Rozproszony chłoniak z dużych limfocytów B

Chłoniak jest chorobą onkologiczną, która atakuje ludzki układ limfatyczny. Lokalizacja guza występuje zarówno na węzłach chłonnych, jak i na innych narządach.

Nowotwory limfoidalne powstają w związku ze złośliwą transformacją limfocytów B w różnych stadiach różnicowania komórek. Dlatego guzy z komórek B układu limfatycznego są obdarzone szerokim spektrum heterogeniczności.

Rozlany chłoniak jest najczęstszym chłoniakiem nieziarniczym. Kiedy organizm produkuje nieprawidłowe limfocyty B, ten guz zaczyna się rozwijać. Limfocyty Komórki B w postaci białych krwinek są przeznaczone do zwalczania infekcji. Czasami komórki guza zajmują części ciała, które nie składają się z tkanki limfatycznej. Następnie nowotwory nazywa się guzami pozawęzłowymi. Rosną szybko, nie ranią i są na szyi, w pachwinie lub pod pachami.

Rozwój i manifestacja rozlanego chłoniaka z dużych limfocytów B

Później nowotwór manifestuje się dyskomfortem:

  • zmęczenie;
  • nocne poty;
  • wysoka temperatura;
  • szybka utrata masy ciała.

Rozlany chłoniak z dużych komórek B (DKWL) jest heterogenną chorobą, która występuje u 40% wszystkich NHL w populacji dorosłych.

Rozlane chłoniaki są obdarzone heterogenicznością: kliniczną, morfologiczną, cytogenetyczną i immunofenotypową. W klasyfikacji WHO rozlane chłoniaki są w odrębnej kategorii klinicznej i morfologicznej i mają własne cechy strukturalne i kliniczne.

Film informacyjny

Klasyfikacja rozlanych chłoniaków

Klasyfikacja chłoniaków obejmuje rozlane chłoniaki, które obejmują:

  • rozlany chłoniak wielkokomórkowy z komórek B;
  • rozlany chłoniak drobnokomórkowy;
  • drobnokomórkowy rozlany chłoniak z rozszczepionym jądrem;
  • mieszane (chłoniak rozlany chłoniak nieziarniczy o dużych komórkach i drobnokomórkowym rozlanym chłoniaku nieziarniczym w tym samym czasie)
  • mięsak siatkowy;
  • immunoblastyczny;
  • limfoblastyczny;
  • niezróżnicowany;
  • Chłoniak Burkitta;
  • nieokreślone (niesklasyfikowane) typy rozlanych chłoniaków:
  1. chłoniaki wielkokomórkowe z pośrednimi objawami chłoniaków DKWL i Burkitta;
  2. chłoniaki wielkokomórkowe z pośrednimi objawami chłoniaka DKVL + Hodgkina.

Chłoniak nazębny "rozlany" otrzymano z powodu zaburzenia struktury LU. Kiedy komórki rozprzestrzeniają się w układzie limfatycznym, pojawia się "dyfuzja". Nowotwory powstają we wszystkich grupach LU lub w pewnej strefie, w której rosną, a następnie manifestują się jako bolesne objawy. Początkowo guz może być badany w powiększonych węzłach chłonnych. Stopniowo, nawet z bezobjawowymi początkowymi stadiami, pojawiają się "objawy B", na których rozpoznaje się onkologię.

Rozlany chłoniak z dużych komórek B (DKWL) dzieli się na podtypy:

  • Pierwotna dyfuzja do chłoniaka wielkokomórkowego śródpiersia dużych komórek.
  • Rozlany chłoniak nieziarniczy z wielkokomórkowym rozlaniem wewnątrznaczyniowym.
  • Chłoniak z nadmiarem histiocytów i limfocytów T.
  • Skórna-pierwotna-rozproszona, z uszkodzeniem skóry kończyn dolnych.
  • Rozlany chłoniak z dużych komórek b wraz z wirusem Epstein-Barr.
  • Rozlany chłoniak z komórek B, powstający na tle zapalenia.

Etapy DKWL

Chłoniak wielkokomórkowy z rozlanej komórki b nie jest, ponieważ nie można go ustalić.

Rozlany chłoniak nieziarniczy z dużych limfocytów B powstaje de novo lub rozwija się z dojrzałych komórek na tle poprzedniego chłoniaka:

  • z przewlekłych małych limfocytów / białaczki limfatycznej;
  • pęcherzykowy;
  • komórki ze strefy płaszcza.

Chłoniak grudkowy może być również transformowany. Stopniowanie określa się w zależności od stopnia porażki LU oraz liczby narządów i tkanek wychwyconych w procesie. W tym przypadku badane są wyniki badań CT, MRI, rentgenowskich i innych metod diagnostycznych.

Etapy rozlanego chłoniaka wielkokomórkowego:

  1. Etap I - Amazone LU jednej grupy na połowie pnia.
  2. Etap II - Zdziwiony LU dwóch lub więcej grup powyżej lub poniżej przepony.
  3. Etap III - dotyczy węzłów chłonnych z obu stron przepony.
  4. Etap IV - dotyczy to narządów wewnętrznych poza LU, a oncocell znajduje się w mózgu, wątrobie, szpiku kostnym i płucach.

Chłoniak nieziarniczy rozlany z limfocytów B zawsze rośnie szybko i agresywnie.

Etapy rozwoju chłoniaków

Rozproszony B - chłoniak wielkokomórkowy, rokowanie na przeżycie przez 5 lat z odpowiednio szybkim leczeniem:

  • korzystne rokowanie u 95% pacjentów;
  • Prognoza śródokresowa - u 75% pacjentów;
  • niekorzystne rokowanie dotyczy 60% pacjentów.

Nawroty występują:

  • za pierwszy rok życia - 80%;
  • na drugi rok życia - 5%.

Objawy choroby

Rozlany śródpiersia chłoniak śródpiersia dotyka ludzi w wieku 25-40 lat, częściej kobiety cierpią. Guz objawia się kaszlem, dusznością, dysfagią (połykaniem), obrzękiem twarzy i szyi, objawami bólu i zawrotami głowy.

Wszystkie inne podgatunki chłoniaka z dużych komórek B są podobne, ale każdy pacjent może mieć własne objawy. Pierwszym z nich jest wzrost LT. Ciało pacjenta daje sygnał o pojawieniu się "komórek obcych" w LU.

Oprócz tego:

  • wątroba lub śledziona obrzęk;
  • żołądek jest opuchnięty;
  • obrzęk kończyn.

Rozlany wewnątrzkomórkowy chłoniak rozlany z dużych komórek rozwija się z takimi objawami:

  • drętwienie kończyn;
  • słabość;
  • paraliż twarzy, dłoni lub stóp;
  • silne bóle głowy;
  • zaburzenia widzenia;
  • utrata równowagi;
  • silna utrata masy ciała;
  • pojawienie się obszarów zapalnej skóry, ich bolesność.

