Chłoniak jest onkologią, czy nie?

Rozpoznanie chłoniaka łączy ponad 30 różnych chorób, które mają charakter onkologiczny. W większości przypadków chłoniak, w pierwszej kolejności, oznacza uszkodzenie guza jednego z najważniejszych składników krwi - limfocytów.

Choroby onkologiczne innych komórek układu odpornościowego nie są limfatyczne. W rozwoju i przebiegu choroby chłoniaki są przewlekłe i mają agresywną etiologię, która może wpływać na inne narządy i układy organizmu. Ta choroba jest osobliwa i nie zawsze przewidywalna, tak wielu, w obliczu tej dolegliwości, zastanawiam się: czy chłoniak jest nowotworem czy nie?

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Wszystko zależy od tego, jaki rodzaj nowotworu jest diagnozowany u pacjenta, czy zmienione komórki są agresywne i jak zachowują się w ciele pacjenta.

Tylko onkolog, który leczy pacjenta, może dokonać trafnej diagnozy i określić złośliwą naturę zdegenerowanych komórek. Aby to zrobić, należy przeprowadzić badanie kliniczne krwi pacjenta, aw razie potrzeby pobrać fragment tkanki szpiku kostnego w celu uszkodzenia układu krwiotwórczego.

Jaka jest osobliwość chłoniaka?

Charakterystyczną cechą tej choroby jest to, że do dziś nie opracowano jednolitego protokołu leczenia tej choroby. Każdy chłoniak jest wyjątkowy pod względem tworzenia i rozwoju. W każdym indywidualnym przypadku różne komórki układu odpornościowego oddziałują ze sobą, które mają różny stopień dojrzałości, i trudno jest przewidzieć, jaka będzie reakcja komórek patogennych na konkretny produkt medyczny.

Komplikowanie procesu leczenia jest również faktem, że przyczyny pojawienia się chłoniaków i mechanizm wyzwalający początek choroby nie są znane. Istnieje wiele teorii i hipotez, ale żadna z nich nie znalazła jeszcze w 100% naukowego potwierdzenia.

Choroby należące do kategorii limfatycznej można podzielić na dwa główne typy, a mianowicie:

  • Chłoniak Hodgkina. W medycynie choroba jest znana pod diagnozą limfogranulomatozy. Choroba została nazwana na cześć angielskiego lekarza i odkrywcy patologii limfocytów - Thomasa Hodgkina.
  • Chłoniaki nie podlegają opisowi Hodgkina. Uwzględnij wszystkie znane chłoniaki, które mają nietypowy obraz kliniczny.

W praktyce najczęstsze są chłoniaki nieziarnicze, co komplikuje proces ustalenia dokładnej diagnozy i dalszego leczenia choroby.

Objawy rozwijającego się chłoniaka

W przypadku pojawienia się zmienionych komórek limfocytów we krwi, ciało natychmiast sygnalizuje to w postaci reakcji immunologicznej. Rozwój chłoniaka zawsze wiąże się z pewną symptomatologią, której obecność powinna ostrzegać pacjenta.

  • Zwiększona potliwość w nocy. Ludzie, którzy rozwijają chłoniaka często budzą się w zimnym potem, chociaż nie ma żadnych warunków do pocenia się obficie.
  • Stała swędzenie skóry. Obecność jakichkolwiek wysypek nie jest obserwowana, ale skóra stale swędzi. Najczęstsze swędzenie odczuwalne jest w szyi, pod pachami iw okolicy pachwiny, gdzie koncentrują się największe węzły chłonne.
  • Słabość. Pacjentowi trudno jest wykonać podstawowe zabiegi.
  • Nagły wzrost temperatury do 38 stopni bez oznak zimna.
  • Ostra utrata wagi. Z reguły niepokojącym sygnałem jest utrata masy ciała wynosząca 10% całkowitej masy ciała.

Ostateczna diagnoza może zostać dokonana tylko przez specjalistę z dziedziny hematologii. Jeśli znajdziesz te objawy, powinieneś udać się do lekarza.

Chłoniaki: przyczyny, oznaki, klasyfikacja i diagnoza, leczenie

Chłoniak jest uważany za nowotwór złośliwy z tkanki limfatycznej, która rozwija się poza szpikem. U większości mieszkańców pojęcie to wiąże się z ciężką chorobą onkologiczną, której istota jest trudna do zrozumienia, a także z rozumieniem rodzajów tego nowotworu. Niezmienną oznaką chłoniaka jest wzrost węzłów chłonnych, mając na uwadze, że ogólne objawy zmian nowotworowych mogą być nieobecne przez długi czas ze stosunkowo korzystnym prądem lub szybkim postępem w agresywnych nowotworach o niskim stopniu złośliwości.

Chłoniak występuje u osób w różnym wieku, ale określone odmiany są częściej diagnozowane w określonych przedziałach życia. Wśród pacjentów jest więcej mężczyzn, ale nie ma jeszcze wytłumaczenia dla tej różnicy płci. Choroba częściej atakuje białą populację, a w przypadku określonych postaci guza ustala się wyraźne powiązanie z obszarem geograficznym, w przypadku większości postaci - z nieprawidłowościami genetycznymi i infekcją wirusową.

Chłoniaki są niezwykle zróżnicowane pod względem swoich cech, począwszy od cech morfologicznych komórek nowotworowych, a kończąc na objawach klinicznych.

Tak więc ten sam rodzaj guza u pacjentów różnej płci i wieku może objawiać się inaczej, określając różne rokowanie i ogólną oczekiwaną długość życia. Ponadto istotną rolę odgrywają takie cechy indywidualne, jak natura anomalii genetycznych, obecność lub brak infekcji wirusowej, lokalizacja zmiany.

Do chwili obecnej naukowcy nie byli w stanie opracować jasnej i kompleksowej klasyfikacji chłoniaków, pozostają pytania, a nowoczesne metody diagnostyczne pomagają w identyfikacji nowych odmian nowotworów. W tym artykule postaramy się zrozumieć terminologię i główne typy chłoniaków, osobliwości ich przebiegu, bez zagłębiania się w złożone mechanizmy rozwoju nowotworu i liczne formy, które napotykają onkolodzy.

Przyczyny i odmiany nowotworów tkanki limfatycznej

duże węzły ludzkiego ciała dotknięte chłoniakiem

Nasze ciało w procesie życia jest nieustannie spotykane z wieloma szkodliwymi czynnikami i efektami, obcymi czynnikami i mikroorganizmami, z których ochrona zapewnia tkankę limfatyczną. W całym ciele olbrzymia sieć węzłów chłonnych połączonych cienkimi naczyniami jest rozproszona i spełnia rolę unikalnych filtrów, które wychwytują z limfy wszystkie obce i niebezpieczne. Również węzły chłonne uwięziają się i komórki nowotworowe w raku o różnej lokalizacji, następnie mówią o zmianach przerzutowych.

Aby wykonać funkcje bariery i uczestniczyć w ochronie immunologicznej, węzły chłonne są dostarczane z całym kompleksem dojrzałych i dojrzewających komórek limfoidalnych, które same mogą stać się źródłem złośliwego guza. W niekorzystnych warunkach lub w obecności mutacji zaburza się proces różnicowania (dojrzewania) limfocytów, których niedojrzałe postacie stanowią nowotwór.

Chłoniak zawsze rośnie poza szpikem, wpływając na węzły chłonne lub narządy wewnętrzne - Śledziona, żołądek i jelita, płuca, wątroba. Wraz z rozwojem nowotworu jego komórki mogą zostać przeniesione poza pierwotną lokalizację, przerzutując jak rak i dostając się do innych narządów i szpiku kostnego (białaczka chłoniaka).

Figura: chłoniak czwartego stadium, przerzuty do narządów docelowych, przedstawiono białaczkę chłoniaka

Przyczynami chłoniaków i mięsaków limfatycznych są:

  • Infekcja wirusowa (zakażenie wirusem Epstein-Barr, wirusem T-limfotropowym, wirusem HIV, wirusem zapalenia wątroby typu C itp.).
  • Niedobory odporności - wrodzone lub nabyte na tle zakażenia wirusem HIV, po radioterapii lub po zastosowaniu cytostatyków.
  • Choroby autoimmunologiczne - układowy toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów.
  • Anomalie genetyczne to translokacje, kiedy geny przemieszczają się z jednego chromosomu do drugiego, sekwencja DNA pęka, itd., Co powoduje upośledzenie podziału komórek i dojrzewanie limfocytów.
  • Zewnętrzne czynniki rakotwórcze to chlorki poliwinylowe, dioksyny, niektóre herbicydy.

Niektóre terminy

Aby zrozumieć różnorodność nowotworów tkanki limfatycznej, musisz wiedzieć, jakie terminy są powszechnie nazywane ich odmianami.

Termin "chłoniaka"Jest zwykle stosowany do wszystkich guzów węzłów chłonnych i tkanki limfatycznej, ale oznacza to większość nowotworów dojrzałych limfocytów lub prolocytów, to znaczy, że taki guz jest dojrzały, a przepływ może być całkiem łagodny, przez wiele lat, nie ujawniając się samemu, z wyjątkiem wzrostu węzła chłonnego. Przejście chłoniaka do złośliwego analogu (mięsak limfatyczny lub białaczka) występuje dość rzadko i przez wiele lat, a nawet dziesięcioleci od momentu jego wystąpienia.

W przypadku całkowicie łagodnych nowotworów z dojrzałych limfocytów termin "limfocytoma", Ale często jest zastąpiony zwykłym" chłoniakiem ".

Wszystkie złośliwe nowotwory z limfoblastów, rozwijające się w węzłach chłonnych lub tkance limfatycznej narządów wewnętrznych, są zwykle nazywane mięsak limfatyczny. Termin ten bardzo dobrze odzwierciedla złośliwość takich nowotworów, ponieważ wiadomo, że mięsaki zawsze składają się z niedojrzałych komórek i towarzyszą im wszystkie oznaki procesu onkologicznego. Mięsaki limfatyczne objawiają się nie tylko wzrostem węzłów chłonnych, ale także typowymi objawami, takimi jak gorączka, utrata masy ciała, przerzuty i uszkodzenie szpiku kostnego.

Używanie słowa "rak" nie jest poprawne w przypadku guzów układu limfatycznego, ale jest często używane przez ludzi z dala od medycyny, dla których ta definicja wskazuje niewątpliwą złośliwość procesu. "Rak węzłów chłonnych" jest niczym innym jak wysokogatunkowym chłoniakiem lub mięsakiem limfatycznym. Takie subtelności terminologiczne są dostępne tylko dla lekarzy, więc przeciętna osoba jest wybaczana za to, że jej nie zna.

Od prawdziwych chłoniaków należy odróżnić przerzuty raka w węzłach chłonnych, kiedy komórki nowotworowe dostają się tam z prądem limfy z ogniska wzrostu nowotworu. Co do zasady, takie zmiany chorobowe znajdują się przede wszystkim w pobliżu narządu, w którym rośnie nowotworowy guz. Na przykład, raka płuc mogą zwiększać węzły chłonne wokół tchawicy i oskrzeli i histologicznego badania wyraźnie wskazują na obecność tych kompleksów w guzach strukturę nabłonka, zamiast patologiczną proliferacji limfocytów, tak jak w przypadku chłoniaka.

Wideo: medyczna animacja chłoniaka na przykładzie nie-Hodgkina

Cechy klasyfikacji

Istnieje wiele rodzajów chłoniaków i nie jest łatwo je zrozumieć. Do niedawna podział na chłoniaki nieziarnicze (NHL) i chorobę Hodgkina był ogólnie akceptowany, ale ta opozycja jednej choroby do wszystkich innych nowotworów nie jest całkowicie udana i nie odzwierciedla cech różnych typów chłoniaków, a tym bardziej pomaga w określeniu rokowania lub taktyki leczenia.

W 1982 roku zasugerowano podział chłoniaków nieziarniczych na nowotwory o niskim i wysokim stopniu złośliwości, oraz w obrębie każdej grupy, aby rozróżnić typy w zależności od cech morfologicznych komórek nowotworowych. Ta klasyfikacja była dogodna do zastosowania klinicznego przez onkologów i hematologów, ale dziś jest przestarzała, ponieważ implikuje tylko 16 podtypów chłoniaków nieziarniczych.

Najnowszą klasyfikacją jest WHO, opracowana w 2008 roku na podstawie klasyfikacji europejsko-amerykańskiej, zaproponowana i dopracowana pod koniec ubiegłego wieku. Ponad 80 odmian chłoniaków nieziarniczych definiuje się w grupach według stopnia dojrzałości komórek nowotworowych i ich pochodzenia (komórki T, komórki B, komórki wielkokomórkowe itp.).

Chłoniak Hodgkin (limfogranulomatoza), choć nazywane chłoniakiem, ale w rzeczywistości nie jest, dlatego, że komórki nowotworowe zawierają makrofagi i źródło monocytów zamiast limfocytów i ich poprzednicy, tak że choroba jest zwykle rozpatrywany oddzielnie od reszty chłoniaka, poprzednio określone jako nie-Hodgkina, ale w złośliwych tkanki limfoidalnej, w którym rozwija się. choroba Hodgkina towarzyszy powstawanie brodawek unikalnych (ziarniaka) specyficznych komórek nowotworowych, tak nazwa bardziej dokładnie określa istotę choroby, ale również ustalone „chłoniak Hodgkina” przyzwyczajonych i szeroko stosowane.

Występowanie guza to:

  • Chłoniak guzowaty (podobieństwo pęcherzyków limfoidalnych występuje w warstwie korowej i przyśrodkowej węzła chłonnego).
  • Rozlany nowotwór (rozlane zmiany nowotworowe wielu węzłów chłonnych i narządów wewnętrznych).

Pochodzenie i źródło wzrostu chłoniaków to:

Stopień zróżnicowania komórek nowotworowych implikuje podział guzów:

  • Niski stopień złośliwości.
  • Wysoki stopień złośliwości.

Więcej o rodzajach chłoniaków nieziarniczych

Chłoniak nieziarniczy jest dość szerokim pojęciem, więc podejrzenie takiego nowotworu zawsze wymaga określenia stopnia złośliwości i źródła wykształcenia.

W tkance limfatycznej znajdują się dwie grupy limfocytów: limfocyty T i limfocyty B. Pierwszy niezbędne do realizacji odporności komórkowej, który sam w sobie bezpośrednio uczestniczyć w wychwytywaniu i dezaktywacji cząstek obcych, limfocyty B, zdolne do tworzenia przeciwciał - konkretnych białek, które wiążą się z agentem obcym (wirusów, bakterii, grzybów) i neutralizujące je. W tkance limfoidalnej komórki te są grupowane w folikulki (guzki), gdzie centrum stanowi głównie limfocyt B, a obwód to limfocyt T. W odpowiednich warunkach występuje niedokładne namnożenie komórek danej strefy, co znajduje odzwierciedlenie w definicji rodzaju nowotworu.

W zależności od dojrzałości komórek nowotworowych mogą występować chłoniaki niski lub wysoki stopień złośliwości. Do pierwszej grupy należą nowotwory rozwijające się z małych i dużych komórek limfocytów z ciętych jąder, a drugi -. Immunoblastycznego, białaczki mięsak, chłoniak Burkitta, etc., które stają się źródłem niedojrzałych komórek limfoidalnych.

Jeśli mięsak limfatyczny wyrasta z dostępnego już łagodnego chłoniaka, zostanie wywołany wtórne. W przypadkach, gdy nie można ustalić pierwotnej przyczyny guza, to znaczy nie wykryto wcześniejszego dojrzałego guza limfoidalnego, pierwotny chłoniaka.

Chłoniaki komórkowe (limfocytomy)

Względnie łagodne chłoniaki pochodzą z dojrzałych limfocytów, dlatego wiele lat może przebiegać praktycznie bezobjawowo, a jedynym objawem choroby będzie wzrost węzłów chłonnych. Ponieważ nie towarzyszą temu bolesne odczucia, a limfadenopatia lub zapalenie węzłów chłonnych z różnymi infekcjami jest dość częstym zjawiskiem, nie powoduje to odpowiedniej uwagi ze strony pacjenta. Wraz z dalszym rozwojem choroby pojawiają się objawy zatrucia nowotworowego, osłabienie, pacjent zaczyna tracić na wadze, co zmusza go do pójścia do lekarza.

Około jedna czwarta wszystkich chłoniaków z komórek komórkowych ostatecznie przekształca się w mięsaka limfatycznego, które będzie dobrze reagować na leczenie. Lokalna zmiana w tkance limfatycznej lub utratą jakiegokolwiek jednego narządu, wzrost liczby limfocytów w badaniu krwi, a obecność dojrzałych limfocytów do proliferacji w węzłach chłonnych powinno być okazją do terminowego leczenia jest nadal łagodny nowotwór.

Chłoniaki nieziarnicze z komórek B

Rozważa się najbardziej powszechny wariant chłoniaka nieziarniczego z limfocytów B neoplazja z komórek w środku pęcherzyka limfoidalnego, która jest to około połowa wszystkich NHL.

Taki guz węzłów chłonnych jest częściej diagnozowany u osób starszych i nie zawsze ma takie same objawy. Dojrzałość komórek nowotworowych określa albo nie przebiega przez długi czas, gdy pacjenci są 4-6 lat czują się stosunkowo dobrze i praktycznie nie narzekam, lub obrzęk na wstępie jest agresywny i szybko rozprzestrzenia się do różnych grup węzłów chłonnych.

Limfocytoma śledziony dotyczy również głównie osób starszych. Przez stosunkowo długi czas przejawia się jedynie wzrostem liczby grup węzłów chłonnych (szyjnych, pachowych) i śledziony. Cechą tego typu chłoniaka jest stabilizacja pacjentów i długotrwała remisja po usunięciu śledziony.

W niektórych przypadkach zmiany nowotworowe znajdują się w błonach śluzowych przewód żołądkowo-jelitowy, układ oddechowy, skóra, tarczycy. Takie chłoniaki nazywane są MALT-omy i są uważane za guzy o niskim stopniu złośliwości. Objawy tego typu chłoniaka, zlokalizowane w przewodzie pokarmowym, mogą przypominać wrzody żołądka lub wrzody dwunastnicy i mogą być wykrywane nawet sporadycznie, gdy są badane endoskopowo na zapalenie żołądka lub wrzody. Chłoniak żołądka, połączony z wózkiem H. pylori, powodując reakcję z błony śluzowej w postaci wzrostu i tworzenia nowych pęcherzyków limfoidalnych, a gdy prawdopodobieństwo wystąpienia nowotworu w wyniku rozmnażania limfocytów wzrasta.

"Rak węzłów chłonnych na szyi" pacjenci mogą wywoływać nowotwór z komórek strefy płaszcza pęcherzyka limfatycznego, w których typowym objawem jest wzrost węzłów chłonnych na szyi i pod żuchwą. W proces patologiczny może być zaangażowany i migdałków. Choroba występuje z objawami zatrucia, gorączką, bólami głowy, oznakami uszkodzenia wątroby, śledziony i przewodu pokarmowego.

Chłoniaki T-komórkowe

Chłoniaki T-komórkowe często atakują skórę i są reprezentowane przez grzybopodobną grzybicę i zespół Cesary. Podobnie jak większość tych guzów, częściej występują u mężczyzn po 55 latach.

Grzybica grzybowa - chłoniak z komórek T, skóry towarzyszą jej zaczerwienienie, sinica, ciężkie swędzenie, łuszczenie się i pęcherzyków, co prowadzi do zagęszczania, narośle występowania grzybów nachyloną owrzodzenia stóp, powodując ból. Charakterystyczne dla wzrostu obwodowych węzłów chłonnych, a wraz z progresją guza, jego obszary można znaleźć w narządach wewnętrznych. W rozwiniętym stadium choroby objawy zapalenia guza są wyraźne.

objawy różnych postaci chłoniaka

Choroba Sesariego objawia się rozproszonym uszkodzeniem skóry, które staje się jaskrawoczerwone, łuszcząca się, swędząca, występuje utrata włosów i struktura paznokci zostaje zakłócona. Dla charakterystycznego wyglądu objawy te są czasami określane jako symptomy "czerwonego człowieka". Do tej pory wielu naukowców postrzega chorobę cesarską jako jeden z etapów grzybic grzybiczych, kiedy komórki nowotworowe docierają do szpiku kostnego z powodu progresji guza (białaczka chłoniaka).

Należy zauważyć, że formy skóry mają korzystniejsze rokowanie przy braku zajęcia węzłów chłonnych, a najbardziej niebezpiecznym wariantem jest ten, któremu towarzyszy klęska narządów wewnętrznych - wątroby, płuc, śledziony. Pacjenci z tą postacią chłoniaków skóry typu T żyją średnio około roku. Oprócz samego nowotworu przyczyną śmierci pacjentów są często powikłania infekcyjne, których stany powstają na skórze dotkniętej nowotworem.

Komórki limfatyczne z limfocytów T i B

Chłoniakomięsakom, czyli nowotwory złośliwe z niedojrzałych limfocytów, towarzyszy klęska wielu węzłów chłonnych, w tym śródpiersia i jamy brzusznej, śledziony, skóry, zatrucia nowotworowe. Takie nowotwory szybko dają przerzuty, kiełkują otaczającą tkankę i zakłócają odpływ limfy, co prowadzi do znacznego obrzęku. Podobnie jak dojrzałe chłoniaki, mogą to być komórki B i komórki T.

Rozproszeni Mięsak limfatyczny dużych komórek węzły chłonne stanowią około jednej trzeciej wszystkich przypadków chłoniaków nieziarniczych, częściej zdiagnozowanych u osób w wieku powyżej 60 lat, rosną szybko i gwałtownie, ale około połowa pacjentów udaje się całkowicie wyleczyć.

Choroba zaczyna się od powiększenia węzłów chłonnych szyjki ponadgwiazdkowej i podobojczykowej, które stają się gęstsze, tworzą konglomeraty i kiełkują otaczającą tkankę, więc ich granice nie mogą być ustalone na tym etapie. Ucisk żył i naczyń limfatycznych prowadzi do obrzęku, a zajęcie nerwów powoduje silny zespół bólowy.

Chłoniak grudkowy, w przeciwieństwie do poprzedniej postaci, rośnie powoli, rozwija się z komórek centralnej części pęcherzyka limfoidalnego, ale z czasem może przejść do postaci rozproszonej z szybkim postępem choroby.

Ponadto do węzłów chłonnych, mięsak limfatyczny komórek B może wpływać na śródpiersia (zwykle młodych kobiet), grasicy, żołądka, płuc, jelita cienkiego, mięśnia sercowego, a nawet mózgu. Objawy guza zostanie określona przez jego lokalizacji: kaszel, ból w klatce piersiowej z formularza płuc, ból brzucha i zaburzenia krześle w klęsce jelit i żołądka, zaburzenia połykania i oddychania na skutek kompresji śródpiersia, bóle głowy, nudności i wymioty, ogniskowych objawów neurologicznych z limfatycznego mózg i tak dalej.

Osobliwym rodzajem niezróżnicowanych złośliwych guzów tkanki limfatycznej jest chłoniak Burkitta, co jest najczęstsze wśród mieszkańców Afryki Środkowej, zwłaszcza dzieci i młodych mężczyzn. Choroba wywołuje wirus Epstein-Barr, który można wykryć u około 95% pacjentów. Zainteresowanie tym chłoniakiem wynika z faktu, że jego nowe przypadki zaczęły się rejestrować wraz z rozprzestrzenianiem się zakażenia wirusem HIV, a następnie, oprócz mieszkańców kontynentu afrykańskiego, Europejczycy i Amerykanie zaczęli pojawiać się wśród pacjentów.

atypowe limfocyty z zakażeniem wirusem Epstein-Barr

Charakterystyczną cechą chłoniaka Burkitta jest porażka głównie szkieletu twarzy, co prowadzi do wzrostu guza w szczęce, orbicie, wyraźnym obrzęku i deformacji tkanek twarzyprzedstawione na zdjęciu nieco wyżej). Często węzły nowotworowe znajdują się w jamie brzusznej, jajnikach, gruczołach sutkowych i kopertach mózgu.

Postępujący przebieg guza prowadzi do szybkiego wyczerpania, pacjenci mogą odczuwać gorączkę, osłabienie, silny pocenie się i zespół bólu.

W przypadku infekcji HIV, w etapie AIDS (ostatni etap) wyrażona odporności nie tylko przyczynia się do wprowadzenia do organizmu wirusów powodujących nowotwory, ale także istotne osłabienie naturalnej obrony przeciwnowotworowej są zatem często chłoniaka znacznik terminalnej fazie choroby.

Chłoniak T-limfoblastyczny występuje znacznie rzadziej, raczej niż guzy z komórek B, ich objawy są bardzo podobne, ale nowotwory pochodzące z komórek T postępują szybciej i towarzyszy im cięższy przebieg.

Podsumowując, można zidentyfikować główne cechy i objawy chłoniaka:

  • Dojrzały nowotworem znamienny długotrwałym łagodnym przebiegu, a limfatycznego złośliwych pochodzenia z niskim lub niezróżnicowanych komórek różnych szybkiej progresji uszkodzenia wielu narządów, udział otaczających tkanek i przerzutów.
  • Chłoniaki często przekształcają się w mięsaki limfatyczne, ale zachowują wysoką wrażliwość na leczenie i prawdopodobieństwo przedłużonej remisji lub całkowitego wyleczenia.
  • Objawy chłoniaków i mięsaków limfatycznych obejmują:
    1. obowiązkowa porażka węzłów chłonnych lub tkanki limfatycznej narządów wewnętrznych - jedna lub wiele grup, zarówno obwodowych, jak i zlokalizowanych wewnątrz ciała (w jamie brzusznej, śródpiersiu);
    2. oznaki zatrucia i proces onkologiczny - utrata masy ciała, osłabienie, gorączka, pocenie się, zmniejszony apetyt;
    3. obrzęk tkanek spowodowany zaburzeniem przepływu limfy przez węzły chłonne dotknięte nowotworem;
    4. objawy narządów wewnętrznych i zmiany skórne z odpowiednim umiejscowieniem guza lub jego przerzutami (duszność, kaszel, nudności, wymioty, krwawienie z żołądka lub jelit, oznaki uszkodzenia układu nerwowego, itp.);
    5. niedokrwistość, małopłytkowość z krwawieniem, zaburzenia obrony immunologicznej w obecności komórek nowotworowych szpiku kostnego i przejście chłoniaka do białaczki.

W procesie rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych przez ciało możliwe jest wstawienie ich do szpiku kostnego (białaczka chłoniaka), następnie objawy i odpowiedź na leczenie będą odpowiadać białaczce. Prawdopodobieństwo takiego rozwoju jest większe w agresywnych niedojrzałych typach mięsaka limfatycznego, które są podatne na przerzuty i porażki wielu narządów wewnętrznych.

Choroba Hodgkina (limfogranulomatoza)

chłoniak Hodgkina został opisany po raz pierwszy na początku XIX wieku przez Thomasa Hodgkina, ale rozwój nauk medycznych w czasie rzekomego obserwacji objawów i klinicznych cech choroby, podczas gdy laboratorium „zbrojenie” diagnozy jeszcze nie było. Dzisiaj jest okazją nie tylko do postawienia diagnozy w oparciu o badanie mikroskopowe węzłów chłonnych, ale także immunofenotypowania w celu identyfikacji konkretnych białek powierzchniowych komórek nowotworowych, w wyniku szczegółowej analizy tkanki nowotworowej będzie postoju oraz wariantu choroby, która wpłynie na taktykę leczenia i rokowania.

Jak zauważono powyżej, do niedawna choroba Hodgkina była przeciwstawna wszystkim innym typom chłoniaków, i było określone znaczenie. Faktem jest, że z limfogranulomatozą w narządach limfatycznych obserwuje się specyficzny proces nowotworowy z pojawieniem się osobliwych komórek, nie występuje w żadnej innej postaci chłoniaka. Ponadto cechą wyróżniającą chłoniaki Hodgkina od innych, jest uważany za monocytów i makrofagów pochodzący z nowotworem protoplasta komórki, aw chłoniaków nowotwór jest zawsze rośnie z limfocytów, zarówno niezróżnicowane, młodzi czy już dojrzałe formy.

Przyczyny i formy limfogranulomatozy

Spory o przyczyny limfogranulomatozy (LGM) nie kończą się do dziś. Większość naukowców ma skłonność do wirusowej natury choroby, ale omawia również wpływ promieniowania, tłumienie odporności, predyspozycje genetyczne.

Ponad połowa pacjentów w tkankach nowotworu może wykryć DNA wirusa Epsteina-Barra, który pośrednio wskazuje na rolę infekcji w początku nowotworu. Wśród chorych częściej są mężczyźni, zwłaszcza rasy białej. Szczytowa zapadalność spada na młody wiek (20-30 lat) i po 55 latach.

Główną zmianą, niezawodnie wskazującą na chorobę Hodgkina, jest wykrycie w dotkniętych węzłach chłonnych dużych komórek Rid-Berezovsky'ego-Sternberga i małych komórek Hodgkin, które są prekursorami pierwszego.

W zależności od składu komórkowego węzłów chłonnych są izolowane:

  • Lymphogistiocytic variant of LGM, gdy dojrzałe formy limfocytów przeważają w węzłach chłonnych. Ten rodzaj choroby jest uważany za najkorzystniejszy, najczęściej wykrywany jest we wczesnym stadium i pozwala pacjentowi żyć 10-15 lat lub dłużej.
  • Stawkowato-sklerotyczna forma LGM, która stanowi około połowy wszystkich przypadków choroby, występuje częściej u młodych kobiet i charakteryzuje się pogrubieniem węzłów chłonnych z powodu stwardnienia (proliferacji tkanki łącznej). Prognoza jest zwykle dobra.
  • wariant mieszany komórek zostaje zdiagnozowana u dzieci lub osoby starsze, węzły chłonne mają zróżnicowany skład komórkowej (limfocyty, komórki plazmatyczne, eozynofile, fibroblasty) i skłonność do obrzęków uogólnienie. W przypadku tej postaci chłoniaka Hodgkina rokowanie jest bardzo poważne - średnia długość życia po rozpoznaniu wynosi około 3-4 lata, objawy uogólnionych zmian szybko rosną i towarzyszy im udział wielu narządów wewnętrznych.
  • Wariant LGM z supresją tkanki limfatycznej jest najrzadszy, a zarazem najcięższy, odpowiadający IV fazie choroby. W tej postaci choroby Hodgkina limfocyty w węzłach chłonnych w ogóle nie występują, włóknienie jest charakterystyczne, a pięcioletnie przeżycie wynosi tylko około 35%.

stadium chłoniaka, w zależności od stopnia uszkodzenia narządu

Krok chłoniaka Hodgkina (I-IV), zdefiniowany przez liczby i lokalizacji dotkniętych węzłów chłonnych lub narządów oraz na podstawie badania pacjenta, ustalić objawy w przyciąganiu metody laboratoryjne i diagnostyczne instrumentalne. Konieczne jest wskazanie obecności lub braku objawów zatrucia, które wpływają na określenie prognozy.

Manifestacje limfogranulomatozy

LGM ma wiele różnych objawów klinicznych, a nawet początek choroby u różnych pacjentów może przebiegać na różne sposoby. W większości przypadków występuje wzrost obwodowych węzłów chłonnych - szyjnych, nadobojczykowych, pachowych i innych grup. Na początku takie węzły chłonne są ruchliwe, nie powodują bólu i niepokoju, ale w przyszłości stają się gęstsze, łączą się, a skóra ponad nimi może stać się czerwona. W niektórych przypadkach węzły chłonne mogą być bolesne, szczególnie po wypiciu alkoholu. Podwyższona temperatura ciała i zatrucie nie są charakterystyczne w początkowych stadiach choroby.

Około jedna piąta pacjentów jako pierwsze oznaki kłopotów nazywa się suchym kaszlem, dusznością, bólem w klatce piersiowej, obrzękiem żył szyi. Takie objawy zwiększają węzły chłonne śródpiersia.

Rzadziej choroba zaczyna się nagle, wśród pełnego zdrowia ze wzrostem temperatury ciała, poceniem się, szybką utratą wagi. Ostry początek LGM wskazuje na bardzo złe rokowanie.

Wraz z postępem procesu nowotworowego rozpoczyna się faza nierozwiniętych objawów klinicznych, w której obserwuje się:

  1. Powiększanie węzłów chłonnych różnych grup.
  2. Ciężka słabość.
  3. Zmniejszona wydajność.
  4. Pocenie się, szczególnie silne w nocy iw okresie wahań temperatury ciała.
  5. Ból w kościach.
  6. Gorączka.
  7. Świąd skóry, zarówno w obszarze dotkniętych węzłów chłonnych, jak i w całym ciele.

Oprócz takich "ogólnych" objawów, powiększone węzły chłonne mogą powodować inne zaburzenia, ściskanie naczyń krwionośnych, przewodów gruczołowych, narządów wewnętrznych. Szczegółowe krok pacjenci LGM można nazwać „raka limfatycznego”, ponieważ nie jest utrata narządów limfatycznych, które nie są mylone z błahego węzłów chłonnych lub węzłów chłonnych, istnieje tendencja do progresji i pogorszenie stanu pacjenta.

Powiększone węzły chłonne znajdują się w różnych częściach ciała, są gęste, tworzą konglomeraty, ale ze skórą nigdy nie są połączone. Niemal zawsze takie zmiany obserwuje się na szyi, w okolicy pachowej. W przypadku zajęcia węzłów chłonnych jamy brzusznej może pojawić się żółtaczka z powodu ucisku przewodu pęcherzyka żółciowego. Czasami węzły chłonne powiększają się do takiego rozmiaru, że mogą być łatwo sondowane przez przednią ścianę jamy brzusznej.

Oznaki procesu nowotworowego w węzłach chłonnych miednicy i pachwiny mogą być wyraźnym obrzękiem nóg, ponieważ odpływ limfy z kończyn dolnych jest znacznie utrudniony. Zaotrzewnowe węzły chłonne są w stanie wycisnąć rdzeń kręgowy i moczowody.

Rozprzestrzenianie się guza z węzłów chłonnych do narządów wewnętrznych prowadzi do łączenia coraz to nowych objawów. Tak więc, ze zmianami przewodu żołądkowo-jelitowego, pacjenci odczuwają ból, biegunkę, wzdęcia, co zwiększa wyczerpanie i może prowadzić do odwodnienia. Zaangażowanie wątroby jest uważane za zły znak i objawia się żółtaczką, goryczką w jamie ustnej, powiększeniem wątroby. Prawie połowa pacjentów cierpi z powodu uszkodzenia płuc, które objawia się kaszlem, zadyszką, bólem w klatce piersiowej. Śledziona w okresie powszechnego procesu nowotworowego wzrasta prawie zawsze.

Komórki guza z prądem limfy mogą poruszać się od węzłów chłonnych lub narządów wewnętrznych do kości, co jest dość typowe dla wszystkich wariantów przepływu LGM. Zazwyczaj guz jest poddawany kręgosłupa, żeber, kości miednicy i mostka. Ból w kościach jest główną oznaką przerzutów złośliwego guza.

Diagnostyka i leczenie nowotworów układu limfatycznego

Rozpoznanie nowotworów układu limfatycznego wymaga dokładnego zbadania pacjenta i zaangażowania wszystkich metod laboratoryjnych i instrumentalnych. W niektórych przypadkach do ustalenia dokładnego rodzaju guza mogą być wymagane złożone i dość kosztowne badania cytologiczne i molekularne, immunohistochemiczne.

Ponieważ wszystkim nowotworom tkanki limfatycznej towarzyszy wzrost węzłów chłonnych, wykrycie takiego znaku powinno być zawsze alarmujące. Oczywiście, nie należy od razu w panikę i myśleć najgorszego, jeśli zwiększona, na przykład, ślinianki i węzłów chłonnych pachwinowych, ponieważ zdarza się dość często przed różnymi infekcjami i stosunkowo powszechne choroby (zapalenie migdałków, zakażenie narządów płciowych). Miłośnicy zwierząt domowych mogą wykryć powiększone węzły chłonne po zadrapaniu kota, a ci, którzy nie przestrzegają higieny jamy ustnej, prawie zawsze odczuwają powiększenie węzłów chłonnych pod żuchwą.

W przypadku infekcyjnej natury limfadenopatii podawanie antybiotyków zawsze prowadzi do zaniku procesu zapalnego i zmniejszenia wielkości węzłów chłonnych. Jeśli tak się nie stanie, konieczna jest szczegółowa ankieta.

Przede wszystkim lekarz dowie się szczegółowo charakter skarg, czas ich występowania i czasu trwania, obecność objawów toksyczności w postaci utraty wagi, niewyjaśnione wzrostem temperatury lub nocne poty.

Potwierdza to laboratoryjne potwierdzenie diagnozy: ogólne badanie krwi, w którym można wykryć wzrost liczby limfocytów z pewną leukopenią, przyspieszenie ESR.

Główną i najbardziej niezawodną metodą diagnozowania chłoniaków jest biopsja węzła limfatycznego, gdy jego fragment zostanie pobrany do badania mikroskopowego na obecność komórek nowotworowych. Czasami konieczne jest ponowne pobranie materiału do badania lub całkowite usunięcie całego węzła chłonnego.

Aby jeszcze bardziej udoskonalić diagnozę, ustalić jej stadium, występowanie i charakter zmian w zakresie narządów wewnętrznych:

  • Radiografia narządów jamy klatki piersiowej.
  • CT, MRI (do badania wątroby, śledziony, mózgu, płuc, okolicy szyi itp.)
  • Ultradźwięki.
  • Fibroesophagogastroscopy (z podejrzeniem pierwotnego chłoniaka lub rozprzestrzenianiem się guza z innych narządów).
  • Radioizotopowe skanowanie kości.
  • Przebicie z biopsją szpiku kostnego.

obraz diagnostyczny pacjenta z chłoniakiem, do poz. B - wynik 3-miesięcznej chemioterapii

Wybór schematu badania zależy od rodzaju i umiejscowienia guza i jest ustalany przez onkologa indywidualnie dla każdego pacjenta. Po postawieniu diagnozy konieczne jest ustalenie dalszego leczenia chłoniaka, co oznacza wyznaczenie chemioterapii, radioterapii, a nawet interwencji chirurgicznej.

Leczenie operacyjne To ma bardzo ograniczone zastosowanie w chłoniakach i jest używany częściej w pojedynczych form raka lub złagodzić stan pacjenta w zaawansowanym stadium, zmniejszyć ból lub węzły chłonne powiększone ciśnienie w narządach wewnętrznych. W przypadku pierwotnej zmiany śledziony uciekają się do jej usunięcia, co daje bardzo dobry efekt terapeutyczny, a nawet całkowite wyleczenie guza.

Chemioterapia - główny i najskuteczniejszy sposób walki z nowotworami układu limfatycznego. Chemioterapia ma na celu uzyskanie długotrwałej remisji u wielu pacjentów, nawet z agresywnymi chłoniakami o wysokiej złośliwości. Starsi i osłabieni pacjenci mogą przepisać jeden lek przeciwnowotworowy, podczas gdy formy blastyczne u młodych ludzi wymagają stosowania programów do leczenia ostrej białaczki limfatycznej.

W przypadku agresywnych nowotworów o niskim stopniu złośliwości, jednoczesne podawanie 5-6 leków działa dobrze. Oczywiście, że takie traktowanie jest związane z ryzykiem wystąpienia skutków ubocznych, ale korekta występujące zaburzenia, monitorowanie parametrów krwi, mianowania przeciwwymiotne, antybiotyki, witaminy i pierwiastki śladowe przyczynić się do lepszej tolerancji.

Równolegle z lub przed chemioterapią może być przeprowadzane napromienianie, szczególnie w przypadkach miejscowych zmian, a także rozprzestrzeniania się guza w kości, narządów śródpiersia.

Obiecującym sposobem walki z nowotworem może być przeszczep szpiku kostnego lub pojedyncze krwinki zarówno samego pacjenta, jak i dawcy. W przypadku rozprzestrzeniania się chłoniaka do szpiku kostnego możliwe jest stosowanie tylko narządu dawcy.

Jak dla amatorów jak i ludowych środków zaradczych, tak lubianych przez wielu, to po raz kolejny tylko trzeba przypomnieć, że rak - w przypadku, gdy nie jest to możliwe, aby zrezygnować z oficjalną medycynę na rzecz alternatywy. To lekceważenie własnego zdrowia może kosztować życie.

Podsumowując, chciałbym zauważyć, że większość chłoniaków nadal dobrze reaguje na leczenie, pod warunkiem, że diagnoza jest terminowa i rozpoczęto terapię. Nie trać czasu, czekaj, aż "przejdziesz sam" lub zaufaj swojemu uzdrowicielowi. W przypadku jakichkolwiek problemów należy natychmiast skontaktować się z onkologiem, który jest w stanie udzielić wykwalifikowanej pomocy w celu przedłużenia życia i leczenia.

Rozpoznanie i leczenie chłoniaka

Objawy chłoniaka u dorosłych i dzieci powinny służyć jako okazję do oceny i rozpoczęcia leczenia, ponieważ jest to bardzo ważne, aby wiedzieć „podmiot wroga” i być w stanie zidentyfikować pierwsze oznaki. Chłoniak nie jest jedną chorobą, jest to grupa chorób hematologicznych, które występują w układzie limfatycznym. Mówiąc najprościej, jest to rak węzłów chłonnych, który atakuje komórki, które wspierają funkcje układu odpornościowego. Aby zrozumieć, jakiego rodzaju patologii, konieczne jest, aby znać podstawy choroby - z którego wywodzi się proces złośliwy, jednak przejawia charakterystyczne objawy jak zdiagnozowano powstawania nowotworu, a które wymagają terapii.

Układ limfatyczny spełnia bardzo ważne funkcje:

  1. Bariera - węzeł chłonny opóźnia patogenne mikroorganizmy i oczyszcza limfę, nie dopuszczając do ich rozprzestrzeniania się w organizmie;
  2. Transport - dzięki limfie substancje odżywcze są dostarczane z jelita do tkanek i narządów, a transport płynu międzykomórkowego z tkanek odbywa się;
  3. Immunitet - limfocyty walczą z bakteriami i wirusami, które dostają się do organizmu.

Od lymphatics są w całym organizmie, przy porażce onkoprotsessa jednym węźle chłonnym, jest szybkie rozprzestrzenianie się poprzez ciało raka, co sprawia, że ​​ta choroba jest tak niebezpieczny.

Czym jest chłoniak?

Wraz z pojawieniem się tej choroby wszyscy pacjenci są zainteresowani pytaniem: czy chłoniak jest nowotworem czy nie? Niestety, jest to onkologia, która zaczyna się od tkanki limfatycznej, ale czasami może powstać guz ze zdegenerowanych komórek limfatycznych - limfocytów. Podczas rozwoju chłoniaka wpływają nie tylko węzły chłonne. Poprzez przepływ limfy chłoniak rozprzestrzenia się poprzez ciało, wpływając na inne węzły chłonne. Stopniowo, ważne organy są zaangażowane w proces, a nawet dochodzi do uszkodzenia szpiku kostnego.

Patologiczne limfocyty zaczynają niekontrolowanie dzielić się i gromadzić w węzłach chłonnych i narządach, prowadząc do ich wzrostu i zakłócenia funkcjonalności. Lecz chłoniaka w najkrótszym możliwym czasie.

Choroba ta może wystąpić u dzieci i dorosłych w każdym wieku, płci i rasie, niezależnie od ich statusu społecznego. Procent przeżycia pacjentów z chłoniakiem Hodgkina (HL) jest osiemdziesięciu procent komórek z NHL (chłoniaka nieziarniczego) przetrwa od dwudziestu do dwudziestu pięciu procent pacjentów.

Przyczyny

W przypadku chłoniaka przyczyny mogą się zmieniać w zależności od rodzaju nowotworu. W większości przypadków dokładne przyczyny chłoniaka, które mogą powodować raka, nie mogą zostać wyjaśnione, ale istnieją pewne czynniki, które łącznie lub indywidualnie powodują degenerację komórek złośliwych. Niektóre typy nowotworów powstają z powodu wpływu na organizm infekcji wirusowych (rzadziej bakteryjnych):

  • wirus Epstein-Barr;
  • Wirus białaczki T-komórkowej;
  • wirus opryszczki typu ósmego;
  • WZW typu C;
  • HIV.

Do grupy ryzyka zalicza się osoby pracujące w niebezpiecznych branżach, na przykład zajmujące się przemysłem chemicznym, ponieważ substancje rakotwórcze i substancje mutagenne przyczyniają się do rozwoju patologii. Dodatkowo, osoby wrażliwe choroby niekontrolowane otrzymywania leków cytotoksycznych, a także obok promieniowania jonizującego promieniowania terapii onkologicznej innym, takie jak rak płuc, rak mózgu, rak jelita grubego, itp Istnieje możliwość ekspozycji i inne czynniki.:

  • długotrwałe stosowanie leków osłabiających układ odpornościowy, na przykład po przeszczepieniu narządów dawcy;
  • choroby genetyczne (wrodzona teleangiektazja, zespół Klinefelt'a itp.);
  • autoimmunologiczne patologie - układowy toczeń rumieniowaty, owrzodzenie troficzne, reumatoidalne zapalenie stawów, zespół Sjogrena.

Istnieje wiele czynników, które mają ogromne znaczenie w odniesieniu do przyczyn chłoniaka u dorosłych i dzieci.

Klasyfikacja

W przypadku chłoniaka klasyfikacja zależy od struktury morfologicznej i immunologicznej guza. Istnieją następujące rodzaje chłoniaków:

  • rozlany chłoniak;
  • Ziarniak Hodgkina;
  • chłoniaki nieziarnicze;
  • chłoniak z dużych komórek i małych komórek.

Chłoniak drobnokomórkowy atakuje małe komórki tkanki limfatycznej z dużymi komórkami. Klasyfikacja chłoniaków w zależności od stopnia agresji:

  1. Bezwolny (powolny) - prognoza na całe życie;
  2. Agresywny - prognoza wynosi kilka tygodni;
  3. Bardzo agresywny - kilka dni.

Gatunki patologii, w zależności od lokalizacji układu limfatycznego lub organu, który uderzyła, dużo. Zdarza się:

  • chłoniak nerki;
  • chłoniak piersi (piersi);
  • chłoniak z szpiku kostnego;
  • pierwotny chłoniak OUN (ośrodkowy układ nerwowy).

Guz można zlokalizować w jamie brzusznej, na szyi, na nogach, w różnych częściach kręgosłupa. Guz w węzłach chłonnych szyi jest uważany za najbardziej powszechny. Istnieje chłoniak we krwi, w płucach, sercu, śledzionie. Często występują uszkodzenia mózgu. Kiedy zdiagnozowano chłoniaka szarej strefy, wywoływana jest choroba, gdy z jakiegoś powodu nie można znaleźć pierwotnej zmiany.

Chłoniak grudkowy

Najłatwiejsza odmiana chłoniaka nieziarniczego. Ten nowotwór cechuje się niską złośliwością, mimo wszystko, jest niebezpieczny z powodu długiego bezobjawowego przebiegu. Nieco później, węzły chłonne zaczynają się zwiększać, pocenie się, gorączka, osoba staje się słaba. Bardzo często ludzie nie przywiązują wagi do tych objawów, uważając je za objaw zwykłego przeziębienia, a guz w tym czasie atakuje więcej obszarów ciała, docierając do szpiku kostnego.

Chłoniaki nieziarnicze

W inny sposób chłoniaki nieziarnicze nazywane są mięsakami limfatycznymi. Ta grupa onkologii obejmuje ponad trzydzieści chorób. Komórki onkologiczne gromadzą się w narządach, które mają tkankę limfatyczną, a także w węzłach chłonnych, po czym łączą się i tworzą masy guza. Stopniowo w proces nowotworowy biorą udział nowe narządy, układy, krew, mózg, kości, tkanki płucne, wątroba itd. W niektórych narządach guz rozwija się powoli, w innych gwałtownie rośnie.

Chłoniak Hodgkina

Inną nazwą chłoniaka Hodgkina jest limfogranulomatoza. Różnice limfogranulomatozy (chłoniaka Hodgkina) od guzów nieziarniczych są kolosalne, ponieważ guz nie wpływa na narządy wewnętrzne. Ten rodzaj patologii jest procesem nowotworowym, który rozwija się w węzłach chłonnych i charakteryzuje się pojawieniem się nowych komórek. Patologię diagnozuje się częściej u osób w wieku 25 lat. Zdarzają się przypadki, gdy choroba ta występuje w połączeniu z zapaleniem wątroby typu czwartego (wirus Epsteina-Barr).

Symptomatologia tej postaci chłoniaka jest zróżnicowana, wszystko zależy od tego, gdzie znajduje się główne źródło onkoprotez. Guz jest najczęściej zlokalizowany w szyi, ale może również pojawić się w pachwinie, pod szczęką, ponad obojczykiem. Leczenie takiej patologii połączone, składa się z radioterapii i terapii chemicznej. Remisja (zanikanie) choroby jest długotrwała, w większości przypadków onkologia jest całkowicie uleczalna.

Etapy

Stadium jest etapem rozwoju nowotworu nowotworu. Wszystkie stadia chłoniaka mają specyficzne cechy, które wskazują wiek nowotworu, zakres procesu nowotworowego i stopień, w jakim wpływa on na organizm. Definicja etapu pomaga lekarzom w wyborze optymalnej taktyki terapii i prognozy dla życia pacjenta. W sumie choroba ma cztery etapy.

  1. Pierwszy etap jest początkowy. W trakcie tej operacji dotknięty jest jeden węzeł chłonny (rzadko kilka znajduje się w jednej strefie, na przykład szyjne lub pachwinowe węzły chłonne). Również guz, który uderzył w jeden narząd i nie wpłynął na węzły chłonne, odnosi się do pierwszego etapu. Takie guzy są miejscowe, nie powodują przerzutów do innych układów, tkanek i narządów ludzkich.
  2. W etapie 2 procesu wpływa guza dwa lub więcej węzłów chłonnych znajduje się po jednej stronie membrany, która lekarza „oddzielone” ludzkie ciało na dwie połowy poziomej. Na tym etapie obrazie klinicznym, powoduje, że człowiek zaczyna objawiać się wyraźniej zobaczyć się z lekarzem i zrobić test.
  3. W przypadku chłoniaka w stadium 3, onkoptery wpływają na dwa lub więcej węzłów chłonnych, które znajdują się po przeciwnych stronach przepony. Możliwe jest również pokonanie kilku węzłów chłonnych i jednego narządu lub tkanki. Etap 3 charakteryzuje się poważnymi objawami.
  4. Chłoniak w stadium 4 jest rozsianym nowotworem, który rozprzestrzenia się masowo po ciele. Ostatni i najcięższy stopień można stwierdzić, gdy na guz wpływa kilka narządów daleko od pierwotnego miejsca w procesie onkologicznym.

Objawy

Objawy chłoniaka zależą od lokalizacji i stadium chłoniaka. Początkowo pacjent może nie zauważyć objawy chłoniaka, jak wczesnym etapie, może manifestować nieznaczne objawy, takie jak gorączka, wysypki skórne, a zmiany, które pacjent może podjąć jak SARS inne drobne skóry i innych chorób alergicznych. Wzrost liczby węzłów chłonnych w chłoniaku również nie rozpoczyna się natychmiast.

Pierwsze objawy mogą pojawić się w drugim etapie. Są to:

  • zmniejszona masa ciała;
  • uczucie słabości;
  • swędzenie na skórze;
  • bolesne odczucia;
  • zwiększone pocenie i inne oznaki choroby, w zależności od lokalizacji guza.

Przy pierwszych objawach chłoniaka należy go jak najszybciej zbadać.

Diagnostyka

Objawy chłoniaka, wykryte przez człowieka w dowolnym okresie choroby, powinny służyć jako pretekst do skonsultowania się z lekarzem i poddania się badaniu. Jeśli zdiagnozujesz chłoniaka we wczesnym stadium rozwoju, pacjent ma większe szanse na wyleczenie. Rozpoznanie chłoniaka obejmuje szczegółowe zbieranie historii, skarg na ludzi, badanie zewnętrzne i dodatkowe badania.

Podczas badania lekarz zwraca uwagę na skórze pacjenta, na podstawie których możliwe jest obserwować foki i komponentów. Przy badaniu palpacyjnym do określenia stanu węzłów chłonnych - w jaki sposób są one zwiększone, czy skok ze sobą i otaczających tkanek, ból czy sondowania oznaczone jako dotkniętych węzłów chłonnych. Węzłów chłonnych w organizmie ludzkim przez okres dłuższy niż 10, ale lekarze obserwują i uwertury wszystkie dostępne węzły chłonne, które są:

  • z tyłu głowy;
  • pod żuchwą;
  • na szyi;
  • pod obojczykami;
  • w pachach;
  • w łokciach;
  • w pachwinie;
  • pod kolanem;
  • w okolicy biodra.

