Rak odbytnicy

Jeśli rak powstaje w odbytnicy, w medycynie ta patologia nazywa się rakiem odbytnicy. Ta choroba jest dość powszechna i niebezpieczna dla ludzkiego życia. Najczęściej patologia jest wywoływana przez predyspozycje genetyczne. Gruczołowy rak odbytnicy składa się z nabłonkowych komórek gruczołowych, które wyścielają powierzchnię wewnątrz jelita. Niebezpieczeństwo choroby polega na jej wysokiej zdolności do uwalniania przerzutów do pobliskich narządów.

Co to jest?

Ten złośliwy guz często powoduje niedrożność jelit. Lokalizacja nowotworu w dalekim odbytnicy, co znacznie komplikuje leczenie chirurgiczne i zwiększa ryzyko nawrotu po operacji. Niebezpieczeństwo gruczolakoraka odbytnicy polega na braku objawów w pierwszych stadiach rozwoju, co jest przyczyną częstych zgonów. Tworzenie się guza występuje podczas patologicznego zwyrodnienia nabłonkowych komórek gruczołowych. Stopniowo rosnące nowotwory atakują wszystkie duże obszary tkanek, powodując zaburzenia jelitowe i powodując całkowitą niedrożność jelit. Metastazy szybko rozprzestrzeniają się na inne narządy.

Formy choroby i ich cechy

Gruczolakorak odbytnicy dzieli się, podobnie jak inne formacje onkologiczne, na kilka typów. Ale rokowanie choroby i nasilenie objawów zależy bezpośrednio od stopnia zróżnicowania (jednorodności). Czynniki te determinują metody niezbędnej terapii. Gruczolakorak odbytnicy jest zróżnicowany według następujących typów:

  • wysoce zróżnicowany;
  • umiarkowanie zróżnicowane;
  • mało zróżnicowany;
  • niezróżnicowany.
Powrót do spisu treści

Umiarkowana forma

Ta postać guza o średnim stopniu jednorodności jednostek strukturalnych. Ma chłonną ścieżkę rozwoju i jest trudny do leczenia. Korzystne rokowanie jest możliwe tylko w przypadku wykrycia patologii we wczesnych stadiach. Problem polega jednak na tym, że umiarkowanie zróżnicowany gruczolakorak odbytnicy składa się z takich patologicznych komórek, które bardzo trudno odróżnić od komórek zdrowych. Dlatego na wczesnych etapach choroby rzadko występuje.

W leczeniu umiarkowanie zróżnicowanego guza odbytnicy należy zastosować radioterapię punktową i metodę interwencji chirurgicznej.

Wysoce zróżnicowany

Wysoce zróżnicowany gruczolakorak odbytnicy jest bardzo powszechny. Jest również nazywany ciemnokomórkowym gruczolakorakiem odbytnicy. Struktura nowotworu pozwala na wykrycie zmian patologicznych na początku rozwoju, a dzięki szybkiemu wezwaniu do lekarza szansa na wyleczenie jest dość wysoka. Według statystyk medycznych istnieje wysokie ryzyko nawrotu po półtora roku po operacji.

Nisko zróżnicowany

Innymi nazwami tej postaci są śluzówkowo-skórny gruczolakorak lub koloidalny rak śluzówki. Głównym objawem jest zwiększona sekrecja wydzielania śluzu pozakomórkowego i jego skupisk. Ta forma gruczolakoraka odbytnicy ma wysoki stopień złośliwości. Metastazy rosną bardzo szybko. Najstarsze etapy rozwoju mogą doprowadzić do zgonu. Ten typ guza charakteryzuje się szybkim przebiegiem i agresywnym wzrostem komórek złośliwych w odbytnicy, wpływając na tkanki w krótkim okresie czasu.

Niezróżnicowany

Znany również jako rak anaplastyczny. Powstaje z komórek patologicznych, które nie są charakterystyczne dla form histologicznych. Takie komórki charakteryzują się wczesną penetracją przerzutów do węzłów chłonnych i wzrostem naciekowym. Niezróżnicowany gruczolak odbytnicy często kończy się śmiercią, a leczenie rzadko daje pozytywne wyniki.

Etapy gruczolakoraka odbytnicy

Zgodnie z międzynarodową klasyfikacją chorób gruczolakorak dzieli się na etapie. W zależności od tego, który z nich jest nowotworem, staje się możliwe określenie wzrostu, cech klinicznych procesu patologicznego i przepisanie optymalnej terapii. Etap rozwoju nowotworów złośliwych zależy od stopnia kiełkuje w ścianie odbytnicy i czy przerzuty rozprzestrzeniły się do narządów znajdujących się w pobliżu.

  • Pierwszy charakteryzuje się guzem, który atakuje wyłącznie śluzówkę i błonę śluzową jelita. Objawy choroby są całkowicie nieobecne, dlatego gruczolakorak występuje w niezwykle rzadkich przypadkach, gdy jest badany, niezwiązany z objawami nowotworu.
  • W drugim etapie guz przenika do warstw mięśniowych odbytnicy i utrudnia przechodzenie substancji. Pacjenci często rozwijają zaparcia, trudności z wypróżnieniami. W kale może znajdować się krew, śluz i inne substancje patologiczne.
  • Etap 3 charakteryzuje się wystąpieniem silnych objawów bólowych. Wynika to z kiełkowania gruczolakoraka w zewnętrznej warstwie błony surowiczej, gdzie znajduje się wiele włókien nerwowych.
  • Czwarty etap jest uważany za ostatni i najcięższy. Węzły nowotworu rozprzestrzeniają się na pobliskie narządy.

Jakie są powody?

Nie ustalono przyczyn, które wpływają na rozwój adenocarcoma odbytnicy. Ale naukowcy wysunęli kilka czynników, które czasami zwiększają ryzyko złośliwego guza. Wśród nich:

  • dziedziczność;
  • złe niedożywienie;
  • podeszły wiek;
  • ludzki wirus brodawczaka;
  • częsty kontakt z substancjami toksycznymi;
  • problemy z jelitami i ich przepuszczalność;
  • długotrwały stres;
  • patologia okrężnicy.
Powrót do spisu treści

Jakie są objawy?

Główne objawy gruczolakoraka odbytnicy to:

  • ostre bóle skurczowe w jamie brzusznej;
  • zły apetyt, ostra utrata masy ciała;
  • stale podwyższona temperatura;
  • chroniczne zmęczenie;
  • bladość skóry;
  • krew, śluz, ropa w kale;
  • wzdęcia i obrzęki;
  • naprzemienne zaparcia i biegunka;
  • ból w ruchach jelit.

Pierwsze etapy rozwoju nowotworu zwykle się nie manifestują. Objawy pojawiają się, gdy wzrasta nowotwór. Możliwe objawy zatrucia organizmu, które powstają w wyniku częściowego rozkładu gruczolakoraka. Ciągłe krwawienie ostatecznie prowadzi do anemii. Rozprzestrzenianie się złośliwych formacji może wpływać na pęcherz, wątrobę, tkankę kostną i nerki.

