Neurinoma

Artykuł bada guz zwany neurinomą (lub schwannoma), który pojawia się z komórek błon nerwowych. Dowiesz się, jakie funkcje od łagodnych i złośliwych form nerwiak jest guz widzianych w różnych częściach ciała (kręgosłupa, mózgu, oczywiście), jak i to, co traktujemy prognozy dla chorych?

Neurinoma (Schwannoma): cechy guza i jego lokalizacja

Objawy i leczenie neurinoma

Neurinoma lub Schwannoma (C47) to rzadki guz tkanki miękkiej, który atakuje nerwy, a mianowicie komórki Schwanna. W większości przypadków jest łagodny, ale istnieją również złośliwe warianty. Złośliwy schwannoma jest inaczej nazywany neurosarcoma.

Onkologia może pojawić się w nerwach w dowolnej części ciała. Neurinoma jest przeważnie pojedyncza, ale występują liczne zmiany.

Najczęstsze lokalizacje lokalizacji dla tych nowotworów to:

  • nogi (w szczególności nerw kulszowy);
  • ramiona (splot ramienny);
  • powrót (neurinoma kręgosłupa lub rdzenia kręgowego, pochodzący z korzeni nerwów);
  • głowa i szyja (nerwy czaszkowe).

Schannoma nerwu słuchowego jest bardzo powszechna. Rzadkie odmiany obejmują nowotwory nerwów śródpiersia i przestrzeni zaotrzewnowej.

Obwodowy układ nerwowy przekazuje sygnały z mózgu i rdzenia kręgowego (centralny układ nerwowy) do mięśni i tkanki ciała. Onkoopuhol może kompresować i uszkodzić nerw, powodując wiele chorób, nawet jeśli jest łagodny.

Przerzuty limfatyczne schwannoma złośliwego są rzadkie. Hematogenne przerzuty występują zwykle w późnym stadium w płucach lub kościach u 33-55% pacjentów. Ponadto guz rozprzestrzenia się poprzez bezpośrednią inwazję otaczającej tkanki.

Klasyfikacja neurytów

Jak wspomniano wcześniej, schwannoma nerw mogą być:

  1. Łagodny. Stanowią one wyraźnie wytyczone miejsce, które rośnie bardzo wolno i nie może powodować żadnych zakłóceń. Łagodne nerwiaki często dotykają tkanki szyi, głowy, twarzy, kręgosłupa.
  2. Złośliwy. Mięsień złośliwy nerwu może pojawić się de novo lub w wyniku złośliwości łagodnego guza. Wyróżnia się brakiem wyraźnych granic, miękką elastyczną konsystencją, szybszymi tempami wzrostu i zdolnością do tworzenia przerzutów w innych narządach. Złośliwy nowotwór osiąga duże rozmiary i jest trudniejszy w leczeniu. Typowymi lokalizacjami lokalizacji są dystalne odcinki kończyn (szczotki, stopy, przedramię).

Ciekawy fakt! Na złośliwą tkankę miękką mają wpływ głównie młodzi ludzie w wieku 20-40 lat, a łagodni - starsi mężczyźni i kobiety w wieku 50-60 lat.

Nowotwory łagodne i złośliwe są podobne pod względem objawów klinicznych. Dlatego czasami są one bardzo trudne do rozróżnienia. W celu ustalenia diagnozy wymagana jest weryfikacja morfologiczna.

Kiedy guz staje się złośliwy, stopień jego różnicowania jest różny:

  • najpierw ma pierwszy (wysoki) stopień zróżnicowania. Jego komórki praktycznie nie różnią się od zwykłych komórek Schwanna i są praktycznie łagodne;
  • dla drugiego stopnia (w środku) zauważalne są bardziej zauważalne zmiany w strukturze tkanek i przyspieszenie tempa wzrostu;
  • 3 (niski) stopień zróżnicowania oznacza najbardziej agresywne mięsaki neurogenne.

Istnieje również IV stopień, który jest przeznaczony dla niezróżnicowanych nowotworów. Ich histogeneza jest bardzo trudna do określenia. Większość neurosarcomów odnosi się do trzeciego stopnia różnicowania.

Przyczyny schwannoma

Większość przyczyn wybuchu neurady pozostaje nieznana, ponieważ guzy rozwijają się zwykle u zdrowych osób.

Przyczyną nowotworów nerwowych w niektórych przypadkach są takie choroby genetyczne:

  • neurofibromatoza typu 1 i typu 2;
  • schwannomatosis;
  • zespół Gorlina-Goltów.

Ponadto czynniki ryzyka obejmują przypadki onkologii w rodzinie, promieniowania jonizującego i urazów.

Objawy złośliwego schwannoma

Typowymi objawami neurinoma są:

  1. pojawienie się pod skórą wyczuwalnej formacji;
  2. tkliwość w tym obszarze (szczególnie po naciśnięciu).

On-nowotwory na rękach i nogach wyglądają jak małe formacje gęstej konsystencji wystające ponad skórę. Widoczny znak może nie być, jeśli nerw jest uszkodzony, co jest głębokie w tkankach miękkich.

Ważne! Guzy nerwów mogą rosnąć powoli przez miesiące lub lata bez powodowania objawów.

Pozostałe objawy schwannoma są specyficzne, zależą od lokalizacji patologii:

I. Neurinoma mózgu lub nerwy czaszkowe (odpowiada za 10-13% nowotworów jamy czaszkowej).

Manifestacje neurinoma nerwów mózgu mogą być bardzo zróżnicowane, w zależności od tego, który obszar zostanie uszkodzony.

Gdy uszkodzenie nerwów znajdujących się w przedniej części czaszki, w pobliżu zatoki, objawy można zaobserwować w postaci jednostronnej niedrożności nosa, krwawienie z nosa, hyposphresia nietypowej ból, obrzęki twarzy.

Kiedy wywiera się wpływ na wydział orbitalny, z reguły występują egzophthalmos, oczopląs, zaburzenia widzenia.

Klęska nerwu językowo-gardłowego powoduje problemy z mową i połykaniem, dysfagią i fonacją.

Nerwiak nerwu słuchowego (schwannoma przedsionkowa) powoduje:

  • upośledzenie słuchu lub głuchota;
  • dzwonienie w uszach;
  • problemy z równowagą;
  • zawroty głowy podczas obracania głowy;
  • oczopląs samoistny.

Atakom mogą towarzyszyć nudności i wymioty. Wraz z postępem choroby ból obserwuje się w części twarzy, na której zlokalizowany jest guz, jak również w przypadku drętwienia. Neurinoma może wpływać na nerw odwodzący, powodując symptomatyczne podwójne widzenie.

Uszkodzenia nerwu trójdzielnego i jego gałęzi towarzyszą:

  • silny ból (pieczenie);
  • drętwienie tych lub innych obszarów skóry twarzy (ograniczony ruch brwi, warg, brody itp.);
  • zanik mięśni żucia;
  • utrata smaku, zwiększone wydzielanie śliny.

Zaburzenia muskulatury występują późno, gdy trzeci proces nerwu trójdzielnego jest zaangażowany w ten proces. Wzrost w jamie jamistej może prowadzić do dysfunkcji nerwów czaszkowych.

W późniejszych stadiach pacjent ma różne zespoły neurologiczne i ciśnienie wewnątrzczaszkowe, któremu towarzyszą bóle głowy i nudności.

W ciężkich przypadkach, gdy guz ściska móżdżek lub pień mózgu, istnieją:

  • drgawki;
  • zaburzenia psychiczne;
  • naruszenia intelektualne;
  • naruszenie oddychania i czynności serca;
  • ataksja;
  • niedociśnienie mięśni dłoni i stóp;
  • zmiana pól wizualnych.

II. Guz nerwów kręgosłupa (to 20% wszystkich nowotworów tej lokalizacji).

Objawami shawanoma rdzenia kręgowego może być ból pleców, drętwienie nóg lub dłoni, osłabienie kończyn lub paraliż. Wspólne nerwiak końskiego ogona wywołuje porażenie kończyn dolnych, ból pleców promieniujący na pośladki i nogi, zaburzeniami funkcji pęcherza moczowego (moczu, zatrzymanie moczu) i jelit.