Diagnostyka

Ze względu na agresywność rozlanych chłoniaków, natychmiast diagnozuje się:

  1. pierwszy etap - pacjent jest badany, skargi są naprawione;
  2. drugi krok - badania testów krwi: Clinical (wykrytego poziomu krwinek czerwonych i leukocytów, płytek krwi i OB - ESR) i biochemicznej (ustalenia poziomu glukozy, lipidów całkowitych, mocznik i inne parametry)
  3. trzeci etap - sprawdź materiał z biopsji;
  4. czwarty etap - przeprowadzenie diagnostyki radiacyjnej: CT, MRI i badanie radiologiczne;
  5. piąty etap - przeprowadzić dodatkowe badania: immunohistochemiczne, molekularno-genetyczne itp.

Biopsja określa stan tkanki limfoidalnej, obecność w niej lub brak obecności onkocell. Radiodiagnoza i dodatkowe metody pokazują lokalizację chłoniaka, stadium nowotworu - wstępna diagnoza jest potwierdzona.

Leczenie rozlanego chłoniaka

Leczenie chłoniaka rozlanego z dużych komórek wykonuje się z ograniczeniem interwencji chirurgicznej. Często stosuje się wysokie dawki chemioterapii. Podaje się je po przeszczepieniu komórek szpiku kostnego i komórek macierzystych. Aby wykluczyć powikłania pacjentów hospitalizowanych.

Rozlany chłoniak nieziarniczy leczony jest chemioterapią i radioterapią lub metodami łączonymi. Ze względu na czynnik cytologiczny i uzupełnienie napromieniowania (lub bez niego), wysoki efekt uzyskuje się z chemii. Wysoki efekt terapeutyczny uzyskuje się po usunięciu dotkniętej LU. Operacje pomagają uzyskać tkanki do diagnozy, ale rzadko eliminują powikłania po leczeniu. Leczenie rozlanego chłoniaka jelita grubego o dużych komórkach odbywa się za pomocą akceptowalnej metody chirurgicznej - resekcji chirurgicznej.

Terapię prowadzą wiodące leki dla chemii - Rituximab, cyklofosfamid, winkrystyna, doksorubina, prednizolon. Dożylne podawanie leków przyczynia się do skutecznej reakcji organizmu na leczenie. Stwierdzono, że pacjenci poddawani zabiegowi chirurgicznemu, a następnie otrzymujący chemioterapię, reagowali na leczenie mniej niż chorzy leczeni chemioterapią i radioterapią.

rozlane z dużych komórek B chłoniaka nieziarniczego skutecznie leczyć przez kilka grup leków: antymetabolity, immunomodulatory, antybiotyki przeciwnowotworowe i środki przeciwwirusowe.

Przygotowania:

Z immunostymulującym stosowaniem interferonu alfa częściej. Pacjenci, u których rokowanie choroby (pierwszy i drugi stopień) przeprowadza się w dwóch etapach obróbki w tych preparatach schemat ABVD: bleomycyna, winblastyna, Dtoksorubitsin, dakarbazyna.

Pacjenci z niekorzystnymi rokowaniami otrzymują intensywną terapię:

  • leczenie według schematów ASOP lub CHOP: Onkovin, cyklofosfamid, Doksorubicyna;
  • chemioterapia;
  • Radioterapia - niszczenie komórek nowotworowych za pomocą promieniowania X (w I i II etapie). Dawka wynosi 40 Grey. Promienie są wysyłane bezpośrednio na zaatakowany obszar w celu zniszczenia lub uszkodzenia komórek nowotworowych, zawierających ich wzrost.

Standardem w leczeniu rozlanego chłoniaka z dużych komórek B (stadium 4) jest sześć cykli leku Rituximab. Czas trwania kursu i kombinacji leków jest różny. Zależy to od wieku i stabilności stanu pacjenta, stopnia obrażeń.

Dodatkowe leczenie

  • Terapia nawrotowa jest prowadzona przez Rytuksymab, deksametazon, cytarabinę i cisplastynę.
  • Używaj urządzeń żylnych do szybkiego dostępu do pacjentów, którzy spędzają wiele cykli chemicznych. Wszczepiono je w celu pobrania próbki do analizy lub toksyczności i wstrzyknięcia.
  • Pacjent jest obserwowany co 3 tygodnie, nawet jeśli nastąpiła przejściowa poprawa.

Z całkowitej liczby chłoniaków 40% stanowi chłoniak rozlany z dużych komórek. Prognozy dotyczące przeżycia w tej chorobie wynoszą 40-50% pacjentów.

Chłoniak wielkokomórkowy

Duży-cell lymphoma - złośliwy patologii w układzie limfatycznym, w których występuje niekontrolowany wzrost i podział komórek nowotworowych bez umierania starych, jak to jest charakterystyczne dla zdrowego organizmu. Chłoniak wielkokomórkowy może wpływać na dowolną część ciała, gdy rozwija się w węzłach chłonnych i w połączeniu z narządów wewnętrznych.

W wyniku przemieszczenia normalnych zdrowych komórek szpiku kostnego, ta anomalia zakłóca tworzenie czerwonych krwinek, które uczestniczą w dostarczaniu tlenu, w ochronie organizmu przed płytkami krwi i infekcjami. Zmniejszona liczba płytek krwi powoduje wiele krwawień.

Chłoniak wielkokomórkowy ma kilka gatunków. Należą do nich śródpiersia, rozproszone, anaplastyczne, chłoniaki z dużych komórek B. Choroba ta ma ograniczeń na wiek, które wpływają na wiele węzłów chłonnych znajdujących się w jamie brzusznej, przewodu pokarmowego, jąder, szyjki i rozciąga się w gruczołach ślinowych i tarczycy, kości i mózgu. Wraz z postępem obejmuje patologiczny proces płuca, nerek i wątroby.

Chłoniak wielkokomórkowy

Ta złośliwa choroba stanowi prawie 4% wszystkich guzów nowotworowych. Ostatnio ten patologiczny proces ma silną tendencję do wzrostu. A mężczyźni częściej chorują niż kobiety, a wraz z wiekiem wskaźniki te są znacznie większe. Jednak chłoniak wielkokomórkowy wpływa na wiek dzieci.

Wirus Etistein-Barr i Helicobakter pylori są uważane za czynniki etiologiczne początku tej złośliwej choroby. Przyjmuje się, że przewlekła mielosupresja, która występuje po transplantacji narządu somatycznego, odgrywa ważną rolę w rozwoju chłoniaka z dużych komórek. Również w 1972 r. Dokonano pierwszych opisów niektórych nieprawidłowości chromosomalnych, które stały się przyczyną powstania chłoniaka wielkokomórkowego. Następnie zidentyfikowano kilka zmian chromosomalnych, które korelują z tym typem choroby.

Wielu naukowców-lekarzy czynników predysponujących do powstawania chłoniaków są duże, nabyte lub wrodzone zaburzenia odporności, przewlekły stymulacji antygenem i infekcje powodowane przez różne wirusy.

Rozproszony chłoniak z dużych limfocytów B

Ta choroba jest składnikiem klasy agresywnych chłoniaków wielkokomórkowych. Komórki B lub limfocyty służą jako wyszukiwarki dla obcych komórek, a następnie, po wykryciu, sygnały są przekazywane do układu odpornościowego. Główna rola w tym łańcuchu należy do węzłów chłonnych, które mają określoną strukturę i są podzielone na odpowiednie regiony. I wszystkie z nich w tym samym czasie spełniają swoje funkcje. Podczas rozwoju rozlanego chłoniaka z dużych limfocytów B ta struktura jest zaburzona. I tak jak komórki złośliwe są zlokalizowane w sposób dyfundujący, tj. znajdują się we wszystkich tkankach i narządach i dlatego choroba otrzymała taką nazwę.

Rozlany chłoniak z dużych komórek B może wpływać na dowolną część ciała, ale w większości rozprzestrzenia się na węzły chłonne szyi, pachwiny i pach. Dzięki wyczuciu można łatwo zidentyfikować powiększone węzły chłonne. Ponadto są one swobodnie widoczne podczas badań ultrasonograficznych lub radiografii.

Obraz kliniczny rozlanego chłoniaka z dużych limfocytów B charakteryzuje się szybką utratą masy ciała, silnym poceniem, głównie w nocy i wysokim wzrostem temperatury. Taka choroba może rozwijać się zarówno niezależnie, jak i w wyniku ekspozycji na inne chłoniaki.

Oddziel kilka rodzajów choroby. Konwencjonalny rozlany chłoniak z dużych limfocytów B jest nazywany najczęstszą i najczęstszą postacią choroby. Na drugim miejscu wśród tej patologii jest chłoniak z nadmiarem histiocytów i limfocytów T. Istnieje również pierwotne uszkodzenie mózgu powstaje, kiedy rozlany chłoniak z dużych komórek oraz pierwotne zaburzenia skórne i bardziej odizolowane B z dużych komórek zdiagnozowano wirusa Epsteina-Barr i przewlekłe zapalenie.

Co do zasady, rozlany chłoniak z dużych komórek B charakteryzuje się szybkim postępem i rozprzestrzenianiem się, ale mimo to jest całkiem podatny na leczenie.

Aby dokonać prawidłowej diagnozy, materiał pobierany jest do biopsji z powiększonego węzła chłonnego lub samego nowotworu w celu wykonania badań immunohistochemicznych i morfologicznych. Ponadto, jeśli to konieczne, wyznaczyć tomografię narządów miednicy, jamy brzusznej i klatki piersiowej. Aby określić stadium choroby, stosuje się system "Ann-Arbor", wskazujący na narządy dotknięte tą chorobą.

Chłoniak wielkokomórkowy

Główne metody leczenia tej patologicznej choroby obejmują chemioterapię i ekspozycję na promieniowanie. W przypadku pierwszego wariantu terapii stosuje się nowoczesne metody podawania leków. Należą do nich podawanie leków przez kanał kręgowy, dożylny cewnik centralny, podskórne porty żylne lub cewnik typu PICC.

Ponieważ chłoniak z dużych komórek odnosi się do szybko postępujących guzów, wymagane są również duże dawki leków chemioterapeutycznych. Zazwyczaj takie leki podaje się dożylnie w połączeniu z terapią przeciwciałem monoklonalnym. Takie leczenie chłoniaka z dużych komórek może być odbierane przez pacjentów w szpitalu dziennym, aw razie potrzeby hospitalizacja jest dozwolona zgodnie ze wskazaniami, które mogą być przedłużone przez pewien czas.

W przypadkach, gdy ośrodkowy układ nerwowy jest zaangażowany w proces złośliwy, wszystkie leki do chemioterapii są wstrzykiwane z nakłuciem lędźwiowym. Leki te obejmują: Prednisolon, Onkovin, Doxorubicin i Cyclophosphamide.

Chłoniak wielkokomórkowy czasami wysoko odbiega od chemioterapii. Dlatego, zakładając wystąpienie nawrotu, po zakończeniu leczenia lekarze sugerują prowadzenie chemioterapii wysokodawkowej.

W celu przeprowadzenia leczenia tej choroby po zakończeniu chemioterapii można również przepisać radioterapię. Dotyczy to zwłaszcza chłoniaka wielkokomórkowego z lokalizacją tylko w jednym obszarze węzłów chłonnych.

U dzieci choroba ta przebiega w bardzo poważnej postaci, z wysoką agresywnością. Podstawą leczenia jest ta sama chemioterapia w połączeniu z napromienianiem.

W przypadku chłoniaka z dużych komórek stosuje się miejscowo radioterapię. Obejmuje on napromieniowanie poszczególnych dotkniętych obszarów. Zasadniczo jest to jedna lub dwie grupy powiększonych węzłów chłonnych. O wiele skuteczniej jest stosować radioterapię w pierwszym i drugim stadium choroby, gdy zaatakowane węzły chłonne zlokalizowane są tylko po jednej stronie ciała. Bardzo często zabieg ten jest przeprowadzany równolegle z kursem leczenia.

Promieniowanie radiacyjne składa się z małych codziennych sesji przez 10-15 minut, które są koniecznie wykonywane w dziale radiologicznym. Po kursach zrób sobie przerwę.

Zasadniczo w przypadku polikhemerapii w leczeniu chłoniaka z dużych komórek stosuje się cztery leki, które stanowią kombinację CHOP. W tym samym czasie rituximab jest przepisywany w celu wspomagania układu odpornościowego.

Głównym celem chemioterapii jest osiągnięcie stanu całkowitej remisji, przynajmniej na początkowych etapach leczenia, ponieważ zwiększa to przeżywalność pacjentów.

Chłoniak wielkokomórkowy rokowanie

Nowoczesne metody leczenia pozwoliły na wyleczenie tej choroby.

Pięcioletnie przeżycie dla chłoniaka z dużych komórek wynosi już 85% dla pierwszego czynnika ryzyka, ale dla czwartego i piątego - tylko 26%. W takich wskaźnikach głównym aspektem jest odpowiednie leczenie z prawidłowo przeprowadzoną pierwotną diagnozą choroby.

Rozlany chłoniak nieziarniczy

Najczęstszym typem chłoniaka nieziarniczego jest rozlany chłoniak z dużych komórek B (w skrócie CCL). Ten typ guza rozwija się, gdy organizm wytwarza nieprawidłowe limfocyty B - komórki, które później stają się komórkami chłoniaka. Limfocyty B to krwinki białe, które zwalczają infekcje. Czasami komórki chłoniaka pojawiają się w częściach ciała, które nie składają się z tkanki limfatycznej. Ten rodzaj raka nazywa się guzem pozawęzłowym.

Najczęściej CCL przejawia się w postaci szybko rosnącego, ale bezbolesnego guza na szyi, pod pachami lub w okolicy pachwiny. W późniejszych okresach rozwoju nowotwór powoduje objawy takie jak zmęczenie, nocne poty, upał, szybka utrata masy ciała.

Wzrost tego nowotworu występuje bardzo szybko, zwykle korekta tego procesu osiąga się przez zastosowanie leków chemioterapeutycznych, które hamują wzrost nowotworu, a nawet zmniejszają jego rozmiar.