Diagnostyka

Pierwotna diagnoza kliniczna wykonywana jest według standardowej procedury - znajomości lekarza z rozpoznaniem choroby, pierwotnego badania doodbytniczego. W większości przypadków przy palpacji można już uzyskać wynik diagnostyczny, ponieważ guz jest łatwo wyczuwalny. Dlatego pacjenci obciążeni ryzykiem powinni być poddawani kontroli co roku. Jeśli to konieczne, lekarz zaleca dodatkową diagnostykę. Metody stosowane do diagnozy gruczolakoraka odbytnicy:

  • sigmoidoskopia;
  • biochemiczne badanie krwi na obecność onkarkerów;
  • ogólna analiza stolca do wykrywania plam;
  • kolonoskopia;
  • USG miednicy i okolicy brzucha;
  • biopsja tkanki patologicznej;
  • tomografia komputerowa;
  • terapia rezonansu magnetycznego;
  • scyntygrafia;
  • pozytonowa tomografia emisyjna.
  • terapia.

Przeprowadzone testy i metody diagnostyczne dają pełny obraz rozwiniętej patologii, na podstawie której zalecana jest wymagana terapia. Staje się jasne, jak potrzebna jest interwencja chirurgiczna. Jeśli rak przerzucił się na pobliskie narządy, patologia nabrała stadium paliatywnego. W takim przypadku terapia ogranicza się do złagodzenia cierpienia pacjenta. Dodatkową metodą leczenia była radioterapia, która jest wykonywana przed operacją.

Operacja gruczolakoraka

Z optymistyczną prognozą główną metodą leczenia jest operacja. Całkowicie usunięto dotknięty obszar jelita i regionalnych węzłów chłonnych. Tylko takie radykalne usunięcie może zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się raka. Po operacji, przebieg ekspozycji na promieniowanie jest obowiązkowy. Zmniejsza to ryzyko nawrotu.

W przypadku operacji we wczesnym stadium rozwoju gruczolakoraka istnieje szansa na pełne przywrócenie funkcji jelit. Czasami wymagane jest alternatywne przejście dla gazów i kału.

Komplikacje

Choroba może powodować wiele negatywnych konsekwencji. W świetle odbytnicy komórki nowotworowe mogą rosnąć, zamykając światło i powodując niedrożność. Wzrost guza w ścianie jelita czasami prowadzi do pęknięcia ściany i zaczyna obfitego krwotoku z jelit. Wraz z rozwojem choroby rozwijają się przetoki i formy otrzewnej.

Jaka prognoza?

W przypadku gruczolakoraka odbytnicy prognozy dla życia ludzkiego są wyjątkowo niekorzystne. Guz jest trudny w obsłudze, a komórki rakowe są odporne na promieniowanie. Większość pacjentów z podobną diagnozą żyje nie dłużej niż 5 lat. Prognozy te odnoszą się do przypadków, w których guz nowotworowy został znaleziony w raczej zaniedbanej formie, która występuje często. W przypadku zajęcia węzłów chłonnych tylko połowa pacjentów żyje dłużej niż 5 lat. Na czwartym etapie choroby wskaźnik przeżycia wynosi 10%. Należy pamiętać, że tutaj podaje się średnie dane statystyczne i każdy przypadek jest indywidualny, a zatem wynik choroby dla każdego jest nieprzewidywalny.

Gruczolakorak jelita i okrężnicy

Gruczolakorak jelita jest guzem nowotworowym, który wyrasta z komórek gruczołowych (kubkowych) wewnętrznej warstwy jelita. Stanowi do 80% wszystkich złośliwych nowotworów jelita. Szczególnie dotknięte części jelita grubego, rzadko - cienkie.

Według statystyk, u kobiet, gruczolakorak jelita grubego jest drugim po nowotworze najczęściej występującym rakiem, a u mężczyzn - trzecim - raka płuc i prostaty. W sumie rak jelita grubego stanowi 15% wszystkich nowotworów złośliwych.

Choroba jest poważnym problemem w krajach rozwiniętych. Najwyższe rozpowszechnienie w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Anglii. Nie zapominajmy, że w tych krajach najlepiej sprawdza się wykrywanie onkopatologii. Rosja zajmuje piąte miejsce.

Maksymalną częstość występowania obserwuje się w wieku 40-70 lat. Światowa Organizacja Zdrowia odnotowała tendencję do odmłodzenia patologii. Trudność w szybkiej diagnozie polega na braku objawów we wczesnym stadium i na gwałtownym postępie wzrostu w przyszłości.

Trochę o jelitach i sprawcach tej choroby

Jelito ludzkie dzieli się na 2 części: cienką i grubą. Od subtelnego zaczyna się połączenie z żołądkiem. Rozróżnij:

  • dwunastnica;
  • chudy;
  • biodrowy.

Tutaj znajduje się maksymalna liczba enzymów, trawienie i przyswajanie składników odżywczych. Wszystko, co potrzebne, jest wchłaniane do krwi. Jelito grube zapewnia akumulację, odwrotną absorpcję wody, tworzenie masy z żużla, usuwanie ich z ciała. Dzieli się:

  • na kątnicy z dodatkiem robaka (dodatek);
  • kolonialny z czterema częściami (rosnącą, poprzeczną, zstępującą, sigmoidalną i bezpośrednią).

Końcowym segmentem jest bańka odbytnicy, kanał odbytu i odbyt. Komórki gruczołowe znajdują się na błonie śluzowej wszystkich części. Są zaklinowane między nabłonkiem, nie ma kosmków na wierzchołkach kosmków. Łącznie do 9,5% kompozycji komórkowej błony śluzowej jelita cienkiego, stężenie wzrasta, gdy zbliża się do grubej części. Różnią się od sąsiednich możliwości zdolnością do wytwarzania śluzu, niezbędnego do ochrony ściany przed przemijającym odchodami.

Po wydzieleniu do jelita znów stają się pryzmatyczne. Zwyrodnienie złośliwe charakteryzuje się początkowo powolnym wzrostem wewnątrz jelita (wzrost endofityczny) lub zewnętrznie (wzrost egzofityczny), a następnie szybkim przejściem do przerzutów wzdłuż naczyń do najbliższego węzła chłonnego, płuc, wątroby i innych narządów.

Najcięższy przebieg obserwuje się w młodym wieku. Wynika to z anatomicznych zmian w naczyniach krwionośnych u ludzi po 40 roku życia: światło zmniejsza się, aktywność przerzutów jest mniej wyraźna. A do 30 lat jelita ma wyraźną sieć naczyniową i limfatyczną, zapewnia wysokie ryzyko przerzutów.

Przyczyny

Dla rozważenia przyczyn gruczolakoraka wyodrębnimy część ogólną, charakterystyczną dla każdej lokalizacji nowotworów. A najbardziej typowe czynniki ryzyka będą brane pod uwagę w konkretnych przypadkach.

Stwierdzono, że zwyrodnienie guza komórek gruczołowych może być spowodowane niewłaściwą dietą o zwiększonym zastosowaniu:

  • tłuszcze zwierzęce z mięsa, masła;
  • ekscesy słodyczy;
  • smażone, wędzone, pikantne potrawy;
  • napoje alkoholowe.

W tej diecie nie wystarczy:

Czynniki ryzyka obejmują:

  • skłonność do zaparć;
  • polipy jelita;
  • przewlekłe zapalenie (zapalenie okrężnicy, zapalenie jelit);
  • dziedziczna predyspozycja;
  • niska jakość wody pitnej;
  • długie doświadczenie zawodowe w zakresie zagrożeń zawodowych;
  • obecność wirusa brodawczaka;
  • zauroczenie seksem analnym.

Rodzaje nowotworów w zależności od zmian komórkowych

Wzrost guza zmienia wygląd komórek gruczołowych. Najmniej niebezpieczne są te komórki, które różnią się niewiele od normalnych komórek. Różnicowanie (rozróżnianie) według stopnia odchylenia można przeprowadzić za pomocą badania cytologicznego materiału do biopsji. Im bardziej wyraźne są cechy wyróżniające, tym mniej różnicują komórki rakowe.

Wśród nowotworów typu gruczolakoraka jelita są:

  1. Wysoce zróżnicowany nowotwór - pod silnym powiększeniem mikroskopu, w przeciwieństwie do normalnych, widoczne są powiększone jądra komórkowe, nie ma zmian funkcjonalnych, więc skuteczne leczenie jest na czas. Szczególnie skuteczna jest terapia pacjentów w podeszłym wieku. Może osiągnąć długotrwałą remisję. U młodych pacjentów prawdopodobieństwo nawrotu choroby nie ustępuje w ciągu najbliższych 12 miesięcy.
  2. Umiarkowanie zróżnicowany gruczolakorak - osiąga duże rozmiary, komórki rosną duże, powodują obraz niedrożności jelit, krwawienie, pęknięcie ściany. Przebieg kliniczny jest skomplikowany z powodu zapalenia otrzewnej i powstawania przetok. Ryzyko przejścia na gatunki niskiego stopnia jest wysokie. Jednak po chirurgicznym usunięciu i następującym po nim leczeniu pięcioletnie przeżycie obserwuje się u 70-75% pacjentów.
  3. Nisko zróżnicowany - guz różni się polimorfizmem (zróżnicowana kompozycja komórek), rośnie bardzo aktywnie, szybko rozprzestrzenia się na inne narządy, wpływa na węzły chłonne. Nie ma wyraźnych granic. Operację pokazano na wczesnym etapie, trudno jest przewidzieć z góry czas trwania remisji. W późniejszym terminie leczenie jest nieskuteczne.

W zależności od rodzaju komórek gruczołowych gruczolakorak jelita dzieli się na:

  1. Guz śluzowy (śluzowy) - składa się z nabłonka, śluzu z mucyną, nie ma wyraźnych granic, przeważnie jest przerzutowy do sąsiednich węzłów chłonnych. Ważne jest, aby gatunek ten nie był wrażliwy na działanie radioterapii. Dlatego daje częste nawroty.
  2. Ring-celled - wyróżnia się znaczną złośliwością, jest częściej wykrywany z wieloma przerzutami. Zwłaszcza w wątrobie i węzłach chłonnych. Bardziej wpływa na młodych ludzi i znajduje się w błonie śluzowej okrężnicy.
  3. Ploskokletochnuyu - ma wysoki stopień złośliwości, najczęstszą lokalizację - odbyt. Kiełkuje w pęcherzu, pochwie, prostacie, moczowódach. Wyniki leczenia charakteryzują się częstymi nawrotami, niewielką przeżywalnością (do pięciu lat, nie więcej niż 1/3 pacjentów na żywo, reszta umiera w ciągu pierwszych 3 lat).
  4. Rurkowaty - guz o niewyraźnych konturach składa się z formacji podobnych do rurki w postaci kostek lub cylindrów. Wymiary mogą być małe, rosną stopniowo i różnią się skłonnością do masywnego krwawienia. Występuje u połowy pacjentów z rakiem jelita.

Cechy objawów w zależności od umiejscowienia w jelicie

Złośliwe uszkodzenie różnych części grubego i cienkiego jelita ma swoje szczególne właściwości i różnice w przebiegu klinicznym.

Przerwanie jelita cienkiego

Gruczolakorak jest częściej zlokalizowany w jelicie krętym i 12 palcach. Może rosnąć w formie pierścienia i pokrywać całe światło jelita, prowadząc do zwężenia i niedrożności. Jednak w pewnych obszarach możliwy jest wzrost naciekowy, wtedy nie występują objawy niedrożności.

W połączeniu z innymi rodzajami nowotworów: krętego chłoniaka (18% w przypadkach zlokalizowanych w obszarze biodrowym) lymphogranulomatosis (choroba Hodgkina), mięsaki limfatyczne z (chłoniak nieziarniczy).

Obrzęk sutka puffera

Formacja stożkowa, nazwana w anatomii brodawki Fatera, znajduje się w środku opadającego odcinka dwunastnicy, 12-14 cm od odźwiernika. Mieści zwieracza Oddiego. Jest to muskularna miazga, która reguluje przepływ żółci i soku trzustkowego do dwunastnicy. Wpływa na blokowanie nawrotu treści jelitowej do leżących nad nią kanałów.

W obszarze kału brodawki różnią się guzami o różnej genezie. W tym przypadku nowotwory są możliwe z nabłonka trzustki, przewodu żółciowego. Różnią się one niewielkim rozmiarem i powolnym wzrostem.

Pacjenci są:

  • utrata apetytu;
  • wymioty;
  • znaczna utrata wagi;
  • żółtaczka skóry i twardówki;
  • swędzenie skóry;
  • ból w górnej części brzucha, możliwe napromienienie w plecach;
  • niejasny wzrost temperatury;
  • krew w kale.

Guzy jelita grubego

Lokalizacja i struktura gruczołowych gruczołów okrężnicy różnią się konsystencją, wielkością, stopniem zróżnicowania. U 40% pacjentów stwierdza się nowotwór poprzecznej okrężnicy. W 20% przypadków obserwuje się gruczolakoraka jelita ślepego. Rak odbytnicy jest w przybliżeniu taki sam.

