Niedrobnokomórkowy rak płuc

Wiodącym miejscem w strukturze umieralności ze wszystkich nowotworów jest rak płuc. Naukowcy próbują znaleźć idealne sposoby leczenia raka płuc, ale pomimo tych statystyk pokazują, że prognozy nadal są rozczarowujące. 85% jest śmiertelnym wynikiem osób z rakiem płuc i jest największa spośród wszystkich chorób nowotworowych.

Niedrobnokomórkowy rak płuc jest złośliwym nowotworem, który powstaje z nabłonkowej tkanki płuc. Nowotwory pojawiają się z powodu naruszenia struktury i funkcjonowania DNA normalnych komórek. Podstawą degeneracji komórek mogą być czynniki środowiskowe lub zmiany zachodzące w samym ciele. Onco-guza rozwija się z powodu licznych zmian w DNA, które prowadzą do zakłóceń w funkcjonowaniu komórki. Komórki wychodzą z ciała, tracą zdolność do apoptozy, w wyniku czego następuje ich niekontrolowany podział. Takie formacje powstają przez zmianę jednej lub więcej komórek.

Rozwój nowotworu jest złożonym i długotrwałym procesem, który przebiega w trzech etapach: inicjacji, awansu i progresji.

Nowotwór złośliwy pochodzi z nabłonka płaskiego i gruczołowego, w wyniku którego rozwija się rak płaskonabłonkowy i gruczolakorak. Nie ma jednej zasady przypisywania histologicznej nazwy onkologii. Nazwa odzwierciedla cechy struktury komórek lub zręby edukacji.

Objawy i leczenie niedrobnokomórkowego raka płuc

Klasyfikacja histologiczna rozróżnia:

Ważne! Aby określić prawidłową taktykę leczenia i dalsze prognozy choroby, to zróżnicowanie jest bardzo ważne!

Rodzaje niedrobnokomórkowego raka płuc

Niedrobnokomórkowy rak płuca występuje u 80-85% pacjentów. Najczęściej choroba ta jest związana z paleniem tytoniu u 90% mężczyzn i 80% kobiet. Do momentu rozpoznania choroby większość pacjentów ma wspólną postać choroby.

Rodzaje niedrobnokomórkowego raka płuc:

  1. rak płaskonabłonkowy płuc jest również nazywany rakem naskórkowym - występuje w 25% przypadków, powstaje w tkankach dróg oddechowych. Głównym powodem jest palenie;
  2. Gruczolakorak płuca występuje w 40% wszystkich przypadków, występuje w tkankach gruczołów. Wpływa na zewnętrzną część płuc. Ten typ niedrobnokomórkowego raka płuc rozprzestrzenia się znacznie wolniej niż inne typy raka płuc;
  3. rak wielkokomórkowy ma swoją nazwę z powodu okrągłych komórek widocznych pod mikroskopem. Jest inna nazwa - niezróżnicowany rak. Choroba może wpływać na dowolną część narządu i występuje w jednym przypadku na dziesięć. Ten rodzaj raka rośnie i rozprzestrzenia się szybciej, co stanowi trudność w jego leczeniu.

Każdy typ nowotworu ma swoje osobliwości manifestacji klinicznej. Nie zawsze możliwe jest dokładniejsze i terminowe określenie rodzaju raka płuca.

Objawy i oznaki niedrobnokomórkowego raka płuc

Z reguły objawy raka pojawiają się w późniejszych stadiach, kiedy leczenie jest prawie bezsilne. Jednakże, jeśli pacjent zwróci uwagę na oznaki choroby w czasie i poprosi o pomoc, ma szansę przezwyciężyć tę dolegliwość.

Objawy niedrobnokomórkowego raka płuc:

  • kaszel - o przedłużonej naturze;
  • duszność;
  • plwocina z żyłami krwi;
  • chrypka głosu;
  • ból w klatce piersiowej;
  • utrata apetytu, utrata masy ciała, zwiększone zmęczenie;
  • trudności w połykaniu;
  • obrzęk twarzy i szyi;
  • ból w kościach, kręgosłup.

Ważne! Rozpowszechnianie może powodować powstawanie złośliwy opłucnej lub wysięk osierdziowy, ramiennej plexopathy, zespołu żyły głównej górnej i innych. Nowe objawy mogą pojawić Gdy przerzut i dalsze przerzuty.

Rozpoznanie niedrobnokomórkowego raka płuca

Bardzo ważne jest wczesne i prawidłowe rozpoznanie raka płuca, ponieważ zależy to od leczenia choroby i jej prognozy. Bardzo ważne jest również dokładne określenie stadium raka płuca, zależy to od prawidłowego wyboru tego lub metody leczenia.

Jak rozpoznać niedrobnokomórkowego raka płuc?

  • Badanie lekarskie i badanie choroby.
  • Badanie rentgenowskie.
  • Tomografia komputerowa (CT).
  • Rezonans magnetyczny (MRI).
  • Bronchoskopia.
  • Thorascoscopy.
  • Mediastinoskopia.
  • Torakotomia.
  • Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa.
  • Badanie cytologiczne plwociny.
  • Pozytonowa tomografia emisyjna (PET).
  • Ogólna analiza krwi, krwi na onkomarkery.

Etapy niedrobnokomórkowego raka płuca

Klasyfikacja raka płuca etapami pozwala określić stopień raka płuc.

Istnieją 4 stadia raka płuca:

  • na etapie 1 guz o niewielkich rozmiarach i umiejscowiony w jednym płucu. Nie ma rozprzestrzeniania się do węzłów chłonnych;
  • w 2 etapach raka płuc guz wzrósł, jest w jednym płucu. Istnieje uszkodzenie pobliskich węzłów chłonnych;
  • w 3 etapach nowotwór rozprzestrzenił się na pobliskie węzły chłonne i narządy;
  • 4, ostatni etap niedrobnokomórkowego raka płuc. Oba płuca są dotknięte, nowotwór przerzutuje do innych narządów ludzkiego ciała.

Leczenie niedrobnokomórkowego raka płuc

Bardzo często, w momencie wykrycia niedrobnokomórkowego raka płuca, guz staje się nieoperacyjny, a rokowanie jest niekorzystne. Ale pomimo tego, nawet w najbardziej zaniedbanych przypadkach możliwe jest wstrzymanie lub zatrzymanie wzrostu nowotworu złośliwego, a tym samym ułatwienie życia pacjenta. Jak wybrać tę lub inną metodę leczenia. Bardzo dużo zależy od stanu zdrowia pacjenta i stadium choroby w momencie rozpoczęcia terapii.

Interwencja operacyjna

Interwencja chirurgiczna jest raczej pozytywną metodą leczenia. Chirurgia dla non-małych guzów płuca może uratować ludzi z rakiem w ogóle, lecz tylko we wczesnych stadiach rozwoju choroby. Chirurgiczne usunięcie raka płuc jest usunięcie chorej części płuc (płuca), Audio (Lobektomia), dwa (bilobektomiya) frakcji. Zabieg operacyjny jest konieczne do odprowadzania cieczy, która gromadzi się w drogach oddechowych.