Rodzaje rozlanych chłoniaków:

  • drobnokomórkowy chłoniak;
  • drobnokomórkowe z rozszczepionymi jądrami;
  • duże komórki (opisane w artykule);
  • zmieszane (duże i małe komórki jednocześnie);
  • mięsak siatkowy;
  • immunoblastyczny;
  • limfoblastyczny;
  • niezróżnicowany;
  • guz Berkita;
  • nieokreślone typy rozlanych chłoniaków.
  1. Pierwotny rozlany chłoniak wielkokomórkowy komórek śródpiersia.
  2. Chłoniak wielkokomórkowy wewnątrznaczyniowy.
  3. Chłoniak z nadmiarem histiocytów i limfocytów T.
  4. Dermal-primary-diffuse, wpływające na nogi.
  5. Chłoniak z dużych komórek B, któremu towarzyszy wirus Epsteina-Barra.
  6. Chłoniak rozlany z komórek B powstały w wyniku zapalenia.

Dlaczego chłoniaki są nazywane rozproszonymi?

Nazwa ta jest spowodowana faktem, że z tym nowotworem struktura węzła chłonnego jest zerwana. Komórki nowotworowe rozprzestrzeniają się na wszystkie części układu limfatycznego, tj. Istnieje rodzaj "dyfuzji". Gdy rozproszone chłoniaków znajdować albo we wszystkich punktach koncentracji węzłów chłonnych lub w pojedynczym miejscu, w którym nowotwór zaczyna wzrastać, co prowadzi do pojawienia się objawów chorobowych. Na początku rozwoju nowotworów węzłów chłonnych może być zdefiniowana jako zwiększona podczas sondowania, ale stopniowo, nawet w bezobjawowym początku choroby występują objawy „B”, w którym od razu lekarz stwierdzi, że zajmuje się raka.

Objawy chłoniaków

Guzy śródpiersia rozwijają się w wieku od 25 do 40 lat. Najczęściej tego typu choroba dotyka kobiety (2 razy częściej niż mężczyźni). Nowotworowi towarzyszą takie objawy: kaszel, duszność, dysfagia (połykanie), obrzęk twarzy i szyi, objawy bólowe, zawroty głowy.

Wszystkie inne podgatunki mają takie same objawy w taki czy inny sposób, ale u każdego pacjenta objawy mogą się różnić. Najwcześniejsze objawy to powiększenie węzłów chłonnych. Ciało daje sygnał, że "obce komórki" pojawiły się w jego systemie wewnętrznym.

Dodatkowe objawy:

  • obrzęk wątroby lub śledziony;
  • wzdęcia;
  • obrzęk kończyn.

Gdy chłoniak rozlany wewnątrznaczyniowo pojawia się takie objawy:

  • drętwienie kończyn;
  • słabość;
  • paraliż twarzy, dłoni lub stóp;
  • silne bóle głowy;
  • zaburzenia widzenia;
  • utrata równowagi;
  • silna utrata masy ciała;
  • pojawienie się obszarów zapalnej skóry, ich bolesność.

Etapy chłoniaka

Problem dotyczy jednej grupy węzłów chłonnych w jednej połowie ciała.

Problem dotyczy dwóch lub więcej grup węzłów chłonnych. Wszystkie dotknięte węzły znajdują się powyżej przepony lub poniżej przepony.

Chłoniak w węzłach chłonnych po obu stronach przepony.

Chłoniak rozprzestrzenia się poza węzły chłonne do innych narządów: mózgu, wątroby, szpiku kostnego, płuc.

Specjaliści również dzielą chłoniaki nieziarnicze w dwóch grupach, w zależności od tego, jak szybko rosną:

  • leniwy (niski) - powolny wzrost;
  • agresywny (wysoka klasa) - szybki wzrost.

Rozlany chłoniak jest zawsze agresywny.

Leczenie rozlanych chłoniaków

Terapia agresywnych postaci chłoniaka nieziarniczego zmieniła się znacząco w ciągu ostatnich 30 lat. Na przykład wysokie dawki chemioterapii są często stosowane po przeszczepieniu komórek macierzystych i komórek szpiku kostnego. Chemioterapia jest zwykle przeprowadzana w warunkach ambulatoryjnych, jednak pacjenci powinni być hospitalizowani, jeśli wystąpią komplikacje podczas leczenia. Ogólnie rzecz biorąc, rola interwencji chirurgicznej w leczeniu różnych typów chłoniaków, a nie tylko dyfuzyjnych, jest ograniczona. Efekt terapeutyczny to przede wszystkim środek cytotoksyczny z dodatkiem w postaci radioterapii lub bez niego. Usunięcie zaatakowanego węzła chłonnego z reguły nie jest skuteczną metodą leczenia. Jednak interwencja chirurgiczna może czasami być przydatna do uzyskania tkanek do diagnozy, a rzadziej do eliminacji powikłań po leczeniu.

Rozlane chłoniaki są niezwykle agresywne, więc po postawieniu diagnozy leczenie rozpoczyna się natychmiast, natychmiast, aby nie stracić czasu. Badania kliniczne wykazały, że grupa pacjentów poddawanych zabiegowi chirurgicznemu i po chemioterapii charakteryzowała się znacznie niższą jakością życia po operacji niż w grupie leczonej chemioterapią i radioterapią.

Resekcja chirurgiczna może być dopuszczalną metodą leczenia pacjentów z rozlanym chłoniakiem z dużych komórek B jelita. Głównymi lekami do chemioterapii są Rituximab, cyklofosfamid, winkrystyna, doksorubina, prednizolon. Ciało daje najbardziej skuteczną odpowiedź na leczenie przy podawaniu dożylnym tych leków. Rytuksymab, zgodnie z badaniami klinicznymi, wytworzył wskaźnik odpowiedzi 48% u pacjentów z chłoniakami o niskim stopniu złośliwości i wykazał wysoką aktywność w zwalczaniu chłoniaka rozlanego z dużych komórek.

Powszechny standard leczenia: sześć kursów Rituximabu. W zależności od rodzaju rozlanego guza, stopnia uszkodzenia ciała, wieku pacjenta i stabilności jego stanu, przebieg leczenia może się zmieniać zarówno pod względem czasu trwania, jak i kombinacji leków.

Dodatkowe terapie

1. Relapse-terapia. Przeprowadza się go za pomocą rytuksymabu, deksametazonu, cytarabiny i cisplatyny.

2. Wykorzystanie żylnych urządzeń dostępowych.

Pacjenci poddawani wielokrotnym cyklom chemioterapii są wszczepiani w takie urządzenia do wstrzykiwań i pobieranie próbek krwi pod kątem toksyczności.

3. Obserwacja pacjenta.

Nawet z chwilową poprawą monitorowanie pacjenta nie ustaje i są one kontrolowane co 3 tygodnie.

