Prognoza chłoniaka non-Hodgkin's For Life

Chłoniaka nieziarniczego obejmują procesów nowotworowych, takich jak złośliwe limfoproliferacyjne postaci z różnych scenariuszy i nieoczekiwaną odpowiedź interwencji farmakologicznej.

Podobna forma formacji nowotworowych charakteryzuje się szczególną złośliwością, ponieważ tylko jedna czwarta pacjentów jest z niej wyleczona. Charakterystyczną cechą takich chłoniaków jest brak właściwej reakcji na środki terapeutyczne tradycyjnie stosowane w procesie terapeutycznym chłoniaka Hodgkina.

Czym jest chłoniak nieziarniczy?

Złośliwy gatunek nowotworów limfatycznych rozpoczyna się tworzenie w tkankach pochodzenia limfoidalnego, ale w porównaniu z patologią Hodgkina nie można przewidzieć dalszego zachowania takich nowotworów.

Zdjęcie przedstawia chłoniak nieziarniczy na orbicie oka

Ogólnie, prognozy zależą od specyficznej histologicznej odmiany edukacji nie-Hodgkin, adekwatności terapii i stadium chłoniaka.

Historia przypadku

Chłoniak nieziarniczy ma właściwości biologiczne i morfologiczne inne niż inne nowotwory złośliwe, klinika i rokowanie. Od lat 70. ubiegłego wieku nowotwór w kręgach medycznych oficjalnie nazywany jest nie-Hodgkina lub złośliwy.

Epidemiologia

Wśród Rosjan około 25 000 przypadków chłoniaka jest wykrywanych i oficjalnie diagnozowanych rocznie, co stanowi zaledwie 4% całkowitej liczby patologii pochodzenia nowotworowego.

Większość pacjentów wykazuje chłoniaka nieziarniczego, a tylko 12% cierpi na chłoniaka Hodgkina.

Przyczyny

Ogromna większość tych nowotworów jest utworzony ze źródła chłoniaki komórek B nieziarniczego inne są komórkami T, które nazywane są również komórki NK.

Nie sposób wymienić konkretnego powodu powstawania mięsaka limfatycznego, możemy jedynie zidentyfikować szereg konkretnych czynników, które przyczyniają się do powstawania i rozwoju procesu patologicznego. Obejmują one:

  1. Porażki pochodzenia wirusowego, takie jak zapalenie wątroby lub Epstein-Barr, wirus niedoboru odporności i inni;
  2. Helicobacter pylori, który jest często obwiniany za rozwój wrzodów żołądka, może również prowokować chłoniaka nieziarniczego, zlokalizowanego w tkankach żołądka;
  3. Osoby w podeszłym wieku i otyłe, niedobory odpornościowe o różnej etiologii również przyczyniają się do powstawania mięsaka limfatycznego;
  4. Transplantacja wszelkich narządów, chemioterapii lub radioterapiie w leczeniu patologii onkologicznych;
  5. Wpływ czynników rakotwórczych takie jak herbicydy, insektycydy, benzeny;
  6. Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy często prowadzi do powstania chłoniaka tarczycy.

Objawy

Główne objawy chłoniaka nieziarniczego to typowy wzrost wielkości węzłów chłonnych, który przynosi bolesne odczucia. Podobne objawy obserwuje się głównie w węzłach chłonnych pachwinowych, pachowych lub szyjnych.

Istnieją inne objawy mięsaka limfatycznego:

  • Utrata wagi, aż do wyczerpania;
  • Przewlekłe zmęczenie;
  • Nadgaszanie nocne;
  • Swędzenie na powierzchni całego ciała;
  • Stan gorączkowy;
  • Objawy anemii.

Układ limfatyczny w przeciwieństwie do czynników zakaźnych, w trzech różnych typów struktur komórek B i limfocytów: komórki T i komórki NK (znany także jako NK).

Guzy z komórek B.

Chłoniak z komórek B charakteryzuje się wysoką złośliwością i szybkim rozprzestrzenianiem się zewnątrzkomórkowym. Leczenie jest skuteczne, jeśli rozpoczyna się w początkowych stadiach patologii.

Ogólnie rzecz biorąc, mięsaki limfatyczne z komórek B dzielą się na:

  • Duża komórka - gdy występuje charakterystyczny wzrost węzłów chłonnych szyjnych lub pachowych;
  • Follicular - w przypadku uporczywej hipertermii i obrzęku węzłów chłonnych pachwinowych, pachowych i szyjnych, co powoduje intensywny ból;
  • Rozlane chłoniaki z dużych komórek B-komórkowych - charakteryzujące się powstawaniem specyficznych wrzodów i wysypek przypominających płytki nazębne na powierzchni skóry;
  • Mięsaki limfatyczne strefy marginalnej - guzy, którym towarzyszy szczególny ból w miejscu lokalizacji, mogą potajemnie postępować, wolą jamę brzuszną.

T- i NK

Chłoniaki z limfocytów T / NK są uznawane przez specjalistów za agresywne mięsaki limfatyczne, stanowią one około 12% przypadków klinicznych wśród całkowitej liczby zdiagnozowanych chłoniaków nieziarniczych.

W przypadku dojrzałych chłoniaków limfocytów T / NK rokowanie pięcioletniego przeżycia stanowi około jedną trzecią całkowitej liczby pacjentów.

T-cell

Komórki limfatyczne typu T są najbardziej typowe dla mężczyzn, częściej atakują węzły chłonne i struktury komórek skóry. Istnieją takie rodzaje chłoniaków nieziarniczych z limfocytów T:

  • Chłoniak T-limfoblastyczny;
  • Chłoniak obwodowy;
  • Chłoniak naczyniowo-limfatyczny T-komórkowy;
  • Chłoniak skórny.

Klasyfikacja

Chłoniaki nieziarnicze są klasyfikowane według kilku parametrów:

  • Na tempo progresji chłoniaki nieziarnicze są:
  1. Bezczelny (chłoniak limfoplazmatyczny itp.) - charakteryzujący się powolnym i sprzyjającym rozwojem;
  2. Agresywny;
  3. Bardzo agresywny - mieć najbardziej niekorzystne rokowanie i zwykle kończyć się śmiercią;
  • Zgodnie z lokalizacją lokalizacji mięsak limfatyczny dzieli się na:
  1. Nodal - kiedy guz powstaje w węzłach chłonnych;
  2. Extranodal - kiedy mięsak limfatyczny rozwija się w jakimś innym narządzie;
  • W zależności od struktury cytologicznej chłoniaków są:
  1. Małe komórki;
  2. Duże komórki;
  • W zależności od rodzaju histologii istnieją:
  1. Mięsak limfatyczny;
  2. Immunoblastoma;
  3. Limfoblastoma komórek T;
  4. Grzybica grzybowa;
  5. Reticulosarcomas;
  6. Guzkowe mięsaki limfatyczne;
  7. Chłoniaki grudkowe;
  8. Chłoniaki z pierwotnego układu nerwowego;
  9. Rozlany mięsak limfatyczny o dużej komórce;
  10. Chłoniak skórny;
  11. Chłoniaki Burkitta itp.

Limfoblastyczny

W przypadku chłoniaka limfoblastycznego typowe jest powstawanie dużych nowotworów w okolicy brzusznej.

Zwykle patologia rozwija się potajemnie z wymazaną lub nieobecną symptomatologią, ponieważ częściej występuje na stosunkowo późnych etapach rozwoju.

Dlatego pacjenci z podobną diagnozą w 9 na 10 przypadków trafiają do lekarza, gdy lek nie może im już pomóc.

Ta postać chłoniaka nieziarniczego charakteryzuje aktywnego i dużej przerzutów, co prowadzi do vnutriorganicheskim uszkodzenia tkanek wątroby, nerki, śledziony, uszkodzenia rdzenia kręgowego, jajnika, itp termiczny etap białaczka chłoniak często towarzyszy nervnosistemnym porażenie, co zawsze powoduje śmiertelne konsekwencje.

Limfocytowy

Chłoniaki limfocytarne charakteryzują się bezbolesnymi objawami, którym towarzyszy uogólniony lub miejscowy obrzęk węzłów chłonnych. Takie chłoniaki składają się ostatecznie z dojrzałych komórek limfocytów B. Patologia jest charakterystyczna dla starszych pacjentów i przedstawicieli średniego wieku.

Zazwyczaj, podczas diagnozowania takiego chłoniaka, prawie wszyscy pacjenci mają uszkodzenie szpiku kostnego, a sam guz jest w 4 stadiach rozwoju.

Charakterystyczne objawy nowotworu to wzrost śledziony i wątroby, obecność zmian żołądkowo-jelitowych. Już w początkowych etapach procesu nowotworowego mogą pojawić się zmiany w płucach, punkcikach i inne ogniska parenchymalne.

Chłoniak jelita

Wśród chłoniaków o charakterze ekstranodalnym najczęściej występują guzy nieziarnicze układu GIT. Zwykle lokalizacja guza jest wtórna, co wynika z przerzutów chłoniaka ze śledziony i innych struktur wewnętrznych. W przypadku chłoniaka jelita objawami są:

  1. Objawy dyspeptyczne;
  2. Ból w jamie brzusznej;
  3. Powiększenie śledziony;
  4. Wzdęcia;
  5. Oznaki niedrożności jelit;
  6. Nudne impulsy;
  7. W masie kałowej można znaleźć zanieczyszczenia krwi;
  8. Utrata apetytu.

Cechą tego typu chłoniaka jest jego cytologiczne pochodzenie. Zazwyczaj takie nowotwory są utworzone ze struktur komórek B. Takie nowotwory rozwijają się głównie na tle choroby Leśniowskiego-Crohna, HIV, niedoboru białka we krwi.

NHL Spleen

Chłoniak śledziony z gatunków nieziarniczych występuje głównie u osób starszych. Proces guza zwykle rozpoczyna się w marginalnym obszarze śledziony.

Początkowo patologia rozwija się bezobjawowo, ale wraz z postępem procesu nowotworowego pojawiają się takie objawy chłoniaka śledziony:

  • Utrata wagi;
  • Poczucie ciężkości w strefie prawego podżebrza;
  • Nadpobudliwość w nocy;
  • Anemia;
  • Szybkie nasycenie nawet po wchłonięciu niewielkiej porcji pokarmu, co jest związane z kompresyjnym działaniem nowotworu na żołądek;
  • Częsta hipertermia, szczególnie wieczorem i w nocy.

Kiedy guz zaczyna kiełkować w sąsiednich tkankach, pojawią się objawy bólu. W późniejszych stadiach choroby śledziona staje się niebezpiecznie duża, co jest najbardziej charakterystycznym objawem patologii.

Stopniowo proces nowotworowy obejmuje szpik kostny i podstawowe struktury, które określa się podczas testów diagnostycznych.

Etapy choroby i rokowanie

Jeśli stopień złośliwości chłoniaków nieziarniczych jest trzy - wysoki, niski i średniozaawansowany - wówczas etapy ich rozwoju wynoszą cztery:

  1. Na początkowy etap charakteryzuje się pojedynczym węzłem chłonnym lub zmianą śródmiąższową, która nie ma charakterystycznej zewnętrznej symptomatologii;
  2. W 2 etapach u pacjentów występuje jednocześnie kilka węzłów chłonnych lub rozwija się pozawęśniowe uszkodzenie kilku narządów, ale tylko zlokalizowane z jednej strony w stosunku do przepony. Objawy mogą być częściowo nieobecne;
  3. Trzeci Etap zakłada obecność chłoniaka nieziarniczego, położone z obu stron w stosunku do grudnokletochnoy membrany zlokalizowanej w tym obszarze i rozprowadzana do otrzewnej;
  4. Terminal (4) Etap chłoniaka nieziarniczego różni ciężkie warunki i prognozowania, gdzie wartość bezwzględna jest oryginalnej lokalizacji nowotworu, ponieważ komórki nowotworowe przeniknęły struktury nervnosistemnye i szpiku kostnego, a udział w onkoprotsessa kostnej kości.

Diagnostyka

Rozpoznanie chłoniaka nieziarniczego jest zarządzane przez oncohematologów, którzy przepisują niezbędne procedury:

  • Biopsja tkanki węzła chłonnego;
  • Badanie torakoskopowe;
  • Przebicie szpiku kostnego;
  • Laparoskopia;
  • USG;
  • Radiografia;
  • MRI lub CT;
  • Limfoscyntygrafia itp.

Leczenie

Metody terapeutyczne w leczeniu chłoniaków nieziarniczych opierają się na zastosowaniu radioterapii, chemioterapii lub chirurgii.

Operacja chirurgiczna jest stosowana, jeśli zmiana nowotworowa ma charakter wyizolowany. Leczenie napromienianiem jest skuteczne, gdy chłoniak nieziarniczy charakteryzuje się niską złośliwością i ma umiejscowioną naturę.

Czasami stosuje się radioterapię, gdy zastosowanie chemioterapii jest niemożliwe lub przeciwwskazane.

Chociaż najczęściej główną metodą leczenia chłoniaków jest polikhemoterapia. Często technika ta stosowana jest w połączeniu z napromieniowaniem, chociaż jest również skuteczna jako samodzielne leczenie. Takie połączenie różnych technik pomaga osiągnąć bardziej stabilny i przedłużony okres remisji. Czasami w procesie leczenia obejmuje leczenie hormonalne.

Alternatywnie często stosuje się immunoterapię preparatami interferonowymi, transplantację szpiku kostnego, terapię przeciwciałem monoklonalnym i stosowanie komórek macierzystych.

Dziś, skuteczne metody leczenia są opracowane w oparciu o zintegrowany stosowania leków, terapii celowanych, promieniowanie i tak dalej. W efekcie, podejście polihimioterapevticheskogo opartej na stosowanie wielu leków, może skutecznie poradzić sobie z nieprawidłowego rozwoju limfocytów.

Ile osób mieszka z NHL

Całkowite rzuty formacje chłonne są zdefiniowane nieziarniczego chłoniaka nowotworów oryginalnej skali, gdzie wynik dla każdego jedno działanie oblicza się objawów i wszystkie wyniki są podsumowane.

  • Przy szacowaniu 0-2 punktów prognoza jest korzystna;
  • 2-3 punkty - niezdefiniowane;
  • 3-5 punktów - prognoza negatywna.

Zwykle korzystne rokowanie jest bardziej charakterystyczne dla limfocytów B-komórkowych, czego nie można potwierdzić pochodzeniem komórek T z wykształcenia. Znacznie pogorszyć prognozę późnych stadiów, wysoki odsetek nowotworów złośliwych, starszy wiek i niektóre rodzaje formacji guza.

Film o przyczynach chłoniaka, rodzajach i etapach:

Chłoniaki nieziarnicze

Choroby złośliwe układu limfatycznego lub chłoniaka: ziarnica złośliwa i nie-ziarnica objawiają się powiększonymi węzłami chłonnymi.

Chłoniak nieziarniczy, co to jest?

Chłoniaki nieziarnicze łączą grupę chorób onkologicznych, które różnią się od chłoniaka Hodgkina w strukturze ich komórek. Aby odróżnić wiele chłoniaków nieziarniczych może pochodzić z próbek dotkniętych tkanki limfatycznej. Choroba powstaje w węzłach chłonnych i narządach z tkanką limfatyczną. Na przykład w grasicy (grasicy), śledzionie, migdałkach, limfatycznych płytkach jelita cienkiego.

Chłoniak w każdym wieku, ale częściej u osób starszych. Chłoniak nieziarniczy u dzieci, najczęściej występuje po 5 roku życia. Mają tendencję do opuszczania miejsca pierwotnego rozwoju i wychwytywania innych narządów i tkanek, na przykład ośrodkowego układu nerwowego, wątroby, szpiku kostnego.

U dzieci i młodzieży nowotwory o wysokim stopniu złośliwości są nazywane "wysoce powiększonymi NHL", ponieważ powodują nowe poważne choroby w narządach i mogą prowadzić do śmierci. Chłoniak nieziarniczy o niskim stopniu złośliwości i powolnym rozwoju występuje częściej u osób dorosłych.

Przyczyny chłoniaków nieziarniczych

Przyczyny chłoniaków były badane przez lekarzy do dnia dzisiejszego. Wiadomo, że chłoniak Nehodjinskaya zaczyna się od momentu mutacji (zmiany złośliwej) limfocytów. W tym samym czasie zmienia się genetyka komórki, ale jej przyczyna zmiany nie została wyjaśniona. Wiadomo, że nie wszystkie dzieci z takimi zmianami zachorują.

Sugeruje się, że przyczyną rozwoju chłoniaka nieziarniczego u dzieci jest połączenie kilku czynników ryzyka:

  • wrodzona choroba układu odpornościowego (zespół Wiskotta-Aldricha lub zespół Louisa-Barre'a);
  • nabyte niedobory odporności (np. zakażenie wirusem HIV);
  • tłumienie własnej odporności w transplantacji organów;
  • choroba wirusowa;
  • promieniowanie;
  • niektóre chemikalia i leki.

Objawy i objawy chłoniaka nieziarniczego

Objawy chłoniaka nieziarniczego o agresywnym przebiegu i wysokim stopniu złośliwości ze względu na tempo wzrostu objawiają się zauważalnym guzem lub powiększonymi węzłami chłonnymi. Nie bolą, ale pęcznieją na głowie, szyi i karku, w pachach lub w pachwinie. Jest możliwe, że choroba zaczyna się w otrzewnej lub klatce piersiowej, gdzie nie można zobaczyć ani sondować węzłów. Stąd rozciąga się na organy nie-limfatyczne: błonę mózgu, szpik kostny, śledzionę lub wątrobę.

Chłoniak nieziarniczy:

  • wysoka temperatura;
  • utrata masy ciała;
  • zwiększone pocenie w nocy;
  • słabość i szybkie zmęczenie;
  • wysoka temperatura;
  • brak apetytu;
  • chorobliwy stan zdrowia.

Chłoniak nieziarniczy przejawia objawy określonego gatunku.

Pacjent może cierpieć:

  • Ból w jamie brzusznej, niestrawność (biegunka lub zaparcie), wymioty i utrata apetytu. Objawy pojawiają się, gdy dochodzi do zmiany LU lub narządów jamy brzusznej (śledziony lub wątroby).
  • Przewlekły kaszel, duszność w przypadku węzłów chłonnych mostka, grasicy i / lub płuc, dróg oddechowych.
  • Ból stawów z uszkodzeniem kości.
  • Bóle głowy, zaburzenia widzenia, wymioty chudego żołądka, porażenie nerwów czaszkowych w uszkodzeniu OUN.
  • Częste infekcje ze spadkiem poziomu zdrowych białych krwinek (z niedokrwistością).
  • Wyłapywanie krwotoków skóry (wybroczyny) z powodu niskiego poziomu płytek krwi.

Uwaga, proszę! Wzrost objawów chłoniaków nieziarniczych występuje w ciągu dwóch do trzech lub więcej tygodni. U każdego pacjenta manifestują się na różne sposoby. Jeśli zaobserwujesz jeden lub dwa lub trzy objawy, może to być infekcja i choroby, które nie są związane z chłoniakiem. Aby wyjaśnić diagnozę, musisz skontaktować się ze specjalistami.

Film informacyjny

Etapy chłoniaka

W przypadku chłoniaka limfoblastycznego zaproponowano klasyfikację (klasyfikacja St.Jude).

Zapewnia następujące kategorie:

  1. I etap - z pojedynczą zmianą: pozawęzłowy lub węzłowy jeden region anatomiczny. Nie obejmuje śródpiersia i jamy brzusznej.
  2. II etap - z pojedynczą zmianą pozawęzłową i zaangażowaniem regionalnej LU, pierwotną zmianą przewodu żołądkowo-jelitowego (LU regionu ileocowego).
  3. III etap - z porażką struktur węzłowych lub limfoidalnych po obu stronach przepony i pierwotnego śródpiersia (w tym grasicy) lub ognisk opłucnej (III-1). Stadium III-2, niezależnie od innych ognisk, odnosi się do wszelkich rozległych pierwotnych nieoperacyjnych zmian wewnątrzbrzusznych, do wszystkich pierwotnych nowotworów przykręgosłupowych lub zewnątrzoponowych.
  4. Etap IV - z wszystkimi pierwotnymi zmianami ośrodkowego układu nerwowego i szpiku kostnego.

W przypadku grzybicowatej grzybicy zaproponowano oddzielną klasyfikację.

Przewiduje:

  1. I etap ze wskazaniem zmian tylko w skórze;
  2. II - Etap ze wskazaniem zmian skórnych i reaktywnie powiększonej LU;
  3. III etap z LU, o zwiększonej objętości i zweryfikowanych zmianach;
  4. Etap IV z zmianami trzewnymi.

Formy chłoniaków nieziarniczych

Postać NHL zależy od rodzaju komórek rakowych pod mikroskopem oraz od cechy molekularno-genetycznej.

Międzynarodowa Klasyfikacja WHO określa trzy duże grupy NHL:

  1. Limfoblastyczne limfoblastyczne limfoblastyczne komórki B i T (T-LBL, pB-LBL), rosnące z niedojrzałych komórek prekursorowych limfocytów B i limfocytów T (limfoblastów). Grupa wynosi 30-35%.
  2. Dojrzałe limfocyty B-komórkowe NHL i B-forma-ALL (B-ALL) rosnące z dojrzałych limfocytów B. Te NHL należą do najpopularniejszej formy onkologii - prawie 50%.
  3. Chłoniak wielkokomórkowy anaplastyczny (ALCL), stanowiący 10-15% całego NHL.

Każda główna forma NHL ma podgatunki, ale rzadziej istnieją inne formy NHL.

Klasyfikacja chłoniaków nieziarniczych (WHO, 2008)

Klasyfikacja chłoniaków nieziarniczych obejmuje:

Chłoniaki z komórek B:

  • Chłoniak z prekursorów komórek B;
  • B-limfoblastyczny chłoniak / białaczka;
  • Chłoniaki z dojrzałych komórek B;
  • Przewlekła białaczka limfocytowa / chłoniak limfocytowy drobnokomórkowy;
  • Limfocytowa białaczka limfocytowa B;
  • Chłoniak z komórek strefy marginalnej śledziony;
  • Białaczka włochatokomórkowa;
  • Chłoniak limfoplasmocytowy / makroglobulinemia Waldenstrom;
  • Choroby ciężkich łańcuchów;
  • Szpiczak plazmocytowy;
  • Samotna plazmocytoma kości;
  • Extraoblastaneous plazmocytoma;
  • Chłoniak zewnątrzdniowy z komórek strefy brzeżnej tkanek limfoidalnych związanych z błonami śluzowymi (chłoniak MALT);
  • Chłoniak węzłowy z komórek w strefie marginalnej;
  • Folikularny chłoniak nieziarniczy;
  • Pierwotny chłoniak odśrodkowo skórny;
  • Chłoniak z komórek strefy płaszcza;
  • Rozlany chłoniak nieziarniczy o dużych komórkach, niespecyficzny;
  • Chłoniak nieziarniczy o dużych komórkach z dużą liczbą komórek T / histiocytów;
  • Ziarniniakowatość limfatyczna;
  • Chłoniak nieziarniczy rozprzestrzenia chłoniak z dużych limfocytów B związany z przewlekłym stanem zapalnym;
  • Pierwotny chłoniak z komórek B o dużej skórze;
  • Wewnątrznaczyniowy chłoniak z dużych limfocytów B
  • ALK-dodatni B-chłoniak z dużych komórek;
  • Chłoniak Plasmoblastoma
  • Chłoniak z dużych komórek B pochodzący z wieloogniskowej choroby Castlemana związanej z HVV8
  • EBV-dodatni chłoniak z dużych komórek B osób starszych
  • Pierwotna chłoniaka śródpiersia (grasica) B-komórka;
  • Pierwotny wysiękowy chłoniak
  • Chłoniak Burkitta;
  • Chłoniak z limfocytów B z pośrednią morfologią pomiędzy rozlanym chłoniakiem z dużych komórek B a klasycznym chłoniakiem;
  • Chłoniak z komórek Hodgkina z morfologią pośrednią między chłoniakiem Burkitta a rozlanym chłoniakiem z dużych komórek B.

Chłoniaki z limfocytów T i komórek NK:

  • Chłoniak z prekursorów komórek T;
  • Chłoniak T-limfoblastyczny / białaczka;
  • Chłoniaki z dojrzałych komórek T i NK;
  • Chłoniak Ospospodbnaya;
  • Chłoniak niezakaźny T-komórkowa Dorosły;
  • Wysięknicowy chłoniak NK / T-komórkowy, typ nosowy;
  • Chłoniak Hodgkina z komórek T związany z enteropatią;
  • Hepatosplenic T-cell lymphoma;
  • Podskórny chłoniak z komórek T przypominający panikuloid;
  • Grzybica grzybica / zespół cesari;
  • Pierwotny chłoniak anaplastyczny skóry wielkokomórkowej;
  • Pierwotny chłoniak T-komórkowy skóry gamma-delta;
  • Pierwotny skórny chłoniak T-komórkowy CD4-pozytywny o małej i średniej wielkości komórce;
  • Pierwotny skórny, agresywny, epidermotropowy chłoniak z komórek T cytotoksycznego T-dodatniego;
  • Chłoniak z obwodowych komórek T, niespecyficzny;
  • Chłoniak T-komórkowy Angioimmunoblast;
  • Chłoniak anaplastyczny wielkokomórkowy ALK-dodatni;
  • Anaplastyczny chłoniak wielkokomórkowy jest ujemny względem ALK.

Diagnoza i leczenie choroby

Rozpoznanie chłoniaka przeprowadza się w klinikach specjalizujących się w chorobach onkologicznych i chorobach krwi. Aby określić odpowiedni typ chłoniaka nieziarniczego, konieczne jest wykonanie wielu badań, w tym badań krwi, ultrasonografii, zdjęć rentgenowskich i biopsji wycinków najwcześniejszego węzła chłonnego. Jest całkowicie usunięty. Podczas demontażu nie można go uszkodzić mechanicznie. W badaniu histologicznym nie jest konieczne usuwanie LU w pachwinach, jeśli w procesie uczestniczą inne grupy LU.

Badanie tkanki nowotworowej

Jeśli podejrzewa się chłoniaka nieziarniczego według wstępnej analizy, diagnoza i leczenie w przyszłości będą zależeć od wyników złożonej dodatkowej diagnostyki:

  • W sposób operacyjny weź uszkodzoną tkankę narządu lub usuń LU.
  • Kiedy płyn gromadzi się we wnękach, na przykład w jamie brzusznej - zbadaj płyn. Jest pobierany z nakłuciem.
  • Przebicie szpiku kostnego przeprowadza się w celu zbadania szpiku kostnego.

Zgodnie z wynikami badań cytologicznych, immunologicznych i genetycznych, immunofenotypowanie zostało potwierdzone lub nie potwierdzono patologii, określa się jego formę. Immunofenotypowanie przeprowadza się za pomocą cytometrii przepływowej lub metod immunohistochemicznych.

Jeśli kompleksowa diagnoza chłoniaka potwierdza NHL, to eksperci określają jego częstość występowania w organizmie w ramach schematu leczenia. W tym celu badane są obrazy ultrasonograficzne i rentgenowskie, skany MRI i TK. Dodatkowe informacje uzyskano z tomografii emisyjnej PET-pozyton. Obecność komórek nowotworowych w ośrodkowym układzie nerwowym jest rozpoznawana przez próbkę płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) za pomocą nakłucia lędźwiowego. W tym samym celu dzieci otrzymują nakłucie szpiku kostnego.

Badania przed leczeniem

Dzieci i dorośli są testowani pod kątem czynności serca za pomocą EKG - elektrokardiogramu i echokardiogramu - echokardiogramu. Dowiedz się, czy NHL wpływa na funkcję każdego narządu, na metabolizm, czy istnieją infekcje.

Wstępne wyniki testu są bardzo ważne w przypadku jakichkolwiek zmian w leczeniu NHL. Leczenie chłoniaka nie może obejść się bez transfuzji krwi. Dlatego natychmiast ustaw grupę krwi pacjenta.

Przygotowanie schematów leczenia

Po potwierdzeniu diagnozy lekarze przygotowują indywidualny schemat leczenia dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę pewne czynniki prognostyczne i czynniki ryzyka wpływające na prognozę przeżycia pacjenta.

Istotne czynniki prognostyczne i kryteria wpływające na przebieg leczenia to:

  • specyficzna forma NHL, w zależności od tego, która forma protokołu leczenia;
  • Skala rozprzestrzeniania się choroby w całym ciele, stadium. Określa intensywność leczenia i czas trwania.

Leczenie operacyjne chłoniaka nieziarniczego

Operacje z NHL nie są przeprowadzane często, tylko w przypadku usunięcia części guza i w celu usunięcia próbek tkanek w celu wyjaśnienia diagnozy. Jeśli występuje izolowane uszkodzenie narządu, takie jak żołądek lub wątroba, wówczas stosuje się zabieg chirurgiczny. Ale najczęściej dają pierwszeństwo napromieniowaniu.

Leczenie chłoniaka nieziarniczego przez grupy ryzyka

W przypadku chłoniaków nieziarniczych leczenie jest złożone.

Aby rozwinąć podstawowe zasady leczenia chłoniaków nieziarniczych, wielokrotnie oceniają każdą indywidualną sytuację kliniczną i dodają nagromadzone doświadczenie leczenia łagodnego i agresywnego NHL. Stało się to podstawą podejścia do terapii. Leczenie chłoniaka powinno brać pod uwagę zatrucie ciała (A lub B) pozasłoneczkowe (E) i zmiany śledziony (S), objętość zmian nowotworowych. Różnice w prognozie wyników agresywnej chemioterapii i radioterapii (RT) w III i IV stopniu są ważne w porównaniu z obserwowanymi wynikami z chłoniakiem Hodgkina.

Aby przepisać leczenie, trzeci etap nowotworu został podzielony na:

  • III - 1 - biorąc pod uwagę uszkodzenia po obu stronach przepony, ograniczone przez zaangażowanie śledziony, wnęki, celiakii i LU portalu;
  • III - 2 - biorąc pod uwagę LU portortalne, biodrowe lub krezkowe.

Czy leczy się chłoniaka? Wiadomo, że u pacjentów w wieku powyżej 60 lat, w pierwszym stadium choroby rozrostowej jest stosunkowo dobrze, podczas gdy czwarty ma wysoki poziom dehydrogenazy mleczanowej (LDH) w surowicy i słabą prognozą przeżycia. Aby wybrać zasadą i zwiększa agresywność leczenia, zaobserwowano jak największej objętości guza: peryferyjne węzłowe zmiany patologiczne - 10 cm, lub większej, średnicy, a stosunek średnicy powiększony mediastalnyh LU do poprzecznych wymiarów skrzyni ponad 0,33. W szczególnych przypadkach, słaba prognostyczny znak, wpływającym na wybór terapii, w zależności od wielkości rozmiaru guza węzłowych zmian - 5 cm średnicy.

Na zasadę wyboru terapii wpływa 5 bardziej niekorzystnych czynników ryzyka, które połączyły Międzynarodowy Wskaźnik Prognostyczny (IPI):

  • wiek 60 lat i starszych;
  • podwyższony poziom LDH we krwi (ponad 2-krotność normy);
  • ogólny status> 1 (2-4) w skali ECOG;
  • etapy III i IV;
  • liczba zmian pozawęzłowych> 1.

Według kategorii ryzyka ustalono 4 grupy, zgodnie z którymi biorą one pod uwagę miejsce, w którym należy kierować leczenie raka węzłów chłonnych, aby wpłynąć na wskaźnik odpowiedzi i ogólne 5-letnie przeżycie bez nawrotów:

  1. 1 grupa - niski poziom (obecność 0-1 charakterystyki);
  2. 2 grupa - niski poziom średniozaawansowany (obecność 2 znaków);
  3. 3 grupa - wysoki poziom średniozaawansowany (obecność 3 znaków);
  4. 4 grupa - wysoki poziom (obecność 4-5 znaków).

W przypadku pacjentów w wieku poniżej 60 lat z obecnością agresywnej NHL stosuje się inny model MPI, a inne 4 kategorie ryzyka określa się dla 3 niekorzystnych czynników:

  • etapy III i IV;
  • podwyższone stężenie LDH w surowicy;
  • ogólny status w skali ECOG> 1 (2-4).
  1. 1 kategoria - niskie ryzyko przy braku (0) czynników;
  2. 2 kategoria - niskie ryzyko pośrednie z jednym czynnikiem ryzyka;
  3. 3 kategoria - wysokie ryzyko pośrednie z dwoma czynnikami;
  4. Kategoria 4 - wysokie ryzyko z trzema czynnikami.

Przetrwanie przez 5 lat zgodnie z kategoriami będzie - 83%, 69%, 46% i 32%.

Naukowcy wyjaśniają, co onkologów chłoniaka i jak jest traktowany, uważa się, że czynniki ryzyka MPI wpływać na wybór leczenia jest nie tylko dla agresywnego NHL jako całości, ale także dla każdej postaci NHL iw każdej sytuacji klinicznej.

Pierwotnym algorytmem leczenia łagodnego NHL jest to, że jest on przeznaczony dla chłoniaków z limfocytów B. Częściej występujące guzy pęcherzykowe stopnia I i II. Ale w 20-30% przypadków są przekształcane w rozproszone duże komórki B. A to wymaga leczenia odmiennego, odpowiadającego podstawowemu leczeniu agresywnych form, które obejmują folikularny stopień NHL III.

Główną metodą leczenia chłoniaków nieziarniczych jest chemioterapia za pomocą kombinacji leków cytostatycznych. Leczenie często odbywa się na krótkich kursach, odstępach między nimi - w ciągu 2-3 tygodni. Aby określić wrażliwość guza na każdy konkretny typ chemioterapii, przeprowadza się dokładnie 2 cykle leczenia, nie mniej. Jeśli efekt nie występuje, wówczas leczenie chłoniaka odbywa się za pomocą innego schematu chemioterapii.

Zmień reżim chemioterapii, jeżeli po znacznym zmniejszeniu wielkości LU zwiększają się one w przedziale między cyklami. Wskazuje to na oporność guza na kombinację użytych cytostatyków.

Jeśli długo oczekiwany efekt ze standardowego schematu chemioterapii nie występuje, chemioterapia z chłoniakiem odbywa się w dużych dawkach, a komórki macierzyste hemopoetyczne są przeszczepiane. Przy dużej dawce chemii przepisywane są wysokie dawki cytostatyków, zabijając nawet najbardziej oporne i uporczywe komórki chłoniaka. W takim przypadku leczenie to może zniszczyć hematopoezę w szpiku kostnym. Dlatego komórki macierzyste są przenoszone do układu krwiotwórczego w celu przywrócenia zniszczonego szpiku kostnego, tj. E. Przeprowadzany jest allogeniczny przeszczep komórek macierzystych.

Ważne jest, aby wiedzieć! W przypadku przeszczepu allogenicznego komórki macierzyste lub szpik kostny pobiera się od innej osoby (od zgodnego dawcy). Jest mniej toksyczny i częstszy. W transplantacji autologicznej, przed przeprowadzeniem chemii o wysokiej dawce, komórki macierzyste są pobierane od samego pacjenta.

Leki cytotoksyczne podaje się metodą transfuzji (infuzji) lub dożylnie. W wyniku systemowej chemioterapii lek jest przenoszony przez organizm przez naczynia krwionośne i walczy z komórkami chłoniaka. Jeżeli podejrzenie zmian OUN lub jest to wskazane przez wyniki analiz, to oprócz chemii układowej lek jest wstrzykiwany bezpośrednio do płynu mózgowego, tj. chemia dooponowa jest przeprowadzana.

Płyn mózgowy znajduje się w przestrzeni wokół rdzenia kręgowego i mózgu. Bariera krew-mózg, która chroni mózg, nie pozwala na przenikanie cytostatyków przez naczynia krwionośne do tkanek mózgu. Dlatego wdrożenie chemii dokanałowej jest ważne dla pacjentów.

Aby poprawić skuteczność leczenia, stosuje się dodatkowo radioterapię. NHL - choroba ogólnoustrojowa, może wpływać na cały organizm. Dlatego nie można wyleczyć jednej interwencji chirurgicznej. Ta operacja jest używana tylko do celów diagnostycznych. W przypadku wykrycia małego guza, jest on szybko usuwany i zalecany jest mniej intensywny cykl chemioterapii. Całkowicie porzucić leki cytotoksyczne tylko w obecności komórek nowotworowych na skórze.

Leczenie biologiczne

Preparaty biologiczne: surowce, szczepionki, białka zastępują naturalne substancje wytwarzane przez organizm. Dla preparatów białkowych, które stymulują produkcję i wzrost komórek macierzystych krwi, na przykład Filgrastream. Stosuje się je po chemii, aby przywrócić hematopoezę i zmniejszyć ryzyko infekcji.

Cytokiny, na przykład interferon-alfa, są leczone chłoniakami z limfocytów T skóry i białaczki włośniczkowej. Specjalne białe komórki - przeciwciała monoklonalne wiążą się z antygenami znajdującymi się na powierzchni komórki nowotworowej. Z tego powodu komórka umiera. Przeciwciała lecznicze wiążą się z antygenami rozpuszczonymi we krwi, a komórki nie są połączone.

Antygeny te przyczyniają się do wzrostu guza. Następnie stosuje się go w leczeniu Rituximabem - przeciwciałem monoklonalnym. Leczenie biologiczne zwiększa efekt standardowej chemii i przedłuża remisję. Terapia monoklonalna określana jest mianem immunoterapii. Jej różne gatunki tak aktywują system odporności, że ona sama zaczyna niszczyć komórki rakowe.

Szczepionki przeciwnowotworowe mogą powodować aktywną odpowiedź immunologiczną przeciwko białkom specyficznym dla komórek nowotworowych. Nowy typ immunoterapii komórkami CCT jest aktywnie badany przez ładunek chimerycznych receptorów antygenowych, które będą działać przeciwko konkretnemu celowi.

Radioimmunoterapia działa z monoklonalnymi przeciwciałami terapeutycznymi związanymi z substancją radioaktywną (radioizotopem). Gdy wiążą się przeciwciała monoklonalne z komórkami nowotworowymi, umierają pod wpływem radioizotopów.

Film informacyjny

Odżywianie w przypadku chłoniaków nieziarniczych

Odżywianie dla chłoniaka Non-Hodgkin powinno być następujące:

  • odpowiednie do wydatków na energię, aby wykluczyć akumulację ciężaru;
  • tak różnorodne, jak to możliwe: z warzywami i owocami, mięsem zwierząt, ptaków, ryb i produktów z nich otrzymywanych, z owocami morza i zielenią.
  • przy minimalnym spożyciu marynat i produktów z kiszonej kapusty, soli stołowej (morskiej lub solnej), produktów wędzonych.

Jedzenie powinno być smaczne, częste i małe. Do każdego pacjenta należy podchodzić indywidualnie, aby nie wykluczyć hipernatremii (nadmiaru soli sodowych). Opóźnia płyn w ciele i tworzy obrzęk. W tym przypadku, sól i wędzone potrawy powinny zostać usunięte, aby nie zwiększać sól K krwi, jeśli pacjent nie może jeść świeżej żywności, to psuje apetyt, a następnie można dodać menu minimalną liczbę jaj, oliwek i innych marynat, ale w połączeniu z lekami, które wyświetlają sodu. Należy pamiętać, że po chemioterapii z powodu biegunki i wymiotów, sole sodu są wręcz niezbędne dla organizmu.

Obróbka ludowa

Leczenie chłoniaków nieziarniczych za pomocą środków ludowych obejmuje: nalewki, napary i wywary z grzybów i ziół leczniczych. Skuteczne napary piołunu gorzkie, kąkol, cykuta, akonita Dzungarian, bielona czerń.

Lecznicze właściwości anty-onkologiczne to grzyby: brzoza chaga, Reishi, Cordyceps, Meitake i Shiitake, brazylijski agaric. Zapobiegają przerzutom, normalizują tło hormonalne, zmniejszają skutki uboczne chemioterapii: wypadanie włosów, ból i nudności.

Detoksykacja guza proszku Chaga (brzozy Grzyb) zmieszano z posiekanym korzenia Polygonum węża.. (3 łyżki stołowe) i wylano wódki (silne napar) - 0,5 litra. Mogą parzyć przez 3 tygodnie w ciemności i przyjmować 30-40 kropli 3-6 razy dziennie.

Substancja czynna Leytinan, aminokwasy i polisacharydy grzyba Reishi w połączeniu z grzybami Shiitake aktywuje swoistą odporność i przywraca formułę krwi.

Smoła brzozowa (100 g) powinna zostać 9 razy przemyta w wodzie, następnie zmielona sproszkowanym amoniakiem (10 g) i mąką, upieczona na patelni. Z ciasta uformuj kulki o średnicy 0,5 cm. Możesz przechowywać w pudełku z tektury, przed nalewaniem ich mąką. Pierwsze trzy dni trwają 1 piłkę 4 razy 60 minut przed posiłkami. Przemyj z wywaru ziołowego - 100 ml.

Odwar: Wymieszaj pokruszoną trawę z ciasta aptecznego z babką płesznik (liście), nagietkiem (kwiatami) - wszystkie 50 gramów. Gotuj (10 minut) w 600 ml wody 3 łyżki stołowe. l. kolekcja. Ochładźmy trochę, a potem pijmy z cytryną i miodem.

Prognoza przeżycia z chłoniakiem nieziarniczym

Wielu pacjentów i ich krewni interesuje się tym, ilu pacjentów żyje z tym lub innym typem chłoniaka nieziarniczego? Rokowanie zależy od podgatunku choroby, stadium i zasięgu jej rozprzestrzeniania się w organizmie. Klasyfikacja tej choroby obejmuje 50 nazw chłoniaków.

Według badań, tabela pokazuje długość życia z chłoniakami nieziarniczymi po leczeniu przez 5 lat.

O Nas

Przerzuty w kręgosłupie są wtórnym nowotworem złośliwym, który zagraża życiu pacjenta. Ich diagnoza i leczenie są skuteczne tylko w przypadku szybkiego dostępu do lekarza.Poważnym powikłaniem wielu chorób onkologicznych jest rozprzestrzenianie przerzutów do kręgosłupa.