Oprócz tych manipulacji przeprowadzane są również badania laboratoryjne i instrumentalne:

  1. Badania biochemiczne;
  2. Ogólne badanie krwi;
  3. Radiografia;
  4. Analizy dla oncomarker beta2-mikrobulin;
  5. Badanie ultrasonograficzne narządów wewnętrznych;
  6. Komputerowe lub magnetycznego rezonansu.

Podczas diagnozy chłoniaka, który dotknął narząd wewnętrzny, wykonano biopsję, aby pobrać tkankę do badania histologicznego.

Jak leczyć chłoniaka

Główne metody leczenia chłoniaka to interwencja chirurgiczna, radioterapia i terapia chemiczna. Tradycyjna medycyna jest stosowana jako pomocnicza terapia. Im niższy stopień złośliwości nowotworu, tym większa szansa na wyleczenie. Chłoniak w stadium 4 praktycznie nie daje się wyleczyć i często powraca. Pierwszy etap jest leczony chirurgicznie, ponieważ obszar zmiany jest mały. Chemioterapia w przypadku chłoniaka jest prowadzona na wszystkich etapach. Niektóre typy nowotworów nie mogą być leczone przez napromienianie.

Chemioterapia

Chemioterapia w przypadku chłoniaka polega na podawaniu leków przeciwnowotworowych, które mają szkodliwy wpływ na komórki patologiczne. Leki chemioterapeutyczne nazywane są cytostatykami i są stosowane w celu zapewnienia długotrwałej remisji. Leczenie guza nie-Hodgkina zależy od morfologicznego wyglądu nowotworu i jego złośliwości. Kursy chemioterapii odbywają się raz na trzy tygodnie, aby dać organizmowi czas na powrót do zdrowia.

Radioterapia

Podczas radioterapii pacjenta napromieniowuje się promieniowaniem gamma (promieniowanie rentgenowskie). Ta metoda pozwala zniszczyć komórki rakowe. Jeżeli pacjent jest chłoniaka Hodgkina jest najpowszechniejszym nowotworem, osoba przepisano rodnik programu napromieniowania, co wskazuje nie tylko wpływa ekspozycji, ale również sąsiednie obszary chłonne. Zmniejsza to ryzyko nawrotu.

Metoda operacyjna

Interwencja chirurgiczna jest wykonywana z pojedynczym guzem narządów wewnętrznych. Podczas operacji lekarz wyklucza tkanki dotknięte guza i pobliskie grupy węzłów chłonnych. Jeśli u pacjenta wystąpi wyraźny splenizm (stan, w którym naruszone są funkcje śledziony, w wyniku czego zaczyna niszczyć nie tylko komórki atypowe, ale normalne), śledziona jest również usuwana. Przeszczep szpiku to dobry wybór.

Środki ludowe

Leczenie chłoniaka za pomocą środków ludowych jest stosowane jako pomocnicza i zapobiegawcza terapia przeciwko nawrotom. Przy pomocy wlewów nalewki i wywary mogą zmniejszyć negatywne skutki chemikaliów i promieniowania. Leczenie środkami ludowymi obejmuje stosowanie jagód goji i grzybów - chaga, reishi, cordyceps. W postaci wysuszonej składniki te można znaleźć w aptekach i na rynkach. Stosowanie jakiejkolwiek tradycyjnej medycyny musi być skoordynowane z lekarzem prowadzącym. Ważne jest, aby pamiętać, że środki ludowe nie mogą zastąpić podstawowego leczenia - chirurgicznego, chemicznego i radioterapii.

Komplikacje

Chemioterapia chłoniaka prowadzi do wielu powikłań:

  • wrzody na błonach śluzowych;
  • zmniejszenie apetytu;
  • utrata włosów;
  • zwiększona podatność na choroby zakaźne;
  • skłonność do krwawienia;
  • szybkie zmęczenie.

Duży guz pod wpływem chemioterapii może rozpaść się, wpływając na nerki, ONS i produkty rozpadu serca i zaburzając ich funkcjonalność. Aby złagodzić to zjawisko, musisz wypijać dużą ilość płynu dziennie.

Częstym powikłaniem jest nawrót chłoniaka, który może wystąpić dopiero sześć miesięcy po leczeniu. Wraz z wczesnym nawrotem, schemat chemioterapii zmienia się, z późnym (po roku lub więcej) ten sam schemat powtarza się. Niepełnosprawność w chłoniaku podaje się w zależności od typu morfologicznego i immunologicznego nowotworu, stopnia jego złośliwości, skuteczności terapii, czasu trwania remisji i powikłań.

Dieta

Należy dostosować żywienie w przypadku chłoniaka, ponieważ wiele produktów z guzami układu limfatycznego jest zabronione. Dieta z chłoniakiem eliminuje spożywanie tłustego czerwonego mięsa, konserwantów, produktów z dodatkami chemicznymi, wędzoną żywność, napoje gazowane, alkohol i wszelkie szkodliwe produkty.

Szczególnie uważnie należy zająć się podawaniem w chemioterapii chłoniaka. Ponieważ leczenie wymaga stosowania agresywnych preparatów chemicznych, należy jeść takie produkty, w których maksymalna jest przydatna. W tym przypadku spożycie kalorii powinno być takie, że zasłona, ale nie przekracza kosztów energii w ciele.

Dieta po chemioterapii powinna pomóc przywrócić układy i narządy, które miały negatywny wpływ na leki o składzie chemicznym. Najbardziej przydatne po leczeniu to:

  • świeże owoce, warzywa i warzywa, zwłaszcza bogate w witaminę C;
  • mięso dietetyczne - mięso królika, cielęcina, indyk, mięso końskie;
  • zboża - pszenica, żyto, owies, jęczmień, ryż, proso;
  • sfermentowane produkty mleczne - jogurt, kefir, fermentowane mleko w proszku, twarożek;
  • produkty o wysokiej zawartości fosforu i żelaza.

Odżywianie powinno być lekkostrawne, satysfakcjonujące i przydatne. Podczas leczenia lekarz powinien wydać zalecenia dotyczące diety i powiedzieć, które produkty dać pierwszeństwo, a które odmówić.

Ile żyć z chłoniakiem

Kiedy zaczyna się chłoniak, prognozy dotyczące życia zależą bezpośrednio od jego rodzaju:

  • z chłoniakiem grudkowym prognoza przekracza 70%;
  • w T-limblastnoy i obwodowej komórce T NHL - 30%;
  • w patologii płuc i śliny u kobiet - ponad 60%;
  • w raku piersi, tkance kostnej, ośrodkowym układzie nerwowym, jajnikach i jądrach - do 20%.

Ponadto prognoza zależy od tego, w jakim momencie rozpoczęto leczenie i jaki był jego efekt:

  • przy pełnej remisji prognoza pięcioletniego przeżycia wynosi 50%;
  • częściowa remisja wynosi 15%;
  • w przypadkach z guzami o niskim stopniu złośliwości rokowanie wynosi 80%, niezależnie od wyniku terapii.

Wiele zależy od stopnia procentowego raka. Z reguły w czwartym etapie przeżycie jest małe, ponieważ komórki nowotworowe rozprzestrzeniły się w całym organizmie.

O Nas

Radioterapia to metoda wykorzystująca promieniowanie wysokoenergetyczne do zwalczania złośliwych komórek. Podczas terapii pacjent nie odczuwa promieniowania, radioterapia jest podobna do rentgena.