Przerzuty do wątroby: objawy i rokowanie życia

Przerzuty do wątroby z wysoką częstością występowania raka jelita, trzustki, płuc. Praktycznie nigdy nie doszło do złamania narządu z guzami mózgu. Sytuacja jest związana z osobliwościami zaopatrzenia w krew.

Tkanki wątrobowe niszczą toksyny pochodzące z wszystkich narządów wewnętrznych wzdłuż tętnic, żył wrotnych. Późne przerzuty są przenoszone przez naczynia limfatyczne. Przyczyny pojawienia się wtórnych zmian nowotworowych w tkankach nie zostały wyjaśnione, ponieważ nie ustalono etiologicznych czynników powstawania nowotworów złośliwych.

Jak występują przerzuty do wątroby?

Z fizjologicznymi komórkami obcymi układ odpornościowy musi sobie poradzić. Naukowcy twierdzą, że w ludzkim ciele komórki nowotworowe pojawiają się stale, ale są skutecznie niszczone przez odporność.

Kiedy pojawiają się objawy raka? Gdy komórki autonomiczne (zdolne do niezależnego rozmnażania bez kontroli ze strony systemów ochronnych) nie zostaną zniszczone, przez krótki czas tworzą tkanki o nieprawidłowych właściwościach - szybki wzrost, przenikanie do otaczających struktur, tworzenie własnych naczyń do karmienia.

Wczesne przerzuty do wątroby, objawy, które nie występują klinicznie, najczęściej mają pochodzenie krwiotwórcze (przez naczynia krwionośne). Lekarze nie zawsze są w stanie zidentyfikować główny cel. Na przykład, w przypadku raka jelit, na początku pojawia się żółtaczka, a zaparcia, biegunka i ból brzucha pojawiają się nieco później.

Główne objawy przerzutów wątrobowych

Półtorej litra krwi przechodzi przez system żyły wrotnej z przewodu żołądkowo-jelitowego. Jeśli są w nim komórki przerzutowe, po dostaniu się do miąższu wątroby, "przyzwyczajają się", rozmnażają się, co stanowi kliniczną symptomatologię:

  • Odczucia bólu pod żebrami po prawej;
  • Żółty odcień twardówki, skóra;
  • Liniowe poszerzenie naczyń brzusznych (czerwone smugi);
  • Objawem "głowa meduzy" jest wyróżniający się wzór siatki tętnic na przedniej ścianie jamy brzusznej;
  • Hepatosplenomegalia - powiększenie wątroby, śledziony;
  • Gromadzenie się płynu w jamie brzusznej to wodobrzusze.

Opisane zjawiska pojawiają się oddzielnie w określonej kolejności, ale bez regresji wstecznej. Niektórzy naukowcy przypisują znaczącą rolę w procesach przerzutów anatomicznej budowie sieci krążeniowej wątroby. Początkowo krew porusza się wzdłuż dużych tętnic, a następnie stopniowo zwęża się w sinusoidach. Te anatomiczne formacje są rodzajem filtra, w którym występuje mieszanie krwi tętniczej i żylnej. Teoretycznie może zaistnieć opóźnienie w miejscu atypowych komórek.

Oprócz specyficznych objawów wątroby, nowotwory tworzą niespecyficzną klinika. Oznaki złośliwości są ciągłą słabością, zmęczeniem, upośledzeniem koncentracji, zmniejszoną wydajnością. Naczyniowe gwiazdki, zielonkawy odcień skóry, przyspieszenie akcji serca, zażółcenie skóry, gorączka, zwiększone naczynia brzuszne, krwawienie z żylaków, obrzęk gruczołów sutkowych są wtórnymi objawami złośliwego wzrostu.

Manifestacje zbliżającej się śmierci w raku wątroby

Pojedyncze przerzuty nie są karą śmierci. Ze względu na wysoką zdolność regeneracji organizmu, małe ogniska mają przebieg bezobjawowy. Dopiero po zwiększeniu rozmiaru pojawia się kliniczna symptomatologia. Na wcześniejszym etapie, klinika pojawia się po zatkaniu wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych.

Wiele przerzutów do wątroby - objawy przed śmiercią:

  • Zwiększenie zmęczenia i senność nie są eliminowane przez konserwatywne leki. Rano chorego nie można obudzić, co wynika z braku spożycia witamin, składników mineralnych. Brak wody zakłóca dopływ krwi do narządów wewnętrznych z powodu gęstej krwi. Jeśli pacjent onkologiczny kładzie się rano w łóżku przez długi czas, jest oznaką braku energii. Osoba w tym czasie słyszy, co się wokół niego dzieje, możesz z nim porozmawiać;
  • Brak składników odżywczych nie zwiększa apetytu. Ilość żywności zmniejsza się codziennie. Złośliwe nowotwory "sprawiają", że nawet nie przejmują się wodą. Podczas zbierania wywiadu przez onkologów pacjenci opisują schorzenie jako "żołądek nie trawi mięsa", "jelita dąsają się ze zbóż". W ciężkich przypadkach traci się nawyk żucia cząstek pokarmu;
  • Brak wody, witamin, aminokwasów, energii prowadzi do zmniejszenia aktywności mięśni. Sam pacjent nie może przejść na drugą stronę. Fizyczna słabość rośnie przez kilka tygodni, aż do całkowitego unieruchomienia;
  • Naruszenie mięśni międzyżebrowych charakteryzuje się czynnościami oddechowymi Cheyne-Stokesa. Częste płytkie oddychanie jest zwiastunem śmierci. Pacjenci głośno oddychają, sapią. Objawy powodują śmierć w ciągu kilku dni lub tygodni;
  • O szybkiej śmierci świadczy o chłodzie palców. Stan paniki wynika z centralizacji dopływu krwi - od narządów obwodowych do narządów centralnych (mózg i serce);
  • Brak dopływu krwi do tkanki mózgowej prowadzi do zaburzeń neurologicznych - dezorientacji w przestrzeni, zdezorientowanej świadomości i mowy. Rozmowa z chorym jest bez znaczenia z powodu braku jedności, nieciągłości wypowiedzi. Po przyjęciu leków na poprawę mikrokrążenia mózgowego przez krótki czas, osoba powraca do świadomości;
  • Opuchnięcie kończyn dolnych przed zgonem jest standardową sytuacją wynikającą z niepowodzenia funkcjonowania narządów wewnętrznych i gromadzenia się wody w nogach;
  • Żyły są wypełnione krwią. Tworzenie się dużych niebieskich plam jest typową manifestacją stanu. Nierównomierne krążenie prowadzi do dominującego uszkodzenia żylnej sieci kończyn dolnych;
  • Przed zbliżaniem się śmierci traci się zainteresowanie bliskimi ludźmi i otaczającym je środowiskiem. Pacjent jest odizolowany od sytuacji, wchodzi w siebie;
  • Klęska nerek, zaburzenia neurogenne powodują naruszenie oddawania moczu. Zwiększenie przepuszczalności naczyń moczowych jest określane przez czerwonawy odcień moczu;
  • Żółtaczka z blokadą dróg żółciowych nie jest leczona przez leki cholelityczne, ma przebieg progresywny;
  • Zespół bólu w różnych częściach ciała występuje z towarzyszącymi przerzutami do kości;
  • Zwiększona przepuszczalność naczyń, problemy z koagulacją krwi prowadzą do udaru, porażenia mięśni;
  • Zespół anemii w analizie może być spowodowany naruszeniem funkcji krwiotwórczej szpiku kostnego.

Dodatkowe symptomy pojawiają się po dołączeniu do objawów psychicznych - zespołu halucynacyjnego, delirium, porażenia mięśni.

Objawowe przerzuty w raku 4 stopnia

Jakość życia pacjenta onkologicznego zależy od liczby i rozpowszechnienia przerzutów, stopnia ekspresji pierwotnego guza.