III. Miękkie tkanki Schwannoma rąk lub stóp - problemy z ruchem, osłabienie.

IV. Schwannoma mediastinum - Przez przejawy złośliwego nerwiaka śródpiersia obejmują ból w klatce piersiowej lub piersiowym kręgosłupa, drętwienie rąk, skóry tułowia i szyi, zmiana głosu (chrypka), trudności w oddychaniu i połykaniu, wzrost naczyń klatki piersiowej, obrzęk i niebieskawy twarz.

V. Neurinoma płuc - kaszel, duszność, ból podczas oddychania.

VI. Neurawoma szyjki macicy - obrzęk szyi, problemy z połykaniem, drętwienie języka, ból szyi i barku.

VII. Neurinoma Mortenona - Guz ten znajduje się w stopie, więc ludzie skarżą się na ból stopy lub stóp. Ponadto można odczuć obecność ciała obcego.

W każdym indywidualnym przypadku można zaobserwować kombinację różnych objawów. Na początku nie są tak wyraźne, ale wraz z postępem choroby stają się silniejsze.

Diagnoza guza

Rozpoznanie złośliwego schwannoma jest trudne, ponieważ guz ten występuje rzadko, a jego objawy są podobne do innych, bardziej powszechnych chorób. W celu wykrycia zaburzeń neurologicznych przeprowadzane są specjalne testy wrażliwości, odruchów, koordynacji ruchów itp. Więc lekarz będzie w stanie zrozumieć, w jaki sposób uszkodzony jest nerw.

Aby wykluczyć inne (nie onkologiczne) dolegliwości i potwierdzić diagnozę, zastosuj następujące metody:

  1. Radiografia. Klasyczne objawy złośliwego nerwiaka w promieni rentgenowskich są dobrze ograniczona masa, która wypiera sąsiednie struktury bez bezpośredniej inwazji w nich. Zwyrodnienie torbielowate jest typowe, ale krwotoki i zwapnienia występują bardzo rzadko. Radiografia bada również klatkę piersiową, śródpiersia i kręgosłup.
  2. Tomografia komputerowa. CT nie jest tak czuły w diagnostyce neurinoma jak MRI, ale często jest to pierwsze badanie. CT jest szczególnie przydatny w ocenie zmian kości i poszukiwaniu przerzutów do płuc.
  3. MRI. Pomoże to określić dokładną lokalizację nowotworu, jego połączenie z nerwem i otaczającymi tkankami.
  4. Biopsja. Próbka guza jest pobierana za pomocą specjalnej igły i badana w laboratorium w celu ustalenia jej pochodzenia i złośliwości. Biopsja nie jest konieczne, jeśli lekarze są przekonani o wysokiej jakości (nerwiak rośnie powoli, ma wyraźne granice).

W zależności od lokalizacji zmiany mogą być konieczne dodatkowe badania. Na przykład, mielografia jest używana do badania rdzenia kręgowego i jego struktur (w tym korzeni nerwowych), a audiometria, tj. Badanie słuchu, jest przepisana w pokonaniu nerwu słuchowego.

Leczenie neurinoma (schwannoma): łagodne i złośliwe

Leczenie schwannoma zależy od lokalizacji guza, nasilenia objawów i tego, czy guz jest łagodny, czy złośliwy (rakowy).

Leczenie operacyjne

W łagodnych, małych formacjach, które nie powodują bólu lub innych objawów, mogą stosować leczenie oczekujące: pacjent nie jest leczony, a jedynie regularnie kontrolowany za pomocą MRI. Podczas przyspieszania wzrostu guza lub występowania jakichkolwiek dolegliwości wykonuje się chirurgiczne usunięcie.

Operacja z nowotworami złośliwymi jest obowiązkowa. Nowotwory są wycinane razem z niewielką częścią otaczającej tkanki, aby zwiększyć szansę na radykalne usunięcie. W ciężkich przypadkach konieczna jest amputacja kończyny, ale są one rzadkie. Schwannoma we wczesnych stadiach, z reguły, może być usunięta bez uszkodzenia nerwu. Operacje z neurinom w rękach i stopach są uważane za całkiem proste. Niektórzy pacjenci mogą wrócić do domu tego samego dnia.

Całkowita resekcja chirurgiczna może nie być możliwa ze względu na rozległy charakter guza i jego lokalizację (np. Neurochrom mózgu lub nerwy czaszkowe).

Radiochirurgia

Podczas leczenia kręgosłupa kręgosłupa istnieją pewne trudności związane z możliwością uszkodzenia korzenia nerwowego lub rdzenia kręgowego, dlatego zamiast chirurgii można zastosować stereotaktyczną radiochirurgię. Jest to technika nieinwazyjna oparta na wpływie promieniowania radioaktywnego (jak w radioterapii). Procedura jest przeprowadzana przy użyciu specjalnego urządzenia zwanego "Nóż Gamma", który wytwarza silne promieniowanie i kieruje go do guza. W tym przypadku ciało ludzkie jest zamocowane w specjalnie skonstruowanej ramie stereotaktycznej, a kierunek promienia jest obliczany przez aparat CT w celu wykluczenia błędów.

W przypadku 1-3 bezbolesnych zabiegów, trwających 30-60 minut, można całkowicie zniszczyć niewielki guz, ale wynik będzie widoczny dopiero po kilku tygodniach. Guz zmniejsza się i staje się nieaktywny, a otaczająca zdrowa tkanka praktycznie nie cierpi. Radiochirurgia jest również stosowana w schwannoma mózgu, który znajduje się w trudno dostępnych miejscach.

Chemia i radioterapia dla złośliwego Schwannoma

W leczeniu złośliwego schwanomu wskazane jest stosowanie promieniowania adiuwantowego lub chemioterapii.

Pooperacyjna terapia przeciwnowotworowa musi być przepisana pod warunkiem, że:

  • niepełne usunięcie schwannoma;
  • duży rozmiar guza;
  • obecność regionalnych lub odległych przerzutów.

Uważa się, że dodatkowe narażenie na promieniowanie i / lub chemopreparaty pomagają zniszczyć resztki raka, zatrzymać wzrost przerzutów, zmniejszyć ryzyko nawrotu i przedłużyć życie pacjenta, ale ich skuteczność nie została udowodniona w przypadku braku badań na dużą skalę. W przypadku nieoperacyjnych nowotworów, napromienianie jest główną metodą leczenia neurochromu.

Nie ma standardowego schematu chemioterapii w przypadku guzów nerwowych, ale w niektórych badaniach uzyskano wynik dodatni po zastosowaniu dużych dawek ifosfamidu i doksorubicyny. Liczba kursów waha się od 4 do 6.

Jako objawowe leczenie neurochirurgii można przepisać niesteroidowe leki przeciwzapalne, znieczulające. W przypadku guzów mózgu, które powodują wodogłowie, metoda wyboru stanowi przetaczanie.

Leczenie nawrotów

Kilka lat po operacji 50-55% pacjentów doświadcza nawrotu złośliwego schwannoma. Jeśli guz powróci w to samo miejsce, oznacza to, że nie został całkowicie usunięty po raz pierwszy. Być może były to mikroskopijne onkocele. To wystarczy, aby zmienić się w nowego mięsaka. Również nawrót może być przerzutem (guzem wtórnym) w innym narządzie lub w nerwie.

Nawrót neurogennego mięsaka jest trudniejszy do wyleczenia. Lekarze mogą przeprowadzać wielokrotne usuwanie neurochromu, radioterapii lub chemioterapii, w zależności od dawki, która była poprzednio stosowana. Ukierunkowana jest również terapia.

Powikłania i konsekwencje nowotworów nerwów

Chirurgiczne leczenie schwannoma złośliwego zazwyczaj szybko usuwa objawy związane z uszkodzeniem nerwów. Ale w zaniedbanych przypadkach takie nieprzyjemne konsekwencje mogą pozostać takie jak:

  • osłabienie mięśni (jeśli mięsień nie może powrócić do pierwotnego stanu);
  • uporczywe dysfunkcje narządów miednicy;
  • utrata słuchu;
  • nieodwracalny paraliż.