Wszystkie nowotwory wywołują reakcję zapalną jelita i rozprzestrzeniają się w późnym okresie w postaci przerzutów, pojedynczych lub licznych stazów. Wchodząc w otrzewną przez ścianę, nawet wysoce zróżnicowany gruczolakorak okrężnicy stopniowo powoduje:

  • utrata apetytu;
  • częste nudności z wymiotami;
  • niestabilny umiarkowany ból wzdłuż jelit;
  • zaparcia i biegunka;
  • w śluzie stolca wykryto ropę i zanieczyszczenia krwi.

Wraz ze wzrostem zatrucia z powodu infekcji pacjent pojawia się:

  • intensywny ból w jamie brzusznej;
  • wysoka gorączka;
  • oznaki zapalenia otrzewnej.

Cechy zmiany esicy okrężnicy

Czynniki ryzyka raka esicy to:

  • zaawansowany wiek pacjenta:
  • siedzący tryb życia;
  • długotrwałe zaparcia, urazu błonę śluzową kamieniami kamiennymi.

Do rozwoju raka należą takie choroby, jak:

  • polipowatość;
  • końcowe zapalenie jelita krętego;
  • uchyłka jelita;
  • niespecyficzne wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Guz charakteryzuje się trzema wariantami kursu:

  • wielkość do 15 mm w przypadku braku przerzutów;
  • do połowy światła jelita, ale bez kiełkowania ściany i pojedynczych regionalnych przerzutów;
  • całkowite zachodzenie na siebie światła jelita, kiełkowanie na sąsiednie narządy, z mnóstwem odległych przerzutów.

We wczesnym stadium zmiany możliwe jest powstawanie dysplazji śluzówkowej przedrakowej. Charakterystyczne objawy:

  • ból w dolnej części brzucha po lewej;
  • wzdęcia (obrzęk);
  • przemiana biegunki i zaparcia;
  • okresowo oznaki niedrożności jelit;
  • w kale obecność zanieczyszczeń śluzu, ropy, krwi.

Jaka jest różnica pomiędzy guzami ślepymi a odbytnicy?

Śródkól znajduje się na granicy jelita cienkiego i grubego. Tutaj najczęściej występują choroby przedrakowe (polipowatość). Klęska dotyka zarówno dzieci, jak i osoby starsze. Najważniejsze z nich to papillomawirusy, niezrównoważone odżywianie.

Proces trawienia kończy się w odbycie. W rozwoju gruczolakoraka główne znaczenie ma:

  • uraz z kamieniami z długimi zaparciami;
  • wirusy brodawczaków;
  • działanie toksycznych trujących substancji, wydalanych z kałem;
  • nie gojące się pęknięcia w odbycie;
  • wrzodziejące zapalenie okrężnicy;
  • seks analny.

Najczęściej dotyka mężczyzn po 50 latach. Wśród objawów są:

  • ból w odbytnicy podczas defekacji;
  • fałszywe pragnienia (tenesmus);
  • krwawienie z odbytu.

Anatomia odbytnicy wyróżnia 3 strefy:

Gruczolakorak często rozwija się w nabłonku strefy ampullarnej. Obszar odbytu jest bardziej charakterystyczny dla raka płaskokomórkowego. Kontury guza są nierówne, przypominając owrzodzenie z wygiętymi krawędziami. Szybko postępuje i daje przerzuty.

Klasyfikacja według etapów

Aby stworzyć jednolite podejście do oceny ciężkości gruczolakoraka, przyjęto międzynarodową klasyfikację. Dzieli wszystkie gruczolakoraki jelita na 5 etapów. Dla każdego jest zdefiniowany:

  • dopuszczalne wielkości wzrostu guza;
  • obecność bliskich i odległych przerzutów.

W stadium 0 - guz jest minimalny, nie kiełkuje nigdzie i nie ma przerzutów. W etapie I-II rozmiary są dopuszczalne od 2 do 5 i więcej cm, ale nie ma przerzutów. Trzeci etap dzieli się na:

  • IIIa - kiełkowanie w sąsiednie narządy i obecność przerzutów w węzłach chłonnych;
  • IIIc - łączy duże wymiary i obecność przerzutów tylko w sąsiednich narządach.

Etap IV - jest wykonywany z odległymi przerzutami, nawet jeśli rozmiar samego guza jest stosunkowo niewielki.

Istnieje klasyfikacja raka jelita grubego, która obejmuje taką cechę, jak zróżnicowanie składu komórkowego. Oznacza to, że:

  • Gx - postawić diagnozę, jeśli komórki nie mogą być zróżnicowane;
  • G1 - stopień różnicowania ocenia się jako wysoki, komórki są podobne do normalnych komórek nabłonka;
  • rak okrężnicy G2 - pokazuje średni stopień zwyrodnienia;
  • G3 - komórki nowotworowe są trochę jak normalne;
  • G4 - typ komórek odnosi się do niskiej jakości, różnią się największe złośliwości.

Objawy i objawy diagnostyczne

Oprócz tych ogólnych objawów można dodać objawy zaawansowanego stadium choroby:

  • guz jest wyczuwalny przez brzuch;
  • istnieje podejrzenie zapalenia otrzewnej;
  • wraz z rozwojem niedrożności, pacjent wymiotuje cielętami, zatrzymując ucieczkę gazów, intensywny ból;
  • towarzyszy osłabienie, utrata masy ciała;
  • często mają krwawienie z jelit.

Najważniejsze i najbardziej pouczające metody diagnostyczne to:

  • obserwatorzy;
  • biopsja;
  • badania histologiczne;
  • różne warianty endoskopii.

Wykrywanie markerów onkologicznych to substancje, które regularnie zwiększają stężenie przy pewnym typie nowotworu, są określane w krwi żylnej. W przypadku raka jelita grubego określ:

  • obecność markerów komórek nowotworowych CA 19-9 i CEA w przypadku podejrzenia raka odbytnicy;
  • antygen embrionalny nowotworu.

Endoskopia z wprowadzeniem sigmoidoskopii, fibrocolonoscopy w odbytnicy, laparoskopu do jamy brzusznej, jak również okazja do odkrywania tkaninę awaryjnych podczas operacji zapewnia lekarzom sposób ustanowienia umiarkowanie zróżnicowany wzrost komórek gruczołowych. Do cytologii są odpowiednie:

  • fragmenty tkanki;
  • wydruki usuniętej błony śluzowej;
  • ropny i wydzielina śluzowa.

Gruczolakorak jelita grubego nadal różni się zależnie od struktury histologicznej, odróżnia:

  • ciemnokomórkowy nowotwór;
  • śluzowy;
  • rak bez klasyfikacji.

Leczenie

Gruczolakorak jelita jest leczony trzema metodami:

  • usunięcie chirurgiczne;
  • chemioterapia;
  • Radioterapia.

Najczęściej konieczne jest łączenie i łączenie wszystkich dostępnych metod. Aby wybrać metodę operacji, uwzględnia się następujące elementy:

  • lokalizacja;
  • wymiary;
  • charakter różnicowania komórek;
  • klasyfikacja według systemu międzynarodowego.