Całkowite lub częściowe usunięcie płuca

Przed podjęciem decyzji o operacji należy ocenić stan zdrowia pacjenta i przeprowadzić badania:

  • Aby potwierdzić diagnozę, konieczne jest badanie histologiczne i cytologiczne;
  • operatywność pacjenta: zdrowie pacjenta, wiek, badanie funkcji serca, stan ogólny, stopień wyczerpania pacjenta;
  • resekcyjność guza: (I lub II stopień), częstość występowania guza w ciele i uszkodzenie węzłów chłonnych;
  • W przypadku zmian w węzłach chłonnych interwencja chirurgiczna powinna zostać odroczona.

W zależności od specyficznych cech guza wykonuje się lobektomię. Guz jest całkowicie usunięty, a następnie histologiczne badanie brzegów wyciętej tkanki. Również podczas operacji konieczne jest badanie histologiczne regionalnych węzłów chłonnych.

Ograniczoną resekcję płuca można wykonać torakoskopowo, ale pomimo tych odległych wyników takich operacji i ich bezpieczeństwa raka nie są badane.

Okres pooperacyjny:

  • po operacji pacjenci są przenoszeni na oddział intensywnej opieki medycznej, gdzie monitoruje się podstawowe funkcje życiowe, takie jak:
  1. ciśnienie krwi;
  2. centralne ciśnienie żylne;
  3. częstość oddechów;
  4. nasycenie krwi tlenem;
  5. wskaźniki aktywności serca.
  • po wykonaniu operacji na klatce piersiowej wielka wartość ma znieczulenie, które wykonuje się w następujący sposób:
  1. znieczulenie dożylne opioidami;
  2. blokada międzyżebrowa z rozwiązaniem znieczulenia miejscowego;
  3. znieczulenie zewnątrzoponowe na poziomie kręgów piersiowych.

Ważne! Pacjenci po operacjach narządów oddechowych są przepisywani do leków rozszerzających oskrzela, a ćwiczenia oddechowe są bardzo ważne.

Komplikacje w okresie pooperacyjnym:

  • krwawienie;
  • niewydolność oddechowa;
  • długotrwały wyciek powietrza do lobektomii ambasadora;
  • zaburzenie rytmu serca;
  • zakażenie płuc;
  • ból w klatce piersiowej;
  • nawrót guza.

Chemioterapia niedrobnokomórkowego raka płuca

Jego istotą jest akceptacja leków przeciwnowotworowych, które są podawane doustnie w formie iniekcji. Konieczne jest zmniejszenie lub zatrzymanie rozwoju nowotworu złośliwego. Terapia ta jest prowadzona przez długi czas w cyklach 3-4 tygodni.

Aby rosnąć i rozwijać guzy, konieczne są naczynia krwionośne. Angiogenezę nazywa się wzrostem naczyń. Ukierunkowaną terapię NSCLC często przechowywane inhibitory angiogenezy - leki, które zatrzymują się na rozwój naczyń krwionośnych nowotworu.

Bevacizumab (Avastin) jest inhibitorem angiogenezy, stosowanym w niedrobnokomórkowym raku płuca w późniejszych stadiach rozwoju. Jest to przeciwciało monoklonalne (sztuczne białko układu odpornościowego), którego działanie jest skierowane na VEGF - czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego.

Pewnego razu lek ten jest stosowany w połączeniu z chemioterapią. Gdy wzrost guza ustaje, chemioterapia jest zatrzymywana, a bewacizumab jest kontynuowany do czasu pojawienia się nowego guza.

Leki działające na EGFR

Receptor naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR lub EGFR) - białko, które znajduje się na powierzchni komórki, pozwalając im rosnąć i dzielić. W niektórych nie-małych komórek raka płuca jest dość duża ilość EGFR, który pomaga przyspieszyć rozwój raka patologii. Ukierunkowane leczenie niedrobnokomórkowego raka płuca, mających na celu stłumienie EGFR.

Obejmuje następujące leki:

Leki te blokują sygnał EGFR, w którym komórki zaczynają się dzielić. Erlotynibem Afatynib mogą być stosowane samodzielnie (bez chemioterapię), jako pierwszy etap do leczenia zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuc z mutacji genu EGFR. Ten typ nowotworu występuje częściej u kobiet niepalących. Erlotynib stosowane do leczenia niedrobnokomórkowego raka płuc, ale bez mutacji genu EGFR z chemioterapią nieefektywności.

Leki zdolne do działania na gen ALK

W 5% wszystkich przypadków niedrobnokomórkowego raka płuc rejestrowano zmiany w genie ALK (anaplastyczna chłoniakowa kinaza). Typ nowotworu występuje najczęściej u osób niepalących i przyjmuje postać gruczolakoraka płuca. Do rozwoju patologicznie zmienionego białka, które powoduje wzrost i rozwój komórek nowotworowych, prowadzi do pokonania genu ALK. Terapia docelowa niedrobnokomórkowego raka płuc skierowana na gen ALK.

Obejmuje następujące leki:

  • Crysotinib (Xalqori);
  • Tseritinib (Zikadia).

Powyższe leki są w stanie blokować zmienione białko ALK i zmniejszać wielkość guza w przypadkach, gdy rakowi towarzyszy zmiana w genie ALK. Najczęściej są stosowane zamiast chemioterapii, chociaż mogą również pomóc, gdy chemioterapia staje się nieskuteczna.

Leki stosowane w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuc:

  • TAXOTER® jest środkiem przeciwnowotworowym o działaniu alkilującym.
  • PAKLITAXEL - leki przeciwnowotworowe. Alkaloidy pochodzenia roślinnego.
  • AVASTIN® jest środkiem przeciwnowotworowym.
  • TARTSEVA - środek przeciwnowotworowy, inhibitory białkowej kinazy tyrozynowej.
  • IRESSA jest środkiem przeciwnowotworowym, inhibitorem białkowej kinazy tyrozynowej.
  • Cytogem® - środki przeciwnowotworowe, antymetabolity.
  • MITOTAX® jest środkiem przeciwnowotworowym pochodzenia roślinnego.

Chemioterapia raka płuc, a raczej jej leki niszczą komórki nowotworowe. Leki podaje się zarówno dożylnie, jak i domięśniowo lub stosuje się w postaci tabletek. Dzięki temu leki mogą poruszać się w krwiobiegu i niszczyć komórki nowotworowe w całym organizmie.

Napromieniowanie niedrobnokomórkowym rakiem płuc

Radioterapia (radioterapia) jest konieczna, aby zmniejszyć wielkość guza i złagodzić objawy w opiece paliatywnej. Również w celu zmniejszenia bólu w ostatnim etapie choroby. Napromieniowanie można przeprowadzić na wcześniejszych etapach choroby, w przypadku gdy pacjent odmówił operacji.

Radioterapia jest wskazana w następujących przypadkach:

  • pacjenci z niedrobnokomórkowym rakiem płuc 1 - 2 stadia choroby, które nie są odpowiednie do leczenia chirurgicznego;
  • pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca stadium 3 choroby, jeżeli stan zdrowia i czynność płuc są względnie zadowalające.