Onkologia mózgu jest również niebezpieczna z powodu takich zjawisk, jak epilepsja, utrata widzenia, zaburzenia koordynacji ruchu, niewydolność oddechowa lub niewydolność serca.

Złośliwy Schwannoma: rokowanie

Łagodne guzy nerwów nie prowadzą do śmierci, dlatego 5-letni okres życia dla takich pacjentów wynosi 100%.

Nawet złośliwe nerwiaki osłonkowe rosną powoli, w porównaniu z innymi mięsakami, więc prognozy dla nich są bardzo kojące. 5-letnie przeżycie wynosi od 37,6% do 65,7%. Jeśli operacja jest niemożliwa, prognoza będzie gorsza. Na liczby wpływa również lokalizacja guza. Tak więc, w przypadku mięsaków neurogennych głowy i szyi, prognoza 5-letniego przeżycia jest najniższa, wynosi od 15 do 35%.

Na ile użyteczny był dla ciebie artykuł?

Jeśli znajdziesz błąd, po prostu go podświetl i naciśnij Shift + Enter lub kliknij tutaj. Dziękuję bardzo!

Dziękuję za wiadomość. W najbliższym czasie poprawimy błąd

Nowotwory pochodzenia neuroektodermalnego (neurogenne)

Guzy te przyjmują częstość jednego z pierwszych miejsc wśród guzów nieorganicznych szyi, stanowiąc 45%. Na szyi najczęstszymi neurinoma, nerwiakowłókniakami i ich złośliwym wariantem są mięsaki neurogenne. Sympatognomy, ganglioneuromas są znacznie mniej powszechne, paragangliomas i chemodectomies są bardziej powszechne.

Analizując 315 obserwacji nowotworów neurogennych opisanych w literaturze i obserwowanych przez nas, 184 (59%) było neurinoma. Nowotwory tkanki nerwowej i zwojów nerwowych stanowią jedynie 10% neurogennych guzów szyi. Neurogenne guzy szyi są reprezentowane głównie przez łagodne nowotwory, złośliwe analogi są rzadko obserwowane (w stosunku 1: 9). Najczęstsze nowotwory występują w wieku od 20 do 40 lat, dwukrotnie częściej u kobiet. Źródłem neurogennych guzów szyi mogą być różne nerwy. W tabeli. 7 i na ryc. 69 przedstawia podstawowe tworzenie nerwów szyi, z których mogą powstawać nowotwory neurogenne.

Najczęściej (do 30%) możliwe jest ustalenie połączenia guza z pnia współczulnego granicy szyjki lub jego gałęzi. Niemal często występuje również związek z korzeniami kręgosłupa, szyjkami splotu szyjnego i ramiennego (27%). Rzadziej nowotwory pochodzą z nerwów wędrownych, podjęzykowych i innych. Guzy neurogenne mogą być zlokalizowane w różnych częściach szyi. Jedną z najczęstszych lokalizacji jest śpiący trójkąt. Szczególnie często w tym obszarze występują nerwiaki z pnia nerwu współczulnego i jego gałęzi, błąkającego się i nerwu gnykowego. Są one określane pod kątem żuchwy i często przenikają do przestrzeni przygardłowej, wystając z bocznej ściany gardła. Patrząc na gardło, łatwo je ustalić (Ryc. 70). Neurinoma można określić tylko od strony gardła, powodując objawy gardła (uczucie obcego ciała, zmiana głosu itp.). W literaturze są one opisane jako nowotwory gardła, co jest nieprawidłowe, ponieważ nowotwór pochodzi z nerwów szyi i intymne związki ze ścianą gardła pojawiają się tylko w miarę wzrostu guza. Guzy pochodzące z korzeni kręgosłupa, nerwy splotów szyjnych i ramiennych (nerwobóle, nerwiakowłókna) są najczęściej zlokalizowane w bocznych częściach szyi i okolicy nadobojczykowej.

Neurinoma pochodzi od skorupy nerwu Schwenia i jest nazywana nerwiakiem lub nerwiakiem nerwu. Makroskopowo guz jest pojedynczy, zamknięty w kapsułce, sferyczny lub jajowaty, na przekroju o żółtawym zabarwieniu, składa się z jednorodnej, lekko obrzękniętej przezroczystej tkanki. W dużych nerwiakach obserwuje się pstrokaty obraz z powodu krwotoków, brązowych odcinków krętnicy i jam w postaci torbieli. Nowotwory z lokalizacją na szyi zwykle nie osiągają tak dużych rozmiarów, jak w przestrzeni zaotrzewnowej lub śródpiersiu. W naszych obserwacjach największe guzy osiągnęły rozmiar 14 x 28 cm, w rzadkich przypadkach nerwiaki mają kształt hantli, składający się z dwóch węzłów połączonych nerwem. W takim przypadku jeden z węzłów może znajdować się w kanale kręgowym.

Objawy kliniczne neurochirurgii szyi są zróżnicowane. Charakteryzują się powolnym tempem wzrostu i niedoborem zaburzeń neurologicznych. Semiotics w guzach neurogennych można zredukować do następujących objawów:

  • 1) wykrycie guza na szyi bez subiektywnych odczuć;
  • 2) uczucie mrowienia, ucisku, lekkiego bólu w obszarze guza;
  • 3) ból z napromienianiem w różnych strefach;
  • 4) odczuwanie obcego ciała w gardle lub umiarkowana bolesność podczas połykania, zmiana barwy głosu;
  • 5) uczucie drętwienia języka lub atrofii połowy tego i odchylenia w bok;
  • 6) bóle głowy;
  • 7) Zespół Hornera.

Występowanie tych lub innych objawów w guzach neurogennych zależy od ich umiejscowienia, początkowego nerwu i stopnia jego zaangażowania w proces. Tak więc zespół Hornera zwykle wskazuje pochodzenie guza z szyjnego współczulnego tułowia. Jednak ten zespół można zaobserwować w innych guzach, które ściskają sympatyczny pień. Objawy neurologiczne pojawiają się częściej po usunięciu guza z powodu urazu pni nerwowych.

Porównanie objawów klinicznych z lokalizacją guzów pokazuje najbardziej wyraźne objawy kliniczne neurochirurgii przyzębia. W tych przypadkach, powolny wzrost guza, jego wykrycie na bocznej powierzchni szyi pod kątem żuchwy w postaci kulistego obrzęku należy uznać za charakterystyczny. Oprócz skarg na "obrzęk", z guzem przygardłowym, zwykle występują dolegliwości związane z trudnościami w połykaniu, zmiany barwy głosu, a podczas badania gardła ujawnia się występ bocznej ściany gardła. Błona śluzowa nad guzem zwykle nie jest zmieniona, dobrze przesunięta. Duży guz może popchnąć migdałki podniebienia, wypchnąć kurtynę podniebienną i zająć znaczną część gardła.

Guzy zlokalizowane w strefie rozwidlenia tętnicy szyjnej, ale nie rozciągające się w rejonie pierścienia parafinowego, mają kulistą lub jajowatą postać, gęstą konsystencję i gładką powierzchnię. W tym przypadku czasami można zauważyć pulsację przenoszenia tętnic szyjnych. Ten ostatni jest odczuwany ponad guzem, ponieważ naczynia są zwykle przemieszczane na zewnątrz i do przodu. Objaw ten komplikuje diagnostykę różnicową neuriny za pomocą chemodektomii szyjnej.

Kiedy nowotwory znajdują się wzdłuż wiązki naczyniowej lub pod krawędzią mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego i okolicy nadobojczykowej, często pojawiają się bóle promieniujące do karku, barku lub szyi. Przy tej lokalizacji częściej obserwuje się nowotwór o powolnym, stopniowym wzroście, czasem nie rzucającym się w oczy pacjentowi i innym osobom.

Symptomatologia w nowotworach neurogennych, oprócz lokalizacji, zależy od wielkości i umiejscowienia guza w stosunku do pnia nerwu, z którego występuje. Jeśli guz znajduje się pośrodku pnia nerwu, kompresja włókien nerwowych jest bardziej wyraźna, a objawy neurologiczne są bardziej żywe. Przy brzeżnej lokalizacji guza (w stosunku do nerwu), ucisk nerwu jest mniej znaczący i, odpowiednio, symptomologia neurologiczna jest gorsza.

