Gruczolak jelitowy: rodzaje, objawy, leczenie

Łagodne formowanie się polipowatości, które pojawia się na ścianach jelita, nazywa się gruczolakiem jelita. Patologia występuje niezależnie, jest wynikiem innych chorób układu pokarmowego - wrzodów, zapalenia żołądka. Bardzo często choroba przyjmuje bardziej niebezpieczną formę i przechodzi w raka (rak). Każdy rodzaj gruczolaka jelitowego jest równie niebezpieczny i w trakcie życia konieczne jest przeprowadzenie działań zapobiegawczych w chorobie, aw przypadkach wystąpienia, leczenie należy rozpocząć natychmiast.

Uważa się, że mała edukacja o wielkości do 10 mm nie stanowi znaczącego zagrożenia dla zdrowia. Polipy większe niż 10 mm, w 10% przypadków stają się nowotworowe. Nasilenie przebiegu patologii, objawy zależą od formy, jaką podjął guz. Najczęściej choroba objawia się po pięćdziesięciu latach.

Wyróżnia się następujące typy patologii:

  • rurkowaty;
  • kosmita;
  • rurkowo-kosmiczne;
  • ząbkowany.

Każdy z tych typów polipów może występować w różnych tkankach jelita grubego. Najczęściej miejscem lokalizacji staje się prosta i esicy okrężnica, rzadziej polipy rosną w strefie jelita ślepego. Reszta regionu stanowi od 11% do 18%. Jednocześnie na jednym stanowisku może pojawić się duża liczba brodawczaków, stopniowo wraz z wiekiem, rozwojem choroby, wzrasta liczba nowotworów. Zjawisko to staje się prekursorem polipów okrężnicy, raka, dlatego lekarze zalecają, aby leczenie nie było opóźniane.

Tubularny gruczolak jelita

Wzrost rośnie około 1 cm, ma wyraźne granice, mocną podstawę, szkarłatny wygląd, miękki. Na zewnątrz przypomina rozgałęziającą się strukturę gruczołów, ograniczoną tkanką łączną. Ten rodzaj patologii nazywa się polipem gruczolakowatym, im więcej edukacji, tym większe ryzyko raka. Rzadki gruczolak rurkowy osiąga rozmiar ponad 3 cm, w tym przypadku ciało ma strukturę zrazikową, unosi się na łodydze i ma ciemny szkarłatny odcień.

Wdychanie

Gruczolak jelita, który ma strukturę kosmków, jest ciałem włóknistych kosmków (wąskich, szerokich, grubych, krótkich). Zgodnie z postacią przywiązania do miejsca lokalizacji, nowotwór może być pełzający lub ma stopę. Otrzymany korpus ma szeroką podstawę i prawie nigdy się nie podnosi. Gruczolaki na nodze mogą rosnąć do 3 cm i być przymocowane do grubej lub cienkiej podstawy. Najczęściej są to centymetrowe polipy, o średnicy do 2 cm, u 10% pacjentów rosną ponad 3 cm, polegające na tworzeniu tkanki mięśniowo-mięśniowej, naczyń krwionośnych.

Tubular-kosmos

Gdy jelit gruczolak cewkowaty różni się dużą część kosmków (ponad 25%), rozpoczyna się w leczeniu tubulovillous kosmków typ połączenia - tubulovilleznym polip, w tym przypadku kosmków może wynosić od 25% do 75%. Guz jest duży (ponad 2 cm średnicy), może być na cienkim pniu lub umieszczony na płaskiej, szerokiej podstawie.

Ząbkowany

Profil nabłonka i powierzchnia formacji charakteryzuje się płytkim ząbkowaniem. Warstwy powierzchniowe charakteryzują się dysplazją, stopień ich zmian zależy od złożoności stanu pacjenta, niebezpieczeństwa patologii. Gruczolak żołądka w jelicie może przyjmować różne rozmiary, mieć dużą średnicę.

Gruczolak z objawami jelit

Najczęściej, gdy zaczynają się tworzyć polipy, pacjent nie odczuwa żadnych negatywnych objawów. W tym przypadku patologia jest wykryta przez przypadek, gdy jest badana na inną chorobę. Po rozpoznaniu gruczolaka jelita leczenie rozpoczyna się natychmiast. Guz większy niż 20 mm już działa, charakteryzujący się następującymi objawami:

  • ból, w trakcie ewakuacji jelit;
  • dyskomfort w jamie brzusznej;
  • wzdęcia;
  • świąd otwierający odbytu;
  • istnieje uczucie, że coś jest wewnątrz otworu odbytu, zwieracza;
  • masy kałowe zawierają krew, śluz;
  • zakłócenie pracy jelit, objawiające się biegunką, zaparciem.

W przybliżeniu takie objawy charakteryzują wygląd gruczolaka jelita grubego, aby dokładniejsza diagnoza mogła zostać postawiona tylko specjalistom po całkowitym badaniu.

Gruczolak jelitowy

Niezależnie od pojawienia się patologii (gruczolak zębaty, kosmki), na pierwszym etapie leczenia możliwe jest leczenie w domu. Gruczolak rurkowo-rurkowo-kosmkowy w domu nie może być leczony.

Metody ludowe sugerują użycie trujących roślin, takich jak glistnik, sroka (tavolga), repelenty, nagietek, ziele dziurawca. Na ich podstawie przygotowują wywary do spożycia przed posiłkami, wykonują lewatywy, używają nalewek i roztworów alkoholowych. Zabiegi przeprowadza się od 7 dni do miesiąca, po odpoczynku, a po trzech dniach ponownie powtarzają leczenie, nawet jeśli objawy ustąpią.

Aby nie przegapić momentu wystąpienia rozwoju gruczolaka jelita grubego, należy uważnie monitorować ogólny stan układu trawiennego. Aby zaangażować się w zapobieganie chorobom przewodu pokarmowego, z czasem wyeliminować wszelkie patologie związane z pracą tych narządów. Ponadto nie można nadużywać stosowania leków bez wiedzy specjalisty, przejadać, okresowo przeciążenia żołądka, często jeść fast-food - gazowane, wędzone, słone, pikantne, kwaśne. Warto spędzać dużo czasu na świeżym powietrzu, twardnieją, trzymać się zdrowej diety, pełny, prawidłowy tryb dnia i odpocząć!

Gruczolak okrężnicy

Gruczolaki lub polipy odnoszą się do łagodnych nowotworów w jelicie grubym, które są obdarzone złośliwością, czyli złośliwą degeneracją. Dlatego guz brodawkowaty jest uważany za prekursor. Istnieje kilka rodzajów formacji - różniących się wielkością, ilością i tendencją do złośliwości. Diagnoza na czas jest ważna dla pomyślnego powrotu do zdrowia.

Gruczolaki jelita grubego mają właściwość przejścia na onkologię, co jest ich największym niebezpieczeństwem.

Rodzaje gruczolaków jelita grubego

Gruczolak okrężnicy jest przyczyną raka okrężnicy i może być pojedynczy lub wielokrotny. Zgodnie z cechami zewnętrznymi i naturą kiełkowania, polipy są: rurkowe, kosmetyczne, mieszane i zębate.