Dawka promieniowania zgodna z normami jest akceptowana na całym świecie i wynosi 60-66 Gy. Podziel go na długotrwałe leczenie przez 6 tygodni w 30-33 Gy.

Nie przeprowadzono randomizowanych badań w celu wyjaśnienia zakresu napromieniania za pomocą radioterapii. Na ogół objętość ta obejmuje guzy pierwotne, podstawowe i śródpiersia. W retrospektywnym porównaniu takie podejście nie ujawniło żadnych korzyści w stosunku do napromieniania tylko guzów i osób biorących udział w badaniu prześwietlenia węzłów chłonnych. Badania nad terapią konformalną ze zwiększającą się dawką promieniowania wykazały, że przy napromienianiu adiuwantów zaangażowanych węzłów chłonnych można zmniejszyć dawkę dostarczaną do guza pierwotnego. Pozostałe nienaruszone węzły chłonne nie napromieniowane, widocznie częstość rzutów lokalnych nie ma wpływu.

Ponadto radioterapia może zmniejszyć objawy typowych objawów, poprawić apetyt, zmniejszyć tempo utraty wagi, a także objawy związane z odległymi przerzutami w węzłach chłonnych, kościach i mózgu.

Niedrobnokomórkowy rak płuca jest jednym z najpoważniejszych wśród wszystkich nowotworów, pomimo różnych metod leczenia. Każdego roku rejestruje się coraz więcej nowych przypadków choroby.

Prognoza niedrobnokomórkowego raka płuc

Rokowanie choroby różni się w zależności od stadium raka płuc. Ponad 60% przypadków zdiagnozowano na późniejszych etapach. Ilu pacjentów żyje z rakiem płuca w stopniu 4. Przetrwanie przez 5 lat nie przekracza 17%. Choroba rozpoznana we wczesnych stadiach (1, 2) jest uleczalna, a wskaźnik przeżycia przez 5 lat wynosi 40-50%.

Niedrobnokomórkowy rak płuc: objawy i leczenie

Rak płuc jest jedną z najczęstszych i jednocześnie niebezpiecznych chorób onkologicznych. Staje się poważnym problemem medycznym i społecznym, z którym trudno sobie poradzić. Jednym z wariantów procesu nowotworowego jest niedrobnokomórkowy rak płuc (NSCLC). Taką nazwę uzyskują wszystkie formy, które nie pasują do struktury histologicznej o małych komórkach.

Przyczyny i mechanizmy

Złośliwa transformacja normalnych komórek następuje pod wpływem zewnętrznych niekorzystnych czynników. Najważniejsze, według badań, są następujące przyczyny:

  • Substancje rakotwórcze (substancje dymu tytoniowego, azbestu, fenolu, kadmu, chromu).
  • Promieniowanie radioaktywne.
  • Infekcje (wirus brodawczaka ludzkiego, wirus cytomegalii).

Długotrwałe efekty tych czynników na nabłonku oskrzeli u niej wywołuje zmiany w poziomie kwasów nukleinowych (DNA). Istnieją kumulatywne mutacje, które prowadzą do pojawienia się nietypowych komórek podatnych na niekontrolowany wzrost i podział. Pewną rolę odgrywa także wiek i genetyczne predyspozycje do onkologii.

Klasyfikacja

Rozpoznanie raka ustala się na podstawie istniejącej klasyfikacji. I bierze pod uwagę kilka punktów. W medycynie domowej podział nowotworów złośliwych płuc według stadiów klinicznych:

  • 1 - ognisko nie większe niż 30 mm, zlokalizowane w obrębie segmentu płucnego, nie dające przerzutów.
  • 2 - guz wielkości do 60 mm znajduje się w części segmentowej oskrzeli, ale ma pojedyncze przerzuty do węzłów chłonnych w następnym.
  • 3 - tworzenie ma wymiary 60 mm i przenosi się do sąsiadujących segmentów śródpiersia przerzuty do węzłów chłonnych.
  • 4 - proces nowotworowy rozciąga się poza płuco z odległymi przerzutami.

Ponadto międzynarodowa klasyfikacja TNM jest ogólnie akceptowana. Zgodnie z nim określa się wielkość guza (guz), reakcję węzłów chłonnych (guz) i rozprzestrzenianie się komórek złośliwych do odległych miejsc (przerzutowanie). Nie mniej ważna jest klasyfikacja histologiczna, według której niedrobnokomórkowy rak płuc może mieć takie odmiany:

  • Płaska komórka.
  • Gruczolakorak.
  • Duże komórki.
  • Mieszane.

Proces może być wysoki, umiarkowany i niski. Ten ostatni ma najwyższy stopień złośliwości: rośnie szybko, daje rozległe przerzuty. A zróżnicowane nowotwory rozwijają się znacznie wolniej. Jednak nawet nowotwory o tej samej strukturze mogą przebiegać na różne sposoby.

Charakterystyka procesu nowotworowego jest kluczowa dla diagnozy i dalszych taktyk.

Objawy

W początkowej fazie lekarz przeprowadza badanie kliniczne pacjenta. Oceniana reklamacji, ujawnia znaczące momenty historii (historii długo palenia, pracy w warunkach niebezpiecznych, promieniowanie) i obiektywnych objawów. Wszystko to pozwala postawić wstępną diagnozę.

Podstępność raka polega na tym, że jego objawy są niespecyficzne i mogą być podobne do innych chorób. Ponadto choroba przez długi czas nawet się nie deklaruje. We wczesnych stadiach złośliwego guza bardzo trudno jest go zidentyfikować, ponieważ komórki pod względem ich gęstości są nieodróżnialne od zdrowych. Pierwszymi objawami patologii mogą być:

  • Kaszel.
  • Zmęczenie.
  • Zmniejszony apetyt.
  • Utrata masy ciała.

Wcześniej centralny rak, wyrastający z dużego oskrzela, przejawiał się, a obwodowa będzie trwać przez długi czas bezobjawowo, ponieważ tkanka płuc nie ma wrażliwych receptorów. Z powodu zniszczenia naczyń krwionośnych w obrazie klinicznym krwioplucie, a kiełkowanie w opłucnej doprowadzi do bólu w klatce piersiowej. W przyszłości często towarzyszy niespecyficzny proces zapalny: parakancrotyczne zapalenie płuc, wysiękowy zapalenie opłucnej.

Zwiększeniu ostrości w objętości towarzyszy ucisk oskrzeli, zmniejszenie wentylacji płuc i niedodma. Towarzyszy temu zadyszka oddechowa i inne objawy niewydolności oddechowej (akrocyjanoza, palce w postaci pałeczek bębenkowych). Rozprzestrzenianie się nowotworu złośliwego na sąsiednie miejsca powoduje, że objawy są bardziej szczegółowe. Rak płuca w stadium 4 może objawiać się następującymi objawami:

  • Powolność głosu.
  • Ból w okolicy serca.
  • Trudności w połykaniu (dysfagia).
  • Zespół żyły głównej górnej (obrzęk twarzy, sinica, rozszerzenie żylnej sieci).
  • Zespół Hornera (opadanie powieki, zwężenie źrenicy, zaciemnienie gałki ocznej).