W nerwiakach nerwu błędnego można zaobserwować objawy związane z jego podrażnieniem: napadowy kaszel, uczucie uduszenia, bradykardia, ból w okolicy serca. W innych przypadkach, gdy nerw jest ściśnięty, funkcja nerwu nawracającego znika. Objawy te mogą wystąpić samoistnie lub pod naciskiem na nowotwór i nie są obserwowane we wszystkich nerwiakach nerwu błędnego. Neuroly charakteryzują się przemieszczalnością w kierunku poziomym i ograniczoną ruchliwością wzdłuż osi nerwu, z której się wyłaniają. Objaw ten jest zwykle niemożliwy do ustalenia z lokalizacją guzów w okolicy przygardłowej.

Większość neurin jest bezbolesna w przypadku palpacji, a zatem błędem będzie odrzucenie diagnozy guza neurogennego tylko na podstawie jego bezbolesności. Tylko z guzów powierzchownych, pochodzącego z szyjki macicy lub splotu ramiennego nerwów (małych i dużych nerwów potylicznych, nerwu słuchowego i wielkiej al.), Można czasami określić przewód na jego biegunów i bólem nowotworowym.

Podsumowując semiotykę guzów szyi powstających z nerwów obwodowych, możemy wyróżnić trzy grupy podstawowych manifestacji:

  • 1) ogólne objawy odzwierciedlające charakter i wzrost nowotworu (jajowate lub kuliste, zwykle pojedyncze położenie, gładka powierzchnia, gęsta konsystencja, ograniczone zwichnięcie i tylko w kierunku poziomym, powolny wzrost);
  • 2) objawy, w zależności od lokalizacji i wielkości guza (przemieszczenie i ucisk sąsiednich narządów, co jest szczególnie widoczne w lokalizacji okołokomorium);
  • 3) rzeczywiste objawy neurologiczne, w zależności od podrażnienia lub utraty funkcji nerwu związanego z guzem (zespół Hornera, itp.), Objawy te są zwykle rzadkie lub niewystarczająco wykrywalne.

Różnorodność objawów klinicznych neuriny i brak znajomości praktycznych lekarzy stwarzają trudności w ich rozpoznaniu i są powodem częstych błędów diagnostycznych. Analizując 243 obserwacje opisane w literaturze, okazało się, że prawidłowe rozpoznanie nowotworów neurogennych wystąpiło tylko w 15,2%. W swoich obserwacjach 54 na 80 pacjentów (67,5%) zostało prawidłowo zdiagnozowanych przed operacją.

Rozpoznanie różnicowe jest wykonane z chemodectoma szyjnej, pojedynczo przerzutów do węzłów chłonnych, w szyjce oraz w lokalizacji parafaringealnoy - mieszane nowotwory proces gardła ślinianki przyusznej i drobne gruczoły ślinowe.

Spośród dodatkowych metod, określona rola należy do badania cytologicznego punctata od guza. Neurin charakteryzuje się obecnością w punktach wydłużonych i procesowych elementów komórkowych z włóknistą strukturą struktury włóknistej i komórkowymi strukturami przypominającymi ciało Verokai. Jednak w przypadku neurinoma punctata rzadko zawiera elementy komórkowe.

W przypadku nerwiaka przyzębia dodatkowe informacje diagnostyczne dają badanie rentgenowskie (rentgenografia krtani, tomografia). Charakterystycznym dowodem radiograficznym jest klarowność konturów guza tkanek miękkich. Aby odróżnić neurofibromę od neurinoma w obrazie klinicznym jest w większości przypadków niemożliwe. Nerwiakowłókniaki na szyi są częstsze niż zwykłe nerwiakowłókniakowatość (choroba Recklinghausena), mają krótszy okres rozwoju, częściej występują na bocznej powierzchni szyi i w strefach nadobojczykowych.

Nowotwory neurogenne na szyi są stosunkowo rzadkie. Z 243 opisanych przypadków tylko 37 miało nowotwory złośliwe: sympatognomy - u 7, ganglioneuroblastoma - u 4, a mięsaki neurogenne - u 26.

Sympathogony, czyli neuroblastoma, jest niedojrzałym nowotworem współczulnego układu nerwowego. Z natury wzrostu i struktury przypomina mięsaka i składa się z pojedynczych zamkniętych lub niezakapsułowanych węzłów. Zlokalizowane na szyi wzdłuż szyjnego kufy sympatycznego. Zwykle obserwuje się to w młodym wieku. Dzieci częściej pojawiają się w wieku 2-5 lat. Nowotwory są podatne na szybki wzrost, wczesne przerzuty (do wątroby, kości czaszki, węzły chłonne, płuca). U dzieci skłonność do szybkiego wzrostu i przerzutów jest mniej wyraźna.

Ganglionevroblastoma jest bardziej dojrzałym guzem pochodzącym ze zwojów nerwowych. Najczęściej w dzieciństwie i okresie dojrzewania.

Mięśniaki neurogenne (złośliwe neurinomy) to złośliwe nerwibrzymioty, ponieważ, według większości autorów, nerwiaki nie są złośliwe. Morfologiczne oznaki złośliwości nie zawsze są przekonujące, można je oceniać jedynie na podstawie przebiegu klinicznego (szybki wzrost naciekowy, skłonność do nawrotów, pojawienie się przerzutów).

W przypadku większości nowotworów neurogennych jedynym racjonalnym leczeniem jest usunięcie chirurgiczne. Pojedynczego guza nerwu należy zawsze usuwać, natychmiast po wykryciu, ponieważ istnieje więcej możliwości usunięcia guza przy zachowaniu nerwu. Biorąc pod uwagę trudności diagnostyczne, usunięcie guzów neurogennych należy uznać za odpowiednie i do celów histologicznej weryfikacji diagnozy. W przypadku neurinoma operacja z wyboru powinna być uważana za śródotołkowe wyłuszczenie guza; Rzadziej usuwa się guz z marginalną resekcją nerwu lub z późniejszym sieciowaniem przecinanego nerwu.

W przypadku guza przyzębia zaleca się dostęp do niego, ponieważ usunięcie guzów przez usta jest niebezpieczne z powodu możliwości uszkodzenia dużych naczyń (żyły szyjnej wewnętrznej, tętnicy szyjnej).

W złośliwych postaciach nowotworów neurogennych, zwłaszcza u dzieci (nerwiak niedojrzały), winkrystyna jest obecnie stosowana w połączeniu z cyklofosfamidem.

Hemodectomy neck. W grupie nowotworów neuroektodermalnych szyi specjalnym miejscem zajmują się nowotwory struktur paraganglionowych - chemodektomia lub nie przysadka chromosomowa. Chemodectomy sennego glomu są częściej obserwowane, rzadziej - chemodektomia nerwu błędnego. Do tej pory opisano nie mniej niż 800 obserwacji chemotaku szyjnego. Szum tętnic szyjnych, z którego rozwija się chemodektomia, najczęściej znajduje się w strefie rozgałęzienia tętnicy szyjnej wspólnej lub na tylnej powierzchni przyśrodkowej początkowej części tętnicy szyjnej wewnętrznej. Leży w osłonie naczyniowego tętnicy szyjnej, bocznie graniczących z żyły szyjnej wewnętrznej, medialno- z nerwu błędnego, za - Z górnego węzła szyjnego pnia współczulnego. Większość autorów rozpoznać dla ciała szyjnej, jak również do innych podobnych podmiotów, rolę chemoreceptorów t. E. OUN informatora o zmianach chemicznych we krwi, zapewniając w ten sposób wpływ na funkcje układu oddechowego i krążenia. Formacje chemoreceptorowe występują nie tylko w strefie tętnicy szyjnej, ale także w obszarze łuku aorty, żarze szyjnej, nerwie błędnym oraz w innych regionach (ryc. 71).

W przeszłości pod chemodectoma oznaczenie opisane śródbłonka łącznika Euro, guz chromochłonny, hemangioendothelioma et al. Rozpoznanie szyjnej funkcja Glomus chemoreceptor doprowadziło do identyfikacji tych guzów w grupie hemodektom. Termin ten został zaproponowany w 1950 roku przez R. Mulligana i był szeroko stosowany.