Podejście śmierci w raku w czwartym etapie jest dowodem wzrostu obrazu klinicznego:

  1. Zażółcenie skóry jest oznaką niedrożności dróg żółciowych, powodując problemy z trawieniem i wchłanianiem tłuszczów;
  2. Ciężkie bóle głowy z przerzutami w mózgu są eliminowane tylko przez narkotyczne środki przeciwbólowe. Przerwy między okresami podawania narkotyków są stale skracane na tle wzrostu wykształcenia;
  3. Częste złamania i porażenie kończyn - objawy osłabienia kości i tkanek miękkich;
  4. Zakrzepica, udar - problemy z krzepnięciem krwi;
  5. Stałe zapalenie płuc występuje ze zmniejszeniem aktywności odporności;
  6. Gangren, udar niedokrwienny, choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic może spowodować szybką śmierć, jeśli zakrzep dostanie się do tętnicy płucnej;
  7. Zwiększenie stopnia niedokrwistości spowoduje niewydolność układu sercowo-naczyniowego.

Wyraźny zespół bólu w nowotworowym nowotworze stawia osobę przed wyborem - zacząć przyjmować narkotyczne środki przeciwbólowe, które skracają długość życia lub tolerują. Dodatkowe komplikacje tworzą złożoności, które są trudne do zniesienia moralnie i fizycznie - halucynacje, zaparcia jelitowe, atonia mięśniowa, wymioty z krwią, krwawienie z odbytnicy, krwotok śródmózgowy.

Wysoki stopień wyczerpania (kacheksja) prowadzi do osłabienia procesów fizjologicznych, narastających zaburzeń psychicznych.

Rokowanie i leczenie przerzutów w wątrobie

Wiele czynników wpływa na długość życia danej osoby. Różnorodność nowotworów, lokalizacja, rozpowszechnienie. Według statystyk, po wykryciu przerzutów osoby nie żyją dłużej niż dwa lata, ale nowoczesna technologia medyczna jest stopniowo zwiększając okresy. Europejskie kliniki onkologiczne przeprowadzają resekcję wątroby, co znacznie poprawia przeżycie. Jeśli radykalnie wyeliminujesz główny punkt skupienia, wtedy są szanse na pozbycie się raka na zawsze. Trudności pojawiają się przy wyborze optymalnej dawcy w krótkim okresie czasu, aż nowotworu pierwotnego małe wymiary i jest tylko jeden przerzutów. Praktyka pokazuje skuteczność transplantacji tylko w przypadku raka okrężnicy, który nie jest inwazyjny.

W większości przypadków przeprowadza się terapię lekami przeciwnowotworowymi, które hamują aktywność komórek nowotworowych. Duża edukacja wykracza poza ciało, więc wykonywana jest operacja chirurgiczna. Jeśli dotknięte zostaną duże objętości ciała, zaczną obowiązywać tylko transplantacje. Pomyślnie można uznać osiągnięcie współczynnika przeżycia na 5 lat. W takim przypadku większość pacjentów jest w stanie prowadzić zwyczajny tryb życia i iść do pracy.

W Rosji 40% operowanych osób przetrwa do 5 lat. U 30% pacjentów oczekiwana długość życia wynosi 3 lata. Z marskością tych dat trudno jest to osiągnąć, ale czasami onkolodzy odnoszą sukces.

Operacje z wieloma przerzutami nie są przeprowadzane. W tej sytuacji zaleca się leczenie objawowe, chemioterapię złośliwych nowotworów. W późniejszych etapach rokowanie jest niekorzystne. Pięcioletnie przeżycie w tej patologii można prześledzić tylko u 2% osób.

Leczenie skojarzone obejmuje ablację, embolizację naczyń, radioterapię, chemioterapię.

Lokalne niszczenie edukacji nowotworowej odbywa się za pomocą alkoholu medycznego, kriodestrukcji (gazu zamrożonego), uderzenia o wysokiej energii. Manipulacja jest kontrolowana przez skanowanie ultradźwiękowe. Metoda leczenia jest racjonalna w przypadku guzów o średnicy poniżej 3 cm.

Embolizacja polega na wprowadzeniu do nowotworu specjalnej substancji, aby zatrzymać mikrokrążenie guza. Metodę stosuje się dla ogniska o średnicy nie większej niż 5 cm.

Chemioterapia Nexavar i sorafenib niszczą złośliwe komórki z minimalnym wpływem na zdrowe tkanki. W przypadku przerzutów do wątroby terapia ta jest nieskuteczna.

Radioterapia za pomocą promieni Roentgena służy do tłumienia aktywności złośliwego ogniska. Minimalne naświetlanie zdrowych tkanek jest spowodowane wyraźnym prowadzeniem wiązki w węźle guza.

Podsumujmy - przy małych przerzutach wewnątrzwątrobowych nie występują żadne objawy. Nowo opracowany guz ma wyraźną symptomatologię, która rośnie przed śmiercią. Leczenie zachowawcze nie przynosi ulgi. Wzrasta wielość wprowadzania narkotycznych leków przeciwbólowych w celu eliminacji zespołu bólowego.

Wodobrzusze w onkologii

Wodobrzusze są poważnym powikłaniem różnych chorób, w których duża objętość płynu gromadzi się w jamie brzusznej. Odkryte puchliny brzuszne w onkologii poważnie komplikują przebieg i leczenie choroby podstawowej, pogarszają rokowanie. U pacjentów z chorobami onkologicznymi narządów, które mają kontakt z płytkami otrzewnowymi, średnie prawdopodobieństwo płynnego wysięku do jamy brzusznej wynosi 10%.

Jakim guzom narządów towarzyszą wodobrzusze?

Proces akumulacji nadmiaru płynu w jamie brzusznej towarzyszy około połowie wszystkich przypadków raka jajnika u kobiet. To także komplikuje przebieg nowotworów:

  • okrężnica;
  • gruczoły sutkowe;
  • żołądek;
  • trzustka;
  • odbyt;
  • wątroba.

Nasilenie stanu pacjenta nie zależy od tego, czy guz pierwotny spowodował patologię, czy jej przerzuty. Do objawów raka dołącza się oznaki zwiększonego ciśnienia w jamie brzusznej, wzrostu przepony i zmniejszenia ruchów oddechowych tkanki płucnej. W rezultacie, warunki pracy serca i płuc pogarszają się, wzrasta niewydolność serca i niewydolność oddechowa, co powoduje, że choroba jest coraz bliższa.

Przyczyny i mechanizm rozwoju

Jama brzuszna składa się z 2 liści. Jedna z nich (ciemieniowa) wyściełająca wewnętrzną powierzchnię, a druga (trzewna) otacza najbliższe narządy. Oba arkusze wytwarzają niewielką ilość płynnego wydzielania z komórkami gruczołowymi. Przy jego pomocy eliminuje się niewielki miejscowy stan zapalny, organy i jelita są chronione przed tarciem.

Ciecz jest stale odnawiana, ponieważ nadmiar jest absorbowany przez nabłonek. Akumulacja jest możliwa, jeśli równowaga tego stanu jest zakłócona. W 75% przypadków u pacjentów z wodobrzuszem występuje marskość wątroby. Ta choroba ma maksymalną liczbę czynników etiologicznych prowadzących do patologii.

Obejmują one zwiększenie ciśnienia hydrostatycznego w naczyniach pod wpływem stagnacji żylnych i limfatycznych systemów z powodu chorób serca i spadkiem ciśnienia onkotycznego we krwi ze względu na uszkodzenie wątroby i redukcji zawartości frakcji protein białka.

Wodobrzusze jamy brzusznej nie wykluczają tych mechanizmów jako dodatku do głównego czynnika uszkadzającego - nadczynności nabłonka jamy brzusznej w zmianach nowotworowych arkuszy otrzewnowych. Wzrost komórek nowotworowych powoduje podrażnienie i niespecyficzne zapalenie.