Rurowy

Ten rodzaj nowotworów jest najczęstszy. Funkcje zewnętrzne:

Tubularne polipy jelita grubego charakteryzują się czerwonawym kolorem, nie wypukłym kształtem, gęstą strukturą.

  • gładka powierzchnia;
  • gęsta struktura;
  • czerwony kolor;
  • jasne granice;
  • szeroka podstawa.

W większości przypadków guzkowy gruczolak okrężnicy ma rozmiar 10 mm. Znaleziono również polipy o średnicy 11-20 mm. Najrzadziej rosną do 21-30 mm i więcej. Dużą edukację wyróżnia struktura zrazikowa o miękkiej konsystencji.

W większości guz nowotworowy składa się w 80% z rurkowo-gruczołowej struktury, wokół której znajduje się luźna płaszczyzna tkanki łącznej.
Tubularny gruczolak okrężnicy ma najkorzystniejsze rokowanie.

Wdychanie

Ten rodzaj polipów jest jednym z najbardziej niebezpiecznych, ponieważ prawdopodobieństwo degeneracji na raka wynosi 40%.

Polipy nosowe w jelicie grubym charakteryzują się rozległym wzrostem, luźną strukturą.

  • Wielość formacji na całej powierzchni jelita;
  • miękka struktura;
  • możliwość wzrostu do 100 mm średnicy;
  • szeroka podstawa, która wznosi się ponad błonę śluzową o 10-30 mm.
  • Aksamitna powierzchnia nadaje wygląd kalafiora.

W większości gruczolaków rośnie o więcej niż 30 mm, najrzadsze formacje - o wartości do 20 mm.

Lub gruczolak kosmków villeznaya tworzą wąski i wysoki lub krótki i szeroki, Bar-fibrotic kosmków wyłożone cylinder-nabłonek.

Tubulo-kosmetyczne

Ten gatunek należy do typu mieszanego. Są one również nazywane pseudotumorami. Charakteryzują się osobliwościami gruczolaka rurkowego i winnego. Zasadniczo guzy kanalikowate dorastają do 30 mm lub więcej średnicy, rzadziej istnieją formacje o rozmiarach 11-20 mm.

Ząbkowany

Gruczolakowi zębowemu gruczolakowatemu towarzyszy atypowy podział komórek (dysplazja) w powierzchni guza w pobliżu powierzchni. Charakteryzuje się charakterystycznym ząbkowaniem powierzchni struktur nabłonkowych. Jest również nazywany "brodawką". Zmiany w strukturze komórek są szczególnie widoczne w powierzchniowych warstwach zębatego guza.

Warunkiem rozwoju gruczolaków w okrężnicy są złe nawyki, złe odżywianie, ekologia, otyłość, dziedziczność. Powrót do spisu treści

Przyczyny

Nie ma wiarygodnych przyczyn pojawienia się gruczolaków w odbytnicy. Lekarze zgodzili się, że pierwszą przyczyną mogą być choroby somatyczne spowodowane niekorzystnymi skutkami czynników zewnętrznych. Inna teoria etiologiczna jest czynnikiem dziedzicznym.

Do czynników prowokujących należą:

  1. Naruszenie reżimu i zasady zdrowego żywienia. Szkodliwy wpływ na organizm rakotwórczy, żywność wysokokaloryczna o niewystarczającej zawartości błonnika. W rezultacie zmniejsza się motoryka jelit, zmiany mikroflory wewnętrznej, co powoduje powstawanie gruczolaków.
  2. Szkodliwe warunki pracy, niekorzystne warunki ekologiczne, ciągłe narażenie na substancje toksyczne.
  3. Złe nawyki.
  4. Brak aktywności fizycznej w ciągu dnia, praca siedząca.
  5. Inne patologie przewodu żołądkowo-jelitowego, choroba Leśniowskiego-Crohna.
  6. Nadmierna waga.
  7. Dziedziczność.
Gruczolaki jelita grubego na trzecim etapie są nieodwracalne i często prowadzą do onkologii. Powrót do spisu treści

Charakterystyka

Gruczolak jelitowy jest klasyfikowany zgodnie z nasileniem dysplazji, czyli odwracalności procesu patologicznego w komórkach, który może prowadzić do złośliwości. Istnieją 3 stopnie zmiany w charakterze podziału komórki:

  1. Dysplazja nabłonka pierwszego stopnia. Stan charakteryzuje się względnie stabilnym podziałem komórek bez istotnych zmian strukturalnych i międzywarstwowych.
  2. Gruczolak grubego wycielenia jelit II stopnia. Patologia charakteryzuje się umiarkowaną dysplazją. Nietypowa struktura komórek na tym etapie jest wyrażana w medium. Podział komórek charakteryzuje się wyższym współczynnikiem, a granice międzywarstwowe są praktycznie nie do odróżnienia.
  3. Gruczolak III stopnia nasilenia lub śródnabłonkowa neoplazja. Patologia w większości przypadków złośliwa i charakteryzuje się słabym prawdopodobieństwem wstecznego przepływu tego procesu. Neoplazja wymaga stałego monitorowania onkologa.
Powrót do spisu treści

Objawy

Wczesne etapy tworzenia polipów przebiegają prawie bezobjawowo. Diagnoza jest zwykle losowa. W miarę jak gruczolak rośnie i osiąga średnicę 20 mm i więcej, pojawiają się objawy, takie jak:

  • ból podczas defekacji;
  • obrzęk, uczucie dyskomfortu i ból w jamie brzusznej;
  • uczucie obcej cząstki w jelicie;
  • swędzenie w okolicy płowej;
  • duża ilość śluzu w kale;
  • obecność krwi podczas defekacji;
  • niestabilność stolca w postaci naprzemiennych zaparć i biegunki.

Wraz z narastaniem gruczolaka światło przewodu pokarmowego zwęża się, co powoduje rozwój niedrożności i innych procesów patologicznych w ciele.

Diagnostyka

Do diagnozy stosuje się zestaw metod:

  1. kontrola palca;
  2. sigmoidoskopia;
  3. Badanie rentgenowskie;
  4. endoskopia;
  5. Irrigoscopy (w celu identyfikacji małych polipów);
  6. badanie histologiczne (w celu odróżnienia polipa od raka).

Leczenie i usuwanie

Gruczolak grubego jelita leczy się tylko chirurgicznie, ponieważ leczenie lekiem nie ma pozytywnego działania.

Przed i po usunięciu tkanka jest badana pod kątem złośliwości, ponieważ nowotwór może rozwinąć się w nowotworze. Technika operacji zależy od wielkości i lokalizacji polipa:

  1. usunięcie gruczolaka "niskiego" zlokalizowanego w dolnej części jelita odbywa się poprzez odbyt;
  2. wysoce zlokalizowane polipy są usuwane przezskórnie metodą endoskopową.

Zwykle stosuje się technikę kauteryzacji, w której patologiczny nabłonek jest leczony specjalną elektrodą. Jeśli jest noga, jest ona wcześniej przechwytywana. Jeśli polip jest płaski, bez nogi, usuwanie odbywa się w częściach.

Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ze wstępnym przygotowaniem w postaci oczyszczenia przewodu pokarmowego z zawartości.

Po operacji leki są przepisywane.

Ryzyko nowotworu po usunięciu guza jest minimalne, ale możliwy jest nawrót kiełkowania guza. Dlatego w ciągu kilku lat pacjent powinien regularnie poddawać sigmoidoskopii profilaktycznej.

Leczenie metodami ludowymi nie jest zalecane, ponieważ w większości przypadków wykorzystuje się fundusze, wykonane na trujących roślinach, takich jak glistnik, belladonna. Terapia tymi ziołami jest niebezpieczna, dlatego potrzebujesz wstępnej zgody z lekarzem.

Gruczolak okrężnicy (objawy, diagnoza, leczenie)


Gruczolak jelita grubego lub polipa gruczolakowata jest łagodną formacją rozwijającą się na błonie śluzowej jelita grubego. Rak jelita grubego (rak odbytnicy i jelito grube) jest drugą najczęstszą przyczyną śmierci u mężczyzn i kobiet. Gruczolakowate polipy jelita grubego, choć łagodne, z definicji są główną przyczyną raka okrężnicy i odbytnicy. Wszyscy są zagrożeni, ale osoby w wieku powyżej 50 lat są najbardziej zagrożone. Następujące czynniki ryzyka znacznie predysponują do powstawania polipów gruczołowych: nadwagi, palenia tytoniu, choroby Leśniowskiego-Crohna, bogatej diety i diety o niskiej zawartości błonnika, jak również osobistej lub rodzinnej historii choroby.

Objawy

Najbardziej charakterystycznymi objawami gruczolaka jelita grubego są nieregularne stolce, w tym biegunka i biegunka, krwawienie z odbytu (w odbytnicy), ciemne krwawe wydzieliny w kale itp. W przypadku krwawienia z odbytnicy lepiej nie brać tego, co się dzieje z konsekwencjami hemoroidów, ale sprawdzać obecność polipów i raka jelita grubego. Ponieważ na wczesnych etapach raka i polipów gruczolakowatych rzadko występują jakiekolwiek objawy, konieczne jest regularne poddawanie się badaniu przesiewowemu w celu wczesnego wykrycia polipów, dopóki nie spowodują one poważnego uszkodzenia ciała lub rozwoju nowotworu złośliwego.

Diagnostyka

Lekarze zwykle stosują badanie RTG okrężnicy na polipy - kolonografia. Aby przejść tę procedurę, pacjent przyjmuje wewnątrz dawkę baru, tak aby lekarz widział kontury jelita grubego, gdy ta substancja chemiczna porusza się wzdłuż jelita. Kolonografia - tomografia komputerowa jelita grubego. Ta metoda jest preferowana, ponieważ jest najmniej inwazyjna. Jednak jest on stosowany rzadziej niż kolonoskopia, ponieważ istnieje ryzyko niedostrzegania małych polipów. Najczęściej stosowana i skuteczna procedura - kolonoskopia - polega na zastosowaniu kamery wideo do badania jelita grubego. W trakcie tego można również pobrać próbkę tkanki polipa w celu sprawdzenia obecności komórek nowotworowych (biopsja).

Leczenie gruczolaka jelita grubego

Kolonoskopia jest najpopularniejszą metodą leczenia gruczolaka okrężnicy. Umożliwia lekarzowi dostęp do polipów przez odbytnicę i ostrożne ich usunięcie ze ściany jelita. Około trzy dni przed kolonoskopią pacjent zaczyna przyjmować wyłącznie płyny zawierające niewielką ilość błonnika, na przykład sok jabłkowy i wodę. W przeddzień zabiegu pacjentowi podaje się zazwyczaj środek przeczyszczający, który pije dużą ilością płynu do całkowitego przemycia jelita. W przeddzień operacji pacjent powinien trzymać dom w celu wygodnego oczyszczenia jelita. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu, co skraca czas regeneracji, który zwykle trwa 30-60 minut.

Czasami należy poważnie rozważyć raka jelita grubego. Gruczołaki gruczołowe stanowią główną przyczynę rozwoju tej choroby. Dlatego zaleca się konsultację z lekarzem specjalistą w zakresie stosowania najbardziej efektywnych metod obserwacji (screeningu) i profilaktyki.

Gruczolak z pęcherzykowo-kosmówkowym jelita grubego

Formacje zlokalizowane w tkankach przewodu żołądkowo-jelitowego są częściej nazywane polipami. Takie wzrosty powstają na nabłonku jelita, żołądku.

Lekarze rocznie diagnozowania guzy narządów układu pokarmowego, z których gruczolak cewkowaty dysplazja, obecność i bez kosmkowy kosmkowy cewkowo.

Większość polipów znajdujących się na błonie śluzowej jelit ma tendencję do powiększania się - stan, w którym komórki nowotworowe przekształcają się w złośliwe.

Biorąc pod uwagę tę tendencję, rozsądne jest regularne poddawanie się badaniu profilaktycznemu, a pacjenci z ryzykiem powinni być badani przez lekarza. W tym samym czasie możesz uzyskać przydatne rekomendacje, jak prowadzić zdrowy styl życia i unikać chorób.

Gruczolaki okrężnicy są różnych typów, z których każdy ma swoją własną charakterystykę. Rurowy polip jest łagodnym nowotworem, który rośnie raczej leniwie i ma jasno określone granice.

Taki guz jelitowy rośnie do 1 cm, najpierw formacja ma kolor czerwony, staje się szkarłatna w miarę wzrostu, wznosi się nad powierzchnią błony śluzowej na cienkiej łodydze. W przypadku gruczolaka rurkowego charakterystyczne są objawy, takie jak luźna tkanka łączna, gałęzie gruczołowe. Taki nowotwór wymaga interwencji medycznej, ponieważ ma tendencję do mutowania w postać złośliwą.

Kosmkowy odbytnicy przypomina Laminaria, w którym zamiast każdego zwinięcie roślinny nap guza, rośnie wraz jelita (okrężnicy i odbytnicy), jest w stanie osiągnąć znaczne rozmiary. Guz jest podatny na transformację w nowotworową.

Kolejnym gatunkiem jest rurowy gruczolak kosmków, którego oznaki łączą cechy wymienionych dwóch jednostek. Częściej występuje w jelicie grubym. Guz może urosnąć do 2-3 cm, z upływem czasu zamienia się w złośliwy.

Gruczolak jelita grubego z dysplazją występuje sporadycznie. Ogólnie rzecz biorąc, dysplazja sugeruje, że łagodna formacja zaczyna przekształcać się w złośliwą.

W przypadku gruczolaków rurkowych zwykle nie ma takiego procesu, ale w przypadku guzów kosmków zmiany komórkowe są dość charakterystyczne. Niedojrzałe komórki są częściej wykrywane, gdy polip rośnie, proces ten charakteryzuje się przekształceniem gruczolaka rurkowego w rurkowo-kosmkowy. Obecność dysplazji sygnalizuje złośliwą naturę procesu, wszystko zależy od dojrzałości komórek nowotworowych. Nawet w minimalnych ilościach, niezróżnicowane elementy powodują rozwój raka jelit.