Według statystyk podsumowujących, chemodektomy są częściej obserwowane u kobiet. Wiadomo o możliwości rodzinnej predyspozycji do rozwoju nowotworu. Guzy są częściej obserwowane w wieku od 20 do 50 lat. Guzy są zwykle jednostronne, ale opisano przypadki obustronnej lokalizacji. Chemodektomia tętnicy szyjnej przebiega w miejscu tętnicy szyjnej szyjnej. Zwiększając się, guz zajmuje widelec tętnicy szyjnej, będąc umieszczonym wzdłuż jego osi wzdłuż szyi, pod przyśrodkowym brzegiem mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego. Guz ma postać sferyczną lub jajowatą, rozmiary od 1x2 do 6x8 cm, rzadko osiągają większą wartość i rozprzestrzeniają się w tych przypadkach na podstawę czaszki. Powierzchnia guza jest zwykle gładka, konsystencja jest gęsta. Nowotwór rozprzestrzenia zewnętrzne i wewnętrzne tętnice szyjne. W zależności od kierunku wzrostu nowotworu jego związek z tętnicami szyjnymi może być inny. LA Atanasyan (1967) wskazuje na możliwość czterech wariantów tej zależności (rysunek 72). Rozwój wokół guza obfitej sieci tętniczej i żylnej jest bardzo charakterystyczny, co utrudnia jego izolację podczas chirurgicznego usuwania.

Topografia jest dość typowa dla lokalizacji zewnętrznej tętnicy szyjnej wzdłuż przedniej i przyśrodkowej powierzchni guza oraz wewnętrznej - tylnej i bocznej. Przy wzroście nowotwór może stykać się z boczną ścianą gardła, tchawicą, głównymi nerwami tego regionu (błądzącymi, językowo-językowymi, podjęzykowymi), wewnętrzną żyłą szyjną. Nie obserwuje się kiełkowania tych formacji z guzem. Guz ma brązowawo-czerwony, jest zamknięty w torebce tkanki łącznej, z której pasma, które powodują jego strukturę pęcherzykową, odbiegają głęboko.

Zmienność struktury, przewaga tych lub innych struktur komórkowych pozwala nam odróżnić formy naczyniakowate, pęcherzykowe, mieszane i atypowe za pomocą chemodictektomii. Chemodektomia jest znacznie gorsza w włóknach nerwowych niż w tętnicy szyjnej szyjnej, a komórki chromochłonne nie.

Guzy rosną powoli, z biegiem lat (istnieją oznaki wzrostu w ciągu 14 lat). Złośliwy wariant chemodictektomii występuje w 5-6%. Kryterium złośliwości jest więcej nawrotów i przerzutów niż objawów morfologicznych. W opinii większości autorów, w przypadku złośliwej chemodektomii, przerzuty obserwuje się tylko w regionalnych węzłach chłonnych. Istnieją jednak oznaki odległych przerzutów (w płucach, kościach) ze złośliwym wariantem chemodektektomii. Subiektywne objawy z chemodectom tętnicy szyjnej mogą być różnorodne, ale z reguły są skąpe, a jedyną skargą często jest tylko obecność guza. Czasami występują bóle głowy, zawroty głowy, bolesność guza. Pod naciskiem guza u niektórych pacjentów dochodzi do krótkiego omdlenia, objawu związanego z podrażnieniem zatoki tętnicy szyjnej.

Spośród obserwowanych 41 pacjentów z chemodektomią tętnicy szyjnej, 18 miało przebieg bezobjawowy, inni mieli z reguły umiarkowane objawy nasilenia.

Chemodektomy tętnicy szyjnej znajdują się niżej i nieco za zębem do kąta żuchwy, odpowiednio rozgałęzienia tętnicy szyjnej wspólnej. Czasami guz jest widoczny dla oczu (ryc. 73). Skóra nad nim nie jest zmieniona. Guz jest zwykle bezbolesny, przesuwa się w kierunku poziomym i jest ograniczony w kierunku pionowym. W przypadku palpacji pulsacja jest wyraźnie odczuwalna, a osłuchiwanie jest czasem określane przez hałas naczyniowy.

Rzadkość choroby i niedostatek objawów klinicznych utrudnia diagnozę, a zwłaszcza diagnozę różnicową. Według IM Talmana (1962), prawidłowa diagnoza przed zabiegiem została wcześniej ustalona tylko u 10% pacjentów. Wraz ze wzrostem liczby zgłoszeń nowotworów szarej tętnicy szyjnej i rozwojem metod diagnostycznych postawiono dokładniejszą diagnozę.

Do celów diagnozy odwołaj się do badania cytologicznego punktów z guza. Ta metoda jest technicznie prosta, a argumenty niektórych autorów na temat niebezpieczeństw związanych z biopsją punkcji są wyraźnie przesadzone. Główna trudność polega na tym, że wyniki cytologicznego badania punctate z guza są trudne do prawidłowej oceny, a wnioski mogą być wykonane wyłącznie przez wysoko wykwalifikowanego cytologa. Niemniej jednak badania cytologiczne pozwalają w niektórych przypadkach na postawienie prawidłowej diagnozy.

Obecnie wiodącą metodą w diagnozowaniu chemodeków była arteriografia tętnic szyjnych. Hemodektom charakteryzuje lokalizacji nowotworów, w rozwidleniu tętnicy szyjnej z wyjątkiem wewnętrznych i zewnętrznych tętnic szyjnych wysokiej ciężkości unaczynienie intensywne nagromadzenie przeciwieństwie żylnym i na początku odpływu (fig. 74). W przypadku złośliwego wariantu chemodektomii obserwuje się zmniejszenie unaczynienia.

Chrząstka szyjki macicy powinna być odróżniona od nerwiaków, rzadziej bocznych torbieli szyi, zapalenia węzłów chłonnych (częściej guzowatego), a zwłaszcza przerzutów nowotworowych o podłożu solidarnym. Najczęściej przyczyną diagnostyki różnicowej są neurochromaki tego regionu, pochodzące z nerwów wędrownych, językowo-gardłowych i podjęzykowych. Nie poruszają się one także w kierunku pionowym, zwiększają się powoli i znajdują się pod naczyniami, mogą manifestować się jako guzy pulsacyjne (przenoszące).

Rozwój hemodektektów na szyi może również wystąpić w zwojach nerwu błędnego nerwu błędnego. W tych przypadkach guzy są opisane jako chemodectomy nerwu błędnego.

Obserwowaliśmy 10 pacjentów z chemodektomami nerwu błędnego. Podobnie jak w przypadku obserwacji innych autorów, większość guzów (8) w obszarze miejscowego i parafaringealnoy były ściśle związane nie tylko z wędrówki, ale także językowo-gardłowy, podjęzykowego nerwów i wewnętrznej tętnicy szyjnej. Klinicznie, ta forma chemodektektomii nie różni się od neurin lokalizacji przygardłowej. Górny biegun guza zwykle dociera do podstawy czaszki. Zgodnie z przebiegiem klinicznym guzy te nie różnią się od chemodektomu szyjnego. Istnieje wariant złośliwy, w którym mogą występować nawroty i odległe przerzuty. W tętnicy szyjnej i diagnostykę różnicową hemodektom błędnego hemodektom jak inne nowotwory histogenezie (neuromas, ganglionevrom et al.), Odgrywa ważną rolę arteriografię. Gdy chemodectoma nerwu błędnego w tętnicach szyjnych również arteriogramie wykazały bogate unaczynienie guza, lecz jest ona umieszczona powyżej miejscowo (w poziomie CI CIII), na zewnątrz i do tyłu tętnic szyjnych. Senne tętnice nie są rozprowadzane przez guz, ale są przesunięte do przodu i przyśrodkowo. Dolny słup guza na arteriogramie widoczne powyżej rozwidlenia tętnicy szyjnej, a górną częścią środków do cieni podstawy czaszki.

