Rodzaje i formy płaskonabłonkowego raka skóry, leczenie, rokowanie

Rak płaskokomórkowy skóry to grupa nowotworów złośliwych, które rozwijają się z keratynocytów z kolczastej warstwy naskórka i są zdolne do wytwarzania keratyny.

Życie rokowanie płaskonabłonkowego raka skóry charakteryzuje się następującymi statystyka: w ciągu pierwszych 5 lat, aby przetrwać 90% ludzi, którzy mają rozmiar edukacja jest mniej niż 1,5-2 cm, a powyżej tej wielkości i kiełkowania nowotworów w tkankach bazowych - tylko 50% pacjentów.

Przyczyny rozwoju patologii

Głównym powodem rozwoju płaskonabłonkowego raka skóry jest predyspozycja genetyczna. Może być dziedziczna lub nabyta i wyraża się w:

  1. Uszkodzenie DNA komórkowego pod wpływem pewnych czynników, w wyniku mutacji genu "TP53", który koduje białko "p53". Ten ostatni jako regulator cyklu komórkowego zapobiega transformacji nowotworowej komórek. "TR53" jest jednym z głównych genów zaangażowanych w blokowanie rozwoju nowotworów złośliwych.
  2. Zaburzenia funkcji układu odpornościowego skierowane przeciwko powstawaniu nowotworów (odporność przeciwnowotworowa). Wiele ludzkich mutacji ciągle powstaje w ludzkim ciele, które są rozpoznawane i niszczone przez komórki układu odpornościowego - makrofagi, limfocyty T i B, naturalne zabójcy. Do tworzenia i funkcjonowania tych komórek dochodzi również do spełnienia pewnych genów, mutacja, w której zmniejsza się skuteczność odporności przeciwnowotworowej i może być dziedziczona.
  3. Naruszenie metabolizmu rakotwórczego. Jego istotą jest mutacja genów regulujących intensywność funkcji niektórych układów, których celem jest neutralizowanie, niszczenie i szybkie usuwanie substancji rakotwórczych z organizmu.

Korzystnym tłem dla rozwoju raka płaskonabłonkowego jest:

  • Wiek. Wśród dzieci i młodzieży choroba jest niezwykle rzadka. Odsetek przypadków gwałtownie wzrasta wśród osób powyżej 40 roku życia, a po 65 latach ta patologia występuje dość często.
  • Rodzaj skóry. Choroba jest bardziej prawdopodobna dla osób o niebieskich oczach, rudych i blond włosach i jasnej skórze, która jest trudna do opalenia.
  • Płeć męska. Wśród mężczyzn rak płaskonabłonkowy rozwija się prawie 2 razy częściej niż u kobiet.
  • Wady skórki. Rak może rozwijać się w klinicznie zdrowej skóry, ale coraz częściej - na tle piegi, teleangiektazje oraz brodawki narządów płciowych, zmian przedrakowych (choroba Bowena, Paget, skóra pergaminowa), w bliznach, które zostały utworzone w wyniku oparzeń i radioterapią, a następnie nowotwór wystąpić nawet po upływie 30 lat lub więcej, pourazowe blizny zmiany troficzne (skóra), w żylakowatość dróg zatok otwory kiedy zapalenie szpiku kostnego (częstość występowania przerzutów wynosi 20%), łuszczyca, czerwony płaski l
  • Długotrwały spadek ogólnej odporności.

Wśród czynników prowokujących najważniejsze są:

  1. promieniowania ultrafioletowego ciężkiego, często, a długotrwałe wystawianie - opalanie, terapia PUVA z psoralenem, prowadzonej w leczeniu łuszczycy, a także odczulanie alergii na światło słoneczne. Promienie UV powodują mutacji genu „TP53” i osłabiają odporność przeciwnowotworową.
  2. Jonizujące i elektromagnetyczne rodzaje promieniowania.
  3. Długotrwałe skutki wysokich temperatur, oparzenia, mechaniczne długotrwałe podrażnienia i uszkodzenia skóry, przedrakowe choroby dermatologiczne.
  4. Efekty lokalne przez długi czas (w związku ze specyfiką działalności zawodowej) substancji rakotwórczych - węglowodory aromatyczne, sadza, smoła węglowa, parafina, insektycydy, oleje mineralne.
  5. Leczenie ogólne glikokortykosteroidami i lekami immunosupresyjnymi, terapia miejscowa arsenem, rtęcią, chlorometylem.
  6. Infekcje HIV i wirusa brodawczaka 16, 18, 31, 33, 35, 45 typów.
  7. Niezdrowe i niezrównoważone odżywianie, przewlekła nikotyna i zatrucie alkoholowe.

Rokowanie bez leczenia jest niekorzystne - częstość występowania przerzutów wynosi średnio 16%. Spośród nich 85% przerzutów występuje w regionalnych węzłach chłonnych i 15% - w układzie kostnym i narządach wewnętrznych, najczęściej płuc, która zawsze kończy się śmiercią. Największe niebezpieczeństwo stanowią głowy i twarzy, nowotwory skóry (porażenia 70%), szczególnie raka płaskokomórkowego skóry nosa (nasada nosa) i guzy są zlokalizowane w czole w fałdów nosowo-wargowych okołooczodołowy obszary zewnętrznego przewodu słuchowego, czerwona część wargi zwłaszcza górny, na małżowinie usznej i za nim. Bardzo agresywny pod względem guzów przerzutowych również poniesionych na zamkniętych obszarach ciała, zwłaszcza w dziedzinie zewnętrznych narządów płciowych, zarówno kobiet jak i mężczyzn.

Obraz morfologiczny

W zależności od kierunku i charakteru wzrostu rozróżnia się następujące rodzaje raka płaskokomórkowego:

  1. Egzofityczne, rosnące na powierzchni.
  2. Endofityczny, charakterystyczny dla wzrostu infiltrującego (kiełkowanie w głębsze tkanki). Zagraża to szybkimi przerzutami, zniszczeniem tkanki kostnej i naczyń krwionośnych oraz krwawieniem.
  3. Mieszane - połączenie owrzodzenia ze wzrostem guza w głąb tkanek.

Mikropreparat badany pod mikroskopem charakteryzuje się obrazem wspólnym dla wszystkich postaci tej choroby. Polega na obecności komórek podobnych do komórek przypominających kolec, które kiełkują głęboko w warstwach skóry. Cechy charakterystyczne - wzrost jąder komórkowych i ich polimorfizmu nadmierne zabarwienie, brak łączników (mostki) między komórkami, zwiększoną liczbę mitoz (podział), nasilenie procesu keratynizacji w poszczególnych komórkach, obecność przewodów raka obejmującego kolczastego warstwę naskórka i tworzenie komórek, tak zwane, "Horny perły". Te ostatnie są zaokrąglone nadmiernego rogowacenia zmian z jednoczesnym obecności śladów niecałkowitego ognisk keratynizacji w sercu.

Według obrazu histologicznego rozróżniają:

  • rak płaskonabłonkowy skóry skóry (wysoce zróżnicowany);
  • niezróżnicowana forma lub rak niebledkowy.

Wspólne dla obu postaci jest nieuporządkowane uporządkowanie grup nietypowych płaskich komórek nabłonkowych z ich wzrostem w głębsze warstwy skóry właściwej i tkanki podskórnej. Nasilenie atypii w różnych komórkach może być różne. Przejawia się poprzez zmianę kształtu i wielkości jąder i samych komórek, stosunek cytoplazmy i objętości jądra, obecność podziału patologicznego, podwójny zestaw chromosomów, zestaw jąder.

Wysoce zróżnicowany rak płaskonabłonkowy skóry

Charakteryzuje się najbardziej łagodnym przebiegiem, powolnym wzrostem i stopniowym rozprzestrzenianiem się do głębszych tkanek. Oznaki keratynizacji są określane zarówno na powierzchni, jak i na grubości.

Złagodzący guz może mieć wygląd wielu formacji, ale z reguły jest pojedynczy, korpulentny, żółtawy lub czerwony. Jego kształt jest okrągły, wielokątny lub owalny, czasem z zagłębieniem pośrodku. Podczas badania wzrokowego nowotwór może wyglądać jak płytka nazębna, węzeł lub grudka, której powierzchnia pokryta jest trudnym do usunięcia gęstym łuseczkiem zrogowaciałego nabłonka. W części środkowej owrzodzenia lub erozja są często utożsamiane z gęstymi, zrogowaciałymi krawędziami, które wznoszą się nad powierzchnią skóry. Erozyjna lub wrzodowa powierzchnia jest pokryta skorupą. Naciskając guz z jego centralnych lub bocznych części, horny masy są czasami oddzielone.

Rak płaskonabłonkowy bez skóry

Ma bardziej złośliwy charakter przepływu, w porównaniu z poprzednią postacią, objawiającą się szybkim wzrostem infiltracyjnym w głębokich warstwach skóry, szybszymi i częstszymi przerzutami w regionalnych węzłach chłonnych.

W tej postaci atypizm komórkowy i wiele mitów o charakterze patologicznym wyraża się ostro z niewielką reakcją elementów strukturalnych zrębu. W ogóle nie ma keratynizacji. W komórkach określa się jądra zanikające lub hiperchromiczne (redundantnie zabarwione). Ponadto, w przypadku niezróżnicowanej postaci raka, warstwy komórek nabłonka, które wyglądają jak gniazda, są oddzielone od warstwy naskórka, nie ma keratynizacji lub niewiele.

Główne elementy guza są reprezentowane przez ziarniste "mięsiste" miękkie formacje według rodzaju grudek lub węzłów z elementami wzrostu (roślinność). Najczęstszą lokalizacją są zewnętrzne narządy płciowe, znacznie rzadziej twarz lub inne części tułowia.

Nowotwór może być pojedynczy lub wielokrotny, ma nieregularny kształt i od czasu do czasu nabywa podobieństwa do kalafiora. Szybko przekształca się w erozję lub wrzody, które łatwo krwawią przy niewielkim kontakcie, z nekrotycznym dnem pokrytym czerwonobrązową skórką. Brzegi owrzodzenia są miękkie, wznoszą się ponad powierzchnię skóry.

Objawy płaskonabłonkowego raka skóry

W zależności od objawów klinicznych, rozróżnia się następujące główne typy chorób, które można łączyć lub zmieniać na różnych etapach rozwoju:

  • typ guzkowy lub nowotworowy;
  • erozyjne lub wrzodziejące nacieki;
  • tablica;
  • brodawkowaty.

Rodzaj guzkowy lub nowotworowy

Powierzchowna lub sferoidalna postać raka płaskonabłonkowego skóry jest najczęstszym wariantem rozwoju nowotworu. Początkowy etap przejawia się jednym lub kilkoma spójnymi bezbolesnymi węzłami o gęstej konsystencji, których średnica wynosi około 2-3 mm. Lekko wznoszą się ponad powierzchnię skóry i mają matowobiałe lub żółtawe zabarwienie, bardzo rzadko - brązowe lub ciemnoczerwone, nie zmieniają się nad nimi skórny wzór.

Rozmiar guzka (guzków) rośnie dość szybko, w wyniku czego guz staje się podobny do bezbolesnego żółtawego lub białawego z szarą blaszkową plakietką, której powierzchnia może być lekko szorstka lub gładka. Płytka również wystaje nieco ponad skórę. Jego gęste krawędzie mają postać wałka o nieregularnych, wyprofilowanych konturach. Z biegiem czasu depresja powstaje w centralnej części tablicy, która jest pokryta skorupą lub łuseczką. Po ich usunięciu pojawia się kropla krwi.

Dalej następuje gwałtowny wzrost wielkości patologii, środkowa depresja przekształca się w erozję, otoczona wałkiem o stromych, nierównych i gęstych krawędziach. Bardzo erozyjna powierzchnia pokryta jest skorupą.

Typ wrzodziejącego nacieku

Dla początkowego stadium raka płaskonabłonkowego typu wrzodziejąco-naciekającego charakterystyczny jest wygląd papuły jako głównego elementu, który ma wzrost endofityczny. Przez kilka miesięcy grudka przekształca się w węzeł o gęstej konsystencji, przylutowany do tkanki podskórnej, w której w ciągu 4-6 miesięcy występuje owrzodzenie o nieregularnym kształcie. Jego krawędzie są uniesione w formie krateru, którego dno jest gęste i szorstkie, pokryte białawym filmem. Owrzodzenie często przynosi cuchnący zapach. Wraz ze wzrostem witryny krwawienie występuje nawet w przypadku niewielkiego dotyku.

Na obwodowych częściach głównego węzła mogą powstawać guzki "córkowe", w których zaniku powstają również wrzody, które łączą się z podstawowym wrzodem i powiększają jego powierzchnię.

Ta postać raka charakteryzuje się szybkim postępem i zniszczeniem naczyń krwionośnych, kiełkowaniem w mięśniach podstawowych, chrząstce i tkance kostnej. Metastazy rozprzestrzeniają się jako limfogenne do regionalnych węzłów, powodując czasem gęste nacieki i krwio-chnie do kości i płuc.

Płytkowa postać raka płaskokomórkowego skóry

Ma wygląd ostro zaznaczonej, gęstej, czerwonej części powierzchni skóry, na której czasami występują lekko przebarwione wizualnie małe guzki. Element ma szybki wzrost obwodowy i endofityczny w sąsiednich tkankach, któremu często towarzyszy ostry ból i krwawienie.

Brodowaty rak płaskonabłonkowy skóry

Występuje stosunkowo rzadko i jest jedną z form egzofitycznych. Początkowo objawia się jako pierwotny, górujący nad powierzchnią skóry i szybko rosnący, guzek. Tworzy dużą liczbę mas rogowych, w wyniku czego powierzchnia węzła staje się bulwiasta z centralnym wgłębieniem i dużą liczbą małych rozszerzonych naczyń krwionośnych. Daje to guza, zlokalizowanego z reguły na szerokiej i nieco przesuniętej podstawie, rodzaj ciemnoczerwonego lub brązowego "kalafiora". W późnych stadiach rozwoju rak brodawkowaty przekształca się w infekcję wrzodziejącą.

Wariantem brodawkowatej formy jest brodawka, która w starszym wieku może objawiać się rakiem skóry. W przypadku postaci brodawczej charakteryzuje się bardzo powolnym rozwojem i niezwykle rzadkimi przerzutami. Ma żółtawe lub czerwonawo-brązowe zabarwienie, bulwiastą powierzchnię pokrytą brodawkami i skorupą hiperkeratogenną.

Leczenie raka płaskonabłonkowego skóry

Wybór leczenia zależy od:

  1. Histologiczna struktura guza.
  2. Jego lokalizacja.
  3. Stadium procesu nowotworowego, biorąc pod uwagę obecność przerzutów i ich rozpowszechnienie.

Chirurgiczne wycięcie

Niewielki guz bez przerzutów chirurgicznie wycina się w niezakażonych tkankach, cofając się 1-2 cm od jego krawędzi. Jeśli operacja zostanie wykonana prawidłowo, lek na 5 lat wynosi średnio 98%. Szczególnie dobre wyniki obserwuje się, gdy guz jest wycinany jednym blokiem za pomocą tkanki podskórnej i powięzi.

Radioterapia

Przy niewielkich rozmiarach guza w stadium T1 i T2, promieniowanie rentgenowskie o zamkniętym ogniskowaniu może być stosowane jako niezależna metoda. Na stopniach T3-T4 metoda radialna jest stosowana do przygotowania przedoperacyjnego i terapii pooperacyjnej. Jest szczególnie skuteczny w leczeniu głęboko osadzonych guzów skóry. Ponadto, ekspozycja na promieniowanie jest wykorzystywana do tłumienia możliwych przerzutów po chirurgicznym wycięciu leżącego u podłoża guza oraz jako paliatywna metoda dla nieoperacyjnego raka (w celu spowolnienia jego rozprzestrzeniania się).

