotrwałe zmiany zapalne i autoimmunologiczne gruczołu tarczowego, które zmniejszają jego funkcję (niedoczynność tarczycy).

    Dziedziczność - pacjenci z zespołem endokrynnego mnogiego adenomatozy są bardziej narażeni na rozwój guzów przysadki i innych gruczołów.

    Długotrwałe stosowanie doustnych złożonych środków antykoncepcyjnych może powodować gruczolak, ponieważ leki te w wielu cyklach menstruacyjnych naruszają owulację i uwalnianie hormonów przez jajniki. Przysadka mózgowa powinna wytwarzać dużą ilość LH i FSH, co może prowadzić do pojawienia się gonadotropinoma.

    Hipogonadyzm jest wrodzonym niedorozwojem jądra i jajników lub powstałej zmiany gonad ze względu na działanie procesów autoimmunologicznych, promieniowanie radioaktywne itp.

    Gruczolak przysadki: objawy

    Objawy charakteryzujące gruczolaka różnią się w zależności od rodzaju guza.

    Hormonalnie nieaktywny gruczolak może istnieć przez kilka lat i nie wpływać na stan zdrowia, dopóki nie zostanie przypadkowo wykryty podczas badania na obecność innej choroby. Aktywny miażdżyca wiąże się z zaburzeniami endokrynologicznymi. Według danych statystycznych bezobjawowe mikroglezy występują u 12% osób.

    Macadenoma ma negatywny wpływ nie tylko na układ hormonalny, ale także powoduje zaburzenia neurologiczne spowodowane uciskiem otaczających tkanek i nerwów.

    Prolactinoma

    Uważany jest za najczęstszy nowotwór przysadki mózgowej, który pokrywa od 30 do 40% wszystkich takich gruczolaków. Zwykle rozmiar prolaktyny wynosi 2-3 mm. Kobiety częściej chorują na tę chorobę niż mężczyźni. Pojawia się w postaci następujących znaków:

    Naruszenie kobiet w cyklu menstruacyjnym - brak miesiączki, cykle nieowulacyjne, nieregularne cykle.

    Niemożliwość zajścia w ciążę w wyniku braku owulacji.

    Mleko krwawienia jest okresowym lub stałym uwalnianiem mleka z gruczołów sutkowych, które nie jest związane z okresem poporodowym.

    Wśród mężczyzn prolactinoma pomaga zmniejszyć siłę, powiększać gruczoły sutkowe, zaburzenia erekcji i powstawanie plemników, prowadząc ostatecznie do bezpłodności.

    Somatotropinoma

    Jest to jedna czwarta ogólnej liczby gruczolaków przysadki. Częstość występowania u dzieci plasuje się na trzecim miejscu po kortykotropinomie i prolactinoma. W przypadku tego rodzaju nowotworu we krwi obserwuje się wzrost poziomu hormonu wzrostu. Objawy somatotropinoma:

    Dzieci wykazują oznaki gigantyzmu. Dziecko szybko rośnie i rośnie, kości rosną równomiernie na szerokość i długość, chrząstka i miękkie tkanki ciała rosną w szybkim tempie. Początek manifestacji gigantyzmu przypada na okres sprzed okresu przed okresem dojrzewania i może rozwinąć się przed skostnieniem szkieletu chrząstki (do około 25 lat). Gigantyzm ma miejsce, gdy wzrost osoby przekracza 2-2.05 m.

    Jeżeli dana osoba ma do czynienia z somatotropinomy w wieku dorosłym, guz wykazuje objawów akromegalii - wzrost język, nos, uszy, nogi, ręce, coarsening rysów twarzy, zaburzenia miesiączkowania, występowanie zwiększonego owłosienia, wąsy i brody u kobiet. Zwiększenie rozmiarów narządów wewnętrznych powoduje naruszenie ich funkcji.

    Kortykotropinoma

    Jest obserwowany wśród 7-10% przypadków guza przysadki mózgowej. Charakteryzuje się nadmiarem wytwarzania glukokortykoidów (hormonów kory nadnerczy). Ta choroba nazywa się choroba Itenko-Cushing.

    Objawy kortykotropinoma:

    zaburzenia skórne - rozstępy o barwie fioletowo-różowej (rozstępy) na skórze ud, klatce piersiowej, brzuchu; zwiększona pigmentacja skóry kolan, łokci i pach, zwiększona suchość skóry i łuszczenie się skóry twarzy;

    „Cushingoid” typu otyłości - redystrybucja warstwy tłuszczu i odkładanie się tłuszczu w nadobojczykowe obszarów na karku i barkowej, osoba przejmuje cały „półksiężycowy” postaci kończyny utraty wagi, w związku z rozwojem procesów zanikowe mięśni i tkanki podskórnej;

    u mężczyzn często objawia się spadek siły;

    kobiety mogą doświadczać zaburzeń cyklu miesiączkowego, zwiększonego owłosienia skóry, wzrostu wąsów i brody (hirsutyzmu).