Prawidłowa diagnoza przedoperacyjna odgrywa bardzo ważną rolę w określaniu taktyki leczenia. W niektórych przypadkach chirurg będzie w stanie przeprowadzić racjonalne szkolenie, podczas gdy w innych odmówi operacji wiążącej się z wysokim ryzykiem i wyśle ​​pacjenta do specjalistycznej instytucji.

Jedynym radykalnym sposobem leczenia pacjentów z chemodectomami jest chirurgiczne usunięcie guza.

Niemożliwe w większości przypadków w celu ustalenia, czy opcja chemodectoma łagodne lub złośliwe jest dostępna, a także doświadczenie w leczeniu tego typu nowotworów oraz zmniejszenie śmiertelności pooperacyjnej w ostatnich latach od 35 do 10%, pokazuje użyteczność zabiegu u większości pacjentów. Ostatnim Świadczy o tym fakt, że operacja jest podejmowanych we wcześniejszym czasie (od czasu wystąpienia lub wykrywania nowotworów), często unika podwiązania tętnic szyjnych - czas najbardziej niebezpiecznych operacji. W przypadku prawidłowego rozpoznania przed zabiegiem lub szyjnej wstępną diagnozę chemodectoma celowe 2-3 tygodni do prowadzenia systematycznej naciśnięcie tętnicy szyjnej wspólnej (dla Mattasu), aby poprawić krążenie oboczne. Aby to zrobić, dwa razy dziennie, lekarz naciska tętnicy szyjnej wspólnej do procesu poprzecznym kręgu szyjnego VI z okresem od 1 do 10 minut.

Interwencje chirurgiczne powinny być wykonywane w szpitalach, które mają doświadczenie w chirurgii naczyniowej. Operacja jest najlepiej przeprowadzić pod znieczuleniem dotchawicznymi publicznego dostępu w kontrolowanej niedociśnienia, począwszy od ekspozycji wszystkich głównych gałęzi tętnicy szyjnej. Wraz odsłaniając rdzenia głównych naczyń (wspólne wewnętrzne, zewnętrzne, tętnice szyjne), uwalnianie żyłę szyjną i nerw błędny nowotworu korzystnej selekcji rozpoczyna się rozwidlenia uwalnianiu i ligacji komórek tętnic szyjnych. Zewnętrzna tętnica szyjna lub jej odgałęzienia są zwykle izolowane i zabandażowane. Optymalną opcją jest sekwencyjna izolacja z tkanki nowotworowej tętnic szyjnych ogólnych i wewnętrznych (ryc. 75). Jeśli jest to technicznie możliwe lub nie jest ściana przerwa wewnętrznej tętnicy szyjnej, należy dążyć do zastąpienia Wycięty naczyń z tworzyw sztucznych lub zespolenia między skrzyżowanymi odległych końcach wewnętrznych i zewnętrznych tętnic szyjnych. W takich przypadkach konieczne jest tymczasowe boczne przejście tętnicy szyjnej wewnętrznej. Protezy naczyniowe lub autovein (duży udo podskórnie Wiedeń, Wiedeń zewnętrzna żyła szyjna) może być stosowany do protezy naczyniowe. Jednak z technicznego tworzywa sztucznego, nie zawsze jest to możliwe, zwłaszcza w dużych nowotworach, pozostawiając górny słup podstawy czaszki, który jest często obserwowany w chemodectoma nerwu błędnego. W związku z tym, i obecnie, interwencje chirurgiczne w chemodektomie nadal są złożone i niebezpieczne.

Śmiertelność po operacji hemodektom w przeszłości, aż do 40-50% skumulowanej Atanasyan LA (1967), została zmniejszona do 10-12%, natomiast w przypadku ligacji do wewnętrznej tętnicy szyjnej, lub suma równa 17-18%. Obecnie śmiertelność spadła jeszcze bardziej. R. A. Steigailov i A. V. Gavrilenko (1979) za 8 operacji, A. V. Pokrovsky ze współautorami. (1979) w dniu 11 nie miał śmiertelnych skutków i oznak ciężkich zaburzeń mózgu. Nasze obserwacje obejmują leczenie chirurgiczne 38 pacjentów (33 - z tętnicą szyjną i 5 - z chemodektomią nerwu błędnego). Rodzaje operacji i powikłania przedstawiono w tabeli. 8.

Nie zaobserwowaliśmy żadnych śmiertelnych skutków po operacjach na zapaleniu chemoduktów (nerwy szyjne i nerwu błędnego). Jednakże, u 4 pacjentów miał ataki niedokrwienne zaobserwowano u 2 pacjentów z szyjną chemodectoma nie poddane wycięciu i ligacji tętnic szyjnych. Powikłanie prawdopodobnie wiąże się z zakrzepicą w splątanych naczyniach. W związku z tym sugestia AV Pokrovskii i wsp. Zasługuje na uwagę. (1979) na redressatsii tętnicy szyjnej wewnętrznej z uwagi na wspólnej tętnicy szyjnej resekcji i przywracając jej końca do końca przepuszczalność zespolenia. Tabeli danych wynika również, że więcej niż 2/3 obserwacji (26 z 33) w chemodectoma szyjnej można wykonać bez usuwania nowotworu lub resekcji łącznie z tętnic szyjnych. W tym samym czasie, gdy chemodectoma nerwu błędnego ponad połowa naszych obserwacji (w 3 z 5 pacjentów) i operacji resekcji towarzyszy podwiązania lub wszystkich trzech gałęzi tętnicy szyjnej wewnętrznej. Gdy szyjnej chemodectoma u 4 z 7 wykonanych naczyń z tworzyw sztucznych, przy chemodectoma nerwu błędnego plastikową technicznie możliwe (wszystkie 3 pacjentów z powodu lokalizacji guza pod podstawy czaszki).

Chociaż niebezpieczeństwo chirurgii w przypadku chemodektomii szyi jest nadal wysokie, szanse na chirurgię naczyniową umożliwiły znaczne zmniejszenie śmiertelności pooperacyjnej. Należy pamiętać, że usunięciu chemodektomii z wymuszoną resekcją wewnętrznej lub wspólnej tętnicy szyjnej zawsze powinna towarzyszyć próba przywrócenia głównego przepływu krwi za pomocą protez naczyniowych.

Radioterapia i leczenie farmakologiczne bez chemotekii.

Neurinoma szyi (Schwannoma, neurilemoma)

Neurinoma szyi (Schwannoma, neurilemoma) - stosunkowo rzadkie łagodne novoobrazovanie, pochodzące z nerwu błędnego lub splotu ramiennego, a także nerwy współczulne i inne. W neurinomach często zawiera dużo tkanki włóknistej. Takie guzy są nazywane neurofibromami.

Neurinoma szyi pochodzenia błędnego

Neurochoma pochodzenia błędnego jest z reguły zlokalizowana w górnej części szyi, od splotu szyjnego - nad obojczykiem. Nerwiak wydzielający się z błędnika jest wolno rosnącym jajowatym guzem umiejscowionym na przednim brzegu mięśnia sutkowego. Pokryta jest mięśniem kijem i jest zamknięta w powięzi pochwowej wiązki naczyniowej. Neurinoma ma gęstą konsystencję, gładką powierzchnię, bezbolesną. Ostateczną diagnozę ustala się na podstawie wyników biopsji nakłuć lub badania histologicznego usuniętego guza.

Leczenie neurą pochodzenia błędnego chirurgiczne.

Neurinoma szyi od splotu ramiennego

Neurinoma splotu ramiennego - gęsta, z wyraźnymi konturami i gładką lub klapowaną powierzchnią, spłaszczonym guzem umiejscowionym w dole nadobojczykowym. Jest nieaktywna, nieco bolesna. W badaniu palpacyjnym ból strzelecki promieniuje do kończyny górnej (w kierunku dystalnym). Neurochrom splotu ramiennego głównie symuluje przerzuty nowotworowe w węzłach chłonnych dołu nadobojczykowego i mięsaka limfatycznego. W niezwykle rzadkich przypadkach jest złośliwy.

Leczenie neurą ze splotu ramiennego operacyjny.

