Guz dolnej szczęki

Klasyfikacja guzów szczęk i ich objawów

Osteoma to nowotwór wywodzący się z właściwej kości i stanowiący 2,7 ​​do 6% wszystkich łagodnych nowotworów szczęk. Klinicznie i histologicznie dzielą się na gąbczaste i zwarte.

Choroby szkieletu rosną bardzo powoli, klinicznie się nie pokazują. Zwiększając się, kostniak zaczyna objawiać się bólem neurologicznym, a następnie prowadzi do asymetrii dolnej połowy twarzy. Jeśli jest zlokalizowany blisko stawu, prowadzi do naruszenia ruchomości żuchwy. Ponieważ osteoma rzadko osiąga duże rozmiary, klinika prawie nigdy nie jest wymawiana.

Kostniak osteoma - miękki osteoma do wysokości 2 cm, rzadko spotykane w stałej części kości gąbczastej i substancji, z równą częstością u mężczyzn i kobiet w wieku poniżej 40 lat.

Klinicznie objawił się znaczny ból, okresowo zaostrzony, szczególnie w nocy. Rośnie powoli, długo, z góry ustalając asymetrię twarzy. Diagnoza opiera się na klinicznych badaniach rentgenowskich, ale nie zawsze. Dlatego częściej diagnozuje się ją na podstawie danych z badań patohistologicznych.

Osteoblastoklastoma jest chorobą, która jest również nazywana osteodystrofią włóknistą lub guzem olbrzymiokomórkowym. Często zlokalizowane w dolnej szczęce, to dotyka głównie kobiety młodych (głównie 20 lat), rozwija się powoli, a często prowadzi do złamania szczęki i szpiku. Stanowi 20% niejonogennych guzów łagodnych.

Klinika zależy od lokalizacji guza i stadium rozwoju. Początek choroby charakteryzuje się niewielkim bólem zębów, stopniowo narastającym. Rozwinięta asymetria twarzy, zapalenie w guzie z gorączką i pojawieniem się przetoki, ból podczas żucia, niezwykła ruchliwość zębów, szczególnie w obszarze guza. W zależności od zalecanej choroby na dziąsłach, pacjent rozwija bladozielony guz, który stopniowo zwiększa się i rozprzestrzenia zarówno wzdłuż kości, jak i na całej długości.

Szkliwiaka - zębopochodne nowotwór nabłonkowy, który znajduje się głównie w dolnej szczęce, z jednakową częstością u mężczyzn i kobiet w wieku 20-40 lat, ale może być u dzieci i osób w podeszłym wieku. Choroba może występować w dwóch wersjach: torbieli i ciał stałych. Postać torbielowata jest znacznie bardziej powszechna. Obie formy mogą stanowić odmianę złośliwą - mięsaka kościończego.

Klinika adamanthinoma rozwija się stopniowo. Żuchwa pogrubia się, powodując deformację twarzy. Stopniowo rośnie, guz przeszkadza ruchliwości szczęki, pojawia się trudność żucia i połykania pokarmu, początkowo pojawia się lekki, a następnie silny ból.

Podczas badania palpacyjnego znajdź stały, gładki i błyszczący guz powierzchniowy, który stopniowo zamieni się w zdrową kość. Skóra nad guzem nie jest zmieniona, ale błona śluzowa często jest owrzodzona, a wrzody czasami się łączą. Często występuje krwawienie. W rzadkich przypadkach dochodzi do złamania szczęki. Można zaobserwować złośliwość nowotworu, o czym świadczy szybki wzrost.

Epulid jest formacją w kształcie grzybka na szyprze na dziąsłach, która rozwija się z przyzębia. Występują włókniste, angiomatyczne, olbrzymie komórki epolidu. Występuje w tle chronicznych urazów. Różnicowanie opiera się na danych z biopsji.

Chondromy występują w każdym wieku, częściej u kobiet. Są one podzielone na enchondromy i echondromy. Mikroskopowo chondroma ma zaokrąglony kształt w postaci pocisku pokrytego włóknistą kapsułką, perłową. Składa się z chrząstki szklistej z warstwami tkanki łącznej. Czasami znajduje miejsca powstawania kości.

Chondroma występuje w postaci okrągłego guza o twardej elastycznej konsystencji, nieruchomej, o gładkiej i błyszczącej powierzchni. Jest zlokalizowany w okolicy stawów i wyrostków zębodołowych żuchwy. Rośnie powoli i przez długi czas nie daje żadnej kliniki, z wyjątkiem obecności małego okrągłego guza.

Nowotwór złośliwy w większości przypadków zaczyna się rozwijać na błonie śluzowej zatoki szczękowej lub labiryncie kraty (guzy okolicy szczękowo-twarzowej). Guz może również powstać z jamy nosowej, wyrostka zębodołowego lub podniebienia górnej szczęki.

Przerzuty raka górnej szczęki występują przeważnie w sposób limfatyczny do podskładnikowych węzłów chłonnych z dolnych części, perforowanych i głębokich szyjnych węzłów chłonnych górnych. Najczęściej przerzuty nowotworów przedniego zwężenia. Nowotwory złośliwe górnej szczęki, rozwijające się w zamkniętej jamie kostnej, wyróżniają się długim bezobjawowym przebiegiem. W przypadku stosunkowo wczesnych nowotworów obszaru przedniego dochodzi do odontalgii. Wraz z narastaniem guza, proces wyrostka zębodołowego zwiększa objętość, infiltracja pojawia się w górnym łuku przedsionka jamy ustnej, ruchliwość patologiczna i utrata zębów. W gnieździe usuniętych lub zrzuconych zębów wyrastają guzy o powierzchni brodawkowatej lub bulwiastej, czasem z owrzodzeniem i martwiczą płytką nazębną.

Guzom tylnych rejonów lokalizacji towarzyszy ból w okolicy górnej szczęki promieniującej do czoła i skroni. Guz rośnie w kierunku orbity i kratownicy. W tym przypadku pojawia się infiltracja miękkich tkanek twarzy, przesunięcie gałki ocznej, ograniczenie jej ruchów. Kiełczeniu guza w obszarze jarzmowym towarzyszy zmniejszenie szczęk.

Nowotwory złośliwe pochodzące ze środkowych części zatoki szczękowej, w przednio-bocznych i tylnych rejonach lokalizacji kratownicowego labiryntu, kiełkują stosunkowo wcześnie do jamy nosowej. To oddychanie przez nos jest trudne. Jama nosowa jest zwężona przez masę guza, a także ze względu na współistniejące zapalenie błony śluzowej, wzrost polipów nosa. Zatłoczeniu nosa towarzyszy ropne wydzielanie z ostrym, gaszącym zapachem. Często jednym z pierwszych objawów nowotworu jest krwawienie z nosa. W daleko idących przypadkach nowotwory górnej szczęki kiełkują miękkie tkanki i skórę twarzy, rozprzestrzeniają się w nosogardzieli, jamie czaszki.

Nowotwory złośliwe na dolnej szczęce występują znacznie rzadziej niż na górnej szczęce.

W większości przypadków rak żuchwy jest wtórny, rozciągający się do szczęki z tkanek miękkich i narządów jamy ustnej.

Pierwotny rak rozwija się w grubości żuchwy z embrionalnych szczątków, dlatego nazywa się to centralnym. W "centralnym" raku tkanki szczęki są zaangażowane w proces blastomatyczny dopiero po zniszczeniu guza przez żuchwę. Rozwój nowotworów żuchwy może poprzedzać lub towarzyszyć zjawiskom zapalnym. Dlatego często skargi pacjentów i obiektywny stan obszaru szczękowo-twarzowego w początkowej fazie choroby nie dają podstaw do podejrzeń złośliwego guza.

Jednym z objawów wzrostu guza pod tym względem jest nieskuteczność leczenia przeciwzapalnego, dlatego konieczne jest przeprowadzenie bardziej dogłębnego badania pacjenta za pomocą metod morfologicznych. W wątpliwych przypadkach przeciwwskazane są procedury fizjoterapii i stosowanie kauteryzatorów.

Wraz z kiełkowaniem guza w grubości szczęki, jak również w "centralnym" raku, pojawia się szereg charakterystycznych objawów. Kompresja nerwów czuciowych prowadzi najpierw do pojawienia się parestezji, a następnie do zmniejszenia lub zanikania wrażliwości powierzchniowej tkanek miękkich twarzy i zębów. W niektórych przypadkach występują ostre bóle w nienaruszonych zębach, przypominające zespół objawów w zapaleniu miazgi lub nerwoból nerwu trójdzielnego. Guz zlokalizowany w głębokich częściach żuchwy i kości wyrostka zębodołowego powoduje resorpcję kości i rozluźnienie zębów. Kiełkując płytkę korową guz guza żuchwy powoduje wyraźne zniekształcenie twarzy. Dzięki lokalizacji w tylnej części szczęki, guz niszczy znaczące masy gąbczastej substancji ciała, a nawet gałęzi żuchwy. W takich przypadkach nie występuje znaczne odkształcenie.

Mięsak dolnej szczęki (osteogeniczny, chondrosarcoma, chondromic-sosarcoma) rozwija się z pochodnych mezenchymatycznych. Istnieją mięsaki środkowe i okostnowe. Szczególnie szybko rosną centralne mięsaki. Jednocześnie stosunkowo szybko obserwuje się obrzęk i deformację żuchwy, która w połączeniu z niszczeniem tkanki kostnej, rozluźnieniem i przesunięciem zębów. Mięsaki Periostalnye rozwijają się wolniej, wyrastają na zewnątrz, odpychając miękkie tkanki.

Leczenie

Leczenie większości łagodnych nowotworów szczęk jest chirurgiczne. Najbardziej optymalnym usunięciem nowotworu z resekcją kości szczękowej w zdrowych granicach jest taka objętość interwencji, która zapobiega nawrotom i ewentualnej złośliwości nowotworu. Zęby przylegające do guza są często poddawane ekstrakcji. Możliwe jest usunięcie niektórych łagodnych nowotworów szczęk, które nie są podatne na nawroty, metodą łagodną z zastosowaniem łyżeczkowania.

W przypadku nowotworów złośliwych szczęka połączony metody leczenia: (. Resekcji lub disarticulation szczęki, węzłów chłonnych, exenteration oczodołu, operacja z zatok przynosowych i tak dalej) gamma-terapię następnie operacji. W zaawansowanych przypadkach zalecana jest paliatywna radioterapia lub leczenie chemioterapeutyczne.

Pooperacyjnie, szczególnie po rozległych resekcji, pacjenci mogą wymagać leczenia ortopedycznego ze specjalnymi oponami, chirurgii rekonstrukcyjnej (osteoplastyka) przedłużony rehabilitacji funkcjonalnej w celu przywrócenia funkcji żucia, połykania, mowy.


Informacje w tej sekcji są przeznaczone dla specjalistów medycznych i farmaceutycznych i nie powinny być używane do samodzielnego leczenia. Informacje podane są w celach informacyjnych i nie mogą być uznane za oficjalne.

Łagodne nowotwory żuchwy

Najciekawszy jest ameloblastoma (adamanthinoma). Ten łagodny odontogenny guz nabłonkowy, zlokalizowany głównie w dolnej szczęce (około 80%). Około 70% jest zlokalizowane w okolicy zębów trzonowych, kąta i gałęzi, 20% w okolicy przedtrzonowej i 10% w obszarze podbródka. Ameloblastoma ma strukturę podobną do tkanki, z której rozwija się szkliwo szczątków zęba. Mikroskopowo rozróżnić wiele rodzajów ameloblastoma: pęcherzykowego, pleksiowego, akantoszkiego, podstawowego, ziarnistego i innych. Guz jest rzadki, z tą samą częstością u mężczyzn i kobiet w wieku 20-40 lat. Opisano obserwacje ameloblastoma u noworodków i osób starszych; Zdarzały się przypadki, gdy był zlokalizowany w kości piszczelowej i innych kościach.

Ameloblastoma występuje częściej w postaci cystowej (policystycznej) i nie ma wyraźnej torebki. Grupa cyst połączonych ze sobą tworzy duże przestrzenie, komunikujące się ze sobą i wypełnione żółtą cieczą lub masami koloidalnymi. Guz jest szary, miękki. Kość wokół szpiku kostnego jest znacznie rozcieńczona. W swoim rozwoju rozprzestrzenia się bardzo głęboko. Mikroskopowo określone pasma komórek nabłonkowych (sześciennych cylindrycznej struktury) w łącznej splotu zrębu lub gwiaździstych komórkach otoczone cylindrycznymi lub wielokątnych komórek. Cysty są widoczne w obszarach komórek gwiaździstych. Inna forma ameloblastoma jest stała, występuje pięciokrotnie rzadziej niż policystyczna. Taki ogromny nowotwór ma wyraźną kapsułkę i różni się makroskopowo od policystoma pod nieobecność cyst. BIMigunov (1963) zauważył, że postać torbielowata jest zwykle tworzona stopniowo od stałego szpiczaka mnogiego.

Łagodny przebieg ameloblastoma nie zawsze jest obserwowany, czasami pojawiają się wszystkie oznaki nowotworu złośliwego. Ameloblastoma ma wyjątkowo wysoką częstość występowania nawrotów, czasami lata po rozległej resekcji żuchwy. W raportach dotyczących 40-50 lat zauważono, że nawroty po radykalnych operacjach zaobserwowano u prawie 1/3 pacjentów. W nowoczesnych artykułach autorzy zgłaszają około 5-35% nawrotów. Opisano przypadki złośliwej transformacji adamanthinoma. II Ermolaev (1965) podaje, że częstotliwość możliwej prawdziwej transformacji nowotworowej wynosi od 1,5 do 4%.

Przebieg kliniczny ameloblastoma żuchwy objawia się stopniowym pogrubieniem regionu kości, w którym się on pojawił, oraz pojawieniem się deformacji twarzy (patrz Rysunek 145, A). Dla ameloblastoma charakteryzuje się powolnym i bezbolesnym przebiegiem. Pogrubienie pojawia się najpierw na małym obszarze i jest częściej zlokalizowane pod kątem dolnej szczęki. Z biegiem czasu deformacja twarzy wzrasta, pojawiają się zaburzenia ruchów w stawie żuchwy, połykania, pojawiają się bóle. W przypadku dużych adamanthinoma może wystąpić krwawienie z wrzodów śluzówki nad guzem, zaburzenia oddechowe i patologiczne złamania żuchwy. Klinicznie, konwersja ameloblastoma do raka charakteryzuje się przyspieszeniem wzrostu guza i zjawiskiem kiełkowania nowotworu w otaczających tkankach. Przerzuty występują rzadko i występują limfogenicznie.

Subtotalne oderwania nosa

Rozpoznanie ameloblastoma jest często trudne. Bardzo przydatne są badania RTG i cytologiczne. Na rentgenogramie żuchwy, zgodnie z umiