Obrzęk kości czaszki

Rak kości tworzący czaszkę jest chorobą onkologiczną występującą u osób w różnych grupach wiekowych. W tym artykule rozważymy rodzaje tkanki kostnej czaszki, a także objawy, etapy, diagnostykę i metody leczenia nowotworów złośliwych tej lokalizacji.

Onkologia kości głowy obejmuje nowotwory złośliwe w mózgu i części twarzowej czaszki. Dział mózgu składa się z dachu (łuku) i podstawy czaszki. Mieści mózg, narządy węchu, wzrok, równowagę i słuch. W okolicy twarzy znajduje się podstawa kości dla jamy ustnej i nosa.

Część mózgowa czaszki składa się z niesparowanych kości (potylicznej, klinowej i czołowej) i sparowanych (skroniowo-ściennych, jak widać na ryc. 1.2).

Ryc. 1, 2. Ludzka czaszka (ryc. 1 - widok z przodu, ryc. 2 - widok z boku). Kości: 1 - czołowy; 2 - ciemieniowy; 3 - w kształcie klina; 4 - łzowy; 5 - jarzmowy. Szczęki: 6 - górne; 7 - niżej; 8 - otwieracz; 9 - dolna skorupa nosa. Kości: 10, 12 - kratkowane; 11 - nosowy; 13 - czasowy; 14 - potyliczny.

Kątowa kość częściowo wchodzi do działu mózgu, a także do niej znajdują się topograficznie kości organów słuchowych (ucha środkowego). Front Office składa się z dwóch kości: szczęki, małżowiny nosowej dolnej, donosowe, łzowe jarzmowej i niesparowany: część kości sitowej i podyazychnoy, otwieracz dolnej szczęki.

Kształt kości czaszki jest częściej nieregularny. Kości czołowe, klinowe, kratowe, skroniowe i szczękowe nazywane są pneumatycznie, ponieważ mają wgłębienia powietrzne.

Ryc. 3, 4. Ludzka czaszka (rysunek 3 - zewnętrzna powierzchnia i rysunek 4 - wewnętrzna powierzchnia podstawy czaszki). 1 - górna szczęka; kości: 2 - jarzmowe; 3 - w kształcie klina; 4 - czasowe; 5 - ciemieniowy; 6 - potyliczny; 7 - otwieracz; 8 - palatyn; 9 - frontalny; 10 - kratkowane.

Czaszka jest raczej stałym połączeniem, ale utrzymuje je razem ze szwem czaszkowym. Stawy łączą kości skroniowe i słuchowe między sobą a żuchwą. Na zewnątrz czaszka pokryta jest okostną, wewnątrz - twardą oponą z naczyniami krwionośnymi. Czaszka składa się z płaskich kości z płytami zwartej i gąbczastej substancji (diploe), w których przechodzą kanały diploidalnych żył.

Na zewnątrz łuk jest gładki, a wewnątrz pokryty odciskami palcowymi, dołkami pajęczaka i bruzdami żyłkowymi. U podstawy czaszki znajdują się otwory i kanały nerwów czaszkowych i naczyń krwionośnych.

Rak kości czaszki jest pierwotnym i wtórnym nowotworem kości czaszki o złośliwej naturze z szybkim i agresywnym wzrostem zmutowanych tkanek. Jeśli wziąć pod uwagę okres rozwoju embrionalnego, pierwotne uszkodzenie błony calvarium stopniowo kości i pierwsza tkanina podstawowa składa się z chrzęstnej strukturze, który następnie przekształca się w tkance kostnej. Na różnych etapach rozwoju embrionalnego kości łuku i podstawy czaszki możliwy jest rozwój łagodnych lub złośliwych formacji, które reprezentują raka kości u dzieci.

Rak kości czaszki może być wynikiem mutacji pierwotnych łagodnych formacji:

  • osteome z głębokich warstw okostnej. Zewnętrzne i wewnętrzne płytki substancji tworzą zwarty pojedynczy lub wielokrotny kostniak, gąbczastą substancję - gąbczasty (gąbczasty) kostniak lub mieszany kształt.
  • naczyniaki z gąbczastej krwi ciemieniowej i czołowej (rzadko potylicznej) kapilarne (nakrapiane), jamiste lub racemiczne;
  • endochrom;
  • osteoid-osteome (osteom korowy);
  • osteoblast;
  • włókniaki chondromixoid.

Pierwotny guz kości czaszki i miękkich tkanek głowy z łagodnym wzrostem może ponownie wyrosnąć w kości łuku i zniszczyć je. Mogą być zlokalizowane w obu kątach oka w postaci torbieli skórzastych, obok wyrostka sutkowego, szwów strzałkowych i koronalnych.

Wilgoć miękkich tkanek głowy tworzy defekty na zewnętrznej płytce kostnej: brzegach ząbkowanych i osteosklerozie. Oponiaki kiełkują w kościach wzdłuż kanałów osteonów, a w związku z proliferacją osteoblastów, tkanka kostna jest niszczona i zagęszczana.

Rodzaje złośliwych guzów kości czaszki

Rak kości czaszki jest reprezentowany przez:

  • chondrosarcoma ze zmutowanymi elementami tkanki chrzęstnej;
  • osteogenny mięsak w świątyni, potylica i czoło;
  • struniak u podstawy czaszki;
  • szpiczak w pobliżu skarbca czaszki;
  • Mięsak Ewinga w tkankach czaszki;
  • złośliwy histiocytoma włóknista.

Ten złośliwy guz kości czaszki, wyrastający z chrząstek, uszkadza czaszkę, tchawicę i krtań. U dzieci jest rzadko, często chorych w wieku 20-75 lat. Pojawia się tego rodzaju onkogeneza w postaci wypukłości kości pokrytej chrząstką. Chondrosarcoma może być skutkiem złośliwości łagodnych procesów nowotworowych. Mięsak tego gatunku jest klasyfikowany zgodnie z stopniem odzwierciedlającym tempo jego rozwoju. Przy powolnym wzroście stopień i rozpowszechnienie będą niższe, a prognoza przeżycia jest wyższa. Jeśli stopień złośliwości jest wysoki (3 lub 4), wówczas formacja rośnie i szybko się rozprzestrzenia.

Cechy niektórych chondrosarcom:

  • zróżnicowane - agresywne zachowanie, mogą mutować i nabyć cechy włókniakomięsaka lub kostniakomięsaka;
  • lekkomórkowe - powolny wzrost, częste wznowienie miejscowe w początkowym procesie onkologicznym;
  • mezenchymalny - szybki wzrost, ale dobra wrażliwość na leki chemiczne i promieniowanie.

Ten osteogenny guz kości czaszki rzadko jest pierwotny i powstaje z komórek kostnych. Wpływa na obszary skroniowe, potyliczne i czołowe. Częściej rozpoznaje mięsaka wtórnego w okostnej, oponie twardej, rozcięgno i zatokach przynosowych. Formacje osiągają duże rozmiary, są podatne na rozkład i szybkie kiełkowanie w twardą skorupę mózgu.

Przerzuty nowotworu kości czaszki (osteosarcoma) występują wcześnie, formacja powstaje szybko i rośnie agresywnie. Podczas badania rentgenogramu uwaga skupia się na nierównych konturach i obecności granicznej miażdżycy. Jeśli ostrość rozciąga się na korze, to prowadzi do pojawienia się promiennego zapalenia okostnej. W tym samym czasie kręgosłupy kości rozchodzą się w sposób przypominający wachlarz.

Pierwotna tkanka łączna, która powoduje mięsień kostny czaszki, jest zdolna do tworzenia nowotworowego osteoidu. Następnie CT naprawia kombinację procesów osteologicznych i osteoblastycznych.

Dzieci cierpią częściej, z powodu mutacji tkanki kostnej podczas wzrostu, a młodzież 10-30 lat. Starsi ludzie zachorują w 10% przypadków. Leczenie odbywa się w czynny sposób, środki przeciwnowotworowe (winkrystyna, cisplatyna i inne) oraz radioterapia.

Kiełkowanie tego mięsaka czaszki w kościach i tkankach miękkich pochodzi ze złośliwych nowotworów innych stref. Masa guza zawiera monotonne okrągłe duże komórki z małymi jądrami, martwicą i krwotokiem. Mięsień Ewinga głowy od pierwszych miesięcy rozwoju aktywnie wpływa na stan człowieka. Pacjenci skarżą się na wysoką gorączkę, ból, mają wyższy poziom leukocytów (do 15 000), rozwija się niedokrwistość wtórna. Dzieci, młodzież i młodzi ludzie częściej chorują. Mięsień Ewinga nadaje się do napromieniowania, leczenia Sarcolizine. Radioterapia może wydłużyć życie pacjentów do 9 lat lub dłużej.

Złośliwy nowotwór kości czaszki tych gatunków początkowo pochodzi z więzadeł, ścięgien, tkanki tłuszczowej i mięśniowej. Następnie rozprzestrzenia się na kości, szczególnie na szczękę, przerzuca na węzły chłonne i ważne narządy. Osoby starsze i w średnim wieku są częściej chore.

Szpiczak w pobliżu sklepienia czaszkowego

Szpiczak występuje w płaskich kościach czaszki i kościach okolicy twarzy. Charakteryzuje się wyraźnym procesem destrukcyjnym w rejonie sklepienia czaszki. Klinicznym i radiologicznym typem szpiczaka (według SA Reinberg) jest:

  • wieloogniskowy;
  • dyfuzyjno-porowaty;
  • izolowane.

Zmiany radiologiczne w kościach w szpiczaku (według AA Lemberg):

  • ogniskowy;
  • zawiązane;
  • osteolityczny;
  • oczko;
  • osteoporotyczny;
  • mieszane.

W pracach G.I. Volodina izolowane ogniskowe, osteoporotyczne, drobnokomórkowe i mieszane radiograficzne warianty zmian tkanki kostnej w szpiczaku. Zmiany ogniskowe obejmują zniszczenie kości: okrągły lub nieregularny kształt. Średnica witryny może wynosić 2-5 cm.

Chordoma u podstawy czaszki

Onkologia kości czaszki jest również reprezentowana przez strunowce u podstawy. Jest to niebezpieczne przez szybkie rozprzestrzenianie się w przestrzeni nosogardła i uszkodzenie wiązek nerwowych. Lokalizacja cieśniaka prowadzi do wysokiej śmiertelności pacjentów, wśród których większość kobiet po 30 latach. W przypadku pozostałych komórek cieśniaka miejscowa wznowa występuje po operacji.

Klasyfikacja raka kości obejmuje również:

  • olbrzymi guz pierwotnej komórki o łagodnej i złośliwej postaci bez charakterystycznych przerzutów. Gigantocellular powstaje jako miejscowy nawrót po chirurgicznym wycięciu powstawania nowotworu kości;
  • chłoniak nieziarniczy w kościach lub węzłach chłonnych;
  • plazmocytom na kościach lub w szpiku kostnym.

Z węzłów chłonnych komórki mogą przenikać do kości głowy i do innych narządów. Guz zachowuje się jak każda inna pierwotna nie-Hodgkinowa onkogeneza z tym samym podtypem i etapem. Dlatego też leczenie przeprowadza się tak, jak w przypadku pierwotnych węzłów chłonnych. Nie stosuje się reżimu terapeutycznego, jak w przypadku mięsaka kościotrzewnowego czaszki.

Guz czaszki olbrzymiokomórkowej (osteoblastoklastoma lub osteoclastoma)

Może to wynikać z dziedzicznej predyspozycji w populacji, od wieku dziecinnego do skrajnego wieku. Szczyt procesu onkologicznego wynosi 20-30 lat, ze względu na wzrost układu kostnego. Łagodne nowotwory można przekształcić w złośliwe. Choroba osteoklastyczna jest powolna, ból i wzdęcia pojawiają się w późnych stadiach choroby. Przerzuty docierają do otaczających i odległych naczyń żylnych.

W litycznych postaciach nowotworu olbrzymiokomórkowego na rentgenogramie zauważalna jest jego struktura komórkowa-beleczkowa lub kość całkowicie zanika pod wpływem procesu onkologicznego. Kobiety w ciąży z tą chorobą muszą przerwać ciążę lub rozpocząć leczenie po urodzeniu dziecka, jeśli było późno zidentyfikowane.

Przyczyny raka kości czaszki

Na koniec etiologia i przyczyny raka kości w czaszce nie zostały jeszcze zbadane. Uważa się, że formacje onkologiczne w płucach, gruczołach sutkowych, mostku i innych obszarach ciała podczas przerzutów rozprzestrzeniają swoje komórki poprzez naczynia krwionośne i limfę. Kiedy dotrą do głowy - istnieje wtórny rak kości czaszki. Powstawanie nowotworów, na przykład u podstawy czaszki, występuje przy kiełkowaniu nowotworów z szyi, tkanek miękkich. Mięsaki mięsak z nosogardzieli w późniejszych stadiach mogą również kiełkować w kościach czaszki.

Czynniki ryzyka lub przyczyny nowotworów kości czaszki:

  • predyspozycje genetyczne;
  • związane łagodne choroby (np., retinoblastoma oka);
  • przeszczep szpiku kostnego;
  • egzostozy (stożki z kostnieniem tkanki chrzęstnej) z mięsakiem chrzęstniakowatym;
  • promieniowanie jonizujące, przejście promieniowania w celach terapeutycznych;
  • choroby i stany, które zmniejszają odporność;
  • częste obrażenia kości.

Rak kości czaszki: objawy i manifestacja

Objawy kliniczne raka kości czaszki podzielono na trzy grupy. Pierwsza ogólna grupa infekcji obejmuje:

  • wzrost temperatury ciała z dreszczami i / lub nadmiernym poceniem;
  • przerywana gorączka: gwałtowny wzrost temperatury powyżej 40 ° i przejściowy spadek do normalnych i nieprawidłowych parametrów, po którym następuje powtarzanie się wahań temperatury po 1-3 dniach;
  • wzrost liczby leukocytów we krwi, ESR;
  • odchudzanie, narastająca słabość, pojawienie się bladej skóry twarzy i ciała.

Objawy raka kości w czaszce grupy mózgowej:

  • bóle w podwyższonej śródczaszkowego ciśnienia, nudności i wymioty, a także zmiany dna oka (Oto stagnacja dysk, zapalenie nerwu wzrokowego, itd.);
  • napady padaczkowe (pojawiające się w związku z nadciśnieniem wewnątrzczaszkowym);
  • okresowa (ortostatyczna) bradykardia do 40-50 uderzeń na minutę;
  • zaburzenia psychiczne;
  • powolność myślenia;
  • bezwładność, letarg, "oszołomienie", senność, aż do śpiączki.

Ogniskowe (trzecia grupa) objawy i oznaki raka kości czaszki zależą od lokalizacji procesu patologicznego. w niektórych przypadkach nie pojawiają się przez długi czas.

Ogniskowe objawy nowotworów kości czaszki są komplikowane przez obrzęk i kompresję tkanki mózgowej, objawy meningalne w ropniach móżdżku. Charakterystyczne dla tego jest manifestacja pleocytozy przez limfocyty i wielojądra (komórki wielojądrowe) w płynie mózgowo-rdzeniowym. Zwiększa stężenie białka (0,75-3 g / l) i ciśnienie. Ale często takie zmiany mogą nie być.

Mięsień kościsty kości czaszki charakteryzuje się utrwalonym podskórnym zagęszczaniem i bólami, gdy skóra jest na nim przesuwane. Limfonozie głowy i szyi są powiększone. W przypadku przerzutów rozwija się hiperkalcemia, której towarzyszą nudności, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, obfite oddawanie moczu, zaburzenia świadomości.

W przypadku mięsaka Ewinga u pacjentów obserwuje się podwyższenie poziomu leukocytów i wzrost temperatury, boli głowę oraz anemię. W przypadku szpiczaka pacjenci są ostro osłabieni, wykazują wtórną anemię, nasilający się ból pogarsza życie.

Szpiczak może dotknąć 40% kości stawowej czaszki. W tym przypadku wszystkie wykryte ogniska są uważane za pierwotne z wieloogniskowym wzrostem i nie należą do nowotworów przerzutowych.

Etapy raka kości czaszki

Pierwotnego raka kości czaszki jest podzielony na etapy procesu złośliwego, konieczne jest w celu określenia stopnia rozprzestrzenienia się nowotworu, zalecanie leczenia i przewidywania przeżycia po nim.

W pierwszym stadium nowotwory mają niski poziom złośliwości, nie wykraczają poza kość. W etapie IA rozmiar węzła nie przekracza 8 cm, w fazie IB wynosi on> 8 cm.

W drugim etapie proces onkologiczny jest nadal w kości, ale stopień różnicowania komórek maleje.

W trzecim etapie dotkniętych jest kilka kości lub części kości, proces oncom przebiega po czaszce i jej miękkich tkankach. Przerzuty występują w węzłach chłonnych, płucach i innych odległych narządach w 4 stadiach.

Rozpoznanie guza kości czaszki

Diagnoza raka kości czaszki obejmuje:

  • Badanie jamy nosowej i uszu metodą endoskopową;
  • RTG bezpośrednich i bocznych projekcji głowy;
  • CT i MRI z warstwowym radiologicznym skanowaniem kości i tkanek miękkich;
  • PET - pozytonowej tomografii emisyjnej przy podaniu glukozy, zawartość radioaktywnego atomu do onkoprotsessa wykrywania w dowolnej części ciała i różnicowania nowotworów łagodnych i złośliwych;
  • PET-CT - dla szybszego wykrycia mięsaka kości czaszki i innych formacji;
  • osteoscintigraphy - skanowanie szkieletu za pomocą radionuklidów;
  • Badanie histologiczne próbki biopsyjnej po radykalnej operacji (biopsja, punkcja i / lub biopsja chirurgiczna);
  • analizy moczu i krwi, w tym badanie krwi na obecność pacjentów onkarkalnych.

Diagnostyka nowotworów kości czaszki jest obsługiwany przez historię podejmowania i badanie pacjentów w celu ustalenia wszystkich objawów choroby i stanu ogólnego pacjenta.

Rak czaszki z przerzutami

Przerzuty do kości czaszki pojawiają się głównie w pierwotnym procesie złośliwym w płucach, gruczole mlekowym, tarczycy i gruczole krokowym, a także w nerkach. U 20% pacjentów przerzuty raka kości czaszki rozprzestrzeniają się ze złośliwego czerniaka błony śluzowej nosogardzieli i jamy ustnej, siatkówki oka. Rozprzestrzenianie się guzów w mózgu odbywa się poprzez naczynia krwionośne. Przerzuty u dorosłych siatkówki i / lub sympathoblastoma u dzieci - siatkówczaka i / lub rdzeniaka zarodkowego. Niszczące uszkodzenia kości powodują uszkodzenie gąbczastej substancji. Wraz z rozwojem przerzutów, szeroka strefa stwardniała rozwija się na zewnątrz kości.

Gdy wiele małych ogniskowej lityczne przerzutów, a w szpiczaku mnogim, ich konfiguracja mogą być różne kości calvarial, a proces będzie przypominał złośliwy chromochłonnych nadnerczy, wątroby i śródpiersia. Również podstawa czaszki i kości twarzowych są dotknięte przerzutami. Dlatego, ujawniając oznaki onkologii czaszki na zdjęciu rentgenowskim, konieczne jest zbadanie nie tylko guza pierwotnego, ale również zmiany przerzutowej.

Kiedy w czaszce pojawiają się nawet pojedyncze przerzuty, wszystkie inne główne narządy są w pełni zbadane, aby wykluczyć w nich przerzuty. Przede wszystkim płuca są sprawdzane na zdjęciu rentgenowskim. W podstawie i podstawie czaszki, oprócz krwiaków, guzy takie jak:

  • strunowca (obejmuje dno i tył tureckiego siodła, stingray i ostrosłupowe końce kości świątynnych w procesie onkologicznym);
  • rak nosogardzieli (masa guza kiełkuje do zatoki klinowej i dolnej części tureckiego siodła).

Przerzuty z nerek, piersi i nadnerczy dochodzą do zatok przynosowych, górnej i dolnej szczęki oraz orbity. Następnie na rentgenogramie pojawia się guz pozagałkowy. Podczas skanowania radionuklidów przerzuty są wykrywane szybciej niż w przypadku radiografii.
Leczenie przerzutowego raka kości czaszki jest przepisywane tak samo jak w przypadku pierwotnych guzów.

Leczenie raka kości czaszki

Leczenie chirurgiczne

Różne patologiczne procesy, które rozwijają się w kościach czaszki i jej jamach wymagają interwencji chirurgicznej: trepanacji czaszki.

Leczenie guza kości czaszki odbywa się:

  • resekcja trepanacji z utworzeniem niezamkniętego ubytku kostnego;
  • osteoplastyczna trepanacja, w której usuwana jest część kości i płaty tkanek miękkich, a po operacji umieszczane są na miejscu. Czasami materiał alloplastyczny (protactil) służy do zamknięcia wady lub jednorodności puszki.

Leczenie raka kości czaszki, powikłanego zapaleniem kości i szpiku, odbywa się poprzez szeroką resekcję uszkodzonej kości, aby zatrzymać proces ropny. Pierwotne nowotwory (dobre i złośliwe) są wycinane jak najwięcej w zdrowej tkance i uzupełniane radioterapią.

Jeśli wykryje się procesy osteodystroficzne, w których tkanka kostna znacząco rośnie, operacje kosmetyczne są stosowane przy usunięciu ognisk patologicznych i późniejszej plastyki kości. W przypadku wystąpienia kraniostenozy, należy rozdzielić kości sklepienia czaszki na oddzielne fragmenty lub przeprowadzić resekcję na częściach czaszkowych, aby zapewnić dobrą dekompresję.

Chemioterapia

Jeśli guz nie działa, stosuje się chemioterapię. Leczenie guza kości czaszki odbywa się za pomocą:

  1. Etopozyd (VP-16).
  2. Doksorubicyna (Adriamycin).
  3. Winkrystyna (Onkovin).
  4. Ifosfamid (Ifos).
  5. Cyklofosfamid (Cytoquine).
  6. Metotreksat.
  7. Cisplatyna lub Carboplatinum.

Środki cytotoksyczne po spożyciu przyczyniają się do rozpadu nowotworów na różnych etapach. Indywidualnie, każdy pacjent jest wybrany kursy, schematy, kombinacje leków i ich dawkowania. To zależy od tego, jak dużo będzie można zminimalizować rozwój powikłań (skutków ubocznych) po chemii.

Do tymczasowych powikłań zdrowotnych należą nudności i wymioty, utrata apetytu i włosów, pojawienie się wrzodów na błonach śluzowych jamy ustnej i nosa. Chemikalia uszkadzają komórki szpiku kostnego zaangażowane w hematopoezę, a także węzły chłonne. W tym samym czasie zmniejsza się liczba komórek krwi. Kiedy kompozycja krwi jest zepsuta:

  • zwiększa ryzyko chorób zakaźnych (wraz ze spadkiem poziomu leukocytów);
  • krwawienie lub siniaczenie występuje przy niewielkich skaleczeniach lub urazie (ze zmniejszeniem liczby płytek krwi);
  • występuje duszność i osłabienie (wraz ze spadkiem czerwonych krwinek).

Konkretne powikłania to krwiomocz (krwotoczne zapalenie pęcherza - cząstki krwi w moczu), które występuje z powodu uszkodzenia ifosfamid pęcherza i cyklofosfamid. Aby wyeliminować tę patologię zastosuj lek Mesna (Mesna).

Cisplatinum uszkadza nerwy i pojawia się neuropatia: funkcje nerwowe zostają zakłócone. Pacjenci odczuwają drętwienie, mrowienie i ból kończyn. Lek może uszkadzać nerki, więc przed / po infuzji Cisplatyny pacjent jest wstrzykiwany z dużą ilością płynu. Często ucho złamane, szczególnie wysokie dźwięki nie są postrzegane, tak aby chemii docelowym i dawkowaniu leków testowanych słuchu (audiogram jest wykonywana).

Doksorubicyna uszkadza mięsień sercowy, zwłaszcza przy wysokich dawkach leku. Przed chemią z Doxorubicyną bada się funkcję serca, aby zminimalizować powstałe szkody. Wszystkie działania niepożądane należy zgłaszać lekarzom i pielęgniarkom w celu podjęcia działań w celu ich wyeliminowania.

Podczas chemii w laboratorium analizuje się badania krwi i moczu w celu określenia funkcjonalnej pracy wątroby, nerek i szpiku kostnego.

Radioterapia

Niektóre guzy kości mogą reagować na radioterapię tylko w dużych dawkach. Jest to obarczone uszkodzeniem zdrowych struktur i pobliskich nerwów. Ten rodzaj leczenia jest stosowany jako główny mięsak Ewinga. W szpiczaku promieniowanie jonizujące znacznie poprawia jakość życia pacjentów. Przy częściowym usunięciu zarostu, brzegi rany są napromieniowywane w celu uszkodzenia / zniszczenia pozostałych złośliwych komórek.

Promieniowana intensywność terapii radiacyjnej (LTMI) jest uważany za nowoczesny rodzaj zewnętrznej (lokalnej) radioterapii, prowadzonej, gdy komputer dostosowuje objętość guza do wiązek i zmienia ich intensywność. Promienie epicentrum są skierowane pod różnymi kątami, aby zmniejszyć dawkę promieniowania przechodzącą przez zdrowe tkanki. W tym samym czasie dawka promieniowania na miejsce procesu onkologicznego pozostaje wysoka.

Do nowego rodzaju radioterapii prowadzi się radioterapię protonową. Tutaj protony zastępują promieniowanie rentgenowskie. Grono protonów nieznacznie uszkadza zdrowe tkanki, ale dociera i niszczy komórki rakowe. Ten rodzaj promieniowania jest skuteczny w leczeniu podstawy czaszki przy użyciu struniaków i mięsaków chrzęstniakowatych.

W przypadku przerzutów operacja jest wykonywana z następną radioterapią, co zmniejsza komplikacje i nawroty pooperacyjne. Terapia paliatywna (leczenie objawowe) przeprowadza się w raka z przerzutami do kości i czaszki: zatykać bolesnych ataków i obsługuje funkcje życiowe organizmu.

Rokowanie życia w przypadku raka kości czaszki

Aby ocenić konsekwencje diagnozy "raka kości czaszki", lekarze stosują miarę, która obejmuje liczbę pacjentów, którzy przeżyli 5 lat od daty potwierdzenia diagnozy.

Średnia długość życia dla raka kości czaszki w pierwszym etapie wynosi 80%. Wraz z dalszym rozwojem nowotworów, mutacją komórek i ich rozprzestrzenianiem się po wybuchu, perspektywy te stają się mniej optymistyczne. W drugim i trzecim etapie przeżywa do 60% pacjentów. W fazie terminalnej i z przerzutami leczenie tworzenia się tkanek czaszki może mieć negatywny wynik. Agresywne zachowanie guza i uszkodzenie OUN prowadzi do zgonu.

Średnia długość życia guzów kości czaszki w ostatnich etapach po leczeniu trwa 6-12 miesięcy. Najbardziej rozczarowujące rokowanie dla wielu zmian przerzutowych. Zaburzenia neurologiczne utrzymują się u 30% pacjentów po leczeniu.

Przyczyny występowania stożków na karku: rodzaje choroby i ich objawy

Stożek na karku spotyka się z większością populacji. Zasadniczo nie stanowi zagrożenia i szybko mija, ale w niektórych przypadkach wymagana jest szybka interwencja medyczna.

Dlatego ważne jest, aby zdać egzamin w terminie od specjalisty i zidentyfikować przyczyny stożków na karku.

Przyczyny pojawienia się

Najczęściej guz lub obrzęk na głowie to:

  • wynik urazu;
  • tłuszczak;
  • trichoepithelioma;
  • osteoma;
  • miażdżyca;
  • włókniak;
  • włókniakomięsak;
  • brodawka;
  • podniecający;
  • następstwo ukąszenia owada;
  • manifestacja alergii;
  • naczyniak;
  • powiększony węzeł chłonny.

Lista możliwych chorób jest duża i nie zawsze możliwe jest określenie na podstawie rodzaju nowotworu, jaki jest typ. Dlatego w przypadku znalezienia guzka w okolicy potylicznej należy skonsultować się ze specjalistą o wąskim profilu.

Do którego lekarza się zgłosić

Przede wszystkim powinieneś skonsultować się z terapeutą, który w razie potrzeby przepisze test i skieruje cię do innego specjalisty. Może to być na przykład chirurg, dermatolog lub onkolog.

Jako metodę diagnostyczną można wykorzystać radiografię do łatwego określenia osteoma (obrzęk kości czaszki).

Czasami wymagane jest poddanie się ultradźwiękom w celu uzyskania informacji o tkankach miękkich, obecności płynu.

Uraz po udarze

Ta sytuacja jest najczęstszą przyczyną pojawienia się guza na głowie. Takie formacje zwykle mijają same, bez interwencji medycznej.

Jednak w przypadku zaobserwowania następujących objawów wizyta u lekarza jest obowiązkowa:

  • nawroty nudności lub wymiotów;
  • omdlenie;
  • głowa się kręci;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • ból nie trwa długo.

Jeżeli potyliczna część głowy ucierpiała na skutek uderzenia, tak że ból mija, konieczne jest zastosowanie zimnego kompresu do miejsca urazu i utrzymywanie go przez okres do 15 minut, ale nie dłużej, aby zapobiec odmrożeniu.

Możliwe jest również stosowanie żeli i maści na miejsce obrażeń.

Lipoma

Ten nowotwór jest z natury łagodny i składa się z tkanek tłuszczowych. Najczęściej pojawia się w miejscach pokrytych włosami, w niektórych przypadkach na czole. Przyczyną pojawienia się mogą być niektóre patologie, dziedziczna predyspozycja lub problem z metabolizmem.

W tym przypadku stożek w części potylicznej głowy ma gęstą strukturę, ma kulisty kształt i może poruszać się pod skórą. Jeśli nie podejmiesz środków, czasami osiąga duże rozmiary, przez co utrudnia pracę naczyniom i wywołuje bóle głowy. Samoleczenie tutaj nie pomaga, więc musisz skontaktować się z chirurgiem, aby usunąć stożki.

Trichoepithelioma

Nowotwór ma również łagodny charakter i reprezentuje mieszek włosowy. Przyczyny występowania są nadal nieznane, ale zakłada się dziedziczną naturę choroby.

Często formowane w grupach, każdy stożek ma średnicę nie większą niż 6 mm. W przypadku braku leczenia stopniowo wzrasta. Powstanie w uchu może prowadzić do całkowitego zachodzenia na siebie kanału słuchowego. Usunięto chirurgicznie.

Osteoma

Jeśli na karku był pączek kostny, może to być kostniak. Ta choroba tworzy guz kości, który jest łagodny. Tworzenie się szyszek jest powolne. Większość dzieci zagrożonych to dzieci (najczęściej chłopcy) w wieku powyżej 4 lat i młodzi mężczyźni poniżej 21 lat.

W niektórych przypadkach rozwojowi nowotworu towarzyszy ból. Guz jest kulisty, o ostrych krawędziach, twardy jak kość. Wynika to z dziedzicznej predyspozycji (ponad połowa przypadków) lub w wyniku urazów, reumatyzmu, dny moczanowej lub kiły. Osteoma nie przechodzi bez operacji.

Atheroma

Ta formacja pojawia się z tyłu głowy z powodu zablokowania gruczołów łojowych. Struktura jest gęsta, z wyraźnie zarysowanymi konturami. Podobnie jak kostniak, wzrost jest powolny, a na początkowym etapie guz nie wywołuje niepokoju u pacjenta. Jednak w przyszłości może wzrosnąć do wielkości kurzego jaja.

W tym przypadku możliwy jest uraz miażdżycy, infekcji i rozwoju dalszych powikłań. Dlatego, gdy pojawia się kaszaka, konieczna jest interwencja chirurgiczna, zwłaszcza jeśli dana osoba ma gorączkę.

Fibroma

Jest to łagodny nowotwór składający się z tkanek łącznych.

Ma bladoróżowy kolor lub łączy się ze skórą, jędrny w dotyku, rośnie powoli, nie boli. Dla zdrowia nie stanowi zagrożenia. Jednak specjalista powinien stosować co najmniej dlatego, że czasami włókniak jest zdezorientowany z włókniakomięsakiem.

Włókniakomięsak

Jest podobny do mięśniaków, ale ma złośliwy charakter. Przyczyną pojawienia się może być ekspozycja na promieniowanie, szkodliwe związki chemiczne, czynniki dziedziczne.. W przypadku stwierdzenia włókniakomięsaka konieczne jest skonsultowanie się z onkologiem w celu dalszego leczenia.

Naczyniak krwionośny

Guz o czerwonawym odcieniu. Pojawia się u noworodków. Leczenie go jest konieczne tylko pod nadzorem lekarza, tak jak przy jego uszkodzeniu, mogą pojawić się różne komplikacje.

Brodawki

Powstał nie pod skórą, ale na niej. Brodawki charakteryzują się powolnym wzrostem. Przyczyną jest wirus brodawczaka. Leczenie może być, tak jak w poprzednich przypadkach, chirurgiczne lub lekarskie. Czasami kompleksy witamin są przepisywane w celu wzmocnienia organizmu.

Furuncles

Kiedy guzek na głowie boli podczas prasowania, może to być wrzenie. Ma oczywiste zewnętrzne różnice od innych formacji - biały pręt pod skórą nasycony naczyniami krwionośnymi.

Wrzody zwykle powodują ból pulsującej natury, obrzęk, zaczerwienienie i gorączkę. Ból może przejść tylko po leczeniu chirurgicznym w szpitalu.

Ukąszenia owadów

Często uderzenia prowadzą do ukąszeń niektórych owadów. Mogą to być komary, pszczoły, osy, gąszcze i muszki. Miejsce ugryzienia czasami staje się czerwone, puchnie i rani po naciśnięciu. Jest świąd i miejscowa gorączka. Do leczenia konieczne jest leczenie miejsca ukąszenia mydłem i naniesienie zimnego kompresu.

Jeśli obrzęk nadal rośnie, należy przyjmować leki antyalergiczne. Podobne formacje zwykle zajmuje dermatolog lub alergolog.

Alergia

Szyszki w przypadku alergii są podobne w kształcie do małego obrzęku, który nie boli, ale swędzenie odczuwalne jest w miejscu zapalenia. Pojawia się w wyniku reakcji układu odpornościowego na jakiś rodzaj bodźca. Zabieg pomoże alergologowi.

Węzły chłonne z tyłu głowy

Jeśli na karku pojawi się guzek, może to być powiększony węzeł chłonny. W takim przypadku skóra nie zmienia koloru. Przyczynami mogą być różne choroby - od gruźlicy po raka lub AIDS.

Objawy towarzyszące - gorączka, nudności, ból, chrupnięcie podczas naciskania pieczęci z tyłu głowy, brak apetytu. Ta choroba wskazuje na obniżoną odporność pacjenta. Podczas rozpoznawania zapalnych węzłów chłonnych należy natychmiast skontaktować się ze specjalistą.

Wniosek

Stożek na głowie zwykle nie stwarza poważnych problemów i przechodzi samoczynnie. Jednak w niektórych przypadkach nie można uniknąć medycznego, a czasem chirurgicznego leczenia z powodu możliwych powikłań. Dlatego zaleca się natychmiast skonsultować się z lekarzem w celu postawienia diagnozy.

Nuchal pagórki: warianty normy i patologii

Ludzka czaszka jest reprezentowana przez ustalone skrzyżowanie kości. Izoluj mózgowe i twarzowe części czaszki. Każda z nich ma swoje cechy anatomiczne, dzięki którym można określić płeć, wiek osoby, a czasem nawet przynależność rasową. Dla każdej osoby istnieją własne warianty powstawania kości, które określają dane dziedziczne i wpływ czynników zewnętrznych. Mogą pojawić się wypukłości, zagłębienia, usunięcie kości, powstaje potylica na potylicy. Kształt czaszki został zmieniony z następujących powodów:

  • krzywica zrodzona w dzieciństwie;
  • akromegalia - zwiększony poziom somatotropiny;
  • uraz (traumatyczne uszkodzenie mózgu);
  • zakaźne zmiany;
  • guzy o łagodnej i złośliwej naturze.

Anatomiczne cechy kości potylicznej

Duży otwór potyliczny, czyli gniazdo rdzenia przedłużonego, składa się z czterech elementów kości potylicznej. Przed dziurą jest część podstawowa. W okresie dzieciństwa kość klinowa łączy się z nią poprzez chrząstkę. W wieku 20 lat powstaje ich stała fuzja.

Wewnątrz jamy czaszki powierzchnia jest gładka, na niej znajduje się pień mózgu. Zewnątrz szorstki, z wystającym guzem. Na bocznych częściach znajdują się dwa kłykci potyliczne, z których każdy ma swoją własną powierzchnię stawową. Wraz z pierwszą kością kręgową tworzą staw. U podstawy kłykcia kość przebija kanał podjęzykowy.

Nacięcie szyjne, umiejscowione na części bocznej, wraz z tą samą nazwą kości skroniowej, tworzy otwór szyjny. Przeszywają go nerwy czaszkowe i żyły. Część potyliczna jest reprezentowana przez łuseczki. Wykonuje funkcję okładki. W centrum znajduje się wzgórek potyliczny. Jest jednoznacznie określony przez skórę. Grzbiet biegnie od pagórka do dużej dziury. Po bokach znajdują się pary linii nosowych - są to punkty przyrostu mięśni.

Dlaczego na głowie dziecka pojawia się guz: diagnoza i leczenie.

Kopiec potyliczny u osoby dorosłej

Neandertalski człowiek miał charakterystyczny rys - wystającą kość potyliczną. W tym przejawie jest teraz bardzo rzadkie. Może to być charakterystyczna cecha Australidów, lapidów, mieszkańców zamieszkujących region Lancashire w Wielkiej Brytanii. W innej koncepcji ta definicja służy do scharakteryzowania wystającej części czaszki, która ma dowolną przyczynę. Najbardziej prawdopodobne są:

Urazowe uszkodzenie kości, któremu towarzyszy obrzęk i pojawienie się narostu. Jeśli zimny okład zostanie zastosowany natychmiast po urazie, konsekwencje zostaną zmniejszone. W miejscu urazu rozwija się obrzęk, pojawia się wzgórek, który boli, gdy dotykasz i obracasz głowę. Leczenie nie wymaga stanu, przechodzi samo.

Ukąszenie owadów

Pojawieniu się stożka towarzyszą nieprzyjemne odczucia w postaci swędzenia, bolesności z naciskiem. Często jest to rodzaj miejscowej reakcji alergicznej. W zależności od reaktywności ciała wzgórek może mieć inny rozmiar. Aby pozbyć się środków przeciwhistaminowych, maści, aby wyeliminować swędzenie.

Atheroma

Czasami pod skórą pojawia się twarda, bezbolesna formacja, która ma tendencję do ulegania stanom zapalnym po infekcji. Jest reprezentowany przez zatkane gruczoły łojowe. Leczenie odbywa się chirurgicznie.

Naczyniak krwionośny

Jeśli z tyłu głowy jest stożek koloru czerwonego z półprzezroczystymi naczyniami, najprawdopodobniej powstaje on z łagodnego guza naczyniowego. Zwykle jest to cecha wewnątrzmacicznego wkładania naczyń krwionośnych, z dorosłością guz może zacząć rosnąć. Istnieje wysokie ryzyko jej traumy i krwawienia. Za pomocą koagulacji laserowej, wycięcia chirurgicznego, kriodestrukcji guz usuwa się.

Lipoma

Pojawienie się pagórka na głowie u osoby dorosłej może wynikać z rozwoju tłuszczaka - łagodnej proliferacji tkanki łącznej. Smar rośnie powoli, nie ma zagrożenia dla życia.

Osteoma

Długotrwały łagodny guz tkanki kostnej nie rośnie w sąsiednie tkanki, nie jest złośliwy. To garb w formie równej półkuli. Wpływa na młodych ludzi, ale rośnie od wielu lat.

Chorobnik kostny może tworzyć kopiec potyliczny u osoby z bardzo gęstej tkanki. Nie ma szpiku kostnego i nie ma kanałów, które przenikają do zwykłej tkanki kostnej. Czasami istnieją inne rodzaje, w postaci tworzenia szpiku kostnego, całkowicie składające się z ubytków. Często powstaje na kościach czaszki i szkieletu, nie wpływa na żebra.

Wzgórki mogą rosnąć z zewnętrznych płytek czaszki, a następnie nie dają żadnych objawów mózgu. Jeśli proces rozpoczął się od wnętrza czaszki, mogą wystąpić napady padaczkowe, zawroty głowy, zaburzenia pamięci.

Przyczyny rozwoju pagórków nie są w pełni znane. Zdecydowanie istnieje dziedziczna predyspozycja. Spowodował wzrost urazów, obecność chorób takich jak reumatyzm, dna, procesy autoimmunologiczne, ogniska chronicznej infekcji.

Wszystko o guzach mózgu: typy, objawy, diagnoza.

Przeczytaj, dlaczego w mojej głowie jest uczucie pieczenia: główne przyczyny, diagnostyka.

Dowiedz się o typowych lokalizacjach raka mózgu, metodach leczenia chirurgicznego i konsekwencjach po operacji.

Diagnoza i leczenie

Do badania stosuje się metody rentgenowskie. Konieczne jest odróżnienie kostniaka od zapalenia kości i szpiku od mięsaka. Informacyjne zastosowanie tomografii komputerowej, która będzie odzwierciedlać charakter edukacji warstwa po warstwie. Analiza histologiczna wykaże brak szpiku kostnego, który jest charakterystyczny dla kostniaka.

Leczenie przeprowadza się tylko chirurgicznie w przypadku, gdy wzgórek wywołuje lęk, daje bolesne odczucia. Czasami jest to tylko defekt estetyczny, gdy osoba zauważa kopce potyliczne w swoim lustrze, na zdjęciu, co zmniejsza jego pewność siebie.

Środki zapobiegawcze nie mogą być celowo realizowane. Zdrowy styl życia, zapobieganie infekcjom, zapobieganie urazom głowy może wyeliminować ryzyko wystąpienia osteoma.

Dzień dobry. Co znajduje się za kością potyliczną? Nie ostroga, jak opisać?

Badanie, na mapie nie ma zapisów obrażeń.

  • https://radiomed.ru/sites/default/files/styles/case_slider_image/public/user/130/1477030051487-882721231.jpg?itok=pMl_-H2G
  • https://radiomed.ru/sites/default/files/styles/case_slider_image/public/user/130/1477030128625-241948989.jpg?itok=d2tbBRGZ

Kalus? Osteoma, jako opcja!

Ostroga potyliczna (patrz Korolyuk)

Wiek, skargi, recepta na chorobę?

Wiek, skargi, recepta na chorobę? Kogo to obchodzi teraz. Oni uciekli - to wszystko. zobacz lekarza. Kiedy? I dlaczego potrzebujesz lekarza? - Nadal jestem w porządku, w zasadzie. Zdrowie nie jest moje. Jeśli dana osoba jest odpowiednia, rozwiń ją w kolejności. I tak - do PROFESORA.

Ostroga nie ciągnie. Jako opcja - osteoma. Może wyskoczy dysplazja.

Exostosis: wzrosty na kościach

Exostosis: co to jest? Przyczyny pojawienia się przyrostów kości i współczesne metody ich leczenia

Często na wizytę u lekarza pacjenci słyszą błędnie rozpoznaną diagnozę - egzostozę. Co to jest? Jak poważna może być taka choroba? Jakie są powody jego występowania? Te pytania są interesujące dla wielu osób, które spotkały się z takim problemem.

Exostosis - co to jest?

Exostosis to nic innego jak gromadzenie się na powierzchni kości. Nawiasem mówiąc, takie nowotwory mogą mieć różne rozmiary i kształty. Na przykład występują wzrosty w postaci grzyba lub kalafiora. Egzostoza kostna składa się ze zwartej tkanki gąbczastej.

W niektórych przypadkach z chrząstki powstają nagromadzenia. Chociaż warto zauważyć, że termin "chrząstkowa egzostoza" jest trochę nie tak.

Tak, nowotwór powstaje z elementów chrzęstnych, ale potem staje się sztywny, zamieniając się w gąbczastą tkankę.

Jego powierzchnia pokryta jest chrząstką szklistą, która w rzeczywistości jest strefą wzrostu.

Exostosis i przyczyny jego powstawania

W rzeczywistości przyczyny powstawania takich narostów mogą być inne. Co do zasady, nowotwory są wynikiem nadmiernego wzrostu tkanki w miejscu urazu kostnego - jest to często obserwowane przy złamaniach, bruzdach, interwencji chirurgicznej itp.

Ale są też inne czynniki ryzyka. Zgodnie z danymi statystycznymi, dzieci i młodzież często borykają się z takimi problemami, co często wiąże się z cechami fizjologicznymi, a mianowicie z intensywnością wzrostu.

Ponadto komunikacja dziedziczna jest często śledzona. Ponadto, przyczyny obejmują różne przewlekłe choroby zapalne kości. Czasami pojawiają się na tle włóknienia i zapalenia torebek śluzowych.

Przyczyną może być chrzęstnoza kości, a także aseptyczna martwica. Dość często rozwijają się egzostozy u osób cierpiących na wrodzone anomalie szkieletu. Ponadto, wzrost może wskazywać na łagodny nowotwór kości, będący komplikacją.

Warto zauważyć, że nie zawsze lekarze mogą dowiedzieć się przyczyny i pochodzenie choroby.

Główne objawy

W większości przypadków wzrost nie powoduje żadnego dyskomfortu.

Choroba przebiega bezobjawowo i znajduje się całkiem przypadkowo podczas rutynowego badania.

Niemniej jednak niektórzy ludzie mają objawy, które pomagają zdiagnozować egzostozę. Jakie są te objawy?

Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na dyskomfort i bolesność pojawiającą się podczas ruchów, nacisk na kość lub obciążenie fizyczne (w zależności od lokalizacji egzostozy).

Nasilenie tych objawów z reguły wzrasta wraz ze wzrostem nowotworu. Jeśli wbudowana krawędź jest bliżej złącza, może znacznie ograniczyć amplitudę ruchów.

Dość często egzostozę można wyczuwać, czasem nawet niezależnie.

Nowoczesne metody diagnostyczne

W rzeczywistości taka choroba jest stosunkowo łatwa do zdiagnozowania.

Aby podejrzewać obecność nagromadzenia, lekarz może nadal podczas badania pacjenta, ponieważ nowotwory w niektórych miejscach są łatwo badane pod skórą.

Ponadto ważną rolę w diagnozie odgrywa obecna historia i objawy.

Aby potwierdzić diagnozę, pacjentowi przydzielono badanie rentgenowskie. Wyrostek jest łatwo widoczny na zdjęciu. Nawiasem mówiąc, rzeczywiste wymiary wbudowanej krawędzi są z zasady większe o kilka milimetrów, ponieważ chrząstka nie jest widoczna na obrazie radiograficznym.

W niektórych przypadkach potrzeba więcej badań.

W szczególności dotyczy to przypadków, w których nagromadzenie gwałtownie się zwiększa, ponieważ zawsze istnieje możliwość degeneracji komórek złośliwych.

W takich przypadkach pacjentom zostaje przydzielona biopsja, podczas której pobierane są próbki tkanek wraz z dalszymi cytologicznymi badaniami laboratoryjnymi.

Metody leczenia

W rzeczywistości we współczesnej medycynie istnieje tylko jedna metoda leczenia - usunięcie egzostozy przez chirurgię. Oczywiście interwencja chirurgiczna nie jest konieczna dla każdego pacjenta.

Wszakże, jak już wspomniano, dość często takie wzrosty nie stanowią zagrożenia dla zdrowia, a choroba nie występuje wcale bez widocznych objawów.

Chirurgiczne usunięcie egzostozy jest konieczne, jeśli wzrost jest większy lub rośnie zbyt szybko. Ponadto wskazaniami do interwencji chirurgicznej są poważne problemy z bólem i ruchem.

Niektórzy pacjenci zgadzają się na zabieg chirurgiczny, jeśli nagromadzenie jest silnym defektem kosmetycznym.

Nowoczesne metody medycyny mogą pozbyć się guzów w jak najkrótszym czasie. Usunięcie zwężenia kości następuje przez małe nacięcie o długości 1-2 centymetrów.

Taka operacja jest uważana za minimalnie inwazyjną, nie wymaga specjalnego przeszkolenia, długiej hospitalizacji i rehabilitacji - z reguły ludzie zaczynają powracać stopniowo do swojego normalnego życia kilka dni po zabiegu.

Wybuch kości i możliwe powikłania

Jak już wspomniano, w niektórych przypadkach nawet niewielki wzrost kości może prowadzić do wielu problemów i wpływać na jakość życia. Ponadto istnieją pewne komplikacje, z którymi egzostoza jest obarczona.

Jakie są te problemy? Przede wszystkim należy zauważyć, że znacznie powiększony nowotwór często opiera się o sąsiadujące kości, co prowadzi do ich stopniowego odkształcania.

Do powikłań można również zaliczyć złamania kończyn górnych, które jednak występują niezwykle rzadko. Ale największym niebezpieczeństwem pozostaje ryzyko złośliwej degeneracji.

U niektórych pacjentów pojawienie się takiego narostu było zwiastunem pojawienia się guza - najczęściej rak dotyka kości miednicy i kości biodrowej, a także kręgów i łopatek.

Objawy egzostozy i cechy jej leczenia

O egzostozie, niewielu ludzi wie, mimo że choroba ta nie jest rzadka. Choroba może rozwinąć się zarówno u dziecka, jak i u dorosłych. Jednak najczęściej osoba nie podejrzewa nawet choroby, ponieważ nie powoduje żadnego dyskomfortu i jest bezobjawowa.

Przyczyny choroby

Wyrostek kostny to kość lub kość-chrzęstny wzrost na powierzchni kości.

Jest to łagodny guz o grubości kilku milimetrów, składający się z tkanki chrzęstnej. Ale wraz ze wzrostem, nowotwór twardnieje i przekształca się w wzrost kości.

Choroba może rozwinąć się nawet u małego dziecka, ale z reguły 7-8 lat z reguły się nie objawia.

W większości przypadków jest diagnozowana podczas okresu dojrzewania podczas badania.

Niebezpieczeństwo egzostozy kościo-chrzęstnej polega na tym, że nie może objawiać się przez bardzo długi czas, osiągając ogromne rozmiary.

Chociaż jest to dość łatwe do zdiagnozowania: odrost jest badany pod skórą. Nowotwory są również widoczne na zdjęciu rentgenowskim.

Przyczyny choroby są następujące:

  • urazy i urazy w dzieciństwie i okresie dojrzewania, gdy dochodzi do intensywnego wzrostu tkanek;
  • przewlekłe choroby układu kostnego;
  • powikłania po procesach zapalnych w ciele;
  • wrodzone anomalie szkieletu;
  • nadmiar wapnia w organizmie osiadł na kościach;
  • dziedziczność.

W przypadku egzostozy można zaobserwować kilka wzrostów. Czasami ich liczba osiąga kilkadziesiąt. Mogą mieć różne rozmiary i kształty. Pojawiają się wyrostki w postaci kuli, odwróconej miski, a nawet w postaci kwiatu.

Klasyfikacja i diagnostyka

Zwykle podczas badania rentgenowskiego zauważalne są nowotwory.

Jednak na zdjęciu widoczna jest tylko skostniała część zbitej krawędzi, a chrząstkowa "czapka" pokrywająca wzrost jest niewidoczna.

Dlatego rzeczywisty rozmiar nowotworu jest zawsze większy niż widoczny na zdjęciu rentgenowskim. Ale badanie rentgenowskie doskonale pokazuje liczbę, kształt i stadium rozwoju nowotworów.

Exostosis manifestuje się na różne sposoby. Najczęściej choroba może rozwijać się przez lata, dopóki nie zostanie wykryta przez lekarza. Ale są przypadki, gdy guz naciska na zakończenia nerwowe i naczynia krwionośne. Wtedy osoba doświadcza bolesnych wrażeń przy naciskaniu na określone miejsca ciała lub odczuwa drętwienie.

Jeśli gromadzenie się znajduje się obok stawu, ogranicza ruch kończyn. Czasami egzostozie towarzyszą zawroty głowy. W takich przypadkach pacjent przechodzi dodatkowe badania.

Jeśli choroba rozwija się z powikłaniami, a sam wzrost rośnie szybko, istnieje ryzyko transformacji guza w nowotwór złośliwy.

Następnie wykonuje się biopsję tkanki w celu lepszego zbadania rozwoju choroby.

Choroba dzieli się na 2 typy:

  1. Odludna egzostoza objawiająca się pojedynczym wyrostkiem.
  2. Wiele chondrodysplazji, charakteryzujących się kilkoma nowotworami. Wielokrotne wzrosty pojawiają się natychmiast w kilku obszarach. Ten rodzaj choroby jest dziedziczny.

Najczęściej zdiagnozowano egzostozę na takich częściach ciała:

  • obojczyk;
  • staw biodrowy;
  • Staw barkowy;
  • piszczel;
  • krawędź;
  • łopatka.

W połowie przypadków rozpoznaje się egzostozę kości udowej i piszczeli.

Jednym z najcięższych rodzajów chorób jest wyrostek kręgosłupa.

Guz na kręgosłupie może uderzyć w rdzeń kręgowy, co prowadzi do nieprawidłowości w jego pracy. Krawędzie exostoses kręgosłupa zakłócają ich normalną ruchliwość.

Ponadto, kręgosłupy często przekształcają się w złośliwe formacje.

Exostoza stawu kolanowego jest nie mniej niebezpieczna. Rosnący nowotwór powoduje stan zapalny i prowadzi do deformacji stawu, zaburzając jego funkcję.

Pędzle i stopy są mniej narażone na wpływ. Zwykle wykrywa się dziedziczną egzostozę kości piętowej i kości śródstopia.

Metody leczenia

Exostosis jest traktowany tylko w jeden sposób - operacja. Jednak niektórzy pacjenci mogą nie potrzebować operacji. Zazwyczaj operacja jest przewidziana dla dzieci, które osiągnęły wiek dorosły.

Do tego czasu nagromadzenie może się zmniejszyć i całkowicie rozwiązać. Na przykład zachowuje się egzostoza żebra, która zachowuje się u dzieci w wieku 8-18 lat.

W większości przypadków jest to powikłanie różnych chorób, a ostatecznie spontanicznie.

Jeśli wzrost kości nie zwiększa się i nie powoduje żadnego dyskomfortu, to niektórzy ludzie żyją z nim przez całe życie, od czasu do czasu będąc widziane przez lekarza.

Wskazania do usuwania egzostów to:

  • znaczna wielkość guza lub szybki wzrost;
  • ryzyko transformacji wzrostów w nowotwory złośliwe;
  • bolesne odczucia spowodowane ciśnieniem narastania naczyń i zakończeń nerwowych;
  • różne wady kosmetyczne.

Z reguły zabieg usunięcia guzów nie wymaga specjalnego przygotowania. Nowotwory są usuwane wraz z okostną sąsiadującą z guzem, aby uniknąć nawrotów.

Operacje przeprowadzane są w znieczuleniu ogólnym, a także w znieczuleniu miejscowym, jeżeli sprawa jest nieskomplikowana.

Nawet po operacji w miejscu biodra lub stopy pacjent wraca do pełnego życia w ciągu kilku tygodni.

Kiedy zaatakowany obszar ciała powinien być zajęty, jest unieruchomiony po operacji przez jakiś czas z włóknami gipsowymi. Następnie pacjent przechodzi procedurę rehabilitacji. Przy wszystkich zaleceniach lekarskich pacjent jest szybko przywracany.

Tylko w rzadkich przypadkach powikłania występują, gdy choroba powraca. Wzrost pojawia się ponownie i jest zwiastunem złośliwych nowotworów. Najczęściej nowotwór złośliwy dotyka kręgów, kości biodrowej i miednicy, a także łopatki.

Metody ludowe

Pomimo faktu, że egzostoza jest chorobą wymagającą interwencji chirurgicznej, wiele osób próbuje wyleczyć wzrost kości w domu.

Niektórzy zwracają się do uzdrowicieli ludowych, inni pobierają informacje z Internetu, oglądają wątpliwe zdjęcia leczenia i używają nieudowodnionych przepisów.

Niestety, samoleczenie często tylko komplikuje sytuację.

Z reguły pacjenci rozpoczynają leczenie środkami ludowymi, gdy wzrost kości powoduje duży dyskomfort. Aby uspokoić ból, wielu robi ziołowe kompresy i balsamy. Takie metody nie szkodzą zdrowiu, ale egzostoza nie jest leczona.

Nie osiągając rezultatów za pomocą recepty ziołowej, pacjenci przechodzą na radykalne leki - środki przeciwbólowe i różne maści. Jednak podobne metody są obarczone komplikacjami.

  1. Po pierwsze, bezmyślne stosowanie środków przeciwbólowych wpływa negatywnie na takie narządy wewnętrzne jak wątroba, nerki i żołądek.
  2. Po drugie, łagodny nowotwór może przekształcić się w złośliwą formację, a narkotyki używane bez umówionego spotkania tylko przyspieszają ten niebezpieczny proces.

Niemniej jednak metody ludowe nie są tak szkodliwe w leczeniu egzostozy, jeśli mają charakter prewencyjny. Przede wszystkim dotyczy sposobu na życie.

Normalne odżywianie, wzmocnienie odporności, ćwiczenia - wszystko to chroni przed rozwojem egzostozy, nawet w przypadku zranienia.

Niektóre choroby narządów wewnętrznych mogą również powodować pojawienie się guza na kościach. Aby temu zapobiec, musisz uważnie monitorować swoje zdrowie i czas, aby leczyć różne dolegliwości.

Lekarze często przepisują pacjentom różne kompresy i kąpiele w celu zmniejszenia zespołu bólowego lub usunięcia obrzęków. Korzystanie z metod domowych jest możliwe nawet po operacji, jednak nie należy stosować żadnej recepty bez konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Exostosis: objawy i leczenie, usunięcie egzostozy, powikłania, zapobieganie

Exostosis - kości lub kości-chrząstkowy wzrost kości o etiologii nienowotworowej.

Początkowo na kości tworzy się kość, składająca się z tkanki chrzęstnej, która później staje się bardziej sztywna, stopniowo degenerująca się do kości gąbczastej.

Powierzchnia nowo utworzonej kości pozostaje pokryta chrząstką, która zestala się.

Cykl ten można powtórzyć w nieskończoności, zapewniając wzrost guza. Proces przebiega bezboleśnie, rozwijając się niezwykle powoli.

Maksymalna wielkość guza osiąga dziesięć centymetrów lub więcej.

Nowotwory objawiają się z reguły w okresie wzrostu kości i powstawania szkieletu w okresie dojrzewania.

Przyczyny rozwoju egzostozy Formy i lokalizacja egzostozy Rozpoznanie i leczenie egzostozy Komplikacje Zapobieganie

Przyczyny rozwoju egzostozy

Według niektórych ekspertów wadami dziedzicznymi mogą być przyczyny tej choroby, ale ta teoria nie została potwierdzona naukowo.

Głównymi czynnikami wpływającymi na wygląd egzostoses są:

  • różne procesy zapalne;
  • siniaki i urazy kostne;
  • zaburzenia okostnej i rozwój chrząstki;
  • zaburzenia endokrynologiczne;
  • choroby zakaźne o różnej etiologii.

Najważniejszym czynnikiem powodującym pojawienie się egzostozy jest nadmiar wapnia w ludzkim ciele, który po prostu osadza się na kościach i tworzy wyrostki. Przyczynami nadmiaru wapnia mogą być nadmierne spożycie produktów mlecznych, jaj, pietruszki, kapusty, twardej wody.

Drugą nazwą eczostozy jest osteochondroma.

Tak więc w medycynie nazywa się łagodny nowotwór kości, składający się z chrzęstnej tkanki kostnej.

We wczesnym dzieciństwie choroba ta jest zdiagnozowana niezwykle rzadko, jej rozwój obserwuje się głównie w okresie dojrzewania u młodzieży.

Formy i lokalizacja egzostozy

Kiedy samotna forma wysięk kostno-chrzęstno-chrzęstny, występuje pojedynczy guz. Jest nieruchomy i może mieć różne rozmiary. Rozszerzając się w znacznym stopniu, nowotwór może wywierać presję na nerwy, krew i naczynia limfatyczne.

Druga forma to chondrodysplazja wielokrotna egzostozy. W tym przypadku obserwuje się kilka guzów. Uważa się, że ten szczególny typ choroby jest najbardziej podatny na dziedziczenie.

Ulubionymi miejscami lokalizacji egzostozy są kości udowe i piszczelowe - stanowią one około połowę przypadków.

Również w "grupie ryzyka" są kości biodrowe, łopatka, obojczyk, staw barkowy.

Kości stóp i dłoni cierpią niezwykle rzadko, a na kościach czaszkowych przypadki pojawienia się nowotworów nie są oficjalnie rejestrowane.

Najgroźniejszą lokalizacją egzostozy jest kręgosłup.

Wraz ze wzrostem guza możliwe jest wyciśnięcie rdzenia kręgowego, co może prowadzić do poważnych naruszeń centralnego układu nerwowego.

Istnieje również ryzyko zwyrodnienia łagodnej edukacji na nowotwór złośliwy.

Rozpoznanie i leczenie egzostozy

Choroba rozwija się niezwykle wolno, proces ten przebiega absolutnie bez żadnych objawów. Objawy w postaci bólu, zawrotów głowy, bólu głowy, drętwienia części ciała, odczucia gęsiej skórki są możliwe, gdy guz jest ściskany przez guz naczyń krwionośnych i nerwy.

Choroba jest albo wizualnie (kiedy wzrost jest wystarczająco duży), albo przypadkowo podczas diagnostyki rentgenowskiej innych chorób. Ostateczne rozpoznanie egzostozy ustala się jedynie za pomocą rentgena.

Zwróć uwagę: podczas określania rozmiaru i kształtu guza nie powinieneś zapominać, że na zdjęciu widoczna jest tylko część kostna zbitej krawędzi, a chrząstka nie jest wykrywana. Dlatego rzeczywisty rozmiar guza będzie inny niż ten pokazany na zdjęciu rentgenowskim.

Leczenie egzostozy jest możliwe tylko metodami chirurgicznymi. Lekarskie metody leczenia tej choroby po prostu nie istnieją.

Przeprowadzanie szybkiego usuwania przerostów nie jest zalecane dla osób, które nie osiągnęły pełnoletności, ponieważ same narośla w tkankach kostnych mogą zniknąć.

Interwencja chirurgiczna jest wskazana w przypadku gwałtownego rozwoju guza, zwłaszcza jeśli z powodu dużych rozmiarów nerwy lub naczynia krwionośne są naruszone.

Operację można przeprowadzić zarówno w znieczuleniu, jak iw znieczuleniu miejscowym. Wybór metody znieczulenia zależy od wielkości i umiejscowienia guza.

Technika przeprowadzania interwencji jest dość prosta, tworzenie kości jest usuwane za pomocą odrobiny, a miejsce uszkodzenia kości jest wygładzane.

Okres rekonwalescencji trwa około kilku tygodni.

Jeśli interwencja chirurgiczna była niewielka, np. Usunięto jeden niewielki guz, następnego dnia pacjent jest w stanie poruszać się samodzielnie.

Na pierwszym etapie rekonwalescencji ważne jest obserwowanie najdelikatniejszego ruchu. Po całkowitym ustąpieniu obrzęku lub zmniejszeniu go do minimum rozpoczyna się terapia odbudowująca.

Odzyskiwanie ogranicza się do ćwiczeń mających na celu odzyskanie utraconej masy mięśniowej i siły. Gdy trening przestaje powodować ból fizyczny i powodować dyskomfort, wtedy rehabilitację można uznać za zakończoną pomyślnie.

Komplikacje

Zasadniczo egzostoza nie dotyczy chorób, które powodują niebezpieczne komplikacje. Ale w przypadku lokalizacji guza na kręgosłupie może wystąpić efekt ściskania rdzenia kręgowego, który jest obarczony najpoważniejszymi konsekwencjami.

Bardzo rzadko zdiagnozowano złamanie nóg egzostozy. Wielokrotna chondrodysplazja w dzieciństwie i okresie dojrzewania, w niektórych przypadkach, może prowadzić do zakłócenia prawidłowego rozwoju i deformacji szkieletu.

Niekiedy, zwłaszcza z uwagi na szybki wzrost guza można regenerować z łagodną do złośliwych, które często objawia się chrzęstniakomięsaka lub wrzeciona mięsak, lokalizacji ulubiony miejscach będących kości miednicy, kręgosłupa, kości udowej ostrza.

Zapobieganie

Zapobieganie jako takie ogranicza się do identyfikacji egzostoz na najwcześniejszych etapach. Regularne badania lekarskie przyczyniają się do osiągnięcia tych celów. Biorąc pod uwagę ryzyko deformacji szkieletu, wczesna diagnoza jest szczególnie istotna dla dzieci i młodzieży.

Kontrola jest również konieczna po urazach układu mięśniowo-szkieletowego, ponieważ bodziec do pojawienia się patologii może służyć nawet niewielkiemu uszkodzeniu lub złamaniu.

Jak wspomniano powyżej, wysoce pożądane jest regularne monitorowanie poziomu wapnia w organizmie, ponieważ osoby z dużą zawartością wapnia należą do grupy ryzyka.

W zasadzie, mimo etiologii, egzostoza nie należy do grupy groźnych chorób. Odrodzenie guza w nowotwór złośliwy jest niezwykle rzadkie.

Ten nowotwór nie stanowi poważnego zagrożenia dla ludzkiego życia i zdrowia. U dzieci przypadki wyleczenia są spontaniczne, bez interwencji lekarzy.

Czym są egzostozy i jak powinny być leczone?

Chrupanie i starzenie się wspomagającego układu motorycznego

Exostoses - jaka to choroba i jakie są jej konsekwencje? Wszyscy rodzice powinni wiedzieć. Na ogół wpływa na chorobę dzieci i młodzieży w wieku od 8 do 17 lat.

Wyrostek jest kościo-chrzęstnym wyrostkiem na powierzchni kości, który może powstawać zarówno w pojedynczych, jak i wielokrotnych formacjach.

Dorastając, guz kości może ściskać nerwy i naczynia krwionośne, z wieloma egzostozami zachodzi deformacja ludzkiego szkieletu.

  • 1. Przyczyny choroby
  • 2. Objawy i diagnoza
  • 3. Terapia patologii

Kość-chrzęstna egzostoza przebiega bez żadnych szczególnych objawów i pozostaje niezauważona przez długi czas. Możliwe jest wykrycie choroby na wczesnym etapie prześwietlenia chorego obszaru lub gdy powiększenie jest znacznie powiększone i zaczyna powodować niedogodności dla pacjenta.

Exostozy mogą być kuliste i płaskie. Rozmiary wahają się od małego grochu do dużego jabłka. Szybki rozwój patologii rozpoczyna się w okresie dojrzewania.

Choroba dotyka piszczeli, obojczyka, łopatki i dolnej części uda. Rzadziej dochodzi do wzrostu rąk i stóp.

Szczególnym dyskomfortem jest egzostoza kości piętowej i staw kolanowy.

Kiedy osiągają znaczny rozmiar, utrudniają ruch, w niektórych przypadkach powodując ból.

Przyczyny choroby:

  • urazy i siniaki kości;
  • procesy zapalne torebek śluzowych;
  • nieprawidłowości okostnej i chrząstki;
  • zapalenie kości i szpiku;
  • zapalenie kaletki;
  • po operacji chirurgicznej;
  • chrzęstniakowatość kości;
  • kiła;
  • choroba układu hormonalnego.

Najczęściej choroba ma charakter dziedziczny i mówi o naruszeniu normalnego kostnienia endochondralnego. Jeśli rodzice mają taką patologię, konieczne jest regularne badanie dziecka.

Krzepkowato-chrzęstną egzostozę dzieli się na samotnika, który reprezentowany jest tylko przez 1 guz, a chondrodysplazja wielokrotnej egzostozy - pojawienie się kilku formacji.

W większości przypadków wzrost kości nie powoduje żadnego dyskomfortu dla dziecka. Początkowy etap przebiega bezobjawowo. Objawy choroby mogą objawiać się znacznym wzrostem guza.

Główne objawy egzostozy:

  • kiedy czujesz, możesz poczuć ciasny węzeł w zmienionym obszarze;
  • bolesne odczucia po naciśnięciu;
  • gdy gromadzenie się znajduje się w pobliżu stawu, jego mobilność jest ograniczona;
  • jeśli gromadzenie się na kości ściska zakończenia nerwowe, wtedy pojawia się uczucie mrowienia, drętwienie pobliskich tkanek;
  • Wraz ze wzrostem wykształcenia ból zaczyna narastać.

Powiększone narośle pacjentów zwykle okazuje się przypadkowo, gdy palpacja różnych części ciała, takich jak wyrostek kości piętowej. Zasadniczo, półka jest zlokalizowana na pięcie i zraniona przez buty.

W rezultacie występuje ostry ból, obrzęk nogi i ograniczenie ruchu. Wyjątkiem jest wyrostek stawu kolanowego, który rozwija się z kości udowej pod mięśniem czworogłowym i nie jest dostępny przez palpację.

Dorastając, guz naciska, rozciąga i deformuje mięsień, czasami pod nim rozwija się śluzowata torba.

Exostosis stawu kolanowego może powodować silny dyskomfort, zakłócając ruch. Duże przyrosty naciskają na sąsiednie kości, w wyniku czego noga egzostozy może się złamać i spowodować stan zapalny stawu i naruszenie jego funkcji.

Przy badaniu pierwotnym diagnozę przeprowadza się przez obmacywanie części ciała pacjenta. Ale cały obraz i stopień wzrostu można zobaczyć tylko na zdjęciu rentgenowskim, które pokaże ile kości zostanie przechwyconych oraz liczbę form wyrostków.

Kościelno-chrzęstna egzostoza jest leczona tylko metodą chirurgiczną. Jeśli wzrost nie powoduje dyskomfortu i nie ściska narządów, są one okresowo obserwowane. Operacje dla dzieci w wieku poniżej 18 lat starają się nie być prowadzone, ponieważ w wielu przypadkach odnotowuje się niezależną rozdzielczość wzrostu.

Wskazanie do operacji:

  • szybki wzrost egzostozy;
  • ograniczenie ruchów;
  • nagromadzenie na kości jest duże;
  • bolesne odczucia;
  • zagrożenie dla zdrowia;
  • stworzyć kosmetyczny defekt.

Choroby nie można leczyć za pomocą procedur fizjoterapeutycznych, ponieważ może to spowodować przejście na nowotwór złośliwy.

Operacja wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym, w zależności od lokalizacji i wielkości narostu. Istotą interwencji chirurgicznej jest usunięcie egzostozy i wygładzenie kości.

Charakter operacji zależy od wielkości i liczby wzrostów. Przede wszystkim usuń największe i wyrośla, ściskając nerwy. Operację kości piętowej wykonuje się w znieczuleniu miejscowym.

Wykonaj małe nacięcie w obszarze ścięgna lub zastosuj endoskopię. Gdy procedura jest otwarta, ścięgno jest odsuwane na bok, a wystająca część jest odcinana specjalnym urządzeniem.

Jeśli jest worek śluzowy, podlega wycięciu. Ranę zszywa się i nakłada sterylny bandaż.

Przy egzostozie stawu kolanowego na tylnej powierzchni usuwa się nowotwór, przechwytując zdrową część kości. Następnie na stopę nakłada się gipsową oponę przez 12-15 dni.

Po usunięciu obrzęku i zespołu bólowego zalecono ćwiczenia terapeutyczne w celu przywrócenia ruchomości stawu. We wszystkich przypadkach po operacji wymagany jest delikatny reżim silnika.

Leczenie metodami zachowawczymi ma na celu jedynie osłabienie okresowego stanu zapalnego. Przypisywanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych i maści.

Z dużym dyskomfortem w obszarze egzostozy wykonuje się blokadę, która przez długi czas łagodzi ból.

Jeśli w ciągu 2 tygodni sytuacja się nie poprawi, należy przepro- wadzić operację.

Do tej pory nie ma konkretnych środków, które zapobiegałyby egzostozie. Choroba może być obserwowana i kontrolowana jedynie przez wzrost kości. Konieczne jest przeprowadzanie okresowych badań dzieci, zwłaszcza po urazach, które mogą wywołać mechanizm choroby.

Osteoma - egzostoza: objawy i leczenie

Osteoma jest łagodnym nowotworem rozwijającym się z tkanki kostnej.

Osteoma jest typowa dla pacjentów w młodym wieku (w okresie od 5 do 21 lat).

Zasadniczo kostniak umiejscowione na zewnętrznej powierzchni kości i do płaskich kości czaszki i mogą pojawiać się na ściankach sieci krystalicznej, czołowych, szczękowych zatok i klina i udo, ramię, rurowe kości piszczelowej. Możliwe uszkodzenie kości kręgosłupa. Choroby kości są zwykle pojedyncze, ale występują również liczne (choroba Gardnera).

Czołowy osteoma zatoki na zdjęciu rentgenowskim

Jeśli kostniak osiąga znaczne wymiary i ściska sąsiadujące obszary (np. Naczynia, nerwy itp.), Może powodować objawy, aw przypadku nieprawidłowego działania w ściśniętych obszarach lub narządach, wymaga chirurgicznego usunięcia. W innych przypadkach osteoma jest usuwana przez kosmetologię.

Klasyfikacja

W zależności od pochodzenia specjaliści wyróżniają dwa typy osteome:

  • Hiperplastyczne kostniaki są nowotworami, które rozwijają się z tkanki kostnej. Grupa ta obejmuje samych kostniaków i tzw. Osteoid-osteomy (synonim: osteoid osteoid);
  • heteroplastyczny osteoma - nowotwory powstające z tkanki łącznej. W inny sposób takie kostniaki są nazywane osteofitami.

Osteoid osteoma

Jest to guz kości o wysokim zróżnicowaniu, ale w przeciwieństwie do rzeczywistego kostniaka, jego struktura różni się od struktury normalnej tkanki kostnej.

Składa się on z bogatych w naczynia odcinków tzw. Tkanki kostnej, chaotycznie rozproszonych wiązek kostnych i stref zniszczenia tkanki kostnej (osteoliza). Zwykle osteoidy rzadko mają ponad 1 centymetr średnicy.

Jest to dość powszechna choroba. Jego udział w całkowitej liczbie łagodnych nowotworów kości wynosi około 12 procent.

Może być zlokalizowany na kościach ciała, z wyjątkiem kości czaszki i mostka. Częściej u mężczyzn.

Przebieg tej choroby charakteryzuje się stopniowo narastającym bólem. We wczesnym stadium rozwoju choroby uczucia te przypominają bóle mięśni.

Z biegiem czasu bóle rosną i pojawiają się spontanicznie. Czasem jest kulawość.

W przypadku guza w okolicy stawowej części kości (epifizie) płyn może gromadzić się w stawie.

Jeśli nowotwór znajduje się w strefie wzrostu, stymuluje on wzrost kości, aby u dzieci w dzieciństwie mogła rozwinąć się asymetria szkieletu.

Jeśli osteoid zlokalizowany jest w okolicy kręgosłupa, możliwa jest skolioza. W podobnym miejscu osteoid-osteoma istnieje ryzyko ściskania nerwów obwodowych.

Wyrostek paliczka paznokcia

Osteofity (endo- i egzostozy)

Istnieją dwa rodzaje osteofitów:

  1. wewnętrzne osteofity (inaczej endostozy) wyrastają w kanale szpiku kostnego Z reguły są pojedyncze, ale jest wyjątek - dziedziczna choroba znana jako osteoporozy. W tym przypadku obserwuje się wiele endostez. Przebieg choroby w większości przypadków nie towarzyszą poważne objawy. Często zdiagnozowane przypadkowo przez badanie rentgenowskie;
  2. zewnętrzne osteofity (w inny sposób - egzostozy). Jak sama nazwa wskazuje, formy kostne na powierzchni. Przyczyną egzostozy mogą być różne procesy patologiczne, ale ich wystąpienie jest możliwe bez widocznych przyczyn. Najczęściej egzostozy występują na kościach twarzy, czaszki i miednicy. W ogóle nie może być żadnych przejawów rozwojowych tych osteofitów lub przejawiają się one jako defekt kosmetyczny, lub w przypadku ściśnięcia pobliskich regionów objawiają się odpowiednimi oznakami zewnętrznymi. Zdarzają się przypadki, w których rozwojowi egzostozy towarzyszyło odkształcenie kości i złamanie stopy zewnętrznego osteofitu.

Ponieważ egzostozy są bardziej powszechne niż endostozy, rozważ je szczegółowo.

Czym jest egzostoza?

Często po usłyszeniu diagnozy lekarza o "egzostozie" pacjenci są przerażeni. Jak poważna jest ta choroba? Skąd się bierze?

Takie nowotwory mają różne kształty i rozmiary. Na przykład są egzostozy w postaci grzyba lub kalafiora. Struktura tej formacji jest zwartą, gąbczastą, zwartą tkanką.

Zdarzają się przypadki, gdy z chrząstki powstają wzrosty. Należy zauważyć, że użycie terminu "chrząstkowa egzostoza" jest nieco błędne.

Nowotwór, chociaż pojawia się z elementów chrzęstnych, ale później staje się kościsty i zamienia się w gąbczastą tkankę.

Jego powierzchnia pokryta jest chrząstką szklistą, która jest strefą wzrostu egzostozy.

Kiedy kończyny powstają na długich rurowatych kościach, wzrosty są najczęściej zlokalizowane na kościach udowych. Na drugim miejscu w częstotliwości pojawia się piszczel, na trzeciej - kość ramienna.

Przyczyny pojawienia się

Jest to często obserwowane w przypadku pęknięć, złamań, interwencji chirurgicznej i tak dalej.

Przyczynami pojawienia się tej choroby są także różnego rodzaju przewlekłe zapalne choroby kości.

W niektórych przypadkach egzostozy mogą powstawać na tle zapalenia worków śluzowych i włókniaków. Aseptyczna martwica i chrzęstniak kości mogą wywoływać pojawianie się narośli.

Często egzostozy pojawiają się u pacjentów z wrodzonymi anomaliami szkieletu.

Główne objawy

Jednak w niektórych przypadkach istnieją objawy, które pomagają zdiagnozować egzostozę. Jakie są te znaki?

W miarę rozwoju choroby i wzrostu egzostozy objawy te stają się bardziej wyraźne. Jeśli zabudowana krawędź znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie złącza, jest w stanie silnie ograniczyć amplitudę ruchów. Często ten nowotwór może być dotykany, w niektórych przypadkach nawet niezależnie.

Bolesność kości z egzostozą

Metody diagnostyczne

Obecnie choroba ta jest stosunkowo łatwa do zdiagnozowania.

Podejrzenie egzostozy u lekarza może wystąpić na etapie badania pacjenta (w niektórych częściach ciała wzrost można łatwo znaleźć pod skórą).

Oczywiście ważną rolę w diagnozie odgrywają objawy i anamneza. Aby upewnić się, że diagnoza jest prawidłowa, wymagane jest badanie rentgenowskie.

Należy powiedzieć, że rzeczywiste wymiary wbudowanej krawędzi są często o kilka milimetrów większe niż na fotografii, ponieważ chrząstka nie jest widoczna na rentgenogramie. Czasami potrzebne są dodatkowe testy.

Dotyczy to szczególnie przypadków, w których wzrost gwałtownie rośnie. W takich przypadkach wykonuje się biopsję tkanek, a następnie badanie cytologiczne w laboratorium.

Metody leczenia

Oczywiście taka interwencja nie zawsze jest konieczna, ponieważ w większości przypadków egzostozy nie są niebezpieczne dla zdrowia, a sama choroba jest zazwyczaj bezobjawowa.

Istniejące obecnie techniki pozwalają pozbyć się egzostozy w krótkim czasie. Nagromadzenie kości usuwa się przez nacięcie o długości jednego do dwóch centymetrów.

Taka interwencja nie wymaga specjalnego przeszkolenia, długiego pobytu w szpitalu i długiej rehabilitacji.

W większości przypadków po usunięciu egzostozy pacjent wraca do normalnego życia po kilku dniach.

Kościecowo-chrzęstna egzostoza strzałkowa

Możliwe powikłania

W niektórych przypadkach nawet niewielki rozmiar egzostozy może powodować wiele problemów i poważnie wpływać na jakość życia.

Jednym z możliwych powikłań jest złamanie nogi egzostozy (chociaż takie przypadki są niezwykle rzadkie). Jednak największym ryzykiem pozostaje ryzyko "złośliwości".

Zdarzają się przypadki, gdy pojawienie się takich narostów było zwiastunem powstawania nowotworu - najczęściej raka kości miednicy i kości udowej, a także łopatki i kręgów.

Heeler exostosis

Kościuszkowate egzostozy uważa się za wrodzone patologie. Ale zaczynają aktywnie rosnąć pod wpływem czynników prowokujących. Szczególnie często zdarza się to w okresie dojrzewania.

Większość egzostoz nie powoduje u pacjenta bólu ani innych nieprzyjemnych doznań. Ale wyrostek kości piętowej nieco się od nich różni. Ta patologia może pojawić się w każdym wieku.

Specyfika miejsca osadzenia prowadzi do silnych bólów, które często uniemożliwiają normalne poruszanie się.

Cechy patologii

Taki wzrost lub, naukowo, osteochondroma, składa się z komórek chrzęstnych i rośnie na powierzchni kości. Może mieć różne kształty i rośnie do 1,5-2 cm.

Jeśli nie ściska otaczającej tkanki i nie powoduje bólu, nie jest dotykany. Ale w okolicy kości piętowej egzostoza zwykle silnie utrudnia chodzenie.

Jedynym sposobem leczenia tej patologii jest chirurgiczne usunięcie narostu.

Proliferacja tkanki kostnej w obszarze pięty może być zlokalizowana na jej części podeszwy lub z tyłu. W tym przypadku, tworzenie nawet niewielkich rozmiarów utrudnia chodzenie i powoduje silny ból jako drażniący dla otaczających tkanek.

Jeśli jest w kształcie grzybka może kompresować splot nerwowy, powodując drętwienie stopy i do utraty wrażliwości skóry półokrągły narośli zawsze powoduje wiele bólu i rozszerzalności liniowej uszkodzenie ostrza tkanek miękkich i prowadzić do rozwoju zapalenia.

W początkowej fazie patologia jest bardzo trudna do wykrycia. Chociaż nie powoduje bólu ani zmian w tkankach miękkich, pacjenci nawet nie konsultują się z lekarzem. Sam wzrost najpierw składa się z tkanki chrzęstnej, więc nie jest widoczny na zdjęciu rentgenowskim.

Stopniowo w miękkiej skorupie chrząstki szklistej formuje się gęsta tkanka kostna. Wyrastanie wyrasta z powodu wzrostu tkanki chrzęstnej. Różni się od osteofitów, które stanowią ostry wzrost kostny, który najczęściej powstaje w okolicy stawów.

Na pięcie również tworzą, ale zawsze po długotrwałym zapaleniu lub urazie.

Wzrost kostno-chrząstkowy można utworzyć na podeszwowej powierzchni kości piętowej

Odmiany

Często egzostoza chrzęstno-kostna na podeszwowej części pięty nazywana jest "ostrogą piętową". Nazwa ta zakorzeniła się wśród pacjentów, chociaż "bodziec" jest bardziej jak ostry przyrost kości.

A egzostoza jest kostniakiem kości i tkanki chrzęstnej. Oprócz podeszwowej powierzchni, taka zabudowana krawędź może tworzyć się w górnej części kości piętowej.

Ta patologia jest również nazywana egzostozą tylną stentu lub deformacją Haglund.

W ich strukturze, takie formacje mogą być kilku odmian:

  • stały kostniak jest warstwą tkanki kostnej na powierzchni kości;
  • gąbczasty kostniak składa się głównie z miękkiej tkanki chrzęstnej, może mieć kształt kulisty lub grzybkowy;
  • Osteoma mózgowa zawiera szpik kostny i nie tworzy się na pięcie.

Przyczyny

W większości przypadków rozwija się wyrostek kostno-chrzęstno-kostny u pacjentów z dziedziczną predyspozycją lub z wrodzonymi patologiami tkanki kostnej i chrzęstnej. Ale w pierwszych latach życia kiełkowanie nie powstaje.

Zaczynają rosnąć pod wpływem czynników prowokujących. Mogą to być urazy lub zwiększone obciążenie stóp. Dlatego często budują się sportowcy, tancerze lub ludzie pracujący na nogach.

Zauważono, że kobiety są bardziej podatne na pojawienie się egzostozy kości piętowej.

Najczęściej powstaje egzostoza z następujących powodów:

  • po urazie kości piętowej, co prowadzi do ciężkiego stanu zapalnego lub nieprawidłowego wzrostu komórek;
  • ciągłe noszenie wąskich niewygodnych butów, częste chodzenie na wysokich obcasach lub na zupełnie płaskich podeszwach;
  • ciężka waga i inne zwiększone obciążenia stopy;
  • płaskie stopy lub deformacja kośca;
  • zaburzenia krążenia krwi, prowadzące do pogorszenia zaopatrzenia tkanek;
  • wpływ na chrzęstną tkankę zakażeń - kiłę, rzeżączkę, grypę, zapalenie kości i szpiku, zapalenie okostnej;
  • choroby endokrynologiczne i zaburzenia metaboliczne.

Wzrost na kości piętowej drażni otaczające tkanki podczas chodzenia, więc powoduje silny ból

Objawy

Formacja kostno-chrzęstna na pięcie rośnie stopniowo. Zwykle, aż osiąga rozmiar 1 cm, nie powoduje żadnego dyskomfortu.

Dzięki dużym wymiarom wbudowanej krawędzi można ją już odczuć, a nawet zauważyć. Takie uszczelnienie może być utworzone na tylnej powierzchni kości piętowej lub na jej części podeszwy.

Ale w każdym razie, zabudowana krawędź mocno przeszkadza w chodzeniu.

Więcej artykułu: Jak leczyć ból pięty

Najczęściej pacjenci zwracają się do lekarza z powodu bólu. Są najpotężniejsze rano lub po długim okresie bezruchu. Potem trochę ustępują.

A wraz ze wzrostem aktywności fizycznej ponownie nasilają się ku wieczorowi. Jeśli wielkość wbudowanej krawędzi na powierzchni podeszwy jest większa niż jeden centymetr, powoduje ona silny ból podczas chodzenia.

Dlatego często pacjenci są zmuszani do używania laski.

Oprócz bólu, ze względu na ciągłe podrażnienie wraz z rozwojem tkanek miękkich powstaje obrzęk, często dochodzi do zapalenia więzadeł i ścięgien.

Na przykład podeszewkowe zapalenie powięzi jest naturalną konsekwencją egzostozy na podeszwowej części pięty. Często ścięgno Achillesa również ulega zapaleniu. Skóra nad zarośnięciem się rozrasta, pojawiają się plewy.

Często zauważalny przekrwienie, z palpacją to miejsce jest bolesne.

Skóra wokół miejsca wzrostu ostygnie, często stan zapalny tkanek miękkich

Stały ból może prowadzić do deformacji palców, upośledzenia funkcji stawów, rozwoju płaskich stóp. Konsekwencje patologii to także drętwienie skóry stóp, skłonność do złamań i zwichnięcia stawu.

Leczenie

Niektórzy pacjenci, zwłaszcza starsi, nie konsultują się z lekarzem z taką patologią, wolą łagodzić ból samodzielnie. Takie podejście zagraża wielu komplikacjom, z których najpoważniejszym jest degeneracja komórek edukacji i jej przekształcenie w nowotworowy nowotwór.

Wszakże egzostoza bardzo rzadko zanika sama, tylko w okresie dojrzewania może narastać narośl. Ale zwykle patologia stopniowo postępuje, formacja rośnie, coraz bardziej drażniąc otaczające tkanki.

Dlatego bardzo ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem na czas w przypadku bólu pięty.

Przecież leczenie egzostozą jest możliwe tylko chirurgicznie, żadne leki ani metody ludowe nie zmniejszą kiełkowania.

Mają tylko działanie objawowe, ułatwiające stan pacjenta. Jednocześnie prowadzony jest stały monitoring wzrostu edukacji w celu uniknięcia komplikacji.

Ponadto bardzo ważne jest wyeliminowanie przyczyn, które doprowadziły do ​​zwiększonej proliferacji tkanki kostno-chrzęstnej. Bez tego, nawet po chirurgicznym usunięciu narostu po pewnym czasie, może on ponownie powstać.

W wielu przypadkach możliwe jest jedynie chirurgiczne leczenie egzostozy na kości piętowej

Operacja

Możliwe jest pozbywanie się wzrostu kości-chrząstki tylko chirurgicznie. Ale operacja nie jest wykonywana dla wszystkich pacjentów z tą patologią.

Wskazania do leczenia chirurgicznego to silny ból, rozwój stanu zapalnego, szybki wzrost wykształcenia.

Operacja jest również konieczna, jeśli nagromadzenie przeszkadza chodzeniu lub nie pozwala na noszenie normalnych butów.

Operacja wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym. Często pacjent ma wiele wzrostów. W takim przypadku usuwane są tylko te największe, które wyciskają otaczającą tkankę.

Po znieczuleniu wykonać małe nacięcie i usunąć wzrost. Następnie wygładzić powierzchnię kości i nałożyć szew kosmetyczny.

Operację uważa się za nieskomplikowaną, więc całkowity powrót pacjenta do normalnego życia ma miejsce po 1-2 tygodniach.

Leczenie zachowawcze

Jeśli nagromadzenie nie jest jeszcze bardzo duże i nie powoduje dużego dyskomfortu, być może leczenie objawowe. Jego zadaniem jest wyeliminowanie bólu, obrzęku i stanu zapalnego. Przede wszystkim należy unikać traumatyzacji tkanek miękkich.

W tym celu wybiera się wygodne, najlepsze obuwie ortopedyczne. Pod piętą możesz umieścić specjalną wkładkę lub filcowe podkładki. Pomoże to zmniejszyć ból podczas chodzenia.

Ponadto zaleca się, aby nie pozostawać na nogach przez długi czas.

Aby złagodzić ból, można stosować niesteroidowe leki przeciwzapalne w postaci tabletek lub maści.

Szczególnie dobrze łagodzą ból "Diklofenak", "Ibuprofen", "Ketoprofen", "Voltaren gel" lub roztwór "Dimexide".

Czasami wymagane jest wykonanie blokady poprzez wprowadzenie środków hormonalnych do obszaru pięty: "Hydrokortyzon", "Diprostenpan" lub "Kenalog".

Skuteczny w usuwaniu stanów zapalnych tkanek miękkich i więzadeł fizjoterapii. Najczęściej używane są:

  • ciepłe kąpiele stóp, najlepiej ze leczniczą wodą mineralną;
  • masaż stóp;
  • terapia ruchowa;
  • elektroforeza z jodkiem potasu lub Novocainem;
  • terapia falami uderzeniowymi;
  • ultradźwięki;
  • magnetoterapia;
  • ogrzewanie laserowe;
  • UHF;
  • krioterapia.

Aby łagodzić ból i stan zapalny z powodzeniem, terapia falą uderzeniową

Metody ludowe

Na początkowym etapie, jeśli ból nie jest silny, a nagromadzenie nie ściska nerwów i nie narusza krążenia, możliwe jest stosowanie metod ludowych. Pomogą złagodzić ból i złagodzić stany zapalne. Najczęściej używa się do tego różnych okładów, maści, kąpieli stóp.

Kompresy powinny być rozgrzane, aby noga była owinięta polietylenem. Ponadto, aby lepiej przeniknąć substancje lecznicze, należy je najpierw odwijać. Po nałożeniu kąpieli stóp należy wykonać siatkę jodową na bolącym miejscu i nosić ciepłe skarpetki.

Lepiej jest, jeśli procedura jest przeprowadzana w nocy.

  • Tłusty kompres pomoże złagodzić ból i zmiękczyć szorstką skórę. Możesz użyć niedźwiedzia, borsuka lub tłuszczu wieprzowego. Ten kompres jest nakładany na noc.
  • Zetrzyj surowe ziemniaki i odłóż na obolałe miejsce. Zawiń i przytrzymaj przez 4-5 godzin.
  • Skuteczna kompozycja do okładów: 100 ml soku z aloesu, tyle alkoholu, butelka waleriany, pół łyżeczki czerwonej papryki i 2 tabletki "Aspiryny" i "Analgin". Kompozycję dobrze miesza się i infukuje w ciemnym miejscu przez 2 tygodnie.
  • Dobrze jest dostać kompres z medycznej żółci na noc.
  • Skutecznie łagodzi zmęczenie, obrzęki i ból stóp w kąpieli z solą. Zrób mocną marynarkę z 5 litrów wody i 1 kg soli. Możesz dodać kilka kropli jodu lub sody.
  • Wanny z glinką pomagają usuwać sole i łagodzić stany zapalne.
  • Pomocny jest masaż z dużą solą. Do tego kilogram soli należy ogrzewać i posypywać na płaskiej powierzchni. Na ciepłej soli musisz iść bosymi stopami.

Możesz również użyć środków do podawania doustnego. Są potrzebne do normalizacji procesów metabolicznych, odżywienia tkanki kostnej, poprawy krążenia krwi i wzmocnienia odporności. Najlepiej w tym celu stosować nalewkę z nasion sosny z powłoki na wódki lub nalewki z kwiatów bzu.

Aby zapobiec wzrostowi tkanki kostnej na pięcie, należy unikać zwiększonych obciążeń, nosić wygodne buty, aby w odpowiednim czasie leczyć patologie układu mięśniowo-szkieletowego. W okresie dojrzewania lekarz powinien być regularnie badany, aby w porę wykryć tę chorobę. Następnie można go wyleczyć bez komplikacji.

O Nas

Brzozowy grzyb chaga - rodzaj zarodnika, który rośnie do dużych rozmiarów na pniu drzewa. Brzoza karmi grzyby użytecznymi substancjami (cynk, żelazo, potas, polisacharydy), sokiem.