Duży rozmiar nowotworu przy braku przerzutów jest wskazaniem do stosowania zdalnego gamma-terapię, a jeśli to możliwe, terapię kombinowaną prowadzi się za pomocą promieni rentgenowskich i promieniowanie gamma, rodnika usunięciu guza z lokalnych węzłów chłonnych.

Kriodestrukcja i elektrokoagulacja

Leczenie niewielkiego powierzchownego, wysoce zróżnicowanego raka płaskonabłonkowego z umiejscowieniem na ciele jest możliwe dzięki kriodestrukcji, ale z obowiązkowym wstępnym potwierdzeniem charakteru nowotworu za pomocą wstępnej biopsji. Usuwanie złośliwych formacji skóry o tym samym charakterze o średnicy mniejszej niż 10 mm w okolicy twarzy, warg i szyi może być wykonywane przy użyciu techniki elektrokoagulacji, której zaletą jest mniej traumatyczne.

Chemioterapia

Chemioterapia w przypadku raka płaskonabłonkowego jest zalecana przede wszystkim przed zabiegiem chirurgicznym w celu zmniejszenia wielkości zmiany, a także w połączeniu z metodą radioterapii w przypadku nieoperacyjnego raka. W tym celu stosuje się leki, takie jak fluorouracyl, bleomycyna, cisplastyna, interferon-alfa, kwas 13-cis-retinowy.

Leczenie nowotworów za pomocą środków ludowej jest nie do przyjęcia. To może prowadzić tylko do utraty czasu i rozwoju przerzutów. Stosowanie środków ludowych jako pomocniczych jest możliwe tylko na zalecenie lekarza w leczeniu promienistego zapalenia skóry.

Alternatywne terapie

Nowoczesną obróbce fizycznej w onkologii obejmuje również sposoby leczenia fotodynamicznego z wykorzystaniem wstępnie wybraną specjalny barwnik uczulający (PDT), jak również leczenie lazeroindutsirovannoy svetokislorodnoy (LISKT). Sposoby te wykorzystywane są przede wszystkim w leczeniu osób w podeszłym wieku, w przypadkach, gdy istnieje poważne współistniejące choroby, umiejscowienie guza chrząstki i na powierzchni, zwłaszcza w obszarze oczodołu, ponieważ nie mają one niekorzystnego wpływu na oczy zdrowych tkanek miękkich i chrząstki.

Bieżącą identyfikację przyczyny i tła, w którym rozwija się proces złośliwy, usunięcie (jeśli to możliwe) lub zmniejszenia wpływu czynników prowokowanie stanowią istotne elementy do zapobiegania przerzutom i zapobieganiu nawrotom raka płaskonabłonkowego powstających w średnio o 30% po radykalnym traktowaniu.

Niedokrwienny rak płaskokomórkowy: objawy, rozpoznanie, leczenie

Wszystkie nowotwory złośliwe skóry i błon śluzowych są oznaczone jednym wspólnym terminem "rak". Najczęściej występującym rakiem płaskonabłonkowym był pofałdowany i niedotyczący raka. Rak płaskonabłonkowy jest uważany za najbardziej złośliwą i agresywną chorobę onkologiczną. Najczęściej objawia się ona w starości, zarówno u mężczyzn, jak i kobiet.

Mechanizm rozwoju raka płaskonabłonkowego

Do chwili obecnej istnieją trzy rodzaje raka skóry:

1) rak płaskokomórkowy;

3) rak podstawnokomórkowy.

Czerniak jest uważany za najbardziej agresywną formę złośliwego tworzenia się skóry. Rak płaskokomórkowy jest inwazyjnym nowotworem z różnicowaniem komórek płaskonabłonkowych. Daje przerzuty i kiełki we wszystkich narządach i tkankach, czasami prowadzi do zgonu.

Wraz z rozwojem płaskonabłonkowego, niezabatrzonego raka dochodzi do infiltrującego wzrostu nabłonka. Wynika to z komórek znajdujących się w warstwie kolczastej skóry właściwej. Takie komórki są nietypowe i mają nieuporządkowane uporządkowanie. Mają różną wielkość, kształt, z rozrostem lub hiperchromatozą jąder. W przypadku nie-wieńcowej postaci raka płaskonabłonkowego komórki mają bardziej wyraźną atypowość. W postaci zrogowaciałej mają one tendencję do keratynizacji, a komórki tworzą "perłę".

W rozwoju raka płaskonabłonkowego główną rolę odgrywa rogowacenie starcze. Inne czynniki predysponujące obejmują patologiczne stany skóry: obecność blizn, starych urazów i oparzeń, chorób przedrakowych, atrofii. Rak płaskonabłonkowy może rozwinąć się na tle przewlekłego zapalenia, zapalenia skóry i toczniowej gruźlicy skóry. Istnieje również wyraźny związek między brodawczakami a rozwojem raka.

Rodzaje raka płaskokomórkowego

Rak płaskonabłonkowy dzieli się z kolei na następujące typy:

  • występujący nowotwór;
  • rak wrzeciona;
  • rak akantolityczny;
  • rak limfoepitelialny.

Rozpoznanie raka płaskokomórkowego

Rozpoznanie raka płaskokomórkowego potwierdza badanie histologiczne, wycinki cytologiczne i metody laboratoryjne. W przypadku badania histologicznego fragment tkanki patologicznej jest pobierany i badany pod mikroskopem. W obecności złośliwego procesu w tkankach będą widoczne komórki atypowe.

Tworzenie się guza składa się z całego kompleksu nietypowych komórek, charakteryzujących się inwazyjnym wzrostem w tkankach podskórnych i warstwach skóry właściwej. Są tak zwane zrogowaciałe perły. Są siedliskiem nadmiernej rogowacenia z objawami niedokończonego rogowacenia. Dla postaci niezeratynizowanych charakterystyczne są komórki nabłonkowe o wyraźnym polimorfizmie.

Podczas badania cytologicznego wykonuje się skrobanie z górnej powierzchni skóry (zranienia lub owrzodzenia). Możesz wykryć przerzuty, jeśli masz MRI lub tomografię komputerową. Rak płaskonabłonkowy nieskanatynowany powinien być odróżniony od basaloma, choroby Pageta, rogowiaka kolczystokomórkowego, rogów skóry i choroby Bowena.

Objawy raka płaskonabłonkowego

Objawy raka płaskonabłonkowego zależą od jego odmiany i mogą się nieznacznie różnić. Z reguły, z postacią egzofityczną, guz wygląda jak samotny węzeł. Może wznieść się ponad powierzchnię skóry, ma gęstą konsystencję i szeroką podstawę. W dotyku jest nieaktywny, az góry węzeł pokryty jest warstwą hiperkeratyczną.

We wrzodziejącym typie procesu złośliwego guzek pokrywa się wrzodem o nieregularnym kształcie, który ma dno kraterowe. Guz jest nieruchomy, na jego obrzeżach znajdują się elementy potomne. Może niszczyć otaczające naczynia, tkanki i kości. Głębokie formy płaskonabłonkowego, niezeratynowanego raka mogą przejść z wyraźnym procesem zapalnym.

W przypadku wulgarnej postaci raka, formacja pokryta jest brodawkowatymi naroślami. Taki nowotwór rzadko wytwarza przerzuty i charakteryzuje się powolnym wzrostem. Pacjent z rakiem płaskokomórkowym skarży się na ból w dotkniętej chorobą skórze.

Guz tego typu nowotworu gwałtownie się powiększa i wywołuje nieprzyjemny zapach. Z niego jest przydzielany surowiczo-krwawy wysięk, który ostatecznie staje się zaskorupiały. Wraz z postępem choroby guz zaczyna rosnąć w głębiny tkanek.

W miejscu powstawania przerzutów węzły chłonne ulegają zagęszczeniu, stają się bolesne i rozpadają się po owrzodzeniu nacieków. Owrzodzenie guza zwykle występuje 4 lub 5 miesięcy po jego utworzeniu.