    Gonadotropinoma

    Wśród gruczolaków przysadki mózgowej występuje dość rzadkie zjawisko. Przejawia się w postaci różnych zaburzeń cyklu miesiączkowego, częściej całkowity brak miesiączki, zmniejszenie funkcji narządów płciowych u kobiet i mężczyzn, na tle zmniejszonych wewnętrznych i zewnętrznych narządów płciowych.

    Tyreotropinoma

    Również bardzo rzadko stanowi 2-3% przypadków gruczolaka przysadki. Przejawia się w różnych formach w zależności od charakteru guza: jest pierwotny lub wtórny.

    Podstawowym nadczynność tireotropinoma charakteryzuje zjawisko - tachykardia, wysokie ciśnienie krwi, nadmierne pocenie się, zwiększony apetyt, słaba snu, wytrzeszcz, drżenie całego ciała, a szczególnie kończyn, utratę wagi.

    Wtórne tireotropinoma występuje z powodu długotrwałego funkcją niskiego tarczycy. Charakteryzuje się występowaniem niedoczynności tarczycy - zaparcia, przyrost masy ciała, powolnej mowy, obrzęk twarzy, depresja, ochrypłym głosem, suchej łuszcząca się skóra, bradykardia.

    Gruczolak przysadki: objawy neurologiczne

    Zatkanie nosa spowodowane przez kiełkowanie guza wewnątrz tureckiego siodła.

    Ból głowy, który nie ustępuje przy zmianie pozycji ciała, przyjmując leki przeciwbólowe i nie towarzyszy mu mdłości.

    Upośledzenie wzroku - zez, podwójne widzenie, zmniejszona ostrość wzroku, ograniczenie pola widzenia. Ze znacznym rozmiarem gruczolaka mogą wystąpić zaniki nerwu wzrokowego i ślepota.

    Niewydolność przysadki: objawy

    W przypadku gruczolaka może rozwinąć się niedoczynność przysadki spowodowana uciskiem normalnej tkanki przysadki. Objawy:

    Niewydolność kory nadnerczy - drażliwość, niskie ciśnienie krwi, zmęczenie, naruszenie metabolizmu potasu i sodu, omdlenia, niski poziom glukozy we krwi.

    Zmniejsza się poziom hormonów płciowych (testosteron u mężczyzn i estrogenów u kobiet), co prowadzi do zmniejszenia libido i impotencji, zmniejszenia włosów na twarzy u mężczyzn.

    Brak hormonu wzrostu u dzieci prowadzi do powolnego rozwoju i wzrostu.

    Gruczolak przysadki: objawy psychiczne

    Ze względu na zmianę hormonalnego tła organizmu. Mogą przejawiać się w postaci drażliwości, niestabilności emocjonalnej, agresji, płaczu, depresji i apatii.

    Rozpoznanie gruczolaka przysadki

    Podejrzewając możliwość wystąpienia gruczolaka przysadki mózgowej, należy umówić się z endokrynologiem, neurochirurgiem, neurologiem i okulistą.

    Lekarze zalecają takie metody diagnostyczne:

    Oznaczanie poziomu prolaktyny we krwi u mężczyzn wynosi zwykle 15 ng / ml, u kobiet - 20 ng / ml.

    Identyfikacji poziomu hormonu wzrostu we krwi dla dzieci w wieku poniżej 18 lat, opłaty wynoszą od 2 do 20 mlU / l dla kobiet - od 0 do 18 g / l dla mężczyzn - od 0 do 4 mg / l.

    Badanie z tiroleiberiną - uważa się, że normalna reakcja zwiększa wytwarzanie prolaktyny 2 razy już po 30 sekundach od podania żyły tiroliberynowej. Obecność prolaktynoma przysadki jest wskazywana przez niski poziom prolaktyny po podaniu prolaktyny.

    Ustalanie poziomu hormonu adrenokortykotropowego w osoczu krwi. Rano normą jest 22 pmol / l, po 22.00 - 18.00 / l. Norma kortykolu w osoczu krwi wieczorem wynosi od 55 do 250 nmol / l, rano - od 200 do 700 nmol / l.

    Codzienna dynamika kortyzolu we krwi.

    Oznaczanie poziomu kortyzolu w dziennym moczu. Norma mieści się w zakresie od 138 do 524 nmol / dzień.