W przypadku odległych przerzutów występuje tak zwane zatrucie nowotworowe. Ogólny dobrostan pacjentów jest poważnie zaburzony: silne osłabienie, nudności, zawroty głowy, bladość, stan podgorączkowy. Może występować ból w kościach, kręgosłupie i innych objawach związanych z pojawieniem się innych zmian nowotworowych.

Jeśli rak płuc jest niedrobnokomórkowy, obraz kliniczny u pacjentów może mieć istotne różnice, które są determinowane przez tempo wzrostu guza i jego lokalizację.

Dodatkowa diagnostyka

Do ostatecznej diagnozy potrzebne są wyniki dodatkowych badań, ponieważ objawy kliniczne są niespecyficzne. Pacjent będzie musiał przejść procedury laboratoryjne i instrumentalne:

  • Ogólne badania krwi i moczu.
  • Testy biochemiczne (onkarkery).
  • Analiza plwociny (dla komórek atypowych).
  • Radiografia płuc.
  • Obrazowanie rezonansu komputerowego i magnetycznego.
  • Bronchoskopia z biopsją.
  • Analiza histologiczna materiału.

Rak płuc powinien być odróżniony od innych chorób o podobnych oznakach: gruźlica, bąblowica, pylica płuc, sarkoidoza. Niewątpliwie, jeśli zostanie wykryty nowotwór lub podejrzewa się złośliwy proces, zostanie skonsultowany onkolog, który określi dalszą taktykę dla każdego pacjenta.

Leczenie

Leczą niedrobnokomórkowego raka płuc, biorąc pod uwagę kliniczny etap choroby. W tym przypadku stosuje się interwencję chirurgiczną, radioterapię i chemioterapię. Taktykę leczenia określa lekarz indywidualnie.

Operacja

Interwencja chirurgiczna jest metodą z wyboru dla guzów 1-2, jak również początkowych objawów stadium 3. Operację wykonuje się przez wycięcie segmentu, płata lub całego płuca. Radykalne interwencje charakteryzują się usunięciem nie tylko złośliwego ogniska z otaczającymi tkankami, ale także pobliskich węzłów chłonnych, celulozy i ścieżek możliwych przerzutów.

Przy rozszerzonej pulmonektomii usuwa się również sąsiednie tkanki, na które ma wpływ proces nowotworowy. Należy jednak pamiętać, że nie można usunąć wszystkich tkanek ze względu na ryzyko krwawienia i innych powikłań. Przeciwwskazanie do radykalnego zabiegu chirurgicznego, jest uważany za brak technicznych możliwości jego realizacji, obecność przerzutów, chorób układu oddechowego i niewydolności serca.

Leczenie operacyjne jest główną metodą, która pozwala pozbyć się guza. Ale jego skuteczność jest świetna tylko we wczesnych stadiach choroby.

Radioterapia

Wskazaniem do radioterapii jest 3-4 stadia raka. Może spowolnić wzrost guza, zwiększając w ten sposób oczekiwaną długość życia pacjentów. Sam guz i szlak drenażu limfatycznego są napromieniowane. Technika kontaktu jest również stosowana, gdy źródło promieniowania wstrzykuje się bezpośrednio do tkanki. Zastosowanie radioterapii przed operacją może zmniejszyć obszar guza i zmniejszyć częstość nawrotów.

Chemioterapia

Jeśli rak płuc jest niedrobnokomórkowy, wówczas zastosowanie chemioterapii odnosi się do terapii pomocniczych. Czasami nowotwór reaguje dobrze na leki (preparaty hormonalne i cytokiny), ale często wcale nie jest na nie wrażliwy. Dlatego celowości takiej taktyki rozważa się indywidualnie. Ważne jest to, że chemioterapia często pomaga przełożyć patologię na stan operacyjny.

W niedrobnokomórkowym raku płuca rokowanie zależy od stadium choroby, stosowanych metod leczenia i ich skuteczności. Przy wczesnym wykryciu patologii wyleczenie uzyskuje się w 60-80% przypadków. Jednak najczęściej zdiagnozowane są już zaniedbane formy, gdy pięcioletni wskaźnik przeżycia nie przekracza 20%. Dlatego należy zwrócić większą uwagę pacjenta i lekarza na czujność onkologiczną i badania profilaktyczne.

Objawy niedrobnokomórkowego raka płuca i ilu z tą chorobą żyje przy odpowiednim leczeniu?

Onkologia z taką szybkością wpływa na ludzkie ciało, co naprawdę staje się przerażające. W końcu każdego dnia częstość występowania wzrasta. Oczywiście pod tym względem znacznie poprawiły się sposoby i metody diagnozowania patologii onkologicznej.

Klasyfikacja

Najczęstszą postacią jest niedrobnokomórkowy rak płuc. Miliony ludzi umiera na tę chorobę każdego roku na całym świecie. Nawet lekarzom trudno jest odpowiedzieć na pytanie: "Jak długo może żyć osoba z tą chorobą?". W końcu lekarze starają się znaleźć lekarstwo na te patologie. Niestety, jak dotąd bez powodzenia. Jednak lekarze osiągnęli już pewien sukces w tej dziedzinie, gdy diagnozuje się wczesny etap choroby.

Niedrobnokomórkowy rak płuca jest postacią złośliwego nowotworu tkanki nabłonkowej. Pojawienie się nowego typu tego typu następuje w wyniku złożonego i nieodwracalnie niszczącego procesu DNA w strukturze i funkcjonowaniu normalnych komórek. Z tego powodu komórki wychodzą spod "kontroli" ciała, tracąc zdolność apoptozy i pojawia się podział bezgranicznego obrazu.

Jednym z czynników wyglądu jest wpływ środowiska lub znaczące zmiany w ludzkim ciele.

Ten guz rozwija się w długim i złożonym czasie. Lekarze klasyfikują trzy etapy rozwoju:

  1. Etap inicjacji.
  2. Promocja na scenie.
  3. Stopień zaawansowania.

Najczęściej guz powstaje w wyniku raka płaskokomórkowego, gruczolakoraka gruczołowego lub innych typów nabłonka.

Niedrobnokomórkowy rak płuc występuje znacznie częściej - w 40-50% przypadków. Na ogół mężczyźni w podeszłym wieku są narażeni na infekcje.

Etapy

  • Etap 1 - niewielki rozmiar nowotworu pojawia się po jednej stronie, a nie "wybierany" poza granice węzłów chłonnych;
  • Etap 2 - tworzenie się może zwiększać się, wpływając na węzły chłonne;
  • Etap 3 - guz staje się duży i dotknięte są węzły chłonne;
  • Etap 4 - guz jest w stanie całkowicie przełączyć się na nabłonek innego płuca, wpływa na węzły chłonne i cały zebrany płyn. Występuje powstawanie przerzutów (gdy mały guz wpływa na inne części ciała).