Leczenie nienowotworowego raka płaskonabłonkowego

Leczenie raka płaskonabłonkowego zależy głównie od stadium procesu złośliwego, struktury guza i jego lokalizacji. Ogromne znaczenie ma wiek pacjenta i jego ogólny stan zdrowia.

Najbardziej podstawową metodą leczenia jest chirurgiczne usunięcie guza. Ponadto szeroko stosowane są dodatkowe metody leczenia, takie jak kriodestrukcja, laseroterapia, chemioterapia, terapia fotodynamiczna.

W dużych formacjach zwykle stosuje się interwencję chirurgiczną z całkowitym usunięciem ogniska patologicznego w zdrowej tkance. Aby wyeliminować małe lub wielokrotne ogniska, stosuje się metodę elektrokoagulacji lub kriodestrukcji. Nawroty raka płaskonabłonkowego są usuwane za pomocą terapii promieniami X, aromatycznych retinoidów i chemochirurgii.

Chemochirurgia wyróżnia się wysokim poziomem wyleczeń przy maksymalnym zachowaniu zdrowej skóry wokół powstawania nowotworu. Terapia promieniami X jest stosowana w przypadkach, gdy istnieją wykształcenie w zakresie warg, nosa i powiek, a także w leczeniu osób starszych. Przerzuty można wyeliminować, jeśli przeprowadzane jest napromienianie przez tworzenie złośliwych nowotworów.

Ważną rolę w leczeniu każdego nowotworu odgrywa przywrócenie odporności. Słaby układ odpornościowy prowadzi do pojawienia się nawrotów i komplikuje leczenie. Dlatego pierwszym zadaniem jest przywrócenie odporności na różne sposoby.

Między innymi immunomodulatory są przepisywane w celu utrzymania odporności i zapobiegania nawrotom. Dzięki ich spożyciu odporność zaczyna walczyć z nietypowymi komórkami.

Profilaktyka raka płaskonabłonkowego

Główną metodą zapobiegania jest terminowe leczenie raka i stanów przedrakowych. W tym celu każda osoba powinna okresowo poddawać się badaniom lekarskim w celu wykrycia patologii. Ponadto, każdy pacjent powinien zacząć znać objawy złośliwych narośli skórnych: dowolny moli, które zmieniły kolor, dostarczając brodawka zmartwienie lub niewytłumaczalne wysypki powinno być ocenione przez lekarza dermatologa. Samoleczenie w tym przypadku może prowadzić do poważnych powikłań w postaci zaawansowanych stadiów raka skóry.

Osoby o wrażliwej skórze nie są zalecane do długotrwałego przebywania na otwartym słońcu. Przed wyjściem na zewnątrz musisz zastosować specjalny krem ​​przeciwsłoneczny na skórze. Pacjenci, u których wystąpiła choroba nowotworowa skóry, powinni być zarejestrowani w przychodni i znajdować się pod nadzorem onkologa.

Ponieważ już udowodniono, że stan układu odpornościowego odgrywa ważną rolę w rozwoju tej choroby, musisz monitorować swoje zdrowie i odżywianie. Nie można jeść żywności zawierającej konserwanty, produkty wędzone, marynaty, napoje gazowane itp. Ćwiczenia i stwardnienie pomogą utrzymać ciało w ciele i zapobiegną wielu chorobom.

Rokowanie w przypadku raka płaskonabłonkowego

Rokowanie w przypadku raka niedrobnokomórkowego płaskonabłonkowego zależy od stadium i zaawansowania procesu nowotworowego. Ale ogólnie rak płaskonabłonkowy skóry ma korzystne rokowanie. Dzięki wczesnej diagnozie i terminowemu leczeniu można osiągnąć całkowite wyleczenie pacjenta i zapobiec rozwojowi powikłań i nawrotów.

Na ostatnich etapach można osiągnąć oczekiwaną długość życia pacjenta w wieku 5 lat w 60% przypadków i więcej. Na tle udanego leczenia, prognoza przeżycia jest większa niż 90% w ciągu następnych 5 lat.

Rodzaje, objawy i leczenie raka płaskonabłonkowego

Rak lub rak skóry jest powszechną patologią w starszym wieku, ale występuje również u młodych ludzi. Konieczne jest poznanie głównych objawów i czynników prowokujących chorobę, aby zapobiec rozwojowi nowotworu lub rozpoznać go na czas.

Rak płaskokomórkowy

Rak płaskonabłonkowy to nowotwór powstający z keratynocytów. Wpływa na skórę i błony śluzowe.

Synonimy tego złośliwego nowotworu to płaskonabłonkowy nabłonek, rak naskórkowy lub szpikowy, spinalomia. W anglojęzycznej literaturze naukowej choroba nazywa się "planocellulare raka".

Rak często rozwija się u osób o jasnej skórze, zwiększonej nadwrażliwości na światło. W rasie Negroidów, Azjaci prowokują guzy innymi czynnikami, nasłonecznienie nie powoduje degeneracji komórek.

Rak płaskokomórkowy rozpoznaje się głównie u osób w wieku powyżej 55-65 lat. Chociaż w Australii szczyt zachorowalności przypada na 20-40 lat. Łączą to z wpływem czynników zewnętrznych i nadwrażliwości skóry na rdzenną ludność. Mężczyźni często cierpią na nowotwory skóry, ale rak golenia występuje częściej u kobiet.

Częstość występowania raka jamy ustnej i języka kręgosłupa jest wyższa w południowo-wschodniej Azji, w Indiach. Nawożenie komórek tej lokalizacji jest związane z przeżuwaniem liści betelu. Ten szkodliwy zwyczaj jest powszechny wśród populacji w tych regionach.

Grupy ryzyka dotyczące występowania raka epidermoidalnego:

  • Osoby narażone na działanie nasłonecznienia. Częściej to budowniczowie, portowcy, żeglarze i rolnicy.
  • Pracownicy branż związanych z chemicznymi czynnikami rakotwórczymi.

Etiologia

Główną przyczyną rozwoju raka skóry jest złośliwość komórek. Następujące czynniki powodują początek tego procesu:

  • Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego.
  • Leczenie immunosupresyjne.
  • Terapia chlorometinowa.
  • Fotochemia.
  • Kancerogeny przemysłowe.
  • Wpływ arszeniku.
  • Choroby ogólnoustrojowe tkanki łącznej (postać tarczowata).

Onkogenne szczepy wirusa brodawczaka ludzkiego to 16, 18, 31, 33, 35 i 45 typów. Zakażenie nimi prowadzi do raka penisa i sromu, kanału odbytu, wałków paznokcia.

Guz otwartych obszarów skóry często rozwija się u pacjentów po przeszczepieniu nerki - na tle stałej terapii immunosupresyjnej.

Chlometine jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym do zewnętrznego leczenia grzybic grzybicy skóry. To prowokuje złośliwość komórek.

Fotochemioterapia jest stosowana w leczeniu nowotworów złośliwych i ciężkich postaci łuszczycy. Stosowanie go u pacjentów z fotoczułą skórą jest obarczone rozwojem płaskiego raka.

Przemysłowe czynniki rakotwórcze obejmują szereg substancji:

  • Crezote;
  • surowa nafta;
  • żywica;
  • olej do smarowania.

Arsen oznacza znane kancerogeny. Wcześniej jego związki były częścią leków. W niektórych regionach arsen znajduje się w wodzie pitnej. Insolacja jest również ważnym czynnikiem prowokującym.

Klasyfikacja

W klasyfikacji patologii brane są pod uwagę różne czynniki - wielkość guza, tempo jego wzrostu, różnicowanie komórek, stopień rogowacenia. Dzięki temu można przewidzieć sukces leczenia, ryzyko nawrotu i przeżycie pacjentów. Nabłonek płaskonabłonkowy jest niski i wysoce zróżnicowany, rogowacenie i nie. Również w literaturze naukowej wskazano 4 stopnie złośliwości nowotworu skóry. W kierunku wzrostu rak może być endofityczny (głęboki) i egzofityczny (na zewnątrz).