Przyczyny powstawania gruczolaka w jelicie

W odniesieniu do formacji guza nie ma potwierdzonych przyczyn powstawania, ale istnieją pewne przykładowe czynniki wywołujące rozwój patologii. Głównym powodem dla lekarzy jest obecność chorób somatycznych, które pojawiają się pod wpływem przyczyn zewnętrznych. Innym czynnikiem w powstawaniu guzów jelitowych jest dziedziczność. Do grupy ryzyka zalicza się osoby, które często borykają się z takimi czynnikami:

  • niedożywienie. Jeśli osoba dawna wykorzystuje produkty rakotwórcze, posiłki wysokokalorycznych z niedoborem włókien jest prawdopodobne, że pogarsza się ruchliwość jelit, co prowadzi do zmiany składu flory są warunki dla tworzenia się polipów (gruczolaki);
  • praca w niebezpiecznych warunkach produkcji, uboga ekologia, narażenie na toksyczne substancje;
  • obecność złych nawyków;
  • przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe;
  • dziedziczność;
  • nadwaga;
  • praca osiadła z brakiem aktywności w ciągu dnia ma zły wpływ na jelita - zaburza krążenie, perystaltykę.

Charakterystyka i objawy gruczolaka okrężnicy

Biorąc pod uwagę nasilenie dysplazji (odwracalność mutacji komórek), lekarze klasyfikują 3 stopnie gruczolaka jelitowego:

  • 1 stopień - dysplazja nabłonka, charakteryzująca się stabilnością podziału komórki, nie wykryto jeszcze żadnych szczególnych zmian;
  • 2 stopień - umiarkowana dysplazja charakteryzuje się średnio wyraźną nietypową strukturą komórek gruczolaka, szybko się dzielą, granice między warstwami są prawie niewidoczne;
  • 3 stopnie - śródnabłonkowa neoplazja, w której odwrotny proces jest prawie nierealny. W większości przypadków gruczolak trzeciego stopnia dysplazji ulega degeneracji do nowotworu złośliwego, dlatego należy stale odwiedzać lekarza.

We wczesnych stadiach rozwoju guzkowy gruczolak wielopostaciowy jelita grubego, podobnie jak wiele guzów, przebiega bezobjawowo. Taki guz jest wykrywany losowo podczas diagnostyki sprzętu z powodu innych chorób.

Z biegiem czasu, gdy gruczolak osiągnie rozmiar 20 mm i większy, pacjent może odczuwać następujące objawy, jeden lub więcej na raz:

  • ból podczas ruchu jelit;
  • wzdęcia, bóle brzucha, uczucie obcego ciała w jelicie;
  • swędzenie wokół odbytu;
  • włączenie śluzu i krwi do kału;
  • zaparcie zmienia się z biegunką niezależnie od diety.

Wraz z przebiegiem choroby światło jelita zwęża się, jest to obarczone niedrożnością i innymi patologicznymi powikłaniami.

Rozpoznanie i leczenie gruczolaka jelitowego

Początkowo lekarz-proktolog przeprowadza przesłuchanie pacjenta, zbiera fakty o obecności chorób w rodzinie, o stanie zdrowia i współistniejących chorobach. Aby potwierdzić podejrzenia co do rozwoju gruczolaka lub odrzucenia, lekarz wyznacza pacjentowi diagnozę: badanie palca, prześwietlenie, sigmoidoskopię, endoskopię, irygoskopię, histologię.

Po rozpoznaniu lekarz wybiera optymalny schemat leczenia. W przypadku gruczolaka kosmówkowo-rurkowego z ciężką dysplazją i oczywistym dyskomfortem, który jest wywoływany przez pacjenta, guz usuwa się chirurgicznie.

Lekarz ma do wyboru trzy metody:

  • endomicrosurgery, gdy gruczolak rurkowo-kosmkowy jest usuwany transanally;
  • elektrokoagulacja pętlowa - odpowiednia, jeśli pacjent ma nie więcej niż 3 polipy w jelicie;
  • przezskórna resekcja, po której następuje zespolenie rektanalne.

Gdy nowotwory znajdują się daleko od wejścia do jelit, lekarze wykonują nakłucie w skórze, chwytając nogę polipa i wypalając jego ciało elektrodą. Kiedy gruczolak jest duży, usuwa się go w częściach.

W tym przypadku lekarz wykonuje złożoną operację w znieczuleniu ogólnym, po czym pacjent musi przejść długi okres rehabilitacji.

Po chirurgicznym usunięciu gruczolaka ryzyko wykrycia nowotworu złośliwego jest ograniczone do minimum. W perspektywie długoterminowej nikt nie jest odporny na to, że polipy w jelicie nie pojawią się ponownie. Dlatego też wszyscy, którzy byli kiedyś leczeni, muszą od czasu do czasu poddać sigmoidoskopii, aby zapobiec nawrotom.

Ważnym czynnikiem w zapobieganiu gruczolakowi kosmówkowemu w okrężnicy jest prawidłowe odżywianie. Wiadomo, że nowotwory powstają częściej u tych, którzy nadużywają tłustych pokarmów i praktycznie nie jedzeń zawierających błonnik.

Dodatkową szkodą dla pracy jelit i stanu jej błony śluzowej są szkodliwe nawyki - palenie tytoniu, częste spożywanie napojów alkoholowych. Ci, którzy chcą zminimalizować ryzyko wystąpienia gruczolaka, musisz wzbogacić dietę w produkty zawierające witaminy E, C.

Osoby, które wcześniej chorowały na choroby jelitowe w rodzinie, powinny być częściej badane w celu zidentyfikowania problemu na czas i wyeliminowania go.

Niż gruczolak grubego jelita jest niebezpieczny

Gruczolak okrężnicy jest łagodnym nowotworem utworzonym przez proliferację nabłonka gruczołowego. Jej pojawienie się może prowadzić do wrzodu żołądka lub zapalenia żołądka. Patologia jest zwykle związana z wiekiem populacji - ludzie 50-60 lat, choć oczywiście w każdym wieku warto zadbać o profilaktykę.

Symptomatologia, osobliwości rozwojowe i ryzyko złośliwego zwyrodnienia nowotworu zależą od wielkości, rodzaju i umiejscowienia. Bez względu na wielkość gruczolaka wymaga obserwacji i terapii.

Gruczolak okrężnicy - co to jest?

Ogólnie rzecz biorąc, gruczolak jest łagodnym nowotworem rozwijającym się z nabłonkowych komórek gruczołowych. Te ostatnie znajdują się we wszystkich gruczołach ciała (ślina, nabiał, przysadka i inne), a także w ściankach błony śluzowej.

Gruczolak jelita grubego jest proliferacją tkanki gruczołowej nad śluzówką, które można przymocować do muszli cienką łodygą (mieć "nogę") lub wyglądać jak "guz" (polip z szeroką podstawą).

Oprócz gruczolakowatości (stanowiącej 10% wszystkich polipów) w okrężnicy mogą pojawić się polipy hiperplastyczne, zapalne i hamartomiczne, z tą różnicą, że istnieje niskie prawdopodobieństwo przekształcenia się w patologię onkologiczną.