Istnieją trzy formy rozwoju nmrl:

  • postać płaskonabłonkowa;
  • kształt dużej komórki;
  • gruczolakorak.

Objawy

Wszystkie etapy rozwoju niedrobnokomórkowego raka płuca dzielą się na dwa okresy:

  • przedkliniczne (ostatnie około pięć lat, a oczekiwana długość życia zależy od rodzaju struktury guza);
  • kliniczny.

Specyficzne objawy tej choroby są trudne do ustalenia. Istnieją jednak cztery wyraźnie przejawiane oznaki:

  • kaszel;
  • duszność;
  • podwyższa temperaturę ciała;
  • krew podczas odkrztuszania.
  1. Najpierw pojawia się suchy kaszel, a następnie jego czas trwania wzrasta. Podczas kaszlu śluzu wydzielana jest plwocina z ropą. Stopień siły kaszlu zależy bezpośrednio od umiejscowienia guza. Im większy i silniejszy kaszel, tym bardziej dotyczy oskrzeli.
  2. Pojawienie się duszności jest wynikiem "wypychania" guza oskrzeli. Podczas oddychania płuco nie działa. Podobnie jak w przypadku kaszlu, wielkość guza bezpośrednio wpływa na duszność. Szczególnie objaw ten objawia się w szybkim kroku, gdy osoba wchodzi na schody lub podczas wysiłku fizycznego.
  3. Podwyższona temperatura jest oznaką rozpadu guza. Więc oskrzela, co może dodatkowo prowokować plwocinę, infekcję. To stan gorączkowy może spowodować błąd w diagnozie.
  4. Prawie połowa chorych zachoruje na wykrztuszanie krwi. Krew w flegmie potwierdza, że ​​nowotwór ulega rozkładowi.

Niedrobnokomórkowy rak płuc prowokuje zespół Marie-Bamberger. Przejawia się w ten sposób:

  • ostry ból w stawach, obrzęk holonostopa;
  • pogrubione kości podudzia, przedramienia;
  • zagęszczone palce stają się jak pałki.

Jakie powinno być leczenie?

Leczenie niedrobnokomórkowego raka powinno odbywać się wyłącznie przy pomocy chirurga. Tylko on może chirurgicznie usunąć dotknięty obszar płuca (pneumonektomia), jedno płuco - lobektomię, a jeśli oba - bilobektomię.

Interwencja chirurga może być skuteczna absolutnie na każdym etapie rozwoju raka. Jednak lekarz będzie w stanie pomóc tylko wtedy, gdy nie ma przerzutów w organizmie. Specjalista "usuwa" część, a w przypadku ekspansji guza można go całkowicie usunąć. Następnie konieczne jest poddanie się zabiegom złożonym: od radioterapii aż po chemioterapię.

Podczas pierwszej terapii dotkniętego obszaru chore komórki "usuwają" metodę promieniowania jonizującego.

W przypadku chemioterapii konieczne jest przyjmowanie specjalnych preparatów medycznych, które mają wpływ na dotknięte miejsca.

Po zabiegu chirurgicznym należy przestrzegać lekarza. W przeciwnym razie może wystąpić nawrót.

Ile żyć z nmrl?

Oczywiście nie da się jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Ponieważ wszystko zależy od indywidualnego przebiegu choroby. Rozpoczęty etap daje prawo do życia nie dłużej niż sześć miesięcy wraz z utrzymaniem terapii. Jeśli pacjent nie przyjmuje żadnych leków, to maksymalna - 2-3 miesiące.

Jeśli choroba zostanie wykryta we wczesnym stadium, wtedy przy stałej terapii podtrzymującej możesz żyć do późnej starości. Jednak nie należy zapominać, że na długość życia wpływa rodzaj raka. W końcu rak płaskonabłonkowy praktycznie nie daje pacjentowi prawa do życia.

Należy pamiętać, że jeśli u pacjenta zdiagnozowano NMR, choroba ta, mimo powolnego rozwoju, dobrze nadaje się do interwencji chirurgicznej. Jeśli pacjent jest operowany, to już ma dużą szansę na długie lata życia. Dlatego słuchaj swojego ciała, ponieważ każda choroba może zostać przezwyciężona na wczesnym etapie rozwoju.

Niedrobnokomórkowy rak płuca: jak leczyć?

Rak płuc, w tym niedrobnokomórkowy rak płuc, jest najczęstszą chorobą onkologiczną. W grupie ryzyka palacze przede wszystkim, szczególnie ci z długim doświadczeniem.

Innym powszechnym czynnikiem ryzyka dla raka płuc jest szkodliwa produkcja, obejmująca narażenie na promieniowanie radioaktywne i czynniki rakotwórcze.

Objawy niedrobnokomórkowego raka płuc

W przypadku niedrobnokomórkowego raka płuca - HMPL - charakteryzuje się szeregiem zaburzeń na poziomie molekularno-genetycznym, wpływających na apoptozę i cykl komórkowy. Do najczęściej występujących zaburzeń molekularno-genetycznych w NSCLC należą pojawianie się mutacji onkogenów, a także obniżenie poziomu aktywności supresorowych genów złośliwego wzrostu.

Ważną funkcję w transformacji i proliferacji guza odgrywa aktywność telomerazy, ekspresja receptorów posiadających własną aktywność kinazy tyrozynowej, a także czynniki angiogenezy, w szczególności śródbłonkowe czynniki wzrostu.

Ponad 80% przypadków raka płuc jest reprezentowanych przez jego niedrobnokomórkową odmianę - NSCLC. Do niedawna większość przypadków NSCLC był rakiem płaskokomórkowym, ale od dziesięcioleci częściej występował gruczolakorak. Eksperci tłumaczą to faktem, że producenci papierosów zmieniali skład swoich produktów.

Wysoce zróżnicowaną postacią gruczolakoraka jest rak oskrzelowo-pęcherzykowy, charakteryzujący się większym przeżyciem.

Objawy kliniczne NSCLC są obecne w chwili rozpoznania u zdecydowanej większości pacjentów. Objawy NDRP różnią się bardzo. Dotknięte są lokalizacją i wielkością guza, obecnością i rozprzestrzenianiem się przerzutów. Najczęstsze objawy spowodowane przez wzrost guza pierwotnego obejmują:

  • kaszel - często z krwawą flegmą;
  • duszność;
  • ból w klatce piersiowej.

Wraz z rozprzestrzenianiem się NSCLC na ścianie klatki piersiowej występują:

  • Wysięk opłucnowy i osierdziowy,
  • plexopatia barku,
  • chrypka,
  • Zespół Hornera.

Rozpowszechnianie się guza może powodować manifestację objawów neurologicznych, a także ostrą utratę wagi. W NSCLC objawy można również zaobserwować w postaci hiperkalcemii paraneoplastycznej, podczas gdy w przypadku MPL najczęściej występują zespoły paraneoplastyczne.