Ważny jest podział nowotworów według stopnia kiełkowania - inwazyjności. Istnieją następujące formy raka komórek szpikowych:

  • Rak in situ (preinwazyjny).
  • Inwazyjne.

Rak in situ

Rak in situ jest guzem, który nie kiełkuje w tkance leżącej poniżej. Jego komórki są nietypowe, ale nie ma rozsiewu i przerzutów. Taki złośliwy nowotwór jest uważany za przedinwazyjny lub rak stadium 0. Ważne jest, aby znać zmiany skórne poprzedzające raka in situ. Są to różne rogowacenia - słoneczne i promieniowe, arsen, smoła. Jeśli nie leczysz chorób przedrakowych, ostatecznie przekształcają się w guz.

Klasyfikacja raka przedinwazyjnego komórek płaskonabłonkowych:

  • Związany z wirusem brodawczaka ludzkiego.
  • Erytroplazja Keiry.
  • Choroba Bowena.

Erythroplasia Keira to pojedyncza tablica umieszczona na genitaliach - penisie, napletku, w sromie. Ostatnia lokalizacja jest rzadkością. Granice wykształcenia są jasne, rozwija się powoli.

Według statystyk erytroplazja Keiry rozwija się głównie u nieobrzezanych mężczyzn. Z biegiem czasu choroba przekształca się w inwazyjny rak i przerzuty. Klinicznie wygląda jak miękki węzeł z wegetacją, łatwo traumatyzowany, krwawiący.

W chorobie Bowena rozwijają się podobne płytki. Rosną powoli, na powierzchni widać łuseczki i obierania. Czynnikami prowokującymi są nasłonecznienie i długotrwała terapia preparatami arsenowymi (na tułowiu, nogach).

Inwazyjne

Jest zlokalizowany głównie na otwartych obszarach skóry, na ustach. Osoba cierpi w 70% przypadków inwazyjnego raka płaskokomórkowego. Może wpływać na błony śluzowe narządów płciowych, kanał odbytu. Często rozwija się z przedinwazyjnego guza, przed chorobami przedrakowymi, w miejscach poparzeń, owrzodzeń troficznych, zmienionej pigmentacji skóry. Nowotwory złośliwe najbardziej dotykają jasnoskórzy ludzie z rudymi włosami i piegami.

Inwazyjna forma jest zdolna do przerzutu. Rak jest wysoki i niski. W pierwszym wariancie zawsze pojawiają się oznaki rogowacenia, w drugim - rak jest miękki, nie rogowaty.

Rak płaskonabłonkowy płaskonabłonkowy

Klinicznie wysoce zróżnicowanym rakiem płaskokomórkowym skóry jest grudka, węzeł lub płytka nazębna. Ich konsystencja jest gęsta, występują warstwy napalone, które trudno jest oddzielić. Krawędzie są pionowe i gęste. Podczas palpacji guza można uwolnić napalone masy. Nowotwór to okrągły, wielokątny kształt. Kolor zmienia się od blado różowego do żółtego lub czerwonego.

Rak skóry to pojedynczy byt, często umiejscowiony na twarzy, muszli usznych, łysieniu u mężczyzn. U kobiet występuje na skórze nóg. Podczas badania można określić inne objawy nadmiernego nasłonecznienia:

  • sucha skóra;
  • piegi;
  • teleangiektazje (powiększone podskórne naczynia włosowate);
  • małe plamy pigmentacyjne na skórze.

W przypadku przerzutu raka do pobliskich węzłów chłonnych podczas badania palpacyjnego, określa się ich wzrost, nie występują żadne objawy w postaci bolesności.

Jeśli rak powstaje w miejscu owrzodzeń troficznych, blizny, diagnoza jest trudna. Alarmującym symptomem jest gęsty keratynizujący węzeł.

Niskozróżnicowany niekrącynizujący

Ta forma jest reprezentowana przez papule i węzeł. Elementy wysypki granulujące, łatwo traumatyzowane i krwawiące, charakteryzujące się kiełkowaniem (roślinnością). Konsystencja jest mięsista. Wizualnie może wyglądać jak wrzód z miękkimi krawędziami i martwicą w dole. Czasami pokryty skorupami. Zazwyczaj czerwony.

Rak płaskonabłonkowy niezaszkanowany częściej znajduje się w okolicy narządów płciowych, rzadziej na twarzy i tułowiu. Prowadź patologię erytroplazji Keiry i choroby Bowena.

W przypadku badania palpacyjnego formacja ma miękki, nieregularny kształt podobny do kalafiora. Częściej niż zrogowaciały rak przerzutów w okolice węzłów chłonnych. W badaniu morfologicznym obserwuje się małe zróżnicowanie komórek, brak rogowacenia.

Prognoza

Rokowanie w przypadku raka płaskonabłonkowego zależy od wielkości i stadium powstawania. W przypadku nabłonka pięcioletnia przeżywalność w 90% przypadków jest typowa, jeśli rozmiar guza jest mniejszy niż 2 cm, u tych pacjentów obserwuje się długotrwałą remisję, bez nawrotów choroby.

Kiedy guz jest duży, wskaźnik przeżycia nie przekracza 50%. Najniebezpieczniejsza lokalizacja raka w następujących obszarach:

  • Wokół oczu.
  • Blisko nosa lub warg.
  • W strefie zausznej przewód słuchowy.

Dzięki tej lokalizacji nabłonek wyrasta w tkankę mięśniową i kostną, niszczy naczynia. Prowadzi to do krwawienia, przywiązania do infekcji bakteryjnej. Powszechny nowotwór może się powtórzyć.

Rak płaskonabłonkowy powoduje przerzuty tylko u 3-4% pacjentów, głównie guzy rozwijają się wraz z ekspozycją na promieniowanie, z przetoki iw miejscu blizn kostnych. W tym przypadku przerzuty odnotowuje się u 18-31% pacjentów.

Często przerzutów i raka narządów płciowych. Jeśli złośliwe zmiany skórne powstają w wyniku zatrucia arszenikiem, w wielu przypadkach towarzyszy mu rak płuc i pęcherz moczowy.

Diagnostyka

Skuteczność terapii zależy bezpośrednio od czasu choroby. W onkologii rozróżnia się następujące poziomy diagnostyczne:

Wczesna diagnoza charakteryzuje się wykryciem guza na etapie raka in situ i szybkim potwierdzeniem patologii za pomocą badania histologicznego. Lekarz wybiera optymalną terapię, prawie zawsze jest gwarancją powrotu do zdrowia, ponieważ rak przedinwazyjny nie powoduje przerzutów.

Rozpoznanie guza z pierwszego drugiego etapu uważa się za aktualne. W tej sytuacji leczenie radykalne, stosowanie terapii łączonych, może osiągnąć wysoki poziom przeżycia (ponad 90%).

W przypadku raka trzeciego lub czwartego stadium prognoza jest niekorzystna, jest to późny poziom diagnozy. Pacjent wykazuje przerzuty w węzłach chłonnych lub innych narządach. Biorąc pod uwagę, że złośliwy nowotwór skóry jest łatwy do zidentyfikowania podczas badania, diagnoza powinna zostać ustalona wcześnie lub w odpowiednim czasie. Późna diagnoza wskazuje na niski poziom opieki medycznej.

Rozpoznanie wstępne ustala się podczas badania w tej metodzie dermatoskopii (mikroskopii powierzchni skóry). Lekarz może rozważyć nowotwór o różnym powiększeniu, zbadać jego strukturę. Niezawodność i informatywność dermatoskopii jest wysoka. Ze względu na prostotę jego badań i skuteczności diagnostycznej takiej kontroli jest szeroko stosowany w praktyce dermatologów i onkologów.

W ostatnich latach manualna dermatoskopia zastępuje cyfrową. Literatura naukowa wskazuje, że koincydencja diagnozy morfologicznej (badanie tkanki nowotworowej) i dermatoskopii występuje w 90% przypadków.

W dermatoonkologii stosuje się ultradźwiękowe skanowanie guza i skóry. Bardzo informatywną metodą jest konfokalna mikroskopia laserowa. Umożliwia skanowanie warstw skóry i badanie ich struktury za pomocą czterowymiarowego obrazu.

Wśród obiecujących metod diagnostycznych izolowane są laserowe badania fluorescencyjne, spektralne, immunologiczne. Ta ostatnia opcja jest najcenniejsza - syntetyzowane przeciwciała monoklonalne są używane do wykrywania antygenów na komórkach nowotworowych. Immunomorfologiczna analiza biopsji pozwala określić pochodzenie guza, stopień jego kiełkowania.

"Złotym standardem" w onkologii pozostaje rozpoznanie morfologiczne raka - badanie jego struktury komórkowej, ustalenie stopnia zróżnicowania komórek. Przerzuty są wykrywane podczas obrazowania rentgenowskiego, komputerowego lub rezonansu magnetycznego.

Leczenie

Leczenie raka płaskonabłonkowego skóry obejmuje następujące opcje leczenia:

  • radykalna operacja;
  • promieniowanie;
  • chemioterapia;
  • fotodynamiczny;
  • elektrokoagulacja;
  • wycięcie za pomocą noża radiowego;
  • zniszczenie krio lub laserem.

Interwencja operacyjna jest radykalną metodą medyczną. Stosowany w małych rozmiarach guza wycina się w niezmienionych tkankach (2-3 cm). W drugim do trzecim stadium raka, po leczeniu chirurgicznym, nawrót jest diagnozowany w 13% przypadków. Przetrwanie po usunięciu edukacji w pierwszym etapie to ponad 80%.

Jeśli guz znajduje się w kosmetycznie ważnym obszarze, stosuje się metodę chirurgii mikrograficznej. Jest pracochłonny, wymaga specjalnego przeszkolenia specjalisty, operacja jest długa, ale usunięcie raka jest najbardziej radykalne i dokładne. Wskaźnik przeżycia po takiej interwencji wynosi 97,9%.

Elektrokoagulację wykonuje się przy wielkości guza mniejszej niż 1 cm, często połączonej z kriodestrukcją.

Radioterapia w leczeniu raka płaskonabłonkowego jest rzadko stosowana - z małymi guzami. Metodą z wyboru jest promieniowanie rentgenowskie o dużym skupieniu.

Zniszczenie lasera jest wysoce skuteczne i jednocześnie oszczędzające leczenie. Z powodu wyłaniającej się hipertermii powstaje dodatkowy efekt przeciwnowotworowy. Elektrokoagulacja za pomocą lasera umożliwia operację u pacjentów ze zmniejszoną koagulacją krwi lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.

Leczenie chemioterapeutyczne raka płaskonabłonkowego skóry często przeprowadza się w połączeniu z innymi metodami. Pacjentom przepisuje się preparaty interferonowe, retinoidy.

U pacjentów w podeszłym wieku z towarzyszącymi ciężkimi chorobami stosuje się fotodynamiczną i laserową terapię tlenowo-tlenową.

Zapobieganie

Głównym środkiem zapobiegawczym w przypadku raka płaskonabłonkowego jest wczesne wykrycie chorób przedrakowych i czynników prowokujących, typowych objawów, skierowanie pacjenta do onkologa. Ten lekarz przeprowadza pełne badanie pacjenta, ustala ostateczną diagnozę, wybiera taktykę leczenia.

Ważna jest także praca edukacyjna lekarzy rodzinnych i terapeutów rejonowych. Ostrzegają pacjentów przed niebezpieczeństwami nasłonecznienia, środkami ochronnymi, pierwszymi oznakami złośliwego nowotworu.

W lecie trzeba się opalać w określonym czasie: od 8 do 10 i od 16 do 18-19 godzin. Na plaży pożądane jest noszenie T-shirta (szczególnie dla dzieci) lub specjalny garnitur pokrywający większość ciała. Najbardziej zagrożone są rudowłosa i jasnowłosa jasnowłosa, ludzie z nevi, piegi. Obowiązkowe jest stosowanie filtrów przeciwsłonecznych o wysokim stopniu ochrony.

Podczas pracy z substancjami rakotwórczymi w miejscu pracy konieczne jest przestrzeganie technik bezpieczeństwa i regularne poddawanie się badaniom lekarskim.

Aby zapobiec rakowi narządów płciowych, należy wykonać badanie wirusologiczne w celu wykrycia onkogennych szczepów wirusa brodawczaka ludzkiego. Z pozytywnym wynikiem pacjenta należącego do grupy ryzyka odwiedza on ginekologa lub urologa, onkologa 1-2 razy w roku.

Kontynuacja po usunięciu guza - dożywotnia. Ryzyko nawrotu nowotworu w innej części ciała wynosi 10% w pierwszym roku i 27% w ciągu 5 lat.

Rak płaskonabłonkowy jest częstą chorobą w onkologii. Charakteryzuje się stosunkowo korzystnym przebiegiem, wysokim odsetkiem przeżycia pacjentów. Ale w przypadku dużych guzów wielkości, zaawansowanym stadium, opóźnionego rozpoznania lub rokowania nieleczonej znacznemu pogorszeniu.

Rak płaskonabłonkowy skóry

Rak płaskonabłonkowy skóry - złośliwa neoplazja, pochodząca z kolczastej warstwy naskórka. Powstaje na niezmienionej skórze lub występuje na tle chorób przedrakowych. Ma wysoki, średni lub niski poziom różnicowania komórek, może być egzofityczny lub endofityczny, rogowaciały lub nie keratynizujący. Jest to węzeł lub wrzód o podwyższonych krawędziach. Krytyczne dla rozpoznania raka płaskokomórkowego skóry mają dane histologiczne lub cytologiczne. Leczenie - chirurgia, radioterapia, kriodestrukcja, waporyzacja laserowa.

Rak płaskonabłonkowy skóry

Rak płaskonabłonkowy jest drugą najczęstszą onkologiczną chorobą skóry po raku podstawnokomórkowym. Stanowi około 20% całkowitej liczby nowotworów złośliwych skóry. Różni się od bazalomu wyższą skłonnością do tworzenia ognisk wtórnych. Występuje w kolczastej warstwie naskórka, szybko przenika do tkanek leżących pod spodem. Rak płaskonabłonkowy skóry występuje zwykle u pacjentów w podeszłym wieku, czasami występujący u pacjentów w wieku młodzieńczym i średnim. Może być zlokalizowany w dowolnej strefie anatomicznej, częściej dotyczy otwartych obszarów ciała, narządów krocza i okolicy okołoporodowej. Powtarzający się wystarczająco często. Zabieg jest prowadzony przez specjalistów z zakresu onkologii i dermatologii.

Przyczyny i klasyfikacja raka płaskonabłonkowego skóry

Przyczyny tej patologii nie zostały wyjaśnione. Stwierdzono, że nowotworu może być formowany na dowolnej niemodyfikowanych powłok przekształcono rakową guza przedrakowych, chorób skóry, w tym: - skóra pergaminowa i choroba Bowena. Czasami płaskonabłonkowego raka skóry powstaje na tle rogowacenia, leczeni, zapalenie skóry, przewlekłe zapalenie ogniska i wrzodów różnego pochodzenia (pourazowe, promieniowanie spowodowane zaburzeniami miejscowego ukrwienia, itd.), Chemiczne i oparzenia słoneczne.

Jednym z wiodących czynników przyczyniających się do rozwoju raka płaskokomórkowego skóry, należy uznać nadmierne nasłonecznienie (szczególnie - w jasnoskórych blondynach). Czynniki predysponujące obejmują również radioaktywne promieniowanie, przedłużony profesjonalny kontakt z czynnikami rakotwórczymi i predyspozycje genetyczne (obecność nowotworów u bliskich krewnych). Istnieją badania wskazujące na związek między rakiem płaskokomórkowym skóry a niektórymi wirusami brodawczaków.