Najważniejszą rolą jest wysiew komórek złośliwych w raku jajnika, raku macicy. Powikłanie w tych przypadkach sprawia, że ​​ogólny stan pacjentów jest o wiele gorszy, ponieważ umierają wraz ze wzrostem wodobrzusza jamy brzusznej.

Ogromne znaczenie ma bezpośrednie uciskanie nowotworu przez tkankę wątrobową i tworzenie warunków dla nadciśnienia wrotnego. Wraz ze wzrostem ciśnienia żylnego część wody z krwi jest odprowadzana do jamy brzusznej.

Zatruciu nowotworowym towarzyszy brak tlenu w komórkach (niedotlenienie tkanek). Tkanka nerkowa bardzo ostro odczuwa wszelkie zmiany i reaguje ze zmniejszeniem filtracji. Uaktywnia to mechanizm oddziaływania antydiuretycznego hormonu przysadki mózgowej, który opóźnia sód i wodę.

Niektórzy autorzy w patogenezie puchliny brzusznej wydalają mechanizmy wątrobowe i pozawątrobowe. Na przykładzie złośliwego wzrostu widzimy, jak te przyczyny się uzupełniają. Naruszona funkcja ssania otrzewnej i naczyń limfatycznych.

Przykładem lokalnych zmian może być chłoniak jamy brzusznej. Nowotworowi towarzyszy upośledzona przepuszczalność śródbrzusznych przewodów limfatycznych. Spośród nich płyn przechodzi bezpośrednio do jamy brzusznej.

Wyzwalające powoduje wodobrzusze w raku może anatomicznej, takie jak otrzewna sąsiedztwo fałdów (adhezji), obfitość naczyń krwionośnych i limfatycznych, powodując szybkie rozprzestrzenianie wzrostu złośliwych w otaczającej tkance.

Płyn może stymulować propotevanie mini komórki atypowe jamy otrzewnej podczas operacji, ścianki wewnętrzne kiełkowania raka otrzewnej i chemioterapii kursu.

Objawy

U pacjentów z chorobą nowotworową wodobrzusz rozwija się stopniowo przez kilka tygodni lub miesięcy. Pacjenci odczuwają objawy, kiedy gromadzą znaczną ilość płynu. Główne objawy to:

  • rosnąca ociężałość w jamie brzusznej;
  • odbijanie po jedzeniu;
  • zgaga lub nudności;
  • głupi ból w jamie brzusznej;
  • Dyspnea w spoczynku, zwłaszcza podczas leżenia.

Te objawy są związane ze wzrostem kopuły przepony, naruszeniem perystaltyki przełyku, jelita, refluksu kwaśnej zawartości żołądka do przełyku. Niektórzy pacjenci skarżą się na ataki arytmii serca. Obserwowany lekarz prowadzący ujawnia powiększony brzuch. W pozycji stojącej opada, pępek wystaje.

W przypadku pacjentów z wodobrzuszem "wątrobowym" wzór "głowy jelita" jest charakterystyczny ze względu na tworzenie gęstych, rozszerzonych żył wokół pępka. Gromadzenie się płynów stwarza trudności przy przechylaniu, treningu.

Niestety, przypadki ujawnienia młodych kobiet z guzem jajnika w stanie zaniedbania, które były długo pewne w swojej ciąży, często nie są rzadkie, ułatwiało to wstrzymanie miesiączki.

Nagromadzony płyn sam naciska na guz, powodując rozpad. Przerzuty w układzie żylnym i niewydolność serca objawiają się trudnym przepływem krwi do serca. Prowadzi to do obrzęku stóp, łydek, zewnętrznych narządów płciowych.

Wszystkie opisane objawy rozwijają się nie w izolacji. Po pierwsze są oznaki złośliwego guza. Wodobrzusze wymagają dodatkowego leczenia, ponieważ życie z jego objawami staje się bardziej niebezpieczne z powodu możliwości innych komplikacji.

Etapy

Bez względu na przyczyny podczas wodobrzusza, istnieją 3 etapy. Są typowe dla pacjentów z rakiem:

  • przemijające - pacjent odczuwa jedynie wzdęcia, objętość nagromadzonego płynu nie przekracza 400 ml;
  • umiarkowany - ilość wysięku w otrzewnej osiąga 5 litrów, objawiają się wszystkie opisane objawy, możliwe są różne komplikacje;
  • czas - wodobrzusza gromadzi 20 litrów lub więcej, jest uważany za oporny (oporny), nie można leczyć diuretyków za pomocą środków, towarzyszy mu poważny stan, zakłóca pracę serca i oddech.

Jakie powikłania mogą wystąpić po wodobrzusze?

Nasilenie choroby podstawowej w przypadku puchliny brzusznej zmniejsza szanse powrotu pacjenta do zdrowia. Ryzyko niebezpiecznych komplikacji wzrasta jeszcze bardziej. Należą do nich:

  • bakteryjne zapalenie otrzewnej - przywiązanie do infekcji powoduje ostre zapalenie otrzewnej;
  • niedrożność jelit;
  • pojawienie się przepuklin w okolicy białej linii brzucha, pępka, w pachwinie z możliwym uszczypnięciem;
  • dekompensacja serca;
  • nagromadzenie płynu między płytkami opłucnowymi - wysięk opłucnowy z ostrą niewydolnością oddechową;
  • rozwój zespołu wątrobowo-nerkowego;
  • krwotoki hemoroidalne, wypadnięcie dolnej części odbytnicy.

Diagnostyka

Taką komplikację, jak z wyprzedzeniem, przyjmuje się podczas choroby onkologicznej. Przy kontroli pacjenta lekarz jest zobowiązany do ważenia. Wzrost masy ciała na tle wyraźnej utraty masy rąk, nóg, ciała powoduje podejrzenie ukrytego obrzęku.

Jeśli wykonasz ruch biegania po jednej stronie brzucha, wtedy w obecności płynu druga ręka poczuje falę po przeciwnej stronie. Potwierdzeniem obiektywnym są dodatkowe badania:

  • Ultradźwięki - pozwala wykryć 200 ml płynu w jamie brzusznej, jednocześnie służy jako kontrola zmian w narządach wewnętrznych;
  • przegląd radiografii i tomografii - będzie wymagał dobrego przygotowania pacjenta przed badaniem, ujawnia płyn, gdy zmienia się pozycja ciała;
  • laparocentesis - przebicie przedniej ściany brzusznej w celu pompowania płynu i procedurze analizy laboratoryjnej zarówno w diagnostyce i terapii, pozwala ujawnić stopień zanieczyszczenia wysięku otrzewnowego kompozycji w obecności mikroorganizmów.

Problemy leczenia wodobrzusza w onkologii

Leczenie wodobrzusza teoretycznie powinno polegać przede wszystkim na hamowaniu wzrostu komórek nowotworowych w otrzewnej. Wtedy możemy spodziewać się usunięcia mechanizmu drażniącego i przywrócenia funkcji ssącej cieczy.

Ale w praktyce metody chemioterapii pomagają zmniejszyć wodobrzusze tylko z nowotworami w jelicie, a gdy zlokalizowane w wątrobie, żołądku, macicy, jajnikach nie udaje się.

Pozostaje kontrolować przepływ i usuwanie płynów z żywności, polegać na optymalnych warunkach działania diuretyków (diuretyków). Usuń nadmiar wody za pomocą restrykcyjnej diety. Pacjent otrzymuje bezsolną żywność, wszystkie posiłki przygotowuje się bez soli, w porozumieniu z lekarzem, można dodać sól do talerza.

Wyłączone są przyprawy korzenne, ciężkie tłuste potrawy, wszystkie gotowane w formie smażonej. Ilość spożywanego płynu oblicza się za pomocą diuretyków (ilość moczu uwalnianego na dzień). W tym samym czasie menu powinno zawierać produkty, które dostarczają organizmowi białka i potasu. Dlatego zaleca się:

  • gotowane chude mięso i ryby;
  • twarożek, kefir o dobrej tolerancji;
  • pieczone ziemniaki;
  • kompot suszonych moreli, rodzynek;
  • marchewki, szpinak;
  • owsianka owsianka.