    Test deksametazonu - sprawdź poziom kortyzolu w moczu i krwi po przyjęciu małych i dużych dawek deksametazonu.

    Badanie poziomu elektrolitów we krwi - fosforu, wapnia, potasu, sodu itp.

    Oznaczanie poziomu hormonu luteinizującego we krwi. W 7-9 dniu cyklu norma wynosi od 2 do 14 jm / l, przez 12-14 dni - od 24 do 150 jm / l, przez 22-24 dni - od 2 do 17 jm / l. W przypadku mężczyzn normą jest 0,5 do 10 IU / l.

    Sprawdź poziom hormonu folikulotropowego we krwi. Dla kobiet norma wynosi od 3,5 do 13 IU / L dla 7-9 dnia cyklu, od 4,7 do 22 IU / L przez 12-14 dni, od 1,7 do 7,7 IU / L przez 22-24 dni. Norma FSH dla mężczyzn wynosi od 1,5 do 12 IU / l.

    Test testosteronu w surowicy u mężczyzn, norma wynosi od 12 do 33 nmol / l.

    Oznaczanie poziomu hormonu tarczycy i hormonów tarczycy (T3, T4) we krwi. Norma TSH - od 0,4 do 4 mIU / ml, T3 - od 2,63 do 5,7 pmol / l, T4 - od 9 do 19,1 pmol / l.

    Wymienione powyżej normy mogą się nieco różnić w różnych placówkach diagnostycznych.

    MRI mózgu (jeśli nie ma sprzętu - przepisuj CT mózgu).

    Badanie pól wzrokowych.

    Badanie immunocytochemiczne komórek dotkniętych gruczolakiem.

    Jak leczy się gruczolaka przysadki mózgowej?

    Dla każdego pacjenta wybór metody leczenia przeprowadza się indywidualnie, w zależności od wielkości gruczolaka, klinicznych objawów nowotworu i jego aktywności hormonalnej.

    Podczas diagnozowania z poziomami prolactinoma prolaktyny ponad 500 ng / ml krwi przepisujący lek, a jeżeli leczenie farmakologiczne nie mają wpływu niezależnie prolaktyny, wymagane jest działanie.

    W przypadku gonadotropinoma, kortykotropinoma, somatotropinoma, nieaktywne gruczolakowłókna zaleca się leczenie chirurgiczne wraz z radioterapią. Wyjątkiem są somatotropinoma, nie wykazujące objawów gruczolaka, mogą być leczone bez operacji.

    Terapia lekami

    Zalecane są następujące grupy leków:

    • Agonistami dopaminy są "Bromocriptine", "Kabergolin" ("Dostinex").
    • Antagoniści hormonów przysadki i podwzgórza - "Lanreotyd", "Sandostatin" ("oktreotyd").
    • Preparaty blokujące powstawanie hormonów nadnerczy - "Cytadren", "Ketokonazol" itp.

    Dzięki leczeniu gruczolaka przysadki hormonalną stabilizację tła osiąga się w 31% przypadków, a regresja nowotworu w 56%.

    Leczenie chirurgiczne

    Dzięki szybkiemu usunięciu gruczolaka można go zastosować na jeden z dwóch sposobów:

    • Przezczaszkowo - co sugeruje trepanację czaszki.
    • Przezklinowy - przez jamę nosową.

    W przypadku rozpoznania mikrourazów i gruczolakowłókniaków, które nie mają poważnego wpływu na otaczające tkanki, interwencję chirurgiczną przeprowadza się za pomocą transfenoidu. Jeśli guz osiągnie gigantyczny rozmiar (od 10 cm średnicy), zalecane jest tylko przezczaszkowe usuwanie.

    Transfenoidalnoe usunięcie gruczolaka wolno robić, gdy guz jest ograniczony do siodła tureckiego lub wykracza poza nią nie więcej niż 2 cm. Wykonane w szpitalu po konsultacji z neurochirurgiem. Wprowadzenie sprzętu endoskopowego odbywa się w znieczuleniu ogólnym. Światłowodowy endoskop jest wkładany do przedniego dołu czaszkowego przez prawy kanał nosowy. Ponadto, aby uzyskać swobodny dostęp do obszaru tureckiego siodła, wykonuje się nacięcie ściany klina. Gruczolak przysadki wycina się i usuwa.

    Wszystkie zabiegi chirurgiczne wykonywane są pod endoskopem, na monitorze wyświetlany jest powiększony obraz aktualnego procesu, który pozwala neurochirurgowi uzyskać szeroki widok pola operacyjnego. Operacja trwa około dwóch do trzech godzin. W pierwszym dniu po operacji pacjent może już być aktywny, a 4 dnia - całkowicie wypisany ze szpitala w przypadku braku powikłań. W 95% przypadków takiej operacji gruczolak przysadki jest całkowicie wyleczony.