Neurinoma: objawy i sposoby leczenia guza nerwowo-mięśniowego

Układy nerwowe kontrolują działanie wszystkich systemów organicznych i są podzielone na dwie części: obwodową i centralną. Centralna część to struktury mózgowo-rdzeniowe i rdzeniowe, obwód składa się z nerwów.

Tkanka nerwowa może być dotknięta chorobami nowotworowymi, wśród których neurinoma jest dość powszechna.

Pojęcie choroby

Neurinoma jest łagodną formacją guza, która tworzy się w strukturach komórek Schwanna w nerwach obwodowych, czaszkowych i rdzeniowych.

W rzeczywistości, neurinoma jest nowotworem w strukturach komórkowych, które pokrywają kanały nerwowe. Są to zrazikowate zrazikowe lub zaokrąglone guzy, które najczęściej występują w korzeniach nerwu słuchowego, postępując w nerwach słuchowych i twarzy.

Znacznie rzadziej takie formacje wpływają na nerwy oczne lub szczękowe.

Neurinomy są często nazywane schwannoma lub neurilemoma.

Częstość występowania zapalenia nerwu stanowi około 9-14% całkowitej liczby zmian wewnątrzczaszkowych. Co do schwannoma rdzeniowego, zajmuje jedną piątą całkowitej liczby guzów kręgosłupa.

Najczęstszą lokalizacją neurinoma jest nerw słuchowy lub przedkręgowy-ślimakowy, następnie nerw trójdzielny. W rzeczywistości, neurinoma może tworzyć się na skorupach wszelkich nerwów.

Odmiany

Schwannomy należą do kategorii łagodnych i wolno rosnących formacji, jednak w wyjątkowych przypadkach są w stanie oczerniać. Takie formacje są różnorodne.

  • Neurinoma Mortona jest łagodnym schwannoma, zlokalizowanym w okolicy nerwu na stopie. Występuje głównie między trzecim i czwartym palcem, rzadko między trzecim a drugim. Zwykle ma jednostronny charakter, chociaż zdarzały się przypadki, gdy guz uderzał jednocześnie w obie stopy.
  • Schwannoma kręgosłupa - zwykle umiejscowiona w kręgosłupie w odcinku kręgosłupa lub w szyi i reprezentująca nowotwór w korze nerwu rdzeniowego. Spośród wszystkich pierwotnych formacji mózgowo-rdzeniowych guz ten uważany jest za najczęstszy. Takie formacje mogą kiełkować przez otwór międzykręgowy, co jest charakterystyczne dla neurinoma szyjnego. Na tle schnannomu kręgowego rozwijają się deformacje kości, rozwijając się dzięki diagnostyce spondylograficznej.
  • Neurinoma mózgu - guz charakteryzuje się powolnym wzrostem, oddzielając się od otaczających struktur membraną podobną do kapsułki.
  • Schwannoma nerwu słuchowego (lub neurinoma akustyczna) - można znaleźć u pacjentów w każdym wieku i płci, jest przeważnie jednostronna i charakteryzuje się powolnym tempem wzrostu.

Ponadto pacjenci często mają guzy nerwu trójdzielnego, nerwu przedkręgowego, ślimaka śródpiersia lub kości piszczelowej, nerwu wzrokowego, nerwu obwodowego itp.

Przyczyny patologii

Przyczyny rozwoju neurin nie są definitywnie określone, tak jak w przypadku większości neurosystemowych formacji.

Eksperci jednoznacznie twierdzą, że procesy formowania shvannom rozpoczynają się w wyniku wzrostu komórek Schwanna pod wpływem mutacji genowych w chromosomach lub raczej w chromosomie 22.

Przyczyny tych mutacji również nie są znane, ale można powiedzieć na pewno, które czynniki mogą je wywołać:

  1. Dziedziczna predyspozycja do patologii;
  2. Długoterminowe skutki działania chemikaliów i odczynników;
  3. Intensywna ekspozycja na promieniowanie we wczesnym dzieciństwie;
  4. Obecność łagodnych guzów o różnej lokalizacji i charakterze;
  5. Obecność nerwiakowłókniaka u pacjenta lub u jednego z jego rodziców.

Dziedziczność jest uważana za najważniejszy czynnik prowokujący schwannoma, co potwierdza związek nowotworu z neurofibromatozą, która jest dziedziczną patologią i rozwija się w wyniku mutacji genowych 22 chromosomów.

Objawy neurochromu

Nie ma konkretnych oznak odróżniających neurinę od innych nowotworów.

Jeśli nowotwór różni się lokalizacją wewnątrzczaszkową, występuje zespół czaszkowo-mózgowy, z obwodowymi zmianami występują problemy z czułością kończyn, a schwannoma rdzeniowe różnią się obecnością objawów uszkodzenia rdzenia kręgowego.

  • Neurinoma kręgosłupa

Objawy takich formacji są zredukowane głównie do zespołu bólowego, uszkodzeń rdzenia poprzecznego typu i zaburzeń wegetatywnych.

W porażce przodomózgowia, porażenie i niedowład tkanki mięśniowej ma miejsce w obszarze unerwienia, a przy nerwiakach tylnych korzeni nerwowych wrażliwość zostaje zakłócona, pojawia się uczucie pełzania i drętwienia.

Początkowo symptomatologia jest przejściowa, jednak wraz ze wzrostem neurinoma, nasilenie kliniki staje się bardziej żywe i trwałe. Ból jest zwykle intensywny i skłonny do wzmocnienia w pozycji leżącej.

Przy uszkodzeniach korzeni nerwu klatki piersiowej lub szyjnego ból jest zlokalizowany między łopatkami w klatce piersiowej lub szyi. Dzięki lokalizacji lędźwiowej schwannoma zespół bólowy będzie koncentrował się w okolicy lędźwiowej i kończynach.

  • Neurinoma Mortenona

Podobny guz znajduje się między palcami. Początkowo pacjent odczuwa drętwienie, dyskomfort i ból po noszeniu butów na wysokich obcasach lub wąskiej postaci po długich spacerach lub biegach.

Przy podobnym neurinoma występuje zazwyczaj wzmocnienie zespołu bólowego w stopie, jeśli ściskasz go dłońmi. Niektórzy pacjenci odczuwali obecność obcego obiektu w stopie.

Bolesność nasila się falowo, a także zatrzymuje. Ale dalszy rozwój prowadzi do ciągłych pulsujących bólów, które pojawiają się niezależnie od obciążenia i obuwia.

  • Schwannoma mózgu

Nowotwory Gonovnozgovye obejmują zmiany nerwów wiodących, nerwów trójdzielnych i twarzy. Takie guzy pojawiają się na twarzy, tkliwości i drętwieniu.

Kiedy biorą udział w procesie nowotworowym nerwu twarzowego, występują zaburzenia smaku, problemy ze ślinotokiem itp. Podobne objawy występują, gdy inne nerwy twarzy są dotknięte.

  • Trójdzielny guz nerwowy

Nerwiak nerwu trójdzielnego (V) jest klasyfikowany do guza 1. gałęzi, korzenia lub węzła gazowego. Symptomatologia takich formacji różni się w zależności od ich lokalizacji.

Tak więc nowotworom węzła Gasser towarzyszą osłabienie mięśni żucia, parestezje, bolesność. Guz w pierwszym odgałęzieniu nerwu powoduje podwojenie i wytrzeszcz.

Nowotworowe nerwiaki mogą wywoływać ataksję i wpływać na nerw słuchowy lub twarzowy, powodując smaki, ból na twarzy, uczucie drętwienia, dreszcze lub przeziębienie. Mogą tam być zapachy, których nie ma, i smakuje jakikolwiek pokarm, chociaż pacjent niczego nie jadł.

  • Neurinoma nerwu słuchowego lub przedkręgowego - schwannoma przedsionka

Takie formacje rosną bardzo powoli, więc początek ich rozwoju następuje w sposób utajony. Występuje głównie u pacjentów w podeszłym wieku i w średnim wieku. Zwykle znajduje się ona po jednej stronie, chociaż znane są przypadki obustronnych zmian.

Zwykle schwannoma przedsionkowa charakteryzuje się zewnętrznym hałasem w uszach (od strony guza), funkcje słuchu pacjenta są intensywnie zmniejszane, aż do ich całkowitej utraty, zakłócenia zakłóca równowaga i koordynacja ruchowa.