Zróżnicowanie wszystkich ujawnionych gruczolaków okrężnicy według lokalizacji daje następujący obraz:

  • gruczolak odbytnicy - 25%;
  • gruczolak okrężnicy - 67%, z czego esicy - 25%, zstępująca okrężnica - 18%, okrężnica wstępująca - 13%, poprzeczna - 11%;
  • gruczolak opłucnej - 7%.

Prawdopodobieństwo rozwoju patologii onkologicznej jest bezpośrednio związane z wykrytym rodzajem polipa gruczolakowatego.

Gruczolak rurkowy

Najbardziej popularna odmiana (zwana także rurkową) charakteryzuje się następującymi cechami:

  • guz jest miękki, z gładką powierzchnią koloru czerwonego, z jasnymi granicami i szeroką podstawą. Składa się z gruczołowej i luźnej tkanki łącznej;
  • rozmiar - często 10-12 mm, rzadko - do 30 mm.
  • prawdopodobieństwo degeneracji nowotworowej jest niskie.

Po osiągnięciu 3 cm gruczolak można podzielić na frakcje, aby uzyskać szkarłatny odcień i podobieństwo "nogi". Nie wyklucza się również pojawienia się charakteru kosmicznego i potencjału złośliwego.

Gruczolak nosa

Nowotwory tego typu najczęściej występują na powierzchni odbytnicy, a ich charakterystyka będzie następująca:

  • guz jest miękki, z "sztruksową" powierzchnią, na zewnątrz może przypominać kalafior, powstaje z kosmków z tkanki włóknistej, nabłonka i błony śluzowej. W większości przypadków gruczolak "rozprzestrzenia się" po powierzchni jelita nieznacznie wznosząc się nad nim, rzadziej - ma grubą lub cienką łodygę;
  • rozmiary - do 2 cm, czasami docierają do 3 i rzadko - 10 cm;
  • Prawdopodobieństwo degeneracji jest wyższe niż wszystkich innych typów.

Gruczolak pęcherzykowo-kosmkowy

Ten guz jest również nazywany polipem tubulinowym, łączy cechy dwóch poprzednich w ten sposób:

  • gruczolakowy charakter gruczołowy z frakcją kosmków od 25% do 75%. Może mieć cienki trzon lub płaską podstawę;
  • rozmiary - zwykle 2-3 cm;
  • Prawdopodobieństwo degeneracji jest większe niż w przypadku rurkowatych, ale niższe niż w kosmkach.

Jeśli rozmiar polipa jest większy niż 2 cm i ma szeroką podstawę, prawie zawsze są już w nim kosmetyczne elementy. Jest to stosunkowo rzadka forma (9% przypadków).

Ząbkowany gruczolak

Może być również nazywany brodawką, jest hybrydą polipów gruczolakowatych i hiperplastycznych, ma takie cechy:

  • Powierzchnia nabłonka wydaje się składać z ząbkowanych, płytkich płatów. Warstwa powierzchniowa zawiera objawy dysplazji - nieprawidłowości w rozwoju tkanek. Może mieć szeroką podstawę, rzadziej - wąską lub łodygi;
  • rozmiar - mniej niż 1 cm, rzadko 1-2 lub więcej;
  • prawdopodobieństwo degeneracji - przy znacznych rozmiarach i ciężkiej dysplazji znacznie wzrasta.

Wysoki stopień dysplazji charakteryzuje się już zmianami w komórkach o cechach złośliwości, wymaga diagnostyki różnicowej z gruczolakorakiem.

Przyczyny rozwoju

Mechanizm pojawiania się nie jest w pełni zrozumiały, wśród warunków wstępnych prowadzących do pojawienia się gruczolaka jelita, należy zauważyć:

  • predyspozycje genetyczne - stwierdzono, że ujawnienie pojedynczego gruczolakowatego polipa u rodziców zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia raka jelita grubego (a więc i polipów) u dziecka o 50%. Wielokrotna polipowatość jest w większości przypadków dziedziczna;
  • cechy diety - nadmiar tłuszczów zwierzęcych i nadużywanie alkoholu oraz brak błonnika pokarmowego, pokarmów roślinnych i węglowodanów;
  • Palenie jest szczególnie ważne dla pacjentów w wieku poniżej 60 lat;
  • niekorzystne warunki środowiskowe lub szkodliwe warunki pracy;
  • nadwaga i związane z nią zaburzenia metaboliczne, a także ich konsekwencje - cukrzyca, miażdżyca;
  • choroby zapalne przewodu pokarmowego, któremu towarzyszy podrażnienie błon śluzowych - zapalenie żołądka, wrzód żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie odbytu;
  • poprzednia operacja usunięcia pęcherzyka żółciowego;
  • obecność w anamnezie patologii onkologicznych gruczołów sutkowych;
  • stan charakteryzujący się obecnością bakterii we krwi;
  • hipodynamia.

Objawy kliniczne

Symptomatologia zależy od stadium rozwoju patologii, między innymi są:

  • dysplazja nabłonka - brak istotnych zmian w strukturze i procesie podziału komórki;
  • drugi stopień dysplazji - w tkankach zachodzą pewne zmiany, w ich strukturze występują anomalie. Szybkość podziału komórek wzrasta;
  • neoplazja międzyoczodołowa - proces staje się trudny do odwrócenia, nowotwór jest już scharakteryzowany jako złośliwy.

Choroba na pierwszym etapie jest częściej zarządzana losowo, zauważalna symptomatologia pojawia się w drugim etapie, kiedy wielkość guza osiąga 20 mm. Głównym objawem jest ostry ból, który pojawia się po opróżnieniu jelita i przechodząc przez pewien okres czasu. Można również zaobserwować:

  • zakłócenia w procesie trawienia i towarzyszący ból w żołądku, wzdęcia, wzdęcia;
  • zaburzenia stolca - zaparcia i / lub biegunka;
  • pojawienie się w kale krwi (kału koloru czarnego) lub śluzu;
  • swędzenie, dyskomfort, odczucie obecności obcego ciała w jelicie;
  • krwawienie z odbytu i towarzyszącą niedokrwistości z niedoboru żelaza.

Najgroźniejszym powikłaniem polipów gruczolakowatych jest złośliwe zwyrodnienie tkanek, jednak w przypadku jego braku może dojść do naruszenia równowagi wodno-elektrolitowej ciała i niedrożności jelit.

Metody diagnostyczne

Regularne badania przesiewowe są wskazane u pacjentów z dziedziczną predyspozycją. Jednak niezależnie od obecności tego ostatniego w diagnostyce stosuje się następujące testy laboratoryjne:

  • analiza stolca na obecność ukrytej krwi;
  • test krwi żylnej dla onkarkerów.

Aby wyjaśnić rozpoznanie, możliwe jest za pomocą technik nieinwazyjnych, takich jak promieniowanie rentgenowskie lub tomografia komputerowa (wirtualna kolonoskopia), a także badanie dotykowe i instrumentalne:

  • sigmoidoskopia - pozwala na wizualną ocenę stanu błony śluzowej jelita o 25 cm od odbytu;
  • kolonoskopia - podobne do poprzedniej procedury, ale dające możliwość oceny stanu całego okrężnicy.

Ostatnie badania często łączone są z próbkami biopsji - w celu określenia obecności komórek, które zostały zmienione podczas stanu zapalnego lub złośliwego zwyrodnienia.

Metody leczenia

Terapia gruczolaka jelitowego z reguły wymaga zabiegu chirurgicznego. Terapia zachowawcza jest przeprowadzana tylko w celu złagodzenia objawów w obecności przeciwwskazań do operacji (padaczka, rak, patologie zakaźne, cukrzyca, ostry proces zapalny w jelicie).

Większość polipów można usunąć podczas sigmoidoskopii lub kolonoskopii. Lekarz, wraz z diagnozą, może wykonać endoskopową polipektomię - usunięcie polipa z kauteryzacją łodygi. Jeśli gruczolak ma szeroką podstawę lub występuje polipowatość wielokrotna, usuwanie następuje w kilku etapach.

Ponadto możliwe są następujące opcje chirurgiczne:

  • usunięcie laparoskopowe - jest dopuszczalne w obecności łagodnych polipów większych niż 2 cm Operacja nie wymaga nacięcia, wszystkie zabiegi wykonywane są w znieczuleniu ogólnym przez nakłucia w ścianie brzucha;
  • laparotomia lub kolostomia - zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu polipów poprzez nacięcie w ścianie jamy brzusznej, czasami z wycofaniem jelita dotkniętego polipowatością;
  • resekcja jelitowa - jest usunięcie guzów wraz z częścią jelita, na przykład przednią, nisko-przednią lub przezskórną, a następnie przeszyciem kończyn jelita. To może być jedyna opcja w potwierdzonym złośliwym charakterze guza.

W zależności od zakresu interwencji okres rehabilitacji może wynosić od 4 tygodni do kilku miesięcy. Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne są stosowane w celu łagodzenia bólu podczas pierwszych 10 dni po operacji.

W pierwszych stadiach patologii, po konsultacji z lekarzem, można zastosować techniki ludowe. Składają się z wywarów kuchennych, naparów z wody i alkoholu z roślin (tavolga, glistnika, nagietka, dziurawca zwyczajnego) i wykorzystania ich wewnątrz lub lokalnie w formie lewatywy.

Prognoza

Wykrywanie małych gruczolaków podczas badań przesiewowych pozwala nam na pomyślne rokowanie. W takich przypadkach usunięcie polipów, zwłaszcza rurkowych, rzadko daje nawrót.

Jeśli guz ma znaczną wielkość, ponieważ początek jego rozwoju minął ponad 3 lata, operacja chirurgiczna i proces odzyskiwania staną się bardziej skomplikowane, nie wspominając już o ryzyku złośliwego zwyrodnienia tkanek.

Gruczolak jelita grubego jest patologią, która może nie objawiać się od dłuższego czasu. Dlatego nie porzucaj badań przesiewowych. Zapobieganie rozwojowi nowotworu polega na optymalnym poziomie aktywności fizycznej, kontroli masy ciała i odrzuceniu złych nawyków. Obecność tłustych, wędzonych, ostrych i słonych potraw powinna być zminimalizowana w menu.

Tubularny gruczolak okrężnicy

Gruczolak torbiel jelita grubego - łagodny wzrost komórek błony śluzowej, ze skłonnością do zwyrodnienia. Cechą charakterystyczną nowotworu jest mała postać o średniej średnicy nie większej niż 10 mm. Jako niebezpieczne patologicznych organizmu, gruczolak cewkowaty zdolnego proobrazovyvatsya raka prowadzącej do rozprzestrzeniania się złośliwych typu komórek narządów wewnętrznych. Wprowadzenie nagromadzenie maloformennyh polipów utworzone z tkanki nabłonkowej, guz tworzy „nóg”, a także działa jako powodu raka jelita grubego.

Przyczyny edukacji

Lekarze nie są w stanie nazwać 100% przyczyną polipów, ale istnieje szereg czynników, które stanowią warunek wstępny pojawienia się gruczolaka:

  • Nadmierne spożycie tłuszczów zwierzęcych. Na przykład odżywianie wyłącznie czerwonego mięsa wywołuje zaburzenie metaboliczne, które prowadzi do rozprzestrzeniania się edukacji.
  • Brak w diecie warzyw, potraw owocowych, powoduje również naruszenie procesów metabolicznych. Brak włókien trudnym motorykę żołądka, który cierpi na jelito - zaburzenia narządów powoduje ścieńczenie nabłonka, co prowadzi do utraty zdolności oporu. Zatem każdy patogenny wpływ zewnętrzny na strukturę komórkową powoduje intensywny przerost, w wyniku czego powstaje polip.
  • Genetyczne predyspozycje do choroby powodują powstawanie polipów, nawet u małych dzieci (od 4-5 lat).

Na świecie ponad 6% ludzi cierpi na łagodny nowotwór, nie mając pojęcia o tym.

  • Najczęściej transformacje gruczolakowate dotykają ludzi po 60 latach. Najbardziej narażone na tę chorobę są osoby o niskim standardzie życia, które nie zwracają uwagi na normalną dietę - gruczolaki rurkowe w krajach Zachodu, gdzie nie ma regulacji diety, są o 17% bardziej prawdopodobne niż w krajach Wschodu.
  • Polipoza prostnicy, okrężnicy i esicy może się rozwijać: im starszy pacjent, tym większa formacja, ale średnica gruczolaka nie przekracza 30 mm.
  • W 79% przypadków dysplazja jelit rozwija się w chorobę onkologiczną.

Najbardziej "nieszkodliwe" polipy: pęcherzykowe, przerostowe, zapalne, limfoidalne

Rozwój gruczolaka rurkowego często powoduje dysplazję - wzrosty na ściankach jelita z późniejszym zniekształceniem formy, naruszeniem funkcji narządu.

Według statystyk WHO ponad 70% wszystkich formacji polipowatych w odbytnicy stanowią związki gruczolakowate. Patologia jest niebezpieczna i wymaga leczenia przymusowego. Dlaczego? Faktem jest, że wszystkie polipy powstają tylko w wyniku zniszczenia narządu i naruszenia podziału komórkowego, edukację można podzielić na trzy grupy:

  • Rurkowaty, utworzony z tkankowych struktur rurowych dotkniętych dysplazją;
  • Formacje worowe z procesów tkankowych;
  • Mieszane - w oparciu o niszczące tkaniny dowolnego rodzaju.

Z gruczolakiem rurkowym okrężnicy wyróżnia się kilka wariantów dynamiki: niski, średni i wysoki. Ten ostatni (wysoki) charakteryzuje się nadmiarem tkanki kosmków, co wskazuje na początek procesu transformacji komórek rakowych. Brak leczenia prowadzi do proliferacji nowotworów i negatywnych konsekwencji dla zdrowia pacjenta.

Objawy choroby

Ważne! W esicy okrężnicy dominującą formą formacji jest pojedyncza polipowatość, utworzona w miejscu nabłonka i mająca kształt koła, Zwartość konstrukcji z gładkością powierzchni. Zazwyczaj formacje nie mają jaskiń, wrzodów i "trzymaj" na rozrzedzonej nodze. Wykrywanie gruczolaka jest niezwykle trudne, ponieważ tkanki jelitowe śluzu nie zmieniają kształtu, koloru. Mała dynamika rozwoju, powolny wzrost utrudniają diagnozę, pacjenci z niewielką dysplazją nie odczuwają dyskomfortu i często nie reprezentują obecności patologii.