Podczas przygotowań do operacji stosuje się specjalną żywność z mieszaninami bez żużli, systemem środków przeczyszczających i lewatywami oczyszczającymi, Fortrans "oznacza do usuwania szkodliwych substancji.

Operacyjne przeprowadzanie:

  • wycięcie (wycięcie) dotkniętego ograniczonego obszaru;
  • Znieczulenie (usunięcie) jelit, węzłów chłonnych i sąsiednich narządów z kiełkowaniem w nich przerzutów.

Zwykle operacja kończy się tworzeniem sztucznego kału na przedniej ścianie jamy brzusznej (kolostomii). Radioterapię przeprowadza się 5 dni przed operacją i miesiąc po niej. Strefa napromieniowania jest określana przez lokalizację wzrostu guza.

Do chemioterapii stosuj kombinacje powtarzanych kursów leków:

Funkcje opieki nad pacjentami

W okresie pooperacyjnym pacjenci są znacznie osłabieni. W związku ze stosowaniem chemioterapii i radioterapii, status odpornościowy gwałtownie spada. Są zagrożone infekcją przez dowolny patogen. Dlatego zaleca się:

  • częściej do zmiany bielizny;
  • codziennie angażuj się w procedury higieniczne (mycie zębów, płukanie jamy ustnej, wycieranie ciała);
  • zapobiegać powstawaniu odleżyn (zmieniać pozycję ciała, wygładzać fałdy pościeli, smarować skórę kamforowym alkoholem, masować);
  • w pierwszych dniach karmienie odbywa się za pomocą sondy i mieszanek dożylnych;
  • należy zapewnić stosowanie pieluch dla nietrzymania moczu;
  • podczas wymiany kalorymetru skórę wokół kolostomii należy ogrzać ciepłą wodą, wytrzeć ją do sucha;
  • prawdopodobnie lekarz zaleci smarowanie kremem.

Jakiego rodzaju jedzenie jest potrzebne?

Pokarm powinien wspierać siłę pacjenta, mieć wystarczającą ilość kalorii, nie zawierać elementów drażniących, lekkostrawnych. Ściśle przeciwwskazane:

  • tłuste posiłki;
  • pikantne przyprawy;
  • smażone i wędzone produkty mięsne;
  • alkohol;
  • fasola;
  • świeże warzywa w sałatkach.

Pacjent powinien być karmiony 6 razy dziennie, w małych porcjach. Przydatne:

  • gotowane kotlety na parze, klopsiki z niskotłuszczowego mięsa i drobiu;
  • non-fast seafood;
  • produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu;
  • owsianka w postaci płynnej z łyżeczką masła;
  • zupy z mleka, warzywa;
  • gotowane owoce i warzywa;
  • galaretka jagodowa, kompoty, herbaty z ziołami.

Pacjent będzie musiał przestrzegać diety przez całe życie.

Prognoza

W wyniku skojarzonego leczenia gruczolakoraka jelita można osiągnąć pięcioletni okres przeżycia w zależności od stadium:

  • na pierwszym etapie i leczenie pełnoprawne - u 80% pacjentów;
  • w drugim etapie - do 75%;
  • od pacjentów z IIIa - u połowy pacjentów;
  • z IIIb - nie więcej niż 40%.

Pacjenci w czwartym etapie mają charakter objawowy. Podane informacje mają na celu zaproszenie czytelników do aktywnej ochrony zdrowia ich bliskich. Jeśli nie mogą się zabezpieczyć, postaraj się jak najszybciej udać się do lekarza.

Rak jelita grubego lub gruczolakorak: co to jest i ile żyje

Rak jelita jest poważną dolegliwością. Niebezpieczeństwo polega na tym, że nie mogą unieść się w powietrzu lub sprowokować rozwoju z powodu medycznego nieprofesjonalizmu i nie jest on przenoszony drogą płciową.

Powinieneś znać główne powody i znaki, aby wiedzieć, jak się zachowywać, gdy przejawia się choroba o podobnej naturze.

Co to jest gruczolakorak jelita

Gruczolakorak odbytnicy jest złośliwym nowotworem składającym się z tkanek nasyconych rosnącymi komórkami nabłonka gruczołowego. Ta ostatnia jest powierzchnią wewnętrznej jamy nowotworu.

Jeśli rodzice są dotknięci straszliwą chorobą, najprawdopodobniej noworodek później cierpi na taką chorobę.

Częściej procesy zapalne w grubych i małych jelitach zaczęły być ustalane u mężczyzn niż u kobiet.

Jeśli choroba uruchomiła siły, wówczas całkowicie zdrowy człowiek może "spalić" w ciągu roku.

Uwaga! Choroba może dotknąć człowieka w dowolnym momencie życia - zarówno w dzieciństwie, jak iw starszym wieku. Więcej szans na zachorowanie na chorobę ujawnia się u pacjentów cierpiących na nieprawidłowe funkcjonowanie krążenia w jelitach i zmiany w pracy perystaltyki.

W większości przypadków choroba nie objawia się przez długi czas. Choroba jest diagnozowana na ostatnich etapach rozwoju, co znacznie komplikuje proces leczenia.

Przyczyny raka

Dzięki badaniom medycznym stwierdzono, że rak rozwija się nie tylko ze względu na predyspozycje genetyczne, ale także stanowi łączny wpływ na organizm z czynników zewnętrznych i dziedziczności.

Istnieją następujące powody pojawienia się skorupiaków:

  1. Dziedziczenie genetyczne - pacjenci w rodzinie, którzy mają krewnych z podobnymi chorobami.
  2. Choroby jelita grubego o charakterze przewlekłym - najniebezpieczniejsza choroba w tym przypadku - wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Przy długotrwałym przebiegu choroby (20-30 lat) ryzyko zachorowania na raka wzrasta kilkakrotnie.
  3. Ludzie, którzy przekroczyli 50-letnią granicę.
  4. Przedłużająca się niedrożność jelit.
  5. Częsty seks analny.
  6. Siedzący tryb życia.
  7. Otyłość.
  8. Wpływ na organizm substancji szkodliwych podczas pracy w niebezpiecznych miejscach.

Jak radzić sobie z częstymi zaparciami? Przeczytaj link.

Jednym z ważnych czynników wywołujących rozwój gruczolakoraka jest niedożywienie.

Ciągłe stosowanie dużej liczby produktów mięsnych i całkowity brak żywności wzbogaconej włóknem roślinnym.

Fibrę uznaje się za upłynniający zestalony stolec, przyczyniając się do ich dalszego ruchu przez rury.

W przeciwnym razie obfitość kału w nawach bocznych może powodować powstawanie komórek gruczołowych nabłonka, umożliwiając powstawanie nowotworu złośliwego.

Objawy

W powstawaniu raka jelita grubego pierwsze symptomy, których prognozy są rozczarowujące, praktycznie się nie manifestują.

Pojawiające się objawy raka są często mylone z zaostrzeniem przewlekłych chorób jelit. Czasami mogą wystąpić następujące objawy niebezpiecznej choroby:

  1. Ogólna słabość całego ciała.
  2. Ciekły stolec.
  3. Słaby apetyt lub całkowita nieobecność.
  4. Pojawienie się w kale żył krwi lub nietypowy śluz.
  5. Nieczęste objawy bólu w dolnej części brzucha.

Uwaga, proszę! W miarę rozwoju choroby pojawiają się nowe istotne objawy. Kiedy pojawiają się objawy raka okrężnicy, cztery etapy tego, jak wiele osób żyje, są problematyczne. Zazwyczaj 60-70% pacjentów kończy leczenie nie najkorzystniej.

Dlatego jeśli wystąpią następujące rodzaje objawów, lekarz powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem:

  1. Zjawiska natury peritonowej.
  2. Nie można iść do toalety przez dłuższy czas.
  3. W jelitach występują nieprzyjemne doznania.
  4. Naprawianie niedokrwistości, utraty zdolności do pracy i ciężkiego krwawienia.

Tak więc nie jest konieczne wywoływanie powstałych objawów i wydłużenie do 4 stadiów raka. Lepiej natychmiast zidentyfikować diagnozę, dowiedzieć się o strasznej chorobie i zastosować leczenie.

Rodzaje gruczolakoraka

Ważne! Medycyna oddziela zdrowe komórki od zainfekowanych komórek nowotworami. Dzięki wskaźnikom różnic ujawnia się właściwość komórek rakowych i wymagane leczenie.

Podobne badania histologiczne rozróżniają stopień różnicowania komórek gruczolakoraka. Następujące typy nowotworów nowotworu są rozróżniane w zależności od stopnia różnicy komórek zdrowych od nowotworowych:

  1. Wysoce zróżnicowany - Odpowiednia terapia otrzymuje pozytywny wynik, co sugeruje, że wysoce zróżnicowany rak gruczołowy może być całkowicie wyleczony. Po operacji nie występuje prawdopodobieństwo nawrotu u pacjentów w wieku powyżej 50 lat. Młodsi pacjenci są zagrożeni nawrotem guza w ciągu 12 miesięcy.
  2. Umiarkowanie zróżnicowany guz - pojawienie się nowotworów złośliwych w komórkach ścian jelit prowadzi do zwiększenia ich liczby, co powoduje zatory w jelicie grubym. Ta ostatnia chwila wywołuje przedłużone zaparcia i częste niedrożności. Niebezpieczeństwo choroby polega na rozwoju nowotworów, które ostatecznie prowokują pęknięcia ścian jelita, prowadząc do krwawienia.
  3. Niski zróżnicowany nowotwór - przebieg choroby następuje szybko. Komórki rosną w liczbach, przerzuty rozprzestrzeniają się na inne narządy, tkanki i węzły chłonne. Na wczesnych etapach rozwoju wykonywana jest operacja, która nie gwarantuje braku nawrotów. Przewidywania po operacji raka odbytnicy nie są pocieszające w późnych momentach rozwoju choroby.

Różnice między typami gruczolakoraków diagnozują możliwość dołączenia nie tylko guza w jednym miejscu, ale także jego wzrostu na sąsiednie terytoria.

Stopnie i etapy

Rozwój choroby jest rejestrowany ze względu na następującą klasyfikację etapów trwania wzrostu nowotworowego:

  1. Rak odbytnicy 0 stopni - poprawiony mały guz, który się nie rozwija, stoi w miejscu. Węzły chłonne nie mogą się rozprzestrzeniać na nich.
  2. I stopień - występuje wzrost nowotworu do 2 cm średnicy. Ponadto przerzuty nie rozprzestrzeniają się do najbliższych węzłów chłonnych.
  3. Rak odbytnicy drugiego etapu - guz może osiągnąć 5 cm w objętości. Przerzuty są nieobecne, rozrzut do narządów wewnętrznych nie jest ustalony.
  4. III stopień nowotworu "A" - przerzuty są dystrybuowane do węzłów chłonnych zlokalizowanych w pobliżu odbytnicy. Tumor sięga do 5 cm.
  5. III stopień nowotworu "B" - zaniedbany przeciek wskazuje, że guz rozprzestrzenia się na sąsiednie narządy (pochwa, pęcherz, macica, gruczoł krokowy). Chociaż nie ma przerzutów w węzłach chłonnych.
  6. IV stopień rozwoju - przerzuty znajdują się w sąsiedztwie węzłów chłonnych odbytnicy i pobliskich narządów. Nowotwór rośnie do maksymalnego możliwego rozmiaru. Ponadto w całym ciele obecne są odległe przerzuty.

Dowiedz się z tego artykułu, ile żyć z rakiem jelita.

Diagnostyka

Podczas określania warunków wstępnych i symptomów wskazujących na potencjalną groźną chorobę podejmuje się szereg działań w celu ustalenia dokładnej diagnozy:

  1. Recto-Humanoscopy - przeprowadza badanie wizualnego charakteru odbytnicy w celu odsłonięcia stanu błony śluzowej, a także przeprowadza biopsję dotkniętych tkanek narażonych na działanie pętli elektrycznych.
  2. Kolonoskopia - ocenia ogólny stan jelit.
  3. Tomografia komputerowa - pozwala na zbadanie struktury histologicznej i lokalizacji guza.
  4. Irrigoscopy - przeprowadza się badanie rentgenowskie w celu identyfikacji gruczolakoraka.
  5. Badanie ultrasonograficzne jamy otrzewnej - ujawnia strukturę przebiegu procesu, stan narządów wewnętrznych, znajdujących się obok siebie w ciele, a także kontrolę przerzutów.

Uwaga, proszę! Oprócz tych badań konieczne jest oddanie kału do ukrytych badań krwi i krwi.

W przypadku wykrycia poważnych objawów należy przeprowadzić diagnostykę. Na podstawie analiz i wyników ankiet ujawni się surowość prądu. Pozwoli to na przypisanie skutecznego leczenia.

Metody leczenia

Leczenie straszliwej choroby o charakterze onkologicznym w późniejszych okresach jest możliwe tylko przy użyciu interwencji chirurgicznej.

Głównym czynnikiem w przygotowaniu operacji jest wprowadzenie określonej diety, która pomoże przywrócić ciągłość przewodów jelitowych, co pozwoli uniknąć poważnego pogorszenia.

Terapia chorób onkologicznych obejmuje - operację, chemioterapię i napromienianie. Zalecenia dotyczące interwencji chirurgicznej są następujące:

  1. Średnica i lokalizacja zmiany.
  2. Specyficzny charakter struktury komórki dotkniętej chorym nabłonkiem.
  3. Stadium rozwoju choroby.