Rozpoznanie niedrobnokomórkowego raka płuca

Prognoza NSCLC zależy przede wszystkim od stopnia zaawansowania choroby w chwili rozpoznania. Dla wszystkich pacjentów z NSCLC koniecznie CT skanuje klatkę piersiową za pomocą środków kontrastowych, z wychwytywaniem wątroby i nadnerczy. Również pacjentom przypisuje się tomografię emisyjną pozytronową - PET całego ciała, która jest zdolna do ujawnienia utajonych przerzutów. Ponadto zalecany jest CT lub MRI mózgu. Biopsja jest przepisywana pacjentom, których badanie spowodowało przejęcie choroby przerzutowej. W takim przypadku biopsja pomaga określić stadium choroby.

Etap NSCLC ustalany jest na podstawie klasyfikacji opracowanej przez American Joint Commission on Malignant neoplas. Uwzględnia wielkość pierwotnego miejsca guza, regionalne zajęcie węzłów chłonnych oraz obecność odległych przerzutów. Stan regionalnych węzłów chłonnych odgrywa ważną rolę w określaniu stadium NDRP, a także w wyborze metody leczenia choroby. Jest to jednak możliwe pod warunkiem, że pacjent nie ma odległych przerzutów. Stopień zaangażowania regionalnych węzłów chłonnych oceniany jest na podstawie wyników CT i PET, a także biopsji. Najniższe pięcioletnie przeżycie zaobserwowano u pacjentów z NSCLC w stadium 4, u pacjentów z wczesnymi stadiami choroby pięcioletnia przeżywalność jest znacznie wyższa. Należy zauważyć, że w niektórych przypadkach badania kliniczne pacjenta mogą dać wynik fałszywie ujemny.

Czułość CT w wykrywaniu przerzutów w węzłach chłonnych śródpiersia u pacjentów z NDRP nie przekracza 61%. PET jest nieco bardziej pouczający - jego czułość wynosi 85%.

W przypadku braku objawów rozsianego guza, kluczową metodą określania stopnia NSCLC jest mediastinoskopia z biopsją węzłów chłonnych śródpiersia. Ta technika jest uznanym standardem w określaniu stanu regionalnych węzłów chłonnych.

Oprócz stadium choroby dowodem niekorzystnego rokowania dla NDRP jest:

  • ciężki stan ogólny ciała,
  • hiperkalcemia,
  • utrata masy ciała,
  • anemia.

Leczenie niedrobnokomórkowego raka płuc

Główną i najskuteczniejszą metodą leczenia pacjentów z wczesnymi stadiami NSCLC jest resekcja guza. Ma kilka odmian, z których jedna jest wybierana przez lekarza prowadzącego. Ocenia przebieg choroby, a także ogólny stan pacjenta. Jednym z najczęstszych rodzajów resekcji płuc jest pulmonektomia, ale onkolodzy często decydują się na wykonanie lobektomii lub segmentektomii.

Nieanatomiczne interwencje chirurgiczne obejmują resekcję klina. Resekcja może być wykonana za pomocą standardowej torakotomii lub, w szczególnych przypadkach, dostępu torakoskopowego. Głównym wskaźnikiem określającym skuteczność leczenia jest całkowite usunięcie guza w zdrowych tkankach, dlatego rodzaj operacji zależy od wielkości i umiejscowienia guza.

Niedrobnokomórkowy rak płuca w fazie 4, znamienne przez proliferację tkanki nowotworu lub węzłów chłonnych przeciwnej światła komplikowania leczenia, a także nagromadzenie płynu w obrębie płuc, który jest obserwowany w odniesieniu do nowotworowych zmian chorobowych opłucnej. Czwarty etap NSCLC charakteryzuje się pojawieniem się przerzutów.

Jeśli pacjent ma zaawansowanego raka płuc, zmniejsza się objętość tkanki płucnej, co ułatwia ekstrakcję tlenu z powietrza. Prowadzi to do pojawienia się hipoksemii - zmniejszenia stężenia tlenu we krwi. W takim przypadku można zastosować tlenoterapię za pomocą koncentratora tlenu, aby zmniejszyć duszność i poprawić jakość życia pacjenta.

Konwencjonalna radioterapia jest wskazana dla tych pacjentów, u których stwierdzono, że są nieoperacyjni. Jego zachowanie nie pozwala na eskalację dawki z powodu działań niepożądanych.

Hipofrakcjonowana radioterapia stereotaktyczna nie ma takiej wady. Za jego pomocą zwiększa się całkowitą dawkę promieniowania w miejscu nowotworu, zwiększając w ten sposób prawdopodobieństwo lokalnej kontroli guza i przeżycia pacjentów. Przy poprzedniej terapii hipofrakcjonowanej DLT i bliskości pacjenta z krytycznymi strukturami przydzielono mu 5 sesji po 12 Gy.

System CyberKnife jest najbardziej progresywną metodą leczenia NSCLC. Jest wyposażony w unikalny system Synchrony, który synchronizuje ruch robota z oddychaniem pacjenta, a także z ruchem celu. Pozwala to na ciągłą regulację pozycji akceleratora bez ograniczania oddechu pacjenta. Błąd w pozycjonowaniu celu nie jest większy niż 1 mm. Jest to ważne przede wszystkim dlatego, że zmniejsza się obciążenie sąsiednich, zdrowych tkanek ciała pacjenta.

W każdym przypadku koszt określa się na podstawie wskazań do leczenia, wymaganej liczby frakcji i planu leczenia opracowanego przez lekarza onkologa i fizyka medycznego.

Niedrobnokomórkowy rak płuc

Wszystkie rodzaje i typy nowotworów złośliwych, które wpływają na układ oddechowy i nie nadają się do opisu małej komórki, są połączone terminem niedrobnokomórkowy rak płuca. Według statystyk ten rodzaj raka dotyka ponad 80% wszystkich przypadków wykrycia raka.

Klasyfikacja

Do opisanego rodzaju onkologii zalicza się następujące rodzaje raka:

  1. Gruczolakorak płuca - ten gatunek rośnie dość wolno. Gruczolakorak stanowi około 40% wszystkich przypadków niedrobnokomórkowego raka.
  2. Rak płaskonabłonkowy płuc występuje w 20-25% przypadków. Lokalizacja - drogi oddechowe płucne.
  3. Rak wielkokomórkowy - stanowi do 15% chorób. Charakteryzuje się szybkim rozprzestrzenianiem się, co utrudnia leczenie.
  4. Mieszany rak.

Co jest niebezpieczne dla niedrobnokomórkowego raka płuc?

Głównym zagrożeniem tego typu nowotworu jest spokojny przebieg pierwszych trzech stadiów choroby. W zdecydowanej większości przypadków (około 70%) choroba jest rozpoznawana już w 3-4 etapach. W przypadku późnego wykrycia, niedrobnokomórkowy rak płuca nie może być całkowicie wyleczony, w wyniku czego 5 próg przeżycia przekracza nie więcej niż 20% pacjentów.