W jaki sposób podaje się leki moczopędne?

Przy mianowaniu diuretyków nie można przesadzić. Rekomendacja lekarzy do picia więcej płynu jest znana z każdym zatruciem. Dotyczy to również raka. Wydalanie dużej ilości wody z organizmu zwiększa całkowite zatrucie produktami rozpadu komórek nowotworowych, zatem dopuszczalne jest zmniejszenie masy ciała przeciwko diuretykom o 500 g na dzień.

Wybór leków moczopędnych i dawkowanie zawsze pozostawia się lekarzowi. Nie możesz zmienić narkotyków samodzielnie, przerwać schemat odbioru. Najbardziej skuteczną kombinacją są Furosemide, Veroshpirona i Diakarba.

Furosemid (Lasix) należy do grupy diuretyków pętlowych. Działanie polega na blokowaniu odwrotnej absorpcji sodu i chloru w kanalikach i pętli Henle, co prowadzi do aparatury nerkowej. W tym samym czasie wyświetla potas. Aby nie zakłócać równowagi elektrolitów i nie powodować ataków arytmii, przepisuje się preparaty potasu (Panangin, Asparcum).

Veroshpiron w przeciwieństwie do Furosemidu jest środkiem oszczędzającym potas. Zawiera spironolakton (hormon nadnerczy). To dzięki mechanizmowi hormonowemu można usunąć nadmiar płynu bez potasu. Tabletki zaczynają działać po 2-5 dniach od rozpoczęcia przyjmowania. Resztkowy efekt trwa 3 dni po odstawieniu leku.

Diakarb - lek, który ma cel. Szczególnie wskazany do zapobiegania obrzękowi mózgu, mniej skuteczny w procesie wydalania moczu. Jego działanie rozpoczyna się 2 godziny po przyjęciu. Jest to związane z blokowaniem enzymu anhydrazy węglanowej w tkankach nerek i mózgu.

Interwencja chirurgiczna

Najczęściej do pobrania nagromadzonego płynu w jamie otrzewnej w stadium opornym na wodobrzusze stosuje się laparocentezę. Metoda ta jest uważana za chirurgiczną, chociaż jest własnością terapeutów w wyspecjalizowanych działach.

Istota techniki: pacjent siedzi na stołku, brzuch wokół pępka jest leczony jodem. W punkcie około 2 cm poniżej pierścienia pępowiny wstrzykuje się roztwór Novokain, aby zapewnić miejscowe znieczulenie. Następnie nakłucie ściany brzucha wykonuje się za pomocą specjalnego instrumentu (trokaru). Pojawienie się płynu wskazuje na wejście do jamy otrzewnej. Rura jest podłączona, do której ciecz jest pompowana grawitacyjnie.

Po usunięciu 10 litrów płynu. Na tle stopniowego spadku brzucha arkusze są ciągnięte, aby zapobiec zapadnięciu się pacjenta. W niektórych przypadkach, jeśli nie możesz od razu pobrać dużej objętości płynu do jamy otrzewnej, włóż rurkę drenażową i przykryj ją do następnego razu. Tak więc powtarzaj procedurę przez 2-3 dni z rzędu.

Kiedy laparocenteza jest konieczna do monitorowania bezpłodności, ponieważ zwiększa się ryzyko infekcji otrzewnej i zapalenia otrzewnej

Laparocenteza nie jest wykonywana:

  • z adhezyjną chorobą jamy brzusznej;
  • na tle wyraźnego meteorytu;
  • w okresie rekonwalescencji po operacji przepukliny.

Peritoneoventoznoe manewrowanie - ma połączyć specjalną rurkę jamy brzusznej z górną żyłą główną, wraz z nią, podczas gdy płyn oddechowy pacjenta wpada do żylnego łóżka. Deperitonizacja - wycinanie miejsc otrzewnowych w celu zapewnienia dodatkowych sposobów wypływu płynu.

Omentogepatofrenopeksiya - fuzja wycięcie w przedniej ściany jamy brzusznej gruczołu i jego szwy na membranie lub wątroby, konieczne jest, jeśli pierścień uszczelniający wał uniemożliwia prowadzenie laparocentesis.

Środki ludowe w leczeniu wodobrzusza

W medycynie ludowej opisano nalewki roślinne, które pomagają zmniejszyć wodobrzusze w chorobach nowotworowych. Lekarze traktują je wyjątkowo negatywnie, ponieważ często pacjenci, wierząc w wspaniałe wyniki, rzucają podstawowe leczenie.

Jednak przy braku realnej pomocy z ciągłej terapii można zrozumieć pacjenta z rakiem. Dlatego podajemy listę roślin, które według zielarzy są w stanie pomóc:

  • astragalus błoniasty;
  • korzeń bagienny ayr;
  • wilczomlecz;
  • korzeń trawy kopytowej;
  • trawa księcia Syberii;
  • szabla bagienna.

O wiele bardziej przekonani lekarze zalecają leki moczopędne oprócz leków. Należą do nich wzrost w środkowym pasie Rosji:

  • ostropest plamisty,
  • pąki brzozy i sok,
  • tymianek,
  • kwiaty lipy, nagietek,
  • melisa,
  • szałwia,
  • Dziurawiec,
  • oregano,
  • mięta,
  • motherwort.

Ogólny wskaźnik przeżywalności pacjentów z wodobrzuszem w chorobach onkologicznych daje niezadowalające wyniki - przez dwa lata przeżyje tylko połowa pacjentów, a wynik końcowy jest lepszy i gorszy niż przewidywany czas.

Zależy to od odpowiedzi pacjenta na leczenie, wieku, obecności przewlekłej choroby nerek, wątroby, serca, natury wzrostu guza. Wodobrzusze w początkowym stadium z guzami są traktowane o wiele bardziej skutecznie. Dlatego w leczeniu nowotworów złośliwych należy przewidzieć wczesną diagnostykę powikłań.

Wodobrzusze z rakiem

Choroby onkologiczne, oprócz wzrostu guza pierwotnego, powodują poważne komplikacje systemowe. Uważa się, że jednym z efektów ubocznych złośliwego nowotworu jest wodobrzusze w raku, który charakteryzuje się nagromadzeniem dużej ilości płynnej substancji w jamie brzusznej.

Co to jest wodobrzuszenie?

Wolny płyn w otrzewnej gromadzi się u około 10% pacjentów z nowotworem. Wizualnie wygląda to na znaczny wzrost objętości żołądka u ciężko chorej osoby. Warto zauważyć, że nie wszystkie zmiany nowotworowe są typowe dla tej patologii.

Największe prawdopodobieństwo wystąpienia puchliny brzusznej występuje u pacjentów z nowotworami odbytnicy, żołądka, piersi, jajników i trzustki. W takich przypadkach pacjent gwałtownie zwiększa ciśnienie śródbrzuszne, co ma negatywny wpływ na pracę układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. Ponadto nagromadzenie płynu w jamie brzusznej jest uważany za przyczynę głodu białkowego i zaburzeń metabolicznych.

Przyczyny wodobrzusza w raku

Region brzuszny w stanie normalnym zawiera pewną ilość płynu, co zapobiega tarciu narządów wewnętrznych. Ciało kontroluje produkcję i wchłanianie wysięku przez otrzewną.

Niektóre nowotwory złośliwe mają tendencję do rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych na warstwy trzewnej otrzewnej. Dalszy wzrost przerzutów zaburza działanie tego układu. W rezultacie jama brzuszna jest wypełniona płynem, którego organizm pacjenta z rakiem nie jest w stanie usunąć.

Do czynników etiologicznych można również przypisać:

  • Gęsty układ arkuszy otrzewnowych.
  • Obecność gęstej sieci naczyń krwionośnych i limfatycznych.
  • Przeniesienie zmutowanych komórek do otrzewnej podczas interwencji radykalnej.
  • Wiele przerzutów oncoforms.
  • Przebieg chemioterapii w zaawansowanych stadiach raka.