Radioterapię przeprowadza się zarówno przed operacją, jak i po niej. Do czasu operacji sesje są przeprowadzane codziennie przez 5 dni. Napromienianie wpływa na obszar, na którym zlokalizowany jest nowotwór. Po uderzeniu operacja zostaje wyznaczona po 5 dniach.

Ważne! W okresie pooperacyjnym wpływ radioterapii jest przeprowadzany po upływie 25-30 dni. Główną przyczyną manifestacji jest manifestacja przerzutów po zabiegu.

Ostatnim etapem po operacji jest chemioterapia. Przeprowadza się to za pomocą następujących preparatów:

  • Fluorouracyl;
  • Ftorafur;
  • Polikhemoterapia (łącząca kilka leków - Adriamycin, Ftoruratsil, Mitomycin-C).

Po przeprowadzeniu wszystkich procedur dla pacjenta należy zachować szczególną ostrożność, mającą na celu utrzymanie prawidłowego stanu i powrót do życia pacjenta.

Prognoza

Prognozy dotyczące przeżycia różnią się od stopnia procesu zapalnego w tkankach jelita. Jeśli wykryty zostanie guz pierwszego stopnia okrężnicy, wówczas w wyniku leczenia 90% będzie żyć w ciągu najbliższych 5 lat względnie w zdrowym stanie.

Pomóż! Jeśli leczenie rozpocznie się w drugim etapie rozwoju raka, odsetek ten zmniejszy się do 80% pacjentów, którzy mogą żyć dłużej niż 5 lat. W trzecim etapie wskaźnik ten zmniejsza się jeszcze bardziej - do 50-65%.

W przypadku raka czwartego stopnia odbytnicy z przerzutami, ile żyją - w 40% wyniku pozytywnego po skutecznym leczeniu w postaci kompleksowej terapii i operacji.

Po takim zabiegu pacjent jest pod specjalną opieką i stałym monitorowaniem.

W przypadku gruczolakoraka odbytnicy prognozy dotyczące przeżycia bez operacji nie są pocieszające.

Większość pacjentów, u których doszło do 3 i 4 stopni przeciekania w przypadku braku leczenia, nie trwa dłużej niż 1 rok.

Wniosek

Zatem wszelkie pojawiające się objawy wskazujące na nieprawidłowe funkcjonowanie organizmu nie powinny być pozostawione same. Mogą one prowadzić nie tylko do godnych ubolewania wyników, ale także do fatalnego wyniku w krótkim czasie.

Zaleca się natychmiast skontaktować się z lekarzem i uzyskać diagnozę. Wczesne wykrycie raka może być szybko wyleczone i bez możliwych komplikacji.

Gruczolakorak odbytnicy

Gruczołowy rak odbytnicy - dość powszechna i bardzo niebezpieczna choroba. W ostatnich dziesięcioleciach we wszystkich rozwiniętych krajach, onkolodzy zaobserwowali silną tendencję do wzrostu zachorowalności na raka jelita grubego.

Niebezpieczeństwo tej choroby polega na tym, że jej początkowe stadium prawie nigdy nie powoduje znaczącej symptomatologii: jest to przyczyną wysokiej śmiertelności w rozpoznaniu gruczolakoraka odbytnicy.

Przyczyny

Lekarze uważają, że wzrost przypadków gruczołowego raka odbytnicy (i innych złośliwych chorób jelita) wiąże się z dietą i sposobem życia współczesnego człowieka.

  • Wszystkie informacje na stronie mają charakter informacyjny i NIE są wskazówkami do działania!
  • Możesz umieścić PRECYZYJNE DIAGNOZY tylko LEKARZ!
  • Prosimy, aby NIE przyjmować samoleczenia, ale umówić się na spotkanie ze specjalistą!
  • Zdrowie dla Ciebie i Twoich bliskich! Nie zniechęcaj się

Brak aktywności fizycznej, ruch na samochodzie i długi czas pracy na komputerze: wszystko to przyczynia się do stagnacji krwi w dolnych partiach jelita i pośrednio wpływa na nieprawidłowe zachowanie komórek. Dodatkowy czynnik wpływu: stale pogarszająca się sytuacja ekologiczna we współczesnych mega-miastach.

U niektórych pacjentów gruczołowe guzy jelit są konsekwencją mutacji genetycznych. Skłonność do mutacji może zostać odziedziczona, ale również może zostać nabyta.

Większość przypadków klinicznych raka odbytnicy jest wynikiem interakcji warunków dziedzicznych i zewnętrznych. Często gruczolakorak odbytnicy powstaje z łagodnego guza jelita - gruczolaka (innymi słowy polipa).

Następujące czynniki mają również pewien wpływ na rozwój patologii:

  • nieefektywne odżywianie: przewaga pokarmów tłustych, mącznych i białkowych na tle niewielkiej ilości błonnika roślinnego;
  • wiek: według statystyk, większość pacjentów z gruczołowym rakiem odbytnicy - osoby po 50;
  • pracują w niebezpiecznych warunkach, szczególnie tam, gdzie używa się azbestu;
  • choroby zapalne układu trawiennego - zapalenie jelit, zapalenie okrężnicy: dolegliwości te przyczyniają się do rozwoju w ciele komórek patologicznych zdolnych do złośliwej transformacji;
  • długotrwałe narażenie na czynniki toksyczne, w tym leki;
  • stałe naprężenia, prowadzące do długotrwałych zaparć;
  • obecność wirusa brodawczaka ludzkiego.

Nieco więcej szczegółów należy poświęcić polipom jako głównej przyczynie gruczolakoraka odbytnicy i jelita grubego.

Gruczolak jelit jest uważany za chorobę przedrakową. Nie oznacza to, że obecność polipów koniecznie prowadzi do nowotworów onkologicznych. Polipy zwiększają ryzyko zachorowania na nowotwory złośliwe, dlatego wymagają obowiązkowego leczenia klinicznego.

Polip jest łagodnym występem, wyrostkiem na nabłonkowej tkance jelita. Najbardziej niebezpieczną odmianą tej choroby jest rozlana polipoza, która jest akumulacją dużej liczby nieprawidłowych komórek. Pojedyncze polipy mają niski stopień złośliwości. Kolejnym niebezpiecznym rodzajem polipa jest kosmiczny polip. Z polipa gruczolakowatego, który wytwarza śluz jelitowy, tworzy się gruczolakorak tworzący śluz.

Przyczyny powstawania polipów w odbytnicy nie są znane współczesnej medycynie. Przyjmuje się, że ich wygląd ma uwarunkowania genetyczne, a także zależy od cech żywienia. Możesz wykryć polipy za pomocą kolonoskopii. Aby gruczolak nie ulegał degeneracji w gruczolakoraki, należy monitorować stan jelita, wykrywać polipy w czasie i usuwać je endoskopowo.

Objawy

Gruczolakorak rozwija się etapowo i na początkowym etapie nie może powodować żadnych oznak pogorszenia samopoczucia.

Najbardziej charakterystycznymi objawami choroby są:

  • obecność krwi w stolcu (w późniejszych stadiach również pojawia się śluz i ropa);
  • niestrawność (biegunka, zaparcie);
  • ból podczas defekacji;
  • wzdęcia;
  • tenesmus (tak w języku medycznym nazywa się fałszywą chęć oddawania kału);
  • brak apetytu i utrata masy ciała;
  • lekko podwyższona temperatura.

Wraz z postępem procesów złośliwych nasila się również symptomatologia choroby.

Może występować częściowa niedrożność jelit, a także ciężkie zatrucie spowodowane rozpadem nowotworu. Ciągłe krwawienie prowadzi do objawów anemii.

Jeśli guz rozprzestrzeni się na sąsiednie narządy, może spowodować uszkodzenie pęcherza, wątroby, nerek, tkanki kostnej.

Diagnostyka

Wykrywanie choroby odbywa się za pomocą pewnego algorytmu diagnostycznego.

Lista czynności diagnostycznych obejmuje następujące elementy:

  • ocena skarg pacjentów;
  • badanie doodbytnicze;
  • przeprowadzenie podobnej sigmoidoskopii (badanie endoskopowe za pomocą przyrządu medycznego - elastycznej rurki z kamerą wideo);
  • badanie krwi na obecność onkarkerów;
  • analiza laboratoryjna kału na krew utajoną;
  • kolonoskopia;
  • badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej i miednicy małej;
  • biopsja tkanki nowotworowej.

W ponad połowie przypadków proste badanie palca odbytnicy daje orientacyjne wyniki, więc osobom z grupy ryzyka zaleca się wizytę u proktologa przynajmniej raz w roku.

Szczegóły dotyczące umiarkowanie zróżnicowanego gruczolakoraka prostaty można znaleźć tutaj.

Istnieje kilka parametrów służących do usystematyzowania gruczolakoraka odbytnicy. Głównym wskaźnikiem jest stopień jednorodności (różnicowania) guza. Czynnik ten w dużej mierze determinuje metodę leczenia raka: dlatego tak ważne jest szczegółowe rozpoznanie choroby na wstępnym etapie.

W zależności od stopnia zróżnicowania nowotworu występują:

  • wysoce zróżnicowany gruczolakorak odbytnicy, komórki, które są wysoce homogeniczne (ten rodzaj choroby jest łatwiejszy do leczenia);
  • umiarkowanie zróżnicowany gruczolakoraka odbytnica: guz, w którym jednostki strukturalne mają średni stopień jednorodności;
  • niski stopień gruczolakorak;
  • niezróżnicowany rak: można leczyć gatunek gorszy od wszystkich innych (rokowanie w przypadku gruczolakoraka o niskim stopniu zróżnicowania, zwykle niekorzystne).

Z kolei gruczolakoraki typu niskiego są podzielone na:

  • śluzotwórczy rak (guz, który emituje dużą ilość śluzu);
  • rak torbielowaty: ta odmiana występuje częściej u młodych ludzi i jest guzem z niewyraźnymi granicami, szybko dającym przerzuty;
  • rak płaskokomórkowy.

Wideo: Radioterapia w leczeniu nowotworów złośliwych w odbytnicy

Leczenie

Gruczołowy rak odbytnicy obejmuje długą i złożoną terapię. Główny rodzaj leczenia - chirurgiczne usunięcie dotkniętego segmentu odbytnicy i pobliskich węzłów chłonnych.

Problem polega na tym, że nie wszyscy pacjenci mogą przejść operację chirurgiczną. Około 30% pacjentów nie może tolerować radykalnego leczenia z powodu osłabienia lub podeszłego wieku. W takich przypadkach stosuje się inne rodzaje leczenia, na przykład elektrokoagulację guza. Ta procedura zmniejsza objawy bólu i przedłuża życie, ale nie może doprowadzić do całkowitego wyleczenia, niestety, nie może.

Najbardziej korzystnym rodzajem operacji pod względem rokowania jest wycięcie niewielkiej części odbytnicy wraz z nowotworem z zachowaniem ciągłości jelitowej. Jednak takich operacji nie zawsze można wykonać.
Czasami guz znajduje się zbyt blisko odbytu, więc część jelita jest usuwana wraz z zwieraczem. W takim przypadku musisz utworzyć kolostomię - sztuczny otwór wylotowy, który jest przymocowany do kalicatora.

Po operacji zwykle wykonuje się chemioterapię i radioterapię.. Te metody terapii są konieczne, aby zniszczyć zachowane komórki nowotworowe i zapobiec nawrotowi choroby. Czasami techniki te są stosowane jako środek uzupełniający przed zabiegiem chirurgicznym w celu zmniejszenia wielkości guza.

Wideo: Zasady chirurgicznego leczenia raka odbytnicy

Rokowanie dla gruczolakoraka odbytnicy

Leczenie raka odbytnicy w początkowej fazie pozwala nam liczyć na korzystny wynik (przeżycie przez pięć lat) w 90-95% przypadków. Wraz z postępem choroby, wskaźniki przeżywalności ulegają pogorszeniu. W drugim etapie choroby rokowanie wynosi 60-70%.

W przypadku zmiany węzłów chłonnych tylko 50 pacjentów na sto przekroczyło próg przeżycia po 5 latach. Średnia przeżywalność pacjentów w 4. stadium choroby wynosi 10%. Wskaźniki te są uśrednione iw każdym przypadku poszczególne czynniki w postaci wieku, statusu układu odpornościowego i stanu psychoemocjonalnego mają wartość dla prognozy.

O tym, jaki rodzaj przeżycia jest możliwy w przypadku gruczolakoraka okrężnicy trzeciego stopnia, opisano w tej sekcji.

W tym artykule dowiesz się, jak leczyć gruczolakorak trzustki.

Zapobieganie

Zapobieganie tej patologii jest przede wszystkim stosownym podejściem do własnego zdrowia. Nawet odczuwając nieprzyjemne objawy w odbytnicy, wielu pacjentów (zwłaszcza tych, którzy są mężczyznami) jest spóźnionych na wizytę u proktologa do ostatniego. Jednak wczesne wykrywanie polipów i początkowych stadiów gruczolakoraka jest głównym elementem skutecznej terapii.

Środki zapobiegające tej chorobie mogą również obejmować racjonalne żywienie, stosowanie leków wyłącznie do celów medycznych, pełne leczenie patologii infekcyjnych.

O Nas

Okrężnica nadal jest ślepa i odnosi się do głównego półtora metrowego oddziału jelita grubego. Za nią zaczyna się odbyt. Okrężnica nie trawi pokarmu, ale absorbuje elektrolity i wodę, więc płynna substancja spożywcza (pokarmowa), dostająca się z jelita cienkiego przez ślepotę, staje się bardziej twardymi masami.