    Operacja przezczaszkowa wykonywana jest w najcięższych przypadkach w znieczuleniu ogólnym przez trepanację czaszki. Wysoka uraz i ryzyko powikłań przymusowych neurochirurgów się na ten krok tylko wtedy, gdy nie można użyć metody endoskopowego usuwania gruczolaków, na przykład, gdy guz rośnie w tkance mózgowej.

    Radioterapia

    Stosowany w przypadku mikotoczników o niskiej aktywności. Czasami jest również przepisywany jako dodatek do leczenia farmakologicznego. Ostatnio szeroko stosuje się metodę stereotaktycznej radiochirurgii przy użyciu cyberknife - radioaktywna wiązka jest kierowana bezpośrednio do komórek nowotworowych. Także terapia gamma - promieniowanie ze źródła znajdującego się poza ciałem - nie traci na znaczeniu.

    Czy powikłania mogą pojawić się po operacji?

    W zależności od techniki wybranej przez neurochirurga, ryzyko powikłań po operacji będzie różne:

    • dostęp przezczaszkowy powoduje komplikacje 27,9%, śmiertelny wynik - w 7% operacji;
    • dostęp transpenoidalny - odpowiednio 13% i 3%.

    Możliwe powikłania:

    • nawrót gruczolaka (15-16% przypadków);
    • utrata wzroku;
    • dysfunkcja tarczycy i kory nadnerczy;
    • naruszenie uwagi, pamięci, mowy;
    • pooperacyjne krwawienie z przysadki mózgowej;
    • Infekcyjne zapalenie;
    • niedoczynność przysadki - całkowita lub częściowa niewydolność przysadki mózgowej.

    W profilaktyce korektę tła hormonalnego wyznacza się na podstawie wyników badania organizmu.

    Jakie są plony gruczolaka przysadki, wideo:

    Powikłania gruczolaka przysadki bez chirurgicznego usunięcia

    Jeśli gruczolak przysadki nie jest leczona medycznie lub chirurgicznie, wielkość guza może osiągnąć krytycznych wskaźników, które mogłyby prowadzić do rażącego naruszenia wzroku i ślepoty. Co trzeci pacjent może zostać unieruchomiony. Możliwe krwotoki w mózgu z rozwojem apopleksji przysadki mózgowej i ostrej utraty wzroku.

    W większości przypadków zaniedbanie gruczolaka przysadki prowadzi do niepłodności kobiet i mężczyzn.

    Gruczolak przysadki: porady lekarza, wideo:

    Prognoza

    W odpowiednim czasie diagnozy i leczenia chorób rokowanie jest bardzo korzystna - rekonwalescencji po zabiegu zaobserwowano w 95% przypadków, farmakoterapia regresji zaburzenia hormonalne i objawów raka zaobserwowano u 94% przypadków. Połączenie chirurgii, narkotyków i promieniowanie warrantów terapii gruczolaka przysadki powtórzeniu w 80% przypadków w pierwszym roku po leczeniu, a 69% - w ciągu pierwszych pięciu lat.

    Odzyskanie utraconego widzenia u pacjenta jest możliwe, jeśli gruczolak jest mały i trwa nie dłużej niż rok.

    Po wypisaniu ze szpitala szpitalnego pacjent jest wysyłany do badania zdolności do pracy. Takie badanie przeprowadza komisja kliniczna i ekspercka. Pacjent może otrzymać niepełnosprawności I, II lub III grupy w Oftalmokompensatory troficznych neurologicznych, zaburzeń endokrynologicznych, zaburzeń metabolicznych i wyraźnych funkcji wpływu na jego działanie, na przykład, zaburzenia metabolizmu węglowodanów, niewydolności nadnerczy, utratę wzroku, akromegalia, etc..

    Wyciąg z czasowej niezdolności do pracy (chory lista) wydanego przez pacjenta działa przez okres od 2 do 3 miesięcy od pierwszej kontroli stacjonarnych 1,5-2 miesięcy podczas przypisywania radioterapii i od 2 do 3 miesięcy przy wykonywaniu operacji usunięcia gruczolaka przysadki. Jeśli zdolność pacjenta do pracy jest trudna do ustalenia, jest on wysyłany do ekspertyzy medycznej i społecznej.

  • O Nas

    Postęp naukowy zmierza skokowo - wiele dziedzin medycyny aktywnie się rozwija, co roku powstają setki nowych skutecznych leków, jednak choroby onkologiczne nadal niosą miliony ludzi.