Zwykle nowa formacja powstaje w wyniku podsumowania kilku czynników wymienionych powyżej. Ryzyko zachorowania na raka nabłonka płaskiego skóry komórka wzrasta z zaburzeniami odporności, ale eksperci twierdzą, że czynniki endogenne odgrywają niewielką rolę w porównaniu z egzogenicznych. Ze względu na właściwości exophytic wzrostu wydzielają (typ nowotworu) endofitycznych (typ wrzodziejące) i mieszane postacie płaskonabłonkowego raka skóry z komórek. Guzy mogą być rogowacizujące lub nie-wieńcowe, składające się z pojedynczego ogniska lub dużej liczby loci. Istnieją trzy stopnie różnicowania nowotworów: wysoka, średnia i niska.

Patomorfologia raka płaskokomórkowego skóry

Na poziomie makroskopowym egzofityczny rak skóry jest gęstym węzłem, endofitycznym - wrzodem. Na powierzchni nowotworów widoczne są ogniska nekrozy i owrzodzenia. W przypadku guzów endofitycznych charakterystyczne jest wcześniejsze przerzuty do węzłów chłonnych. Keratinizing płaskonabłonkowego raka skóry zazwyczaj wyższy poziom zróżnicowania neorogovevayuschy korzystnie reprezentowane słabo zróżnicowane formy podatne na agresywne przepływu. Nasilenie procesów keratynizacji nie zawsze odpowiada poziomowi różnicowania komórek. Wysoce zróżnicowany rak płaskonabłonkowy skóry jest diagnozowany częściej niż niski.

Badanie histologiczne ujawnia szczepy komórek kolczastej warstwy naskórka penetrujące głębsze warstwy skóry i tkanki podskórne. W badaniu raka płaskokomórkowego określa się komórki prawidłowe i atypowe. Atipia charakteryzuje się zmianą kształtu, wzrostem lub spadkiem wielkości komórki, mnogimi patologicznymi mitozami, hiperchromatozą i hiperplazją jądra. Wysoce zróżnicowany płaskonabłonkowy rak płaskonabłonkowy częściowo zachowuje zwykłą rozwarstwienie, w jego tkankach widoczne są "napalone perły". Komórki o niskiej złośliwości są ostro polimorficzne, oznaki warstw skóry są całkowicie utracone.

Objawy i rozpoznanie raka płaskonabłonkowego

W przypadku egzofitycznego wzrostu nowotworu na skórze pojawia się gęsta grudka z brzegiem przekrwienia. Rak płaskonabłonkowy skóry szybko rośnie, w obszarze dotkniętym chorobą tworzy się gęsty, wolno poruszający się czerwony lub różowy węzeł, pokryty rogowatymi cząstkami skóry lub brodawkowatymi naroślami. Guz łatwo się wykrwawia, na jego powierzchni pojawiają się obszary martwicy i owrzodzenia. Średnica nowotworu osiąga 2 lub więcej centymetrów. Owrzodzenie występuje 3-4 miesiące po pojawieniu się papule.

Endofitalny rak płaskonabłonkowy jest nieregularnym owrzodzeniem, wyraźnie ograniczonym przez cylindryczne krawędzie otaczających tkanek. Powierzchniowe guzy endofityczne są pokryte brązową skórką. Dla głębokiej neoplazji charakterystyczne są żółto-czerwone zabarwienie i wyraźniejsze strome marginesy. Dno nowotworu jest bulwiaste, pokryte białawą żółtą powłoką. Rak płaskonabłonkowy gwałtownie kiełkuje leżące u podstaw tkanki i powoduje przerzuty do węzłów chłonnych. Szybkość wzrostu, tendencja do inwazji i czas pojawienia się przerzutów zależą od stopnia zróżnicowania nowotworów.

Diagnozę przeprowadza onkolog dermatopu, biorąc pod uwagę anamnezę, dane z badań, wyniki histologiczne i cytologiczne. Jeśli istnieje podejrzenie przerzutów, zaleca się USG regionalnych węzłów chłonnych i inne procedury diagnostyczne. Diagnostyki różnicowej wykonuje się z raka podstawnokomórkowego, przedrakowych i chorób rozrostowych: leczeni, choroba Bowena, dyskeratoza starcze, rogowacenie czerwone Keira, gruczolakorak, gruczoły potowe, róg skórny i innych chorób.

Leczenie i rokowanie w przypadku raka płaskonabłonkowego

strategii leczenia raka płaskonabłonkowego raka skóry i onkologa Dermatooncology dobiera się w zależności od umiejscowienia nowotworu, częstość procesu nowotworowego, obecność lub brak zmian wtórnych, wieku i stanu pacjenta. W przypadku małych guzów stosuje się radioterapię. Pacjenci w podeszłym wieku z terapią promieniami X w początkowej fazie są zwykle przeprowadzani z rakiem płaskokomórkowym dowolnej wielkości (w tym z dużymi nowotworami). Celem radioterapii jest całkowite zniknięcie nowotworu lub jego zmniejszenie do rozmiarów umożliwiających radykalną interwencję chirurgiczną.

Małe guzy bez głębokiego rozprzestrzeniania się w tkankach leżących u podłoża są usuwane za pomocą krioterapii lub waporyzacji laserowej. Metody te pozwalają zrezygnować z późniejszej chirurgii plastycznej na dużą skalę, dlatego jest ona szczególnie szeroko stosowana w przypadku płaskonabłonkowego raka skóry twarzy. Gdy duże, głęboko przenikające nowotwory wykonują tradycyjne operacje. Rak płaskonabłonkowy skóry wycina się razem z 1-2 cm otaczających zdrowych tkanek. Pilne badanie histologiczne próbki przeprowadza się w obecności złośliwych komórek w strefie nacięcia, zwiększając ilość interwencji. Jeśli to konieczne, plastyka naskórka wykonuje się za pomocą bezpłatnej klapki skórnej, klapki przeniesionej z sąsiednich obszarów lub klapki na nogę karmienia z innych części ciała. Przy dużej nieoperacyjnej neoplazji zalecana jest ogólnoustrojowa polikwenoterapia.

Po zakończeniu terapii pacjent cierpiący na raka płaskonabłonkowego skóry jest obserwowany przez lekarza. Pierwsze badanie przeprowadza się po 1-1,5 miesiącach, kolejne badanie - po 3 miesiącach, 6 miesiącach i 1 roku. W przyszłości pacjent jest badany co roku. Rokowanie w przypadku raka płaskonabłonkowego jest stosunkowo korzystne. Metastazy są rzadziej wykrywane niż guzy innych stron. Częściej przerzutują duże, nawracające i głęboko penetrujące nowotwory. Prawdopodobieństwo nawrotu raka płaskonabłonkowego skóry w pierwszym roku po zakończeniu leczenia wynosi 10%. W drugim roku powraca 17% guzów, trzeci - 21%, piąty - 27%.

Wszystko o rak płaskonabłonkowy: odmiany, objawy, metody leczenia

Reprezentuje rodzaj raka, często wystarcza rak skóry. Jego odmiany mają odmienny przebieg i różnią się od siebie zewnętrznymi przejawami, a także tendencją do przerzutów.

Obecnie przypadki diagnozowania badanej kondycji skóry stały się znacznie większe, a pod wieloma względami wynika to z pogarszających się warunków środowiskowych w dużych megamiastach,

Rak płaskonabłonkowy należy uznać za rodzaj raka, który może wystąpić na dowolnej części skóry. Rzadko pojawia się w tkankach kości i płuc, jeszcze rzadziej - w gruczołach (potu i łoju). Nie więcej niż 10% przypadków tej postaci zmian rakowych skóry obserwuje się z tworzeniem przerzutów.

Cechą wszystkich postaci tego typu nowotworu jest wysoki wskaźnik jego rozwoju i przejście od jednego etapu do następnego. W sąsiednich tkankach występuje kiełkowanie, a komórki nowotworowe krwi i limfy są przenoszone lekko po całym ciele.

Jakie rodzaje tego rodzaju raka skóry istnieją?

Formy płaskonabłonkowego raka skóry

W przypadku rozważanej postaci zmiany onkologicznej występują następujące gatunki, różniące się wyglądem, a także stosowane rodzaje leczenia:

  • tablica - Ten rodzaj uszkodzenia skóry wygląda jak mocno kolorowym obszarze wyróżnić się nad powierzchnią ciała, które mogą być widoczne nawet gołym okiem są małe guzki wielkości. Obszar jest szorstki w dotyku, skóra staje się gęstsza niż w innych obszarach, a tempo wzrostu jest dość duże.

Wraz z rozwojem postaci blaszki nazębnej, kiełkuje ona w tkankach sąsiednich obszarów, prawdopodobnie krwawiąc i silnie podrażniając;

  • forma guzkowa - widocznie ten typ raka płaskonabłonkowego przypomina dużą koncentrację guzków różnej wielkości, z dużym klastrze zewnętrznej części tkanki dotkniętej przypomina kwiatostan kalafiora. Płaskowość tego nowego wzrostu jest gęsta, kolor jest wyraźny brązowy, jego podstawa jest znaczna, a górna jest bulwiasta.

Często forma guzkowa rozważanej odmiany choroby onkologicznej występuje w miejscach lokalizacji blizn i w miejscu starych urazów.

Początkowo są pęknięcia w skórze, które są bardzo bolesne, a następnie można stopniowo wykrywania niewielkich rozmiarach guzki, które początkowo nie powodują objawów chorobowych i są wyrażone przez mobilności, a od patologicznego procesu guzków wzrasta, tracą ich mobilność i stają się bolesne.

Proces rozwoju tej postaci złośliwego nowotworu jest dość szybki, onkologiczny nowotwór złośliwy wnika w głębsze warstwy naskórka;

  • forma wrzodowa - z tego typu złośliwych zmian w skórze charakteryzuje się pojawieniem się na powierzchni górnej warstwy naskórka krater jak wrzody są lekko uniesione nad powierzchnią korpusu, krawędzie mają kształt walca, a zagłębienie jest lekko obniżona.

Wrzody mają właściwość szybkiego rozszerzania się, a ich wzrost obserwuje się zarówno w szerokości, jak i głębszych warstwach naskórka.

Charakterystyczną cechą tej formy płaskonabłonkowej odmiany onkologii jest pojawianie się specyficznego zapachu - jest to objaw, który powinien być czujny i stać się powodem do badania powierzchni całego ciała. Po naciśnięciu na powierzchnię owrzodzenia krateru może pojawić się krwawe wydzielanie.

Na zdjęciu rak płaskokomórkowy skóry twarzy w początkowej fazie rozwoju

Należy go również wyróżnić osobno warunkowy podział raka płaskonabłonkowego na nieniogeniczny, zróżnicowany rak, który ma właściwość do tworzenia z komórek, które nie ulegają rogowaceniu i wygląd rogowaciejący.

  • Typ nierdzeniowy może być wysoce zróżnicowany, która rozprzestrzenia się niezbyt szybko, ponieważ w ciele pojawia się niewielka liczba nietypowych komórek.
  • Nisko zróżnicowany, nieszczepienny, płaskonabłonkowy typ choroba rozwija się szybko, wiele agresywnych komórek atypowych w organizmie jest wielu.
  • Zrogowaciały zróżnicowany rak skóry Dana forma jest trudniejsza do zdiagnozowania, ponieważ nowotwory nie mają wyraźnego koloru, a tempo jego wzrostu jest dość wysokie.

Jaka jest przyczyna patologii?

Choroby onkologiczne jako całość nie mają wyraźnych przyczyn pojawienia się. Istnieje jednak wiele czynników wywołujących ten stan, które mogą spowodować początek procesu nowotworowego. Wymieńmy główne.

Czynniki, które mogą powodować rozwój płaskonabłonkowej onkologii raka skóry obejmują:

  • starość - to kategoria wiekowa powyżej 55 lat jest uważana za najbardziej podatną na raka; starsi ludzie cierpią je często młodych: jest to po części ze względu na obniżenie odporności organizmu na infekcje i ataki niepowołanych do spadku produkcji ciał odpornościowych;
  • obecność lekkiego odcienia skóry i życie w regionach południowych;
  • zbyteczne nasłonecznienie i niewystarczające stosowanie kremów przeciwsłonecznych;
  • pracują w szkodliwej produkcji - regularne oddziaływanie na organizm substancji takich jak smoła, arsen, sadza powoduje powstawanie i szybki rozwój raka w ogóle;
  • nie wyleczyć chorób skóry, częste występowanie opryszczki, brodawczaków;
  • niski poziom odporności;
  • czynnik dziedziczny - predyspozycje genetyczne odgrywają ważną rolę w możliwości raka.

Istnieje również szereg przedrakowych chorób skóry, które bez niezbędnego leczenia są zdolne do degeneracji w złośliwą chorobę. Należą do nich zapalenie skóry o różnym charakterze, zmiany krostkowe, nie całkowicie wyleczone owrzodzenia.

Jakie są objawy wystąpienia i rozwoju choroby?

Obraz kliniczny

Rozpocząć płaskonabłonkowego raka - formacji w górnej warstwie naskórka, skóry na powierzchni małych rozproszone uszkodzenia często mają lekko żółtawej, wrażliwość na palpację nie są odczuwalne.

Stopniowo nowe przyrosty stają się większe, zaczynają się zlewać, gęstość skóry w tym miejscu staje się znacznie wyższa, stopniowo zmienia się kolor na bardziej wyrazisty.

Tworzy się znacząca blaszka, która znajduje się powyżej płaszczyzny ciała. Wraz ze wzrostem złośliwego guza barwa formacji staje się bardziej wyraźna - od czerwonawego do brązowego w różnych odcieniach.

Krawędzie nowotworów bardziej optymistyczne, mają dużą szorstkość powierzchni, guz uzyskuje szczególne właściwości w zależności od przynależności do określonego rodzaju raka płaskonabłonkowego. Powszechne jest zwiększenie wielkości, pojawienie się bólu podczas prasowania, a także uwalnianie wysięków z ropnej, krwawej lub mieszanej kompozycji.

Górna płaszczyzna rozwijającego się nowotworu jest pokryta gęstą skorupą, która wybucha przy najmniejszym uszkodzeniu i zaczyna krwawić. Jego krawędzie stają się jak wałek, górna część pokryta jest ranami.

Objawy

Postać płaskonabłonkowa tego stanu ma dość wyraźne objawy, które są mniej zauważalne w początkowej fazie rozwoju tego stanu, ale mogą ostrzec i popchnąć do odwiedzenia placówki medycznej.

Pierwszymi objawami tej postaci choroby onkologicznej są pojawienie się niewielkiej powierzchni blaszki lub pieczęci na powierzchni ciała, która ma żółtawy kolor. W dotyku formacja ta jest nieco zagęszczona, może nieznacznie wznieść się ponad poziom skóry.

Stopniowo, komórki złośliwe rosną, a guz staje się bardziej wyraźny - obszar uszkodzenia staje się szerszy, guzowatość - bardziej wyraźny. Ponieważ tempo rozwoju choroby jest wysokie, taki nowotwór stopniowo owrzodzi, powierzchnia staje się szorstka, palpacja może wykazywać bolesność.

Kolejny złośliwy nowotwór zaczyna kiełkować w tkance, a procesowi temu towarzyszy ból, zwiększa się ilość wydzielin.

Proces rozwoju choroby ma kilka różnych etapów, które różnią się wyglądem i stopniem przenikania przerzutów do sąsiednich tkanek.

Etapy rozwoju

Istnieją cztery okresy rozwoju tego typu raka skóry. Rozważmy je bardziej szczegółowo.

O Nas

Ile żyć z rakiem płuc 4 etapy i jak przedłużyć ten czas - wiele osób zadaje to pytanie. Rzeczywiście, prognozy wydają się rozczarowujące, ponieważ przerzuty rozprzestrzeniają się już w całym ciele.