Na podstawie:
1994-2015 przez WebMD LLC.
Wsparcie Macmillan Cancer 2015
American Cancer Society
Cancer Research UK.
Fundacja Białaczki 2015 Australia

  • Jak rozpoznać raka, łagodne i złośliwe guzy - jakiego rodzaju obrzęk na skórze, w szyi, głowie, brzuchu, nogach, może być guzem, a który nie, na co należy zwracać uwagę
  • Fakty na temat choroby Hodgkina - czym jest chłoniak Hodgkina, czynniki ryzyka choroby. Struktura i funkcja układu limfatycznego. Rodzaje i stadia chłoniaka Hodgkina, rozpoznanie choroby. Objawy, rodzaje leczenia chłoniaków, przeżycie
  • Ślinianek ślinianek - jak się okazało, metody badań, leczenia, rokowania
  • Sposoby leczenia raka. Chemioterapia - co to jest, jak to się robi, działania niepożądane we wczesnym i późnym okresie
  • Złośliwe choroby krwi. Rak krwi, białaczka (białaczka). Leczenie białaczki - co to jest, jak się objawia, diagnoza, leczenie, rokowanie
  • Rak i mikroorganizmy - autor artykułu, mikrobiolog, przedstawia teorię dotyczącą związku między bakteriami gnilnymi a początkiem guza nowotworowego, walki z rakiem z tych pozycji

Rozlany chłoniak wielkokomórkowy: objawy, terapia, przeżycie

Jednym z rodzajów chłoniaków nieziarniczych jest rozproszony typ komórek typu B-Large. Patologia charakteryzuje się wysokim poziomem złośliwości i aktywnym wzrostem przerzutów. Z reguły dotyka ludzi w wieku 40-50 lat.

Definicja

Rozlany chłoniak jest zmianą układu limfatycznego o złośliwej naturze, w której zaczynają się komórki odpowiedzialne za obronę immunologiczną niekontrolowane wytwarzanie Struktury limfocytów B. Patologia może rozwijać się jako niezależna choroba lub działać jako zdegenerowana formacja łagodnych form.

Chłoniaki wielkokomórkowe charakteryzują się różną pierwotną lokalizacją. W zależności od tego wyróżnia się kilka podstawowych postaci choroby:

  1. Strefa marginalna. Głównym miejscem lokalizacji tego typu chłoniaka jest jama brzuszna. Charakterystyczną cechą patologii jest to, że może ona być bezobjawowa, dopóki guz nie dojdzie do objętości.
  2. Duża komórka. Wpływa głównie na szyję i narządy znajdujące się w okolicy klatki piersiowej. Choroba charakteryzuje się wzrostem regionalnych węzłów chłonnych i ich bolesnością. Patologia różni się wyraźnymi objawami, co jest typowe dla chorób układu oddechowego.
  3. Follicular. Wpływa na obszar małej miednicy, pleców i szyi. Charakteryzuje się wczesną manifestacją specyficznych i ogólnych objawów towarzyszących gwałtownemu wzrostowi temperatury ciała.
  4. Rozlany chłoniak wielkokomórkowy z komórek B. Gatunek ten jest najczęstszy i jest diagnozowany u 1/3 pacjentów z rozpoznaniem chłoniaka nieziarniczego. Charakteryzuje się formacjami na skórze, które mogą występować w postaci blaszek lub wrzodów.

Szczegółowy opis

Jako najbardziej rozpowszechniony typ patologii, rozlany nowotwór z komórek B różni się najwyższym stopniem złośliwości. Patologia rozwija się przez rozprzestrzenianie się atypowych komórek limfoidalnych, którego substrat przypomina limfocyty B typu aktywowanego.

Charakteryzują się wysoką ekspresją wspólnych i aktywowanych antygenów. Częściej nowotwór rozwija się z limfocytów B grasicy. Patologia dotyczy głównie osoby starsze i średnie.

U dzieci jest rozpoznawany w 1,2% przypadków. W dzieciństwie i do 25 lat, guz ma właściwość intensywnego rozszerzania się na sąsiadujące tkanki i narządy, ale nie jest podatny na przerzuty.

Ogniska rozrostu rozproszonego guza z komórek B są zlokalizowane w układzie limfatycznym szyjny lub brzuszny. Wraz z rozwojem nowotworu obserwuje się jego ekstranodalny przerost ze zmianami skórnymi, GIT, miednicy małej, tarczycy i mózgu. W późniejszych stadiach powstawanie guzów wtórnych w wątrobie, płucach i nerkach.

Chłoniaki rozlane typu B różnią się typ wzrostu infiltracji, w którym guz wyrasta do naczyń, nerwów, tkanek narządów oddechowych i tkanki kostnej, prowadząc do ich zniszczenia. W późniejszych etapach, poważne uszkodzenie szpiku i białaczka.

Formularze

W zależności od manifestacji obrazu klinicznego występuje kilka postaci rozlanego chłoniaka:

  1. Śródpiersia. Charakteryzuje się rozproszonym kiełkowaniem w tkankach i narządach atypowej komórkowej struktury limfoidalnej. Wyraża się to obecnością wielu wewnętrznych ognisk rozpadu martwicy tkanek i ekspresją stwardnienia zrębu.
  2. Anaplastic. Odnosi się do form układowych, przejawiających się wzrostem grup węzłów chłonnych odległych od siebie. Charakteryzuje się szybkim rozprzestrzenianiem się na tkankę kostną, jelito, śledzionę lub wątrobę. Ze względu na wysoki wskaźnik rozprzestrzeniania się guzów wtórnych ta forma ma wysoki stopień śmiertelności.

Z komórek strefy płaszcza. Dotyczy to głównie mężczyzn po 60 latach. Ten typ chłoniaka charakteryzuje się powolnym rozwojem i ograniczonymi przerzutami. We wczesnych stadiach patologia objawia się jedynie ogólnymi lub ogólnoustrojowymi objawami.

Dlatego najczęściej jest wykrywane w badaniach współistniejących chorób. Pomimo bierności przebiegu choroby i skuteczności leczenia, wskaźnik przeżycia takich pacjentów przez 5 lat wynosi tylko 6%.

  • Marginalny. Utworzony w strefie granicznej, szybko rozprzestrzenia się przez tkanki układu limfatycznego do przewodu pokarmowego, tarczycy, tkanki kostnej. Główna kategoria osób chorych odnosi się do osób starszych.
  • W tym artykule wszystko dotyczy chłoniaka z uszkodzeniem płuc.

    Przyczyny

    Istnieje wiele powodów, które mogą wywołać rozwój rozlanego guza o dużych limfocytach B:

    • dziedziczność;
    • patologie autoimmunologiczne różne typy: stwardnienie rozsiane, cukrzyca, bielactwo, itp.;
    • przeszczep nerki;
    • wymiana komórek macierzystych;
    • stany niedoboru odporności;
    • obecność zakażenia wirusem opryszczki;
    • zapalenie wątroby;
    • regularne narażenie na substancje rakotwórcze;
    • infekcja wirusowa Epstein-Barra;
    • przewlekła patologia przewodu pokarmowego, z długotrwałym brakiem leczenia podtrzymującego;
    • ekspozycja na promieniowanie;
    • mutacje transgeniczne: monosomia, trisomia;
    • długi terapia antydepresyjna.