Szczególnie niebezpieczny jest duży lub wielki neurinoma nerwu przed ślimakowego, ponieważ ściska pień mózgu w miejscu ośrodków życiowych, takich jak układ oddechowy lub naczynioruchowy itp.

Taka kompresja jest obarczona naruszeniem czynności oddechowej i sercowo-naczyniowej, co może prowadzić do śmierci.

  • Neuroma końska ogona

Taki schwannoma atakuje węzeł nerwowy zlokalizowany w rejonie kości krzyżowej i kości ogonowej, który nazywany jest ogonem konia.

W przypadku neurochromu tej lokalizacji występuje charakterystyczny ból w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, dlatego często jest on mylony z zapaleniem korzeni.

Symptomologia bólu może mieć inny charakter - otaczanie, strzelanie itp.

Symptomycznie, kucyk ogona kucyka objawia się ostrym zespołem bólowym w dotkniętym obszarze, rozciągającym się do kończyn dolnych i pośladków. Jeśli pacjent leży, bolesność staje się bardziej wyraźna.

Początkowo ból pojawia się po jednej stronie ciała, ale stopniowo rozprzestrzenia się na drugi.

  • Schwannoma mediastinum

Neurogenne guzy śródpiersia uważane są za najczęstsze spośród wszystkich formacji tylnej części śródpiersia. Spośród wszystkich formacji o podobnym pochodzeniu około 70% jest łagodnych.

Objawiają się bólami w klatce piersiowej, zaburzeniami oddychania, nadreaktywnością nocną i bezdechem. Są one wykrywane za pomocą klasycznej radiografii.

  • Nerwy obwodowe

Obwodowe schwannomy rozwijają się raczej powoli i mają głównie powierzchowną naturę. Zewnętrznie, formacja wygląda jak pojedynczy guz o niewielkich rozmiarach i zaokrąglonym kształcie, który rośnie wzdłuż włókna nerwowego.

W przypadku takich formacji obecność tkliwości i zaburzeń wrażliwości jest nieodłączna, ale jeśli choroba postępuje, to obserwuje się niedowład mięśni.

  • Neurinoma płuc

Neurina płucna stanowi około 2% całkowitej liczby łagodnych guzów tego narządu. Zazwyczaj te neurinomy mają jeden charakter, chociaż w pojedynczych przypadkach mogą towarzyszyć patologii układowej, takiej jak zespół Recklinghausena.

Zwykle schwannoma płucna ma lokalizację zewnątrzoskrzelową, ale może również być zlokalizowana w kierunku dooskrzelowym. Dodatkowe nowotwory oskrzelowe często ulegają utajeniu, powodując rzadkie objawy, takie jak duszność i kaszel, niewielka hipertermia, łagodny ból w zmianach.

Jeśli nerwiak osłonkowy rozwija się wewnątrzoskrzelowo, procesowi nowotworowemu towarzyszą objawy wtórnego procesu zapalnego, niedrożności oskrzeli itp.

  • Neurawoma szyjki macicy

Podobne formacje stanowią około 60% guzów nerwów obwodowych. Takie formacje są najbardziej typowe dla pacjentów w dojrzałym wieku i objawiają się objawami, takimi jak nadwrażliwość i powolne tempo wzrostu, owalny kształt, pulsacja i bolesność.

Jeśli taki nerwiak wnika w splot ramienia, pojawia się ból strzelania. Może występować paraliż tkanki mięśniowej języka, krtani itp.

Neurinoma i ciąża

Neurinoma nie jest uważana za ostateczne przeciwwskazanie do ciąży, jednak czasami guz zaczyna intensywnie rosnąć po urodzeniu dziecka.

Dlatego lekarze zwykle zalecają usunięcie guza, a rok po zabiegu można zaplanować ciążę.

Diagnoza choroby

Diagnoza z neuriną jest zwykle oparta na wynikach uzyskanych podczas takich zabiegów, jak:

  1. Kompleksowe badanie neurologiczne, identyfikujące podwójne widzenie, niedowład, zaburzenie odruchu połykania, zaburzenia wrażliwości, zaburzenia chodu lub równowagi;
  2. Rezonans magnetyczny - podobne badanie może uwidocznić schwannomas na najwcześniejszych etapach ich powstawania;
  3. Tomografia komputerowa jest wykonywana za pomocą środka kontrastowego, który umożliwia wykrycie guzów o bardzo małych rozmiarach, zaczynając od 1,5 cm;
  4. Diagnostyka USG, która odnosi się do bezpiecznych i dostatecznie informacyjnych metod wizualizacji zmian w miękkich tkankach w edukacji;
  5. Diagnoza radiologiczna, która identyfikuje zmiany kostne zachodzące na tle rozwoju nowotworu;
  6. Audiometria, która określa obecność zaburzeń słuchowych w nerwiakach nerwu słuchowego;
  7. Badanie biopsyjne, które dotyczy diagnostyki inwazyjnej i obejmuje wykonanie fragmentu guza w celu jego dalszego badania histologicznego.

Leczenie Schwannoma

Wybór metod terapeutycznych przeprowadzany jest indywidualnie w zależności od rodzaju i umiejscowienia guza.

Zazwyczaj podstawą leczenia nerwiaka jest interwencja chirurgiczna, która jest pokazana, gdy:

  • Szybki wzrost guza;
  • Postęp edukacji po operacji radiosurgicznej;
  • Wzrost objawów lub pojawienie się nowych objawów.

Ale operacje mają również swoje specyficzne przeciwwskazania, takie jak poważny stan pacjenta, obecność patologii sercowo-naczyniowych lub starszy pacjent (po 65).

Jeżeli guz jest zlokalizowane w kręgosłupie, operacje przeprowadza się zwykle bez żadnych trudności, ponieważ taki mechanizm typowo gęstą kapsułki i nie kiełkują po błon mózgowych.

Jeśli formacja jest ściśle zespolona z włóknami nerwowymi, wówczas guz zostaje usunięty z częściową konserwacją. Oczywiście takie podejście jest niebezpieczne, jednak zapobiega komplikacjom neurologicznym związanym z radykalną chirurgią.

Czasami leczenie przeprowadza się za pomocą chirurgii stereotaktycznej. Taka terapia polega na napromieniowaniu guza bez uszkadzania otaczających zdrowych tkanek. Ma minimalne skutki uboczne, ale w przyszłości często zmienia się w nawrót guza.

Implikacje po operacji

Ponieważ zawsze istnieje ryzyko uszkodzenia nerwów w dowolnym miejscu guza, najczęstszą konsekwencją interwencji chirurgicznej jest naruszenie funkcji motorycznych i czułości.

Jeśli nerw słuchowy nerwiak uderzyło, to istnieje możliwość straty, które nie powstaje tyle z powodu operacji słuchu, ale na tle ciśnienia guza na otaczających struktur.

Częstym skutkiem jest także naruszenie mięśni odpowiedzialnych za ruchy twarzy i niedowład nerwu na twarzy.

Leczenie środkami folk

Zastosowanie tradycyjnych metod leczenia w neurinomie przyczynia się do złagodzenia niektórych objawów, jednak nie jest możliwe wyleczenie edukacji w ten sposób.

Schwannoma nie może samodzielnie rozwiązać problemu tylko pod wpływem metod ludowych. Opóźnienie wizyty u specjalisty może pogorszyć sytuację i doprowadzić patologię do poważniejszego stanu.

Prognoza

Ogólnie rzecz biorąc, prognozy dla neurinoma są korzystne. Ponieważ nowotwór rośnie powoli, może być długo zakończony metodami konserwatywnymi.

Jeśli pacjent jest z powodzeniem obsługiwany, gwarantuje jego całkowite wyleczenie bez komplikacji i negatywnych konsekwencji.

Ten film pokazuje usunięcie neurinoma nerwu trójdzielnego:

O Nas

Nowotwór onkologiczny może wpływać na każdy narząd w każdym wieku, niezależnie od płci, statusu, stylu życia. Jednym z częstych przypadków raka jest rak urotelialny, który wpływa na pęcherz.