Objawy puchliny brzusznej

W początkowym okresie tej patologii nie można w praktyce zdiagnozować. Podejrzenie, że patologiczna akumulacja płynu początkowo może być jedynie objawami pierwotnego guza nowotworowego.

Wodobrzusze w raku żołądka manifestują się postępującymi nudnościami i okresowymi wymiotami. W tej chwili pacjent odczuwa dyskomfort i ból w nadbrzuszu.

Wodobrzusze w raku jajnika są połączone z naruszeniem cyklu miesiączkowego, zaparcia, biegunki i bólu w dolnej jednej trzeciej części brzucha.

Wodobrzusze w raku wątroby są zespołem bólowym i przewlekłą żółtaczką.

Wodobrzusze w raku trzustki z reguły są bezobjawowe.

Rozwój patologii jest diagnozowany przez znaczny wzrost jamy brzusznej, w którym może być zawarte do 25 litrów płynu. Następnie pacjent ma chroniczną niewydolność serca i układu oddechowego.

Diagnostyka

Oprócz badania zewnętrznego pacjent onkologiczny musi przejść następujące badania:

  1. Badanie ultrasonograficzne, które określa obecność guza i jego strukturę.
  2. Tomografia - skanowanie rentgenowskie ujawnia płyn i jego ilość w otrzewnej.
  3. Laparocenteza to manipulacja medyczna obejmująca przebicie ściany przedniej brzucha i pobranie ciekłego materiału biologicznego do analizy histologicznej.

Leczenie gromadzenia się płynu w jamie brzusznej

Przed zaleceniem terapii pacjent powinien pamiętać, że wodobrzusze stanowią powikłanie pierwotnego guza nowotworowego. Terapia przeciwnowotworowa jest skierowana przede wszystkim na walkę z głównym celem mutacji.

Eliminacja tej patologii jest przeprowadzana za pomocą następujących środków:

  1. Zastosowanie diuretyków, które są stosowane w połączeniu z produktami zawierającymi potas.
  2. Laparocenteza - chirurgiczne wypompowanie z wysięku jest najskuteczniejszą i najszybszą metodą leczenia wodobrzusza. Zabieg polega na przebiciu skóry i jamy brzusznej specjalną igłą tuż poniżej pępka. Po tym mechanicznie wypompowywany nadmiar płynu.
  3. Zgodność ze specjalną dietą pacjenta, która ma na celu zapobieganie ponownemu nawrotowi.

Prognozy i przeżycie

Wodobrzusze z rakiem znacząco komplikuje przebieg choroby podstawowej, która klinicznie komplikuje ogólne samopoczucie pacjenta. Zgodnie z międzynarodowymi statystykami śmiertelności pacjentów z rakiem, pięcioletnia przeżywalność z dropią nie przekracza 50%. Średnia długość życia osób z mnogimi przerzutami, niewydolnością nerek i serca wynosi 1-2 lata.

Rokowanie tego rodzaju powikłań onkologicznych, takich jak nagromadzenie płynu w jamie brzusznej, zależy bezpośrednio od rodzaju pierwotnego guza. A ponieważ wodobrzusze występują w późniejszych etapach onkologii, prawdopodobieństwo uzyskania pozytywnego rezultatu jest zminimalizowane.

Płyn w jamie brzusznej z rakiem - rokowanie

Wodobrzusze jamy brzusznej, u ludzi jest definiowany jako dropsy, zjawisko, które często występuje w onkologii. Co dziesiąty pacjent onkologiczny podlega temu. W tej chorobie jama brzuszna jest wypełniona płynem, co prowadzi do wzrostu brzucha.

Wytworzone ciśnienie przesuwa narządy i komplikuje nie tylko leczenie raka, ale także ogólny stan organizmu. Wodobrzusze często rozwijają się w ostatnim stadium choroby onkologicznej i mogą prowadzić do śmierci.

Wytworzone ciśnienie przesuwa narządy i komplikuje nie tylko leczenie raka, ale także ogólny stan organizmu. Wodobrzusze często rozwijają się w ostatnim stadium choroby onkologicznej i mogą prowadzić do śmierci.

Przyczyny wodobrzusza w raku

Jama brzuszna to dwie warstwy: ciemieniowa, która reprezentuje wewnętrzną powierzchnię i trzewną - chroni narządy wewnętrzne. Zwykle uwalniają niewielką ilość płynu niezbędną do ochrony ciała przed stanem zapalnym i tarciem. Płyn jest stale wchłaniany przez nabłonek i powstaje nowy.

Ale choroba onkologiczna może powodować nadmierną alokację płynów lub niedostateczne wydalanie z organizmu, co prowokuje wypełnienie przestrzeni brzusznej.

Przyczyna może służyć jako komórki rakowe, uwięzione w otrzewnej od najbliższego chorego narządu wewnętrznego: jelit, jajników, żołądka, trzustki i piersi.

Nowotwory złośliwe i przerzuty w jamie brzusznej zakłócają pracę układu limfatycznego i powodują nagromadzenie płynu. Ten stan nazywa się carcinomatosis - wtórną manifestacją guza z powodu migracji komórek rakowych do otrzewnej. Stan jest uznawany za nieodwracalny, a pacjentowi przepisuje się leczenie podtrzymujące przed wystąpieniem śmierci.

Wodobrzusze w raku mogą zostać wywołane przez chemioterapię, która prowadzi do zatrucia organizmu i zakłócenia układu krwionośnego i limfatycznego.

Inne przyczyny wodobrzusza na tle raka to:

  • marskość wątroby;
  • zaburzenie układu sercowo-naczyniowego;
  • bliskość płatków otrzewnej;
  • wprowadzenie komórek nowotworowych do otrzewnej podczas operacji;
  • duże nagromadzenie naczyń krwionośnych w otrzewnej.

Często choroba ta rozwija się u osób z rakiem jajnika, macicy, zmianą trzustki i guzem omentalnym.

Symptomatologia choroby

W pierwszym stadium wodobrzusze rozwijają się niepostrzeżenie, a pogorszenie stanu następuje stopniowo w ciągu kilku tygodni lub miesięcy. Przerzuty w jamie brzusznej objawiają się stopniowym zwiększaniem wielkości brzucha.

Osoba zaczyna odczuwać nieprzyjemne odczucia związane z gromadzeniem się płynu:

  • ciągły obrzęk i ociężałość w jamie brzusznej;
  • oznaki zgagi;
  • eructation;
  • ból w jamie brzusznej;
  • nudności;
  • rozwój duszności, nawet w spoczynku;
  • brak powietrza w pozycji leżącej.

Wszystkie te objawy są związane z przemieszczeniem narządu z powodu dużej akumulacji płynu. Dlatego wodobrzusze jamy brzusznej, które pojawiły się na tle raka, ujawniają się w ostatnich stadiach, kiedy objawy utrudniają życie człowieka. Na wczesnym etapie trudno jest zidentyfikować oznaki uszkodzenia komórek otrzewnowych.

Osobno warto zwrócić uwagę na szczególną charakterystykę przebiegu wodobrzusza u kobiet z rakiem jajnika. Na tle onkologii nie ma menstruacji, żołądek stopniowo się rozwija i pojawiają się powyższe symptomy. Kobiety mogą mylić ten stan z ciążą, a jeśli czas nie przejdzie badania, może dojść do zgonu.

Diagnostyka

Wodobrzusze jamy brzusznej można wykryć u pacjentów z nowotworem tylko wtedy, gdy jest on regularnie kontrolowany. Lekarz analizuje wszystkie dolegliwości, pacjenta, zauważa rozmiar brzucha i wagę. Szczególnie powinien być zaniepokojony wzrostem wskaźnika masy z wizualną utratą masy ciała. Ta sytuacja wskazuje na ukryte hipostazy.

Specjalista przypisuje również dodatkową diagnostykę:

  1. Ultradźwięki otrzewnej pokazują ilość płynu i możliwe przesunięcie narządu;
  2. Radiografia i tomografia;
  3. laparocentezy - penetracja igły do ​​jamy w celu zebrania materiału do analizy.

Jak leczyć wodobrzusze brzuszne w onkologii

Leczenie wodobrzusza w onkologii polega na łagodzeniu objawów i hamowaniu wzrostu komórek nowotworowych.

Lekarz prowadzący musi zidentyfikować stadium choroby:

  1. łatwy etap obejmuje gromadzenie się płynu do 500 ml, a pacjent odczuwa wzdęcie;
  2. umiarkowany - pokazuje wszystkie powyższe cechy, a płyny mogą się kumulować do 5 litrów;
  3. Intensywny typ wodobrzusza sugeruje akumulację płynu do 20 litrów i prowadzi do poważnych konsekwencji, terapia operacyjna daje tymczasową poprawę.

Aby ułatwić ten stan, lekarze przepisują leki moczopędne, specjalne dostosowanie żywienia, procedury chirurgiczne i metody chemioterapii.

Interwencja chirurgiczna

Onkologia jamy brzusznej na ostatnich etapach wywołuje zaostrzenie wodobrzusza i pacjent przechodzi przez laparocentezę, co jest uważane za chirurgiczne. Pozwala na wypompowanie dużej ilości cieczy w krótkim czasie. Maksymalne można usunąć do 5 litrów, więc w przypadku poważnych przypadków wymagana jest ponowna procedura.

Przeprowadzić laparocentezę w następujący sposób: wstępnie traktowane jodem, skóra poniżej pępka jest znieczulana znieczuleniem miejscowym i nakłuta trokarem, jeśli płynie czysty płyn - rurka jest wprowadzana do jamy brzusznej. Aby powstrzymać upadek pacjenta, jego brzuch jest ściągany przez arkusze, ponieważ zmniejsza się ich wielkość. Jeśli procedura wymaga kilku podejść, wstawiana jest rurka drenażowa, która jest zamykana przed następną procedurą.

Niebezpieczeństwo laparocenezy polega na tym, że infekcję można wprowadzić do punkcji, co doprowadzi do pojawienia się zapalenia otrzewnej. Dlatego procedura jest przeprowadzana w warunkach stacjonarnych.

Istnieją przeciwwskazania do wykonania tej operacji: zrosty w jamie brzusznej; oczywiste wzdęcia; niedawna operacja usunięcia przepukliny brzusznej.

Diuretyki

We wczesnym i środkowym stadium wodobrzusza lekarze przepisują leki moczopędne, które stopniowo usuwają płyn z organizmu. Umiarkowane spożycie leków moczopędnych jest ważne, ponieważ gwałtowne zmniejszenie ilości płynów w organizmie prowadzi do zatrucia, a maksymalna pacjentka powinna stracić 500 gr. waga dziennie.

Przebieg leczenia jest zalecany przez lekarza indywidualnie i składa się z mono-leku (Diacarb) lub kompleksu (Furosemide i Veroshpiron). Aby utrzymać równowagę wodno-elektrolitową, pacjentom przepisuje się dodatkowy lek zawierający potas (Panangin).

Używanie środków ludowych jest uważane za nieskuteczne, ale czasami lekarze pozwalają ci brać napary ziołowe jako dodatek do podstawowego leczenia.

Diuretyki obejmują: ostropest plamisty, tymianek, oregano, szałwia, melisa, motherwort, ziele dziurawca. Rośliny te można łączyć, co najważniejsze, ich odbiór powinien być skoordynowany z lekarzem i nie kolidować z przyjmowaniem podstawowych leków.

Dietetyczne jedzenie

Catering pomaga zmniejszyć płyn. W związku z tym, wodobrzusze w onkologii, lekarze leczą dietę bez soli. Ostre, tłuste i słodkie potrawy, przyprawy i napoje gazowane są również wyłączone z diety pacjentów. Pacjent musi dokładnie obliczyć ilość zużywanego i emitowanego płynu.

Aby zapobiec zakłóceniom równowagi wodnej, pacjent powinien spożywać następujące pokarmy w diecie: gotowane ryby i mięso; kompoty z suszonymi morelami i rodzynkami; pieczone ziemniaki; szparagi, szpinak, zielony groszek; płatki owsiane; marchewki.

Szczegółowe odżywianie należy omówić z lekarzem, aby wykluczyć produkty, które są zabronione w głównej chorobie.

Zapobieganie

Wcześniejsza opieka zdrowotna zmniejszy prawdopodobieństwo rozwoju puchliny brzusznej. Osoba powinna zwracać uwagę na pojawianie się nowych objawów. Jeśli występują choroby nerek, serca lub wątroby, należy regularnie przeprowadzać badania i poddawać się badaniu profilaktycznemu. Odmowa palenia i alkoholu, a także regularne spacery wzmocnią organizm.

Obecność choroby onkologicznej powinna zmusić do ponownego rozważenia diety i postawy wobec złych nawyków. Ważne jest, aby regularnie odwiedzać lekarza i kontrolować swoją wagę. Środki te zidentyfikują chorobę na wczesnym etapie, co poprawi rokowanie.

Komplikacje i przetrwanie

Średnie prognozy dotyczące przeżywalności raka brzucha wynoszą nie więcej niż 50%. Jeśli istnieje przerzut, osoba może żyć około dwóch lat, pod warunkiem interwencji medycznej.

Ale ostateczny wynik zależy od wielu czynników:

  1. wyniki leczenia raka;
  2. gromadzenie się płynu w jamie brzusznej;
  3. wiek;
  4. obecność chorób przewlekłych;
  5. przerzuty guza nowotworowego do jamy brzusznej.

Prognozy dotyczące przeżycia są rozczarowujące, ale przy wczesnej diagnozie i wyborze skutecznego leczenia dana osoba zwiększa szansę na pomyślny wynik.

Wodobrzusze - przyczyny, objawy i leczenie

Jak prawidłowo leczyć wodobrzusze w chorobie onkologicznej?
Jakie są obecne metody laparocentezy?
Czy leki i dieta będą pomocne?
Odpowiedzi na te i inne pytania udziela zastępca naczelnego lekarza do spraw medycznych, dr. Andrei Lvovich Pylev.

Lekarze Kliniki Europejskiej specjalizują się w pracy z pacjentami z wodobrzuszem. Funkcje leczenia puchliny brzusznej w naszym kraju:

  • Wykonujemy kompleksowe leczenie wodobrzusza. Podczas laparocentezy (przebicie ściany brzusznej w celu usunięcia płynu z brzucha) zakładamy tymczasowe lub stałe cewniki otrzewnowe. Pozwala to nie ograniczać pacjenta w ruchu.
  • Jeśli to pokazano, przypisujemy pacjentowi specjalną dietę z ograniczeniem obciążenia solą wodną.
  • Jeśli wystąpią wodobrzusze na tle choroby onkologicznej, można wykonać chemioterapię. Dzięki temu osiągamy poprawę stanu pacjentów z wodobrzuszem w zaawansowanym raku jajnika i okrężnicy.
  • Skuteczna chemioterapia wewnątrzkomórkowa. Po usunięciu płynu chemioterapia jest wstrzykiwana do jamy brzusznej. Około połowa przypadków nie wymaga drugiej ewakuacji płynu przez co najmniej 2 miesiące.

Kiedy pacjent z chorobą onkologiczną i wodobrzuszem przechodzi do złożonej terapii, laparocentezy wymagane jest 2-3 razy rzadziej niż zwykle.

Objawy puchliny brzusznej

Jeśli w jamie brzusznej występuje niewielka ilość płynu, nie objawia się to klinicznie. Ponadto jest to normalne: dzień, w którym ludzkie ciało wytwarza i pochłania około 1,5 litra płynu w jamie brzusznej. W początkowym stadium wodobrzusza nie ma specjalnych dolegliwości u pacjentów, a stan patologiczny można wykryć tylko podczas USG.

Kiedy wodobrzusze postępuje, osoba odczuwa ociężałość w okolicy brzucha, a w dolnej części - nudne, bolesne bóle. Następnie występują trudności w oddychaniu, niestrawność (nudności, pobudzenie, zaburzenia stolca) i zaburzenia oddawania moczu. W najcięższych postaciach wodobrzusze znacznie pogarszają samopoczucie, pojawiają się nieprzyjemne odczucia w jamie brzusznej, pojawia się duszność, następuje wczesne nasycenie i powstaje przepuklina pępkowa.

W jamie brzusznej może gromadzić się 5-10 litrów płynu, a czasem 20 litrów. Z tego powodu narządy wewnętrzne są silnie ściśnięte, wzrasta ciśnienie w jamie brzusznej, a przepona jest wepchnięta do klatki piersiowej. To pociąga za sobą ciężką duszność. Ze względu na to, że w narządach jamy brzusznej wzrasta oporność na przepływ krwi, pojawia się niewydolność serca. Konsekwencją długotrwałego wodobrzusza jest naruszenie drenażu układu limfatycznego. Z tego powodu dochodzi również do zaburzeń drenażu limfatycznego w kończynach dolnych, aw konsekwencji do ich obrzęku. Może również wystąpić odwrócenie limfy w narządach wewnętrznych. W rezultacie komórki nowotworowe przedostają się do zdrowych organów z zajętych węzłów chłonnych. Może to spowodować rozwój przerzutów w wątrobie, żołądku, trzustce i innych narządach.

Gdy jest więcej niż jeden litr płynu, wodobrzusze widać w jamie brzusznej podczas oglądania: żołądek zwiększona lub kształt, w pionowej pozycji jest opadanie spłaszczone w pozycji leżącej na brzuchu sekcje boczne wydają spęcznienia (tak zwane „żaba brzucha”). Ciency pacjenci często wystawiają pępek. Osoba może również doświadczyć wodothorax - obecność płynu w jamie opłucnej. Zwykle ten stan rozwija się u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca z długotrwałymi wodobrzuszem.

Małe lub umiarkowane wodobrzusze rozwijają się u 15-50% pacjentów we wczesnych stadiach raka. W późnych stadiach ciężkiego wodobrzusza występuje u 7-15% pacjentów.

U pacjentów z zaawansowanym rakiem na późnym etapie najczęściej występują wodobrzusze w okolicy płucnej lub wysiękowe zapalenie opłucnej.

Z powodu tego, co gromadzi płyn?

Podczas wodobrzusza w jamie brzusznej dochodzi do patologicznej akumulacji płynu. Faktem jest, że w niektórych chorobach zakłócona jest regulacja metabolizmu wody i soli oraz normalny obieg płynu w jamie brzusznej. Powodem może być:

  • Choroby onkologiczne: wtórna rakotwórczość otrzewnej, chłoniak i białaczka, przerzuty w bramkach wątroby, pierwotny międzybłoniak.
  • Choroby wątroby i jej naczyń: rak wątroby, nadciśnienie wrotne, marskość wątroby, choroba veno-okluzyjna, choroba Badd-Chiari.
  • Zapalenie otrzewnej o różnym pochodzeniu: trzustkowe, grzybicze, pasożytnicze, gruźlicze.
  • Zastoinowa niewydolność serca, przewlekłe zapalenie osierdzia.
  • Inne choroby: guzy i torbiele jajników (zespół Meigsa), torbiel trzustki, choroba Whipple'a, sarkoidoza, toczeń rumieniowaty układowy, obrzęk śluzowaty.

Europejska Klinika leczy wodobrzuchy o różnym pochodzeniu. Ale ponieważ nasza główna praca związana jest z leczeniem nowotworów złośliwych, znaczna część naszych pacjentów to pacjenci z chorobami nowotworowymi.

Jak leczyć wodobrzusze?

Istnieje kilka podstawowych metod leczenia wodobrzusza u pacjentów z rakiem:

  • leczenie zachowawcze (antagoniści aldosteronu, leki moczopędne) - mające na celu normalizację metabolizmu wody i soli oraz zmniejszenie tworzenia się płynu w jamie brzusznej;
  • laparocenteza - przebicie ściany brzucha pod kontrolą USG; Stosuje się go nie tylko do usuwania cieczy, ale również do instalowania drenażu, który będzie służył do przedłużonego wyładowywania cieczy;
  • chirurgia paliatywna - przeciekanie dootrzewnowo-żylne, omentohepatofrenopeksja, deperitonizacja ścian jamy brzusznej i inne.

W europejskich klinikach do leczenia marskości wątroby, wodobrzusze, prowadziła różnych działań: w szczególności transyugulyarnoe intrapechonochnoe wrotno stentu bocznika (TIPS) / embolizacji podwiązanie tętnicy śledzionowej i jej gałęzi, i splenektomia (usunięcie śledziony).

Ludowe metody leczenia wodobrzusza, które powstały na tle raka, nie mają udowodnionej skuteczności i bezpieczeństwa, dlatego nie są stosowane w Klinice Europejskiej.

Jeśli zgłosiłeś się do naszej kliniki na temat wodobrzusza na raka, zalecamy uzyskanie "drugiej opinii" dotyczącej leczenia choroby podstawowej u naszych klinicznych onkologów i chemoterapeutów.

Przypadek kliniczny

W Europejskiej Klinice, kobieta, w wieku 59 lat, została zdiagnozowana z rakiem (gruczolakorakiem) jajników, stadium IV, wodobrzusze, zespół przewlekłego bólu (2 b) według SHVO. Pacjent zwrócił uwagę na wzrost brzucha o obwodzie do 120 cm, trudności w oddychaniu, utratę wagi. W szczególności leczenie w miejscu zamieszkania została odrzucona. Według pacjenta została "wysłana do domu, aby umrzeć". Czytaj więcej...

W Europejskiej Klinice, kobieta, w wieku 59 lat, została zdiagnozowana z rakiem (gruczolakorakiem) jajników, stadium IV, wodobrzusze, zespół przewlekłego bólu (2 b) według SHVO.

Pacjent zwrócił uwagę na wzrost brzucha o obwodzie do 120 cm, trudności w oddychaniu, utratę wagi. W szczególności leczenie w miejscu zamieszkania została odrzucona. Według pacjenta została "wysłana do domu, aby umrzeć". Sh pacjent został pilnie hospitalizowany w specjalistycznym oddziale europejskich klinikach po aktywnej terapii objawowej mających na celu normalizację krwi i przywrócenie równowagi wodno-elektrolitowej, powstała portu otrzewnowej. Pod kontrolą stężenia białka w osoczu ustąpił wodobrzusze. Przez porty otrzewnowych pozwala ułamkową usuwanie płynu puchlinowego, odmierzającego, która ostatecznie eliminuje występowanie poważnych powikłań, takich jak zespół związany z hemodylucji krwotocznego i zaburzeń krzepnięcia wskutek masywnego przychodzące zawartości puchlinowy łóżka żylnej.

Po ustabilizowaniu się stanu ogólnego, na tle wsparcia żywieniowego, terapii przeciwwymiotnej i przeciwwydzielniczej, pacjent otrzymał specyficzne leczenie chemioterapeutyczne z dobrym skutkiem. Po ustąpieniu wodobrzusza w obecności otworu otrzewnowego możliwa stała się chemioterapia dootrzewnowa.

Sześć miesięcy po opisanej hospitalizacji pacjent powrócił do swojego zwykłego trybu życia, nadal otrzymuje leczenie systemowe w warunkach ambulatoryjnych pod nadzorem zespołu specjalistów z Europejskiej Kliniki. Odpowiedź na leczenie jest uznawana za pozytywną, przy braku wodobrzusza i całkowitym zmniejszeniu ognisk o więcej niż 70%. Leczenie skojarzone w formie terapii ogólnoustrojowej i lokalnej (w jamie brzusznej) z implantacją systemu portowego jest optymalnym sposobem utrzymania tej grupy pacjentów. W praktyce lekarzy z Europejskiej Kliniki takie przypadki są regularnie wykrywane. Ukryj

Z powodu czego rak powoduje wodobrzusze?

Najczęściej następujące choroby onkologiczne powodują nagromadzenie płynu:

  • rak jajnika (u 25-30% pacjentów),
  • rak piersi,
  • rak macicy,
  • rak żołądka,
  • rak jelita grubego.

Nagromadzenie płynu w jamie brzusznej w raku występuje z tego powodu, że dotyczy on otrzewnej (membrana wyściełająca wnętrze ścianki brzucha i pokrywająca znajdujące się w niej narządy). Na jej ciemieniowej i trzewnej pościeli komórki nowotworowe osiadają, powodując zaburzenie drenażu limfatycznego. Powoduje to pogorszenie wchłaniania cieczy. Zwykle przyczyną jest guz przewodu żołądkowo-jelitowego i wodobrzusze w raku jajnika.

Kiedy nowotwór lub przerzuty powstają w wątrobie, przyczyna wodobrzusza jest różna: układ żylny wątroby kurczy się i naturalny żylny odpływ z jelita zostaje przerwany. Ten wodobrzusz rozwija się szybko i zwykle płynie dłużej i mocniej. 15 procent przypadków gromadzenia się płynu w jamie brzusznej z rakiem jest właśnie w tej formie.

Chłoniak jamy brzusznej powoduje wodobrzusze przez zablokowanie i wysięk limfy z wewnątrzbrzusznych przewodów limfatycznych.

Funkcje leczenia wodobrzusza u pacjentów z chorobą nowotworową

W szpitalach, które nie specjalizują się w leczeniu raka, podejście do pacjentów z wodobrzuszem może być nieskuteczne ze względu na charakterystykę tego schorzenia. Na przykład głównym leczeniem może być stosowanie leków moczopędnych, antagonistów aldosteronu, zmiana diety w celu ograniczenia obciążenia wodą i solą. Skuteczność tego podejścia do zmniejszenia nadciśnienia wrotnego jest względna, w wodobrzuszach związanych z wodobrzuszem jest wywołana przez otrzewnej carcinomatosis. Dlatego leczenie zachowawcze nie może być główną metodą leczenia u takich pacjentów.

Zwykle płyn usuwa się z jamy brzusznej za pomocą laparocentezy (paracenteza brzuszna). Jest to zabieg chirurgiczny wykonywany przez chirurga i anestezjologa-resuscytatora.

Terapia zachowawcza

Leczenie zachowawcze stosuje się w leczeniu małych wodobrzusza i umiarkowanego nasilenia.. Innymi słowy, jeżeli nie jest męczące i wyniszczających objawów: ból, szybki oddech (szybkie oddychanie), itd. Aż do 65% pacjentów ma poprawy terapii diuretyków - tak mogą być wyprowadzane na 1 litr płynu dziennie. "Złoty standard" to spironolakton, przepisywany jest w dawce od 100 do 200 mg 1-2 razy dziennie. Jest również stosowany w połączeniu z furosemidem w dawce 40-240 mg na dobę. Jak długo iw jakiej objętości taka terapia będzie wykonywana zależy od tempa utraty płynu, określa ją zmiana masy ciała.

W późniejszych stadiach raka spadek spożycia soli i wody może obniżyć jakość życia. Dlatego w Klinice Europejskiej taka korekta diety jest rzadko zalecana.

Chirurgiczne leczenie puchliny brzusznej

Wodobrzusze w raku należy leczyć chirurgicznie, gdy jest:

  • Ogniotrwałe, to znaczy niepodatne na leczenie zachowawcze.
  • Duże puchliny brzuszne, to znaczy, jeśli konieczne jest jednorazowe pobranie do 6-10 litrów płynu (ta ciężka procedura jest wykonywana zgodnie ze ścisłymi wskazaniami medycznymi).
  • Olbrzymi wodobrzusze. W takim przypadku konieczna jest kombinowana operacja polegająca na usunięciu dużej objętości płynu (do 5-7 litrów) pierwszego dnia i usunięciu pozostałej objętości w tempie nie większym niż 1 litr na dzień przez 7-10 dni.

W wersji klasycznej laparocentezę wykonuje się na pustym pęcherzu, pacjent siada, a poważnie chory pacjent kładzie się na boku.

Bez przestrzegania zasad aseptyki i antyseptyków, niebezpieczne jest przeprowadzenie laparocentezy. W związku z tym uwalnianie płynu odbywa się wyłącznie w wyspecjalizowanej placówce medycznej posiadającej licencję na wykonywanie zabiegów chirurgicznych i posiadanie szpitala. Jeśli pacjent jest w ciężkim stanie, ciężko go poruszyć, wezwana jest karetka.

Najpierw lokalnego znieczulenia, a następnie w obszarze kontroli ultradźwiękowej nakłucie wykonane trokaru (instrument w postaci cienkiej rurki z ostrym) wzdłuż linii środkowej lub linii łączącej pępka z grzebieniem kości biodrowej. Zwykle nie rozlewa się jednocześnie więcej niż 5-6 litrów cieczy. Że ciśnienie tętnicze nie spada gwałtownie i dochodzi do zapadnięcia się naczyń krwionośnych, płyn uwalnia się powoli.

Zgodnie z klasyczną techniką, pacjent musi leżeć przez kilka godzin po stronie bez nakłucia. Jeżeli w tym czasie nadal uwalniana jest niewielka ilość płynu, to w razie potrzeby stosuje się zbiornik, który usuwa się w ciągu jednego lub dwóch dni.

Jeśli potrzebujesz usunąć dużą ilość płynu, to następuje utrata białka i soli, co powoduje niedobór białka. Aby zapobiec takim powikłaniom, podaje się albuminę. Przy wielokrotnym nakłuwaniu może wystąpić jeszcze jedna komplikacja - zespolenie epiploonu (części otrzewnej) lub jelita z przednią ścianą jamy brzusznej. Z tego powodu praca jelit znacząco się pogarsza, a przy kolejnych nakłuciach może dojść do poważnych komplikacji.

Dzięki nowoczesnemu podejściu do laparocenesis, drenaż płynów występuje głównie poprzez stały cewnik otrzewnowy. Równocześnie krąŜący deficyt objętości krwi zostaje zastąpiony przez plazmoeksandry (z angielskiego ekspandera plazmowego - zwiększającego objętość osocza). Zazwyczaj 10-20 procent roztworu albumina.V niektórych przypadkach zamiast albuminy mogą być stosowane Aminosteril, polyglukin, reopoligljukin (dekstran 40) gematsell i produkty oparte na skrobi (Refortan, stabizol, Haes-SR) są wykorzystywane do tego celu. Ta alternatywa tylko pomaga zrekompensować niedobór płynów we krwi, ale te leki nie wpływają na deficyt białka.

Niektórym pacjentom z wodobrzuszem podano omentohepatofrenopeksję. Jest to operacja laparoskopowa, w której gruczoł jest przyszytkowany do obszarów powierzchni wątroby i przepony. Ze względu na to, że istnieje kontakt między siecią a wątrobą, powstają warunki dla wchłaniania płynu puchlinowego przez pobliskie tkanki. Jeśli u pacjenta występuje rakotwórczość otrzewnej, operacja jest wykonywana w ograniczony sposób. Zwykle u takich pacjentów omletohepatofrenopeksja staje się częścią opieki paliatywnej.

O Nas

Wśród całkowitej liczby nowotworów złośliwych rak skóry wynosi około 10%. Obecnie dermatologia odnotowuje tendencję do wzrostu częstości występowania ze średnim rocznym wzrostem o 4,4%.