    Objawy

    Pojawieniu się rozlanego guza wielkokomórkowego towarzyszą ogólne objawy, które obejmują:

    • poważna utrata wagi;
    • nocne poty;
    • słabość;
    • nadmierne i szybkie zmęczenie
    • stały wzrost temperatury ciała, których wartość może różnić się od małych różnic do stabilnych, wysokich wskaźników;
    • obrzęk węzłów chłonnych;
    • bladość skóry, który jest spowodowany niedokrwistością z niedoboru żelaza.

    Przeczytaj tutaj o objawach i objawach raka krtani.

    W zależności od postaci patologii, wraz z jej rozwojem pojawiają się nowe specyficzne objawy:

    1. Kiedy pojawia się forma śródpiersia duszność, drgawki duszący się kaszel, nasilenie i bolesność w śródpiersiu. Na tle zaangażowania w proces klęski narządów oddechowych rozwija niewydolność oddechowa.
    2. Postać anaplastyczna charakteryzuje się uszkodzeniem przewodu pokarmowego, więc wzrostowi guza towarzyszy symptomatologia powszechnych patologii żołądka lub jelit. Pojawia się szybkie uczucie sytości, nudności lub wymioty, zmiana stolca. W przyszłości są ból w przewodzie żołądkowo-jelitowym i krwawienie. Podczas badania sprzętowego odnotowano zwężenie prześwitów narządów.

    Guz, który rozwija się z komórek strefy płaszcza, przejawia się różnymi objawami zależnymi od dotkniętego narządu. Po zaatakowaniu śledziony obserwuje się jego wzrost.

    W przyszłości dotknięte zostaną narządy żołądkowo-jelitowe, co przejawia się w naruszeniu ich pracy i wyglądu nudności, zaparcia. Zaangażowany w proces płuca jest stała duszność i silny kaszel.

  • Postaci marginalnej towarzyszy wzrost śledziony i stała waga po prawej stronie części podściełgowej. Mogą również występować nudności i wymioty.
  • Diagnostyka

    Aby zdiagnozować ten typ choroby, stosuje się następujące metody:

    • Radiografia. Pozwala określić obecność odległych przerzutów w kościach i tkankach miękkich;
    • Biopsja węzła chłonnego. Jest to płot materiału patologicznego, do badania obecności komórek nowotworowych i ich natury;
    • Ultradźwięki. Zaprojektowany w celu określenia wielkości edukacji;
    • Przebicie kości i kręgosłupa. Ma na celu określenie udziału szpiku kostnego w procesie nowotworowym;
    • PET. Pozwala zobaczyć nie tylko strukturę guza, ale także uwzględniać aktywność jego komórek, a także komórek tkanki wokół formacji;
    • CT. Zaprojektowany do określania struktury nowotworu warstwa po warstwie i ujawniania stopnia jego rozprzestrzeniania;
    • MRI. Daje trójwymiarowy obraz dotkniętych i zdrowych tkanek i ujawnia odległe przerzuty.

    W tym filmie informacje o diagnozie i leczeniu choroby:

    Leczenie

    Do leczenia rozlanego tłuszczaka typu B-Large stosuje się kilka standardowych metod:

    1. Radioterapia. Jest to napromieniowanie zajętego obszaru promieniami Roentgena. Stosuje się go we wczesnych stadiach choroby z dawką promieniowania wynoszącą co najmniej 40 Greków, z promieniami skierowanymi punktowo bezpośrednio na guz.
    2. Polikhemotherapy. Podobnie jak radioterapia stosowana jest w pierwszym i drugim stadium choroby. W pierwszym etapie wykonuje się co najmniej 3 cykle leczenia z użyciem bleomycyny, doksorubicyny, dakarbazyny, winblastyny. W drugim etapie 6 kursów oznaczono Onkovina, Doxorubicin, Cyclophosphane.
    3. Chemioterapia. Jest to leczenie wysokimi dawkami z wykorzystaniem własnych komórek macierzystych pacjenta.

    Przeszczep kości. Używane, gdy inne metody są nieskuteczne. W przypadku przeszczepu pobiera się szpik kostny od dawców pobranych przez aspirację mostka lub mostka. Można również stosować hematopoetyczne komórki macierzyste pochodzące z wątroby zarodkowej.

    Wprowadzenie szpiku kostnego odbywa się dożylnie. Zapewnia to całkowite przeżycie wstrzykniętych komórek. Przeszczepom kości towarzyszy terapia immunosupresyjna obejmująca leki: prednizolon, cyklofosfamid i azatioprynę.

    Zdjęcie zaniedbanej sceny

    Prognoza

    Leczenie na późniejszych etapach daje tylko pozytywne rezultaty 60% przypadków. Ale przez 5 lat Całkowite przeżycie z tej liczby jest tylko 30%. W przypadku braku leczenia patologia postępuje szybko, co w ciągu kilku lat prowadzi do zgonu w 97% przypadków.

    Recenzje

    Opinie pacjentów pokazują, że dzięki terminowemu leczeniu chłoniaka typu B można go leczyć.

    Oferujemy również, aby podzielić się swoją opinią na temat tej choroby i specyfiki jej przebiegu, w komentarzach do tego artykułu.

    Rozlany chłoniak z dużych komórek B

    Chłoniak jest nowotworem, który atakuje ludzki układ limfatyczny, w którym guzy mogą być zlokalizowane bezpośrednio na węzłach chłonnych lub innych narządach.

    Rozlany b chłoniak z dużych komórek odnosi się do chorób nowotworowych, istnieją dwa rodzaje chłoniaków:

    • Ziarniak Hodgkina;
    • chłoniaki nieziarnicze.

    Zmiany zachodzące w tym przypadku w tkankach limfatycznych różnią się charakterem. Dlatego dla każdej postaci choroby potrzebna jest osobna metoda leczenia. Ważne jest, aby prawidłowo zdiagnozować, że terapia jest skuteczna.

    • Wszystkie informacje na stronie mają charakter informacyjny i NIE są wskazówkami do działania!
    • Możesz umieścić PRECYZYJNE DIAGNOZY tylko LEKARZ!
    • Prosimy, aby NIE przyjmować samoleczenia, ale umówić się na spotkanie ze specjalistą!
    • Zdrowie dla Ciebie i Twoich bliskich! Nie zniechęcaj się

    Przyczyny

    Jeśli mówimy o chłoniaku Hodgkina, czynniki, które powodują jego pojawienie się, nie zostały do ​​tej pory dokładnie ustalone. Jeśli według badań chłoniaka występuje u osób w dojrzałym wieku, to forma ta powstaje w młodym wieku.

    Grupa ryzyka obejmuje:

    • ludzie o obniżonej odporności;
    • pacjenci zakażeni wirusem Epstein-Barr;
    • pacjenci z zakażoną mononukleozą.