Charakteryzuje się niejawnymi objawami, choroba przez długi czas bez objawów. Jednak wzrost polipa prowadzi do pojawienia się krwawienia: gdy gruczolak osiągnie rozmiar 10 mm, na odchodach widoczne są smugi światła szkarłatnego (krwi). Lekki wzrost łagodnego guza wywołuje trudności w ewakuacji jelit - jest to niezwykle ważne, ponieważ dalsze próby kału prowadzą do rozpadu struktury komórkowej i wyjaśnienia nawet większego polipa.

Gruczolak odbytnicy, esicy okrężnicy charakteryzuje się nieprzyjemnymi odczuciami w odbycie i przewlekłym obrzękiem jelita - wyraźnym objawem, który wymaga dokładnego zbadania. Najbardziej niebezpieczny jest kosmiczny polip typu rurkowego. Tendencja do szybkiej dynamiki, transformacji, uszkodzeń sąsiednich tkanek, penetracji do grubej i esicy okrężnicy jest tylko niewielką częścią negatywnych przejawów edukacji.

Różnice w stopniu dysplazji:

  • Stopień - tworzenie się polipów wygląda jak owoc malinowy z powodu płatowatej powierzchni. Mała średnica, bez objawów, bez jelitowych ruchów jelit.
  • II stopień charakteryzuje się proliferacją gruczolaka do wielkości 10 lub więcej mm. W kale jest krew, nieprzyjemne doznania w punkcie odbytu, wzdęcia z jelit, zaparcia.
  • III stopień - gruczolak rośnie do 30 mm, regeneruje się w guz nowotworowy.

Rozwój gruczolaka rurkowego może rozpocząć się od nieszkodliwej formacji polipowatej, trwać bezobjawowo 3-4 lata, następnie następuje przemiana komórek w komórki rakowe - proces trwa 2-3 lata, więc od początku pojawienia się "dodatkowych" komórek tkanki jelitowej do wyraźnego powstawania nowotworów często zajmuje co najmniej 10-15 lat. Usunięcie jest możliwe tylko chirurgicznie.

Diagnoza choroby

Rozpoznanie gruczolaka rurowego jelita grubego jedynie za pomocą badań instrumentalnych, kontrole wzrokowe są nieskuteczne. Zdjęcia rentgenowskie, endoskopia rektalna, kolonoskopia - metody pozwalają na wykształcenie wykształcenia w środkowej fazie rozwoju w 90% przypadków, w pierwszym etapie - w 15% przypadków.

Zaletą przeprowadzenia kolonoskopii w płacie próbek tkanki nabłonkowej, co gwarantuje najdokładniejszą diagnozę. Jednak za pomocą kolonoskopu nie zawsze możliwe jest dotarcie do najtrudniejszych części okrężnicy. Nadal uważane za technikę informacji, ponieważ promieniowanie X nie wykazują polipy rozmiar mniejszy niż 10 mm, co wykrywa gruczolak cewkowaty polipów jelita grubego, dysplazja stopnia 2 lub niskiej (pierwszego) etapu kształtowania, to jest dość możliwe.

Fakt! Jeśli masz objawy, nie musisz odkładać wizyty u specjalisty, który zaleci rodzaj badania. Podczas pobierania próbek tkanek wykonuje się analizę histologiczną, która pozwala na identyfikację możliwych naruszeń na poziomie komórkowym i określenie dynamiki rozwoju gruczolaka, jego rodzaju, złośliwości lub wysokiej jakości edukacji. Tylko na podstawie zebranego wywiadu powoływane jest leczenie. Często jedno lub dwa studia instrumentalne są niewystarczające, więc pacjent jest wysyłany do ponownego rozpoznania - jest to normalne, nie należy odmawiać wykonania dodatkowych procedur, których celem jest dokładne zbadanie jelit i ujawnienie lokalizacji polipów i gruczolaków.

Jeśli pacjent ma rozpoznanie dysplazji stopnia 1. wystarczy obserwować dynamikę rozwoju patologii i prowadzić terapię zapobiegającą rozprzestrzenianiu się / proliferacji polipów. W innych przypadkach zalecana jest chirurgiczna procedura wycięcia zmian polipowatości. Możliwe jest zastosowanie dwóch metod interwencji chirurgicznej w celu usunięcia polipów:

  • Wycięcie edukacji (gruczolaki) to całkowita resekcja gruczolaka z częścią jelita. Jest wykonywany tylko wtedy, gdy gruczołowy polip ma wyraźnie złośliwy charakter. Warunkiem wstępnym operacji może być wstępne częściowe wycięcie gruczolaka do analizy, co świadczy o początku procesu nowotworowego. Najczęściej do resekcji należy zastosować gruczolaka jelita grubego z dysplazją 3. stopnia.
  • Elektrokoagulacja to minimalnie inwazyjna interwencja charakteryzująca się szybkim powrotem do zdrowia. Warunkiem zabiegu jest histologia wyciętych tkanek do wykrywania złośliwych komórek nowotworowych polipa. Leczenie wskazane jest w przypadku gruczolaka rurkowego okrężnicy z dysplazją stopnia 2.

Fakt! Polipy dużych gruczolaków wycina się na części. Powstanie gruczolaka w odcinku odbytu wprowadza zakaz stosowania elektrokoagulacji z powodu długiego okresu gojenia i wysokiego ryzyka powikłań. Możliwość nawrotu gruczolaka jest duża, operacja wykonywana jest z gwarancją całkowitego usunięcia polipów, lekarz dokładnie monitoruje brak resztkowej tkanki polipa.

Prognozy

Możliwym powikłaniem leczenia jest krwawienie - objaw może pojawić się kilka tygodni po interwencji i wymaga leczenia u lekarza. Jednak prognozy leczenia są całkowicie zależne od czasu diagnozy: im wcześniej wykryty zostanie gruczolak, tym większy odsetek całkowitego wyleczenia z choroby. Ponadto, przedstawiając co to jest - gruczolak rurkowy, pacjent powinien zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństw rozwoju patologii: dynamika wzrostu polipów, skłonność do transformacji są czynnikami niebezpiecznymi dla zdrowia człowieka. Terminowe działanie, dalsze badanie pod kątem braku pozostałości tkanki zmniejsza ryzyko nawrotu do 10%.

Znalazłeś błąd? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter

Tubularny gruczolak okrężnicy

Gruczolak rurkowy jest łagodną proliferacją komórek śluzówki. Co do zasady, guzy takie nie osiągają dużych rozmiarów, a ich średnia średnica wynosi około 1 cm. Jest to raczej niebezpieczna forma nowotworu, która po pewnym czasie jest w stanie przerodzić się w raka, rozprzestrzeniając złośliwe komórki w całym ciele. Gruczolak rurkowy jest zbiorem małych polipów utworzonych z tkanki nabłonkowej i umieszczonych na niewielkiej cienkiej łodydze. Ta choroba jest główną przyczyną pojawienia się raka okrężnicy i odbytnicy.

Przyczyny

  • Przyczyny rozwoju gruczolaka rurkowego są bardzo zróżnicowane, ale dokładna etiologia nie jest znana do dziś. Większość ludzi cierpi na gruczolaka polipowatego, którzy nadużywają pokarmów bogatych w tłuszcze zwierzęce. Jedząc tylko czerwone mięso, możesz wywołać rozwój niewłaściwego metabolizmu;

Anatomia jelita grubego

Według danych statystycznych, około 70% całkowitej liczby polipów w prostrze i okrężnicy esowatej jest gruczolakowatych.

Dlaczego gruczolak jest tak niebezpieczny?

Fakt, że polipy gruczolakowate przekształcają się w raka, już wiemy. Ale dlaczego tak wyraźnie nie wszyscy. Wszystkie polipy jelita należy podzielić na trzy główne typy: rurkowe, kosmetyczne i mieszane. Każdy z tych polipów powstaje w wyniku dysplazji tkanek, to jest niewłaściwego procesu podziału komórki.

Tuberkamatyczne gruczoły odbytnicy powstają z przewodów tkankowych z miejscami dysplazji. Gruczolaki nosowe z przydatków tkanki.

Wyróżnia się dysplazję o niskim i wysokim stopniu rozwoju. Wysoki stopień dotyczy około 6% pacjentów i charakteryzuje się przewagą w strukturze tkanek kosmków. Rozwój takich gruczolaków wskazuje na początkowy etap procesu nowotworowego. Im dłużej nie leczy się guza, tym większy jest stopień dysplazji i tym groźniejsze są konsekwencje.

Objawy polipów gruczolakowatych

  1. Najczęściej w odbytnicy i esicy znajdują się pojedyncze polipy, które rozwijają się w miejscu nabłonka i mają zaokrągloną formę gęstej struktury o gładkiej powierzchni;
  2. nie wykazywać oznak prezentacji;
  3. w większości przypadków mają cienką nogę, ale są też formacje z szeroką podstawą;
  4. błona śluzowa jelita i polip nie zmieniają koloru i cech zewnętrznych: pozostają zdrowym różowawym odcieniem, zachowując układ naczyniowy;
  5. mają niewielki rozmiar z perspektywą zwiększenia. Szybkość wzrostu jest wystarczająco powolna, więc nie jest możliwe wczesne wykrycie polipów.

Objawy

  • Początkowy stopień rozwoju gruczolaka jelita grubego przebiega bezobjawowo;
  • Kiedy rozmiar wzrasta do 1 cm, pojawia się szkarłatne krwawienie lub jasna krew. Paski krwi znajdują się na powierzchni kału;
  • funkcjonalność jelita nie jest przerwana, gruczolak nie przyczynia się do rozwoju współistniejących chorób;
  • ze znaczną proliferacją polipów może powodować zaparcia;
  • z gruczolakami prostego, esicy i jelita grubego mogą być niewygodne odczucia w okolicy odbytu, a także obrzęk jelita.

Najbardziej niebezpieczny polip polipa

  1. Tubularny gruczolak kosmaty jest najniebezpieczniejszy, ponieważ ma on zdolność szybkiego przekształcania się w raka. Ma postać polipa rurowego o kosmicznej powierzchni. Wpływa głównie na esicy i jelita grubego;
  2. objawia się trzema stopniami dysplazji: łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi;
  3. zewnętrznie formacja przypomina maliny o niestandardowej powierzchni klapowanej. Co do zasady, więcej rurkowatych gruczolaków rośnie i ma wielkość kolonii 3 cm, co jest główną oznaką raka jelita grubego;
  4. nowotwór kanalików kosmówkowych może ulegać degeneracji z bardziej nieszkodliwych formacji polipowatych. Ten proces odbywa się przez 3-4 lata. Proces nowotworowy rozpoczyna się 2-3 lata później. Dlatego od początkowej proliferacji komórek nabłonkowych jelita do raka może to zająć 10-15 lat;
  5. Możesz usunąć tę edukację tylko za pomocą operacji.

Diagnostyka

Gruczolak okrężnicy wykrywa się za pomocą RTG lub endoskopii odbytnicy. Badanie irygoskopowe i kolonoskopowe są również uważane za istotne dla rozpoznania choroby, która może wykryć polipy w 90% przypadków.

Główną zaletą kolonoskopii jest to, że podczas jej wykonywania pobierana jest próbka tkanki gruczolaka, jak również elektrokoagulacja polipa. Procedura jest przeprowadzana w celu badań laboratoryjnych, co pomaga w dokładniejszym diagnozowaniu. Brak kolonoskopii oznacza niemożność zbliżenia się do niektórych części okrężnicy.

Niestety, zdjęcie rentgenowskie może nie wykazywać wykształcenia mniejszego niż 1 cm, dlatego też wykonuje się kolonoskopię.

Leczenie

Najskuteczniejszym sposobem leczenia gruczolaka rurkowego jest leczenie chirurgiczne. Istnieją dwie główne metody: całkowite wycięcie i proces elektrokoagulacji.

Większość polipów usuwa się przez elektrokoagulację, która jest mniej traumatyczna i nie wymaga długiego procesu regeneracji. Jedynym warunkiem takiego leczenia jest konieczność obowiązkowej histologii usuniętej tkanki.

Resekcja części jelita wraz z gruczolakiem odbywa się tylko w przypadku złośliwego polipa. Jednakże proces malignizacji można udowodnić jedynie przez częściowe wycięcie i analizę laboratoryjną.

Duże rozmiary polipów są usuwane w częściach.

Jeśli gruczolaki powstają w odbycie, nie można ich usunąć za pomocą elektrokoagulacji, ponieważ gojenie zajmie dużo czasu, a prawdopodobieństwo powikłań jest wysokie.

Bardzo ważne jest, aby uniknąć nawrotu gruczolaka rurowego, więc przy elektrokoagulacji lekarz upewnia się, że guz został całkowicie usunięty bez pozostałości tkanki.

Ponadto elektrokoagulacja powinna działać tylko na błonę śluzową, nie dotykając głębszych warstw.

Powikłaniem każdej operacji na jelitach jest krwawienie, które może ujawnić się po kilku tygodniach.

Prognoza

Po usunięciu polipa większego niż 2 cm wykonuje się dodatkowo kolonoskopię, która pomaga wykluczyć możliwość powstawania tkanki szczątkowej. Następnie co sześć miesięcy przeprowadzane jest badanie kontrolne. Jeśli resekcja lub elektrokoagulacja zostały wykonane jakościowo, prawdopodobieństwo powtórzenia wynosi tylko 10%.

O Nas

Naczyniak krwionośny u dzieci - łagodne tworzenie się naczyń, wynikające z rozwoju zarodkowego naczyń krwionośnych. Naczyniak krwionośny u dzieci ma wygląd czerwonego, szkarłatnego lub niebieskawego miejsca z płaską lub górującą nad powierzchnią skóry; Naczyniaki są podatne na intensywny wzrost i krwawienie.