Ponadto rozprzestrzenianie się komórek nowotworowych do innych narządów wewnętrznych. Intensywność przerzutów w różnych postaciach niedrobnokomórkowego raka płuc jest bardzo różna. Główne narządy, które przechodzą tworzenie przerzutów to:

  • węzły chłonne;
  • narządy trawienne;
  • nadnercza;
  • serce;
  • mózg.

Całkowite wyleczenie jest możliwe tylko w przypadku terminowej diagnozy i odpowiednio dobranej terapii.

Czy możliwe jest wczesne rozpoznanie NSCLC?

Pomimo faktu, że NSCLC jest dość trudne do wykrycia we wczesnym stadium rozwoju, istnieje wiele objawów, gdy pojawiają się one (zwłaszcza jeśli rozwijają kompleks), należy natychmiast skontaktować się z onkologiem, aby potwierdzić lub obalić obecność guzem nowotworowym:

Pierwszą oznaką pojawienia się raka płuc jest kaszel. Dźwięk alarmu brzmi: gdy jest przewlekły, suchy, towarzyszy mu ból i skaleczenia, a także wydzielanie śluzu z domieszką krwi.

Na tle osłabienia odporności ciało szybko staje się zmęczone, często występują silne zawroty głowy, omdlenia, następuje chroniczny spadek siły.

Niedrobnokomórkowemu rakowi płuc często towarzyszy nieprzyjemny zapach z dróg oddechowych, duszność, ciężki oddech (szczególnie w nocy).

Jest podwyższona temperatura ciała (około 37-38 stopni), która nie zmniejsza się przez długi czas.

Ból w mostku:

Jeśli wystąpi ból w klatce piersiowej onkologów zaleca również, aby nie opóźnić wizytę specjalistyczną klinikę - inwazję nowotworu stale do oskrzeli prowadzi do bólu w rejonie mostka.

W przypadku przerzutów komórek nowotworowych do tkanek kostnych, często pojawia się ból w kościach (najczęściej są one odczuwane w kręgosłupie).

Warto zauważyć, że wszystkie powyższe objawy same w sobie nie mogą być uznane za dowód na obecność nowotworu w płucach, ponieważ mogą one być wskaźnikiem przepływu organizmu innych procesów patologicznych (gruźlica, bóle pleców, zapalenie płuc).

Szczególną uwagę na przejawianie wszystkich objawów należy poświęcić palaczom, ponieważ grupą osób, które jako pierwsze wpadną w grupę ryzyka, są palacze.

Co zawiera diagnostyka medyczna niedrobnokomórkowego raka płuc?

W przypadku złożonej manifestacji głównych objawów NSCLC, należy niezwłocznie przejść pełne badanie i przejść wszystkie niezbędne testy w celu potwierdzenia lub odrzucenia diagnozy:

  1. Obowiązkowe jest podanie ogólnego i biochemicznego testu krwi, markerów płuc (w celu wykrycia komórek rakowych we krwi).
  2. Badanie prześwietlenia płuc jest niezbędne do określenia umiejscowienia guza nowotworowego (jeśli występuje).
  3. Wykonuje się tomografię rekonstrukcyjną w celu określenia obecności przerzutów w ciele. Ponadto za pomocą tego badania można dokładnie określić stadium przebiegu choroby.
  4. Specjalne badania molekularne i genetyczne pomagają zidentyfikować pewne niuanse przebiegu choroby.

Prognoza

Niestety, tylko 30% przypadków wykrywa się raka we wczesnym stadium, kiedy choroba nadal pozwala na skuteczne leczenie.

W stadium 3-4 niedrobnokomórkowego raka płuc nie można już leczyć chirurgicznie, a ze względu na powszechne rozprzestrzenianie przerzutów komórki nowotworowe wpływają na większość narządów wewnętrznych. Zdecydowana większość pacjentów umiera w pierwszych 4-5 latach choroby.

Niemniej jednak, wybierając właściwą metodę leczenia, rokowanie znacznie się poprawia. Interwencja chirurgiczna jest wskazana tylko we wczesnych stadiach, kiedy przerzuty nie wpłynęły jeszcze na inne narządy wewnętrzne. Chemioterapia w połączeniu z radioterapią przynosi również dobre wyniki. W niektórych przypadkach można osiągnąć wzrost średniej długości życia do 10 lat.

Po wykryciu NSCLC na 4 etapy, aby przeprowadzić kosztowne leczenie nie ma sensu, ponieważ w tym przypadku choroba nie jest podatne na leczenie, a wykonywane wyłącznie w celu przedłużenia życia chorych na raka.

Niedrobnokomórkowy rak płuc

Niedrobnokomórkowy rak płuc jest złośliwym nowotworem tkanki nabłonkowej. Takie nowotwory pojawiają się z powodu nieodwracalnych zaburzeń w strukturze i funkcjonowaniu DNA normalnych komórek. Podstawa może służyć jako wpływ czynników środowiskowych lub modyfikacji samego ciała. Nowotwór złośliwy rozwija się z powodu licznych zmian w DNA, które prowadzą do zaburzeń w komórkach struktury i funkcji. W rezultacie uciekają przed wpływem ciała, tracą zdolność do apoptozy (zaprogramowane niszczenie komórek po określonej liczbie podziałów) rozpoczynają nieograniczony podział.

Najczęściej takie formacje powstają w wyniku zmiany jednej komórki, czasem źródłem nowego wzrostu jest grupa komórek. Rozwój guza w czasie jest złożonym i długotrwałym procesem, dzielącym trzy etapy rozwoju:

  1. Faza inicjacji
  2. Faza promocji
  3. Stadium postępu

Guz może powstać z płaskiego (rak płaskokomórkowy), gruczołowego (gruczolakorak) i innych typów nabłonka. Nie ma jednej zasady przypisywania histologicznej nazwy nowotworom złośliwym. Częściej w nazwie odzwierciedlają cechy struktury komórek lub nowotwór zrębu. W 1997 r. Światowa Organizacja Zdrowia zaproponowała klasyfikację etapów zgodnie z ustalonymi kryteriami TNM. Systematyzacja stadiów TNM charakteryzuje rozmiar nowotworu, poziom wzrostu chorego narządu, a także wzrost otaczającej tkanki i innych narządów, węzłów chłonnych.

Klasyfikacja i metody badania

Rak płuca jest najczęstszym nowotworem u danej osoby. 25% całkowitej liczby guzów przypada na ten gatunek. Choroba mężczyzn jest 10 razy większa niż u kobiet. Wraz z wiekiem wzrasta ryzyko zachorowania.

Palenie tytoniu jest uważane za czynnik przyczyniający się do powstawania raka płuc. Zagrożenie to wywiera:

  • zaczął palić w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania;
  • Ci, którzy palą 25 papierosów dziennie lub dłużej;
  • palenie papierosów o niedrogich odmianach lub bez filtra.

Tworzenie się guzów jest ułatwione przez zanieczyszczone powietrze, szkodliwe warunki pracy, promieniowanie, procesy zapalne w oskrzelach, które przekształcają się w chroniczny organizm predysponujący.

Zgodnie z histologią klasyfikowane są dwie kategorie raka:

Główną metodą badania jest:

Przebieg, rokowanie i sposób leczenia zależą od struktury guza według histologii.

Raki drobnokomórkowe są małymi komórkami bez oznak różnicowania. Odkryj 20-25% ludzi, głównie palaczy i pracujących w niebezpiecznych branżach. Najczęściej obserwowano u osób w wieku 50-60 lat. Szybko rosnące, wcześnie silne przerzuty. Prognozy nie są pocieszające, po ustaleniu diagnozy pacjent umiera za kilka miesięcy.

Niedrobnokomórkowy rak występuje częściej i występuje w 40-50% przypadków, głównie u starszych mężczyzn. Charakterystyka histologiczna, obecność rogowacenia i tworzenie napalonych pereł.

Typ niedrobnokomórkowy obejmuje następujące typy nowotworów:

  • płaskonos,
  • gruczolakorak,
  • duże komórki
  • mieszany rak.

Konieczność oddzielenia raka na dwie grupy: małe i niedrobnokomórkowe wynika z różnic w podejściach i wyboru metody leczenia.

Niedrobnokomórkowy rak płuc dzieli się na 4 etapy:

Na etapie 1 mały guz jest umieszczony po prawej i lewej stronie, nie wychodzi poza granice i do węzłów chłonnych.

W 2 etapach - guz może mieć różne rozmiary, z zajęciem węzłów chłonnych.

W stadium 3 guz jest znacznie większy i rozprzestrzenia się na węzły chłonne.

W 4 etapach - guz przechodzi do tkanek drugiego płuca, wpływając na węzły chłonne i płyn wokół. Na 4 etapach zaczynają się tworzyć przerzuty.

Niewielki rozmiar guza, który przechodzi do różnych części ciała, nazywa się przerzutami.

Niedrobnokomórkowy rak płuc, objawy

W rozwoju raka istnieją:

  • okres przedkliniczny
  • okres kliniczny

Jeśli przedkliniczny okres niedrobnokomórkowy może wynosić około 5 lat. I zależy od czasu trwania i struktury guza przez histologię.

Dokładne objawy, które pozwalają rozpoznać raka płuc, nie istnieją. Istnieją 4 objawy:

  • Kaszel
  • Skrócenie oddechu
  • Wzrost temperatury
  • Hemoptysis
  1. Kaszel pobrany na sucho, następnie staje się coraz dłuższy, w nocy nasila się kaszel. Kaszel z jednoczesnym rozładowaniem śluzu lub flegmą z obecnością ropy w śluzie. Od lokalizacji guza zależy kaszel i poziom światła oskrzeli. Im silniejszy kaszel, tym większe uszkodzenie oskrzeli.
  2. Występuje duszność z powodu zatykania guza oskrzelowego, a podczas oddychania płuca nie działa. Wielkość dotkniętego obszaru zależy od ciężkości duszności. Może to wynikać z szybkiego chodzenia, wchodzenia po schodach lub wysiłku fizycznego.
  3. Wzrost temperatury często wskazuje, że guz zaczął się rozpadać. W przypadku nowotworów centralnych występują częściej. Rosnący guz zwęża oskrzela i może prowadzić do stagnacji plwociny i infekcji. Temperatura może wzrastać od czasu do czasu. Gorączka często prowadzi do błędów w diagnozie. Podwyższona temperatura jest często mylona z zapaleniem płuc, grypą i innymi rodzajami chorób.
  4. Hemoptysis obserwuje się w prawie 50% przypadków. W plwocinie można zaobserwować rozpryski kropelek krwi. Rzadkie krwawienie występuje rzadko w plwocinie, a krwawienie występuje rzadko. Obecność krwi w plwocinie świadczy o tym, że nowotwór znajduje się na etapie rozkładu. Powtarzające się krwioplucie może mieć jeden lub dwa. Wykrywanie rozprysków krwi w plwocinie jest już wystarczającym powodem, aby zadzwonić do lekarza, aby przeprowadzić badanie i wykluczyć raka.

Nowotwory, które osiągnęły znaczne rozmiary, powodują ból w mostku, osłabienie, ogólne zmęczenie, zmniejszony apetyt, zmniejszoną zdolność do pracy. Dość rzadkie, objawy te można znaleźć we wczesnym stadium.

W przypadku niedrobnokomórkowego raka płuc obserwuje się również zespół Marie-Bamberger:

  • ból w stawach, obrzęk kostek, nadgarstki;
  • pogrubienie kości podudzia i przedramienia;
  • ze względu na pogrubienie palców może przybrać formę pałeczek bębenkowych.

Diagnostyka

Przy każdym podejrzeniu konieczne jest przeprowadzenie kompleksowego badania pacjenta:

  1. laboratorium
  2. RTG
  3. bronchologiczny

Sygnały alarmowe

  • Przedłużony suchy kaszel, prawdopodobnie torebka z flegmą;
  • Choroby układu oddechowego w towarzystwie kaszlu i gorączki;
  • Pojedyncza i nawracająca hemoptyza;
  • Nie przejściu bólu w klatce piersiowej;
  • Po długotrwałych chorobach układu oddechowego, przedłużonym stanie podgorączkowym.

Leczenie

Leczenie niedrobnokomórkowego raka chirurgicznie polega na usunięciu dotkniętego obszaru płuca (wycięcie pneumonektomii), jednego (lobektomia), dwóch płatów (bilobektomii).

Interwencja chirurgiczna jest wykonywana na wszystkich etapach choroby.

Lekarz usuwa część chirurga, gdy guz rozprzestrzenia się, całe płuco jest usuwane. Następnie wykonują złożone zabiegi: radioterapię i chemioterapię.

Podczas radioterapii obszary dotknięte nowotworem są napromieniowane promieniowaniem jonizującym, które zabija chore komórki.

W chemioterapii stosuje się leki medyczne, które zabijają komórki dotknięte nowotworem.

Po zakończeniu leczenia konieczne jest wizyty u lekarza co sześć miesięcy. Ponieważ może się nawrócić.

Rozprzestrzenianie się guza zmniejsza objętość płuc, zmniejsza się zdolność do pobierania tlenu z powietrza. Może to prowadzić do niedotlenienia (obniżenia poziomu tlenu we krwi). Terapia tlenowa w niedotlenieniu zmniejsza duszność, poprawia zdrowie.

W przypadku odmowy interwencji chirurgicznej, w celu przywrócenia drożności oskrzeli, należy zastosować terapię fotodynamiczną.

Wybór metody leczenia

Wybierając metodę leczenia pacjenta, należy wziąć pod uwagę strukturę histologiczną i rozprzestrzenianie się guza. W przypadku niedrobnokomórkowego raka główną metodą leczenia jest operacja, przy użyciu złożonego leczenia leków i radioterapii.

O Nas

Pod pojęciem naczyniak jamisty rozumie się specjalny rodzaj łagodnego guza naczyniowego, który rośnie w postaci pustej struktury. Odżywia się zawsze jednym lub kilkoma dużymi naczyniami, zwykle tętniczymi.