    Rozlany chłoniak wielkokomórkowy nieziarniczy podzielony jest na trzy podgatunki:

    • chłoniak niezłośliwy. W tym przypadku choroba jest długotrwała i ma korzystne przewidywania. W tym przypadku nie jest wymagana żadna specjalna terapia, wystarczy mieć regularne kontrole u onkologa;
    • agresywny chłoniak. Jest to sytuacja zupełnie odwrotna. Choroba postępuje szybko, konieczne jest możliwie jak najszybsze podjęcie działań i leczenie;
    • chłoniak pozawęzłowy. W tego typu schorzeniach guzy nowotworowe nie występują w węzłach chłonnych, ale w innych narządach. Są to płuca, mózg, śledziona, żołądek, wątroba.

    Osoby w podeszłym wieku są w większości chore na te formy chłoniaka, ale zdarzają się przypadki, kiedy występuje u dzieci. Rozlany chłoniak nieziarniczy o dużych rozmiarach zawsze rozwija się bardzo szybko, dlatego odnosi się do agresywnych postaci wymagających leczenia chirurgicznego.

    Wideo: o tym, czym jest chłoniak

    Objawy

    Najbardziej typowe funkcje, które są łatwe do rozpoznania, to:

    • powiększenie węzłów chłonnych w dowolnej części ciała: na szyi, pod pachami lub w pachwinie;
    • podwyższona temperatura ciała;
    • senność i ospałość;
    • pocenie;
    • gwałtowny spadek masy;
    • częste przeziębienia i choroby wirusowe;
    • różne zaburzenia funkcjonowania układu pokarmowego.

    Jeśli chłoniak jest zlokalizowany w narządach jamy brzusznej lub klatki piersiowej, możliwe są również takie objawy choroby, jak uczucie pęknięcia w jamie brzusznej, duszność i duszność. Czasami pojawia się ból w dolnej części pleców.

    Około 20% pacjentów skarży się na ogólne złe samopoczucie, zmniejszenie zdolności do pracy, zaburzenia pamięci, swędzenie skóry, stan gorączkowy nasilający się w nocy. Występuje także osłabiający kaszel i uczucie dyskomfortu w okolicy klatki piersiowej.

    Zdarzały się przypadki, kiedy rozlany chłoniak wielkokomórkowy w początkowych stadiach choroby był całkowicie bezobjawowy i rozpoznano go dopiero po radiografii. Jest niebezpieczne, gdy chłoniak atakuje narządy jamy brzusznej, węzły chłonne miedniczne i krezkowe. W takim przypadku, dopóki guz nie dojdzie do ogromnego rozmiaru, objawy choroby mogą w ogóle nie wystąpić.

    Osoba może narzekać na uczucie skurczu i raspiraniya w żołądku, szybkie wypełnienie żołądka, czyli nasycenie, okresowy ból w okolicy brzucha. Często występuje niedrożność jelit, krwotoki wewnętrzne przewodu pokarmowego i krwawienia, w szczególnie ciężkich przypadkach - perforacja żołądka lub jelit.

    Prawie zawsze w przypadku każdego rodzaju chłoniaka występują wysypki skórne. Jeśli chłoniak atakuje kości, pacjent skarży się na ból w stawach i zmniejszenie ich funkcjonalności. Najczęstsze zmiany to kości biodrowe i kręgosłup. Zidentyfikuj tę formę choroby za pomocą promieni rentgenowskich. W 75% rozpoznania chłoniaka ma również ustalone uszkodzenie wątroby.

    Bardzo rzadko na początkowym etapie dotykają ją jądra i jajniki, gruczoły ślinowe, nabiał, mózg, orbita i nadnercza.

    Przyczyny, objawy, metody diagnozy i leczenia chłoniaka mózgu opisano tutaj.

    Etapy chłoniaka

    Istnieją cztery etapy choroby:

    • wczesny etap, na którym dotknięty jest tylko jeden obszar węzłów chłonnych;
    • w drugim etapie chodzi o węzły chłonne po jednej stronie przepony;
    • na trzecim etapie złośliwe formacje występują po obu stronach przepony;
    • na czwartym etapie narządy są dotknięte, proces jest szybki iw większości przypadków nieodwracalny. Jeśli zdiagnozowany zostanie etap 4, szansa na przeżycie jest minimalna.

    Terminowe badanie i diagnoza może uratować życie pacjenta, ważne jest określenie obecności chłoniaka w czasie, jego wyglądu, lokalizacji i stopnia.

    Diagnostyka

    Najprostszym i najskuteczniejszym sposobem jest oddanie krwi. W celu dokładniejszej diagnozy stosowane są następujące metody:

    • biopsja;
    • RTG, MRI lub KG, co pozwala ustalić stadium choroby;
    • nakłucie szpiku kostnego, które umożliwia również identyfikację obecności chłoniaka w tkankach kości.

    Zwykle w przypadku tej choroby wzrost węzłów chłonnych jest wyraźny i zauważalny gołym okiem. Ale ważne jest, aby wykluczyć inne choroby zakaźne i wirusowe. Jeśli powiększenie węzłów chłonnych przekracza więcej niż 1 centymetr, a guz nie ustępuje w ciągu 4 tygodni, istnieją wskazania do wykonania biopsji. Jeśli węzły chłonne zostaną powiększone u młodzieży i młodych pacjentów, najpierw należy wykluczyć mononukleozę zakaźną i limfogranulomatozę.

    Leczenie

    Terapia, która zostanie przepisana, zależy od postaci choroby, stadium, objawów klinicznych. W przypadku łagodnej postaci choroby nie jest wymagane specjalne leczenie. Musisz ciągle odwiedzać lekarza i brać udział w testach. Jeśli guz zaczyna się zwiększać, musisz przejść do intensywnego leczenia. Rozległe, lokalne guzy można wyleczyć za pomocą radioterapii. Bardziej rozległy zabieg przy pomocy chemioterapii.

    Agresywne formy chłoniaka wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej.

    Początkowo prowadzi się kilka kursów chemioterapii opartych na różnych cytostatykach.

    Schemat zależy od wieku pacjenta, stopnia i rodzaju choroby, obecności patologii innych narządów.

    Aby wzmocnić efekt, leki cytotoksyczne są łączone z:

    Rozproszony chłoniak z dużych limfocytów B

    O chorobie

    Pod względem złośliwości formacje komórek B różnią się dość mocno. W tej samej kategorii występuje rozlany chłoniak z dużych komórek B. Jego podłoże jest reprezentowane w postaci komórek atypowych limfoidalnych, które pod wieloma względami są podobne do aktywowanych limfocytów B. W przypadku tych komórek limfoidalnych ekspresjonowane są wspólne antygeny limfocytów B i aktywowanych limfocytów B.

    Statystyki

    Dermatolog przy użyciu szkła powiększającego do zbadania kobiecej skóry

    Choroba tego typu jest bardziej charakterystyczna dla osób w wieku. Większy odsetek przypadków występuje w wieku 40 do 50 lat. Rozwój nowotworu można rozpocząć od węzłów chłonnych (w większości przypadków, są one umieszczone na szyjce i na obszarze otrzewnej). Ponadto rozwój może wystąpić pozawęzłowych guzów w różnych narządach i tkankach (przewód żołądkowo-jelitowy, mózgu i rdzenia kręgowego, tarczycy i gruczołów ślinowych). Jeśli przypadek jest rozpoczęty, lub gdy jest późna diagnoza lub niewłaściwe leczenie, nerki, płuca, wątroba bardzo cierpią.

    Do tej kategorii chorób zwykle zalicza się pierwotnego chłoniaka śródpiersia dużego typu B. Naukowcy krajowi i zagraniczni sugerują, że zaczyna się rozwijać z limfocytów B grasicy.

    Rozlane z dużych limfatyczny ma silną skłonność do naciekową wzrostu, dzięki którym rak może zacząć aktywnie rosną w drogach oddechowych, naczyń krwionośnych, nerwów. Z tego powodu nawet kości mogą się rozpaść. Mózg w pierwszych stadiach choroby dotyka nie więcej niż 15% pacjentów. Niezwykle ważna jest wczesna diagnostyka takiego kiełkowania, ponieważ w przyszłości jest całkiem możliwe, że w ośrodkowym układzie nerwowym zaczną się przerzuty. Późne stadia choroby są najbardziej niebezpieczne, ponieważ w tym czasie mózg zostaje nieodwracalnie dotknięty.

    Pierwotny chłoniak śródpiersia z dużych komórek śródbłonka jest typowy dla dziewcząt w wieku 20-30 lat. Charakteryzuje się rzadkim przerzutem i nieuchronnym, w większości przypadków, kiełkowaniem w narządach i tkankach znajdujących się w bliskim sąsiedztwie.

    Chłoniaki z dużych komórek B są ekstranodalnie tworzone w około 35% przypadków. Wraz z ich rozwojem następuje uszkodzenie obwodowego pierścienia limfatycznego, przewodu pokarmowego, zatok przynosowych, tkanki kostnej, centralnego układu nerwowego. Taka choroba onkologiczna jest prawie niemożliwa do wykrycia we wczesnym stadium, ponieważ nie ma wyraźnie wyrażonej symptomatologii i objawów. W ¼ przypadków zaatakowany jest szpik kostny. Jeśli proces chorobowy jest zlokalizowany, rokowanie do odzyskania jest wystarczająco wysokie - ponad 75%. Jeśli procesy zostaną rozpowszechnione na trzecim i czwartym etapie, prognoza jest nieco gorsza - 35-45%.

    AIDS i chłoniak

    Jeśli chłoniak wystąpi u osoby przeciw AIDS, wówczas 95% z niej zostanie sklasyfikowanych jako chłoniaki z komórek B o wysokim i pośrednim poziomie złośliwości. Choroba ta jest nierozerwalnie związana ze zmianami pozawęzłowymi. Prawie zawsze przewód żołądkowo-jelitowy, tkanki kostne są zaangażowane w proces. W większości przypadków występują zmiany w mózgu. Ponadto często występuje rozsiew, w którym uczestniczy szpik kostny i pojawia się neurolukemia.

    Rozlany chłoniak z dużych komórek B jest klasyfikowany jako agresywny chłoniak. To dlatego, że chłoniak jest w dotkniętych komórek B (limfocytów), które są odpowiedzialne badacze (wyszukiwanie i wiadomości na komórkę-obcymi całego układu odpornościowego).

    W przypadku tej choroby dochodzi do poważnego rozerwania struktury węzłów chłonnych. Komórki nowotworowe zaczynają rozprzestrzeniać się we wszystkich obszarach, co dało nazwę choroby - "rozproszoną".

    Pojedynczy guz może pojawić się prawie wszędzie w ciele. Jednak z reguły choroba ta jest bardziej dotknięta węzłami chłonnymi, które zwiększają się w grupach w obrębie szyi, pachwiny, pach i innych podobnych stref. Węzły chłonne, które ze względu na powiększenie nowotworu uległy powiększeniu, mogą być badane lub wykrywane w trakcie badania ultrasonograficznego lub radiograficznego.

    Oznaki i rodzaje choroby

    Pacjenci mogą zacząć wykazywać oznaki choroby, której objawy są uważane za „B”: człowiek zaczyna aktywnie stracić swoją wagę, zawsze utrzymywał wysoką temperaturę, jest wysoki poziom pocenie się (szczególnie w nocy).

    Choroba może zacząć się sama rozwijać, ale w wielu przypadkach jej pojawienie się jest wywoływane przez inne chłoniaki, które rozwijają się powoli, bezobjawowo w ciele ludzkim. Te chłoniaki są zwykle nazywane ospałymi.

    Można wyróżnić kilka typów rozlanego chłoniaka z dużych limfocytów B:

    • tradycyjna forma;
    • formy z nadmiarem histicites i komórek T;
    • forma z pierwotną zmianą mózgu;
    • forma skórna z porażeniem kończyn (zwykle nogi);
    • Formularz z wykrytym wirusem Epsteina-Barra;
    • forma, która rozwija się na tle przewlekłego procesu zapalnego.

    Rokowanie choroby

    Diagnoza i rokowanie

    Pomimo tego, że chłoniaki tego typu aktywnie rosną, szybko się rozwijają iw toku rozwoju mogą powodować poważne objawy i przejawy, choroby takie są podatne na leczenie, dlatego rokowanie zazwyczaj kończy się powodzeniem. Zwłaszcza jeśli choroba została zdiagnozowana na wczesnym etapie.

    Aby postawić diagnozę, lekarze muszą wziąć kawałek guza lub zajętego węzła chłonnego. Część tkanki zostanie skierowana na badania immunohistochemiczne i morfologiczne. Przeprowadzenie tych badań pozwoli z dużym prawdopodobieństwem zdiagnozować chorobę i rozpocząć prawidłowe kompleksowe leczenie.

    Jeśli rokowanie jest dobre, leczenie odbywa się zgodnie z powszechnym i powszechnym schematem "SNOR" na całym świecie. Zazwyczaj czas trwania terapii wynosi nie więcej niż 5-6 kursów, ale wiele zależy od skuteczności leczenia, postaci choroby i indywidualnych cech pacjenta.

    Niektóre typy choroby mają pewne trudności w leczeniu, dlatego często pacjenci, którzy nie zostali jeszcze zdiagnozowani ostatecznie otrzymują tomografię komputerową CT.

    Jeśli schemat "CHOP" nie daje bardziej lub mniej akceptowalnych wyników, można zalecić chemioterapię z użyciem komórek macierzystych pacjenta. Prognozy w tym przypadku nie są złe, ale istnieje duże prawdopodobieństwo, że ten rodzaj leczenia nie pomoże.

    O Nas

    Komórki nowotworowe z przerzutami mogą rozprzestrzeniać się zarówno lokalnie, jak i na inne narządy. Nie jest możliwe przewidzenie dokładnych szlaków przerzutów komórek nowotworowych, ale z biegiem lat naukowcy zaczęli zauważać, że niektóre typy nowotworów dają przerzuty zgodnie z pewnym wzorcem, a przerzuty są częściej spotykane tylko w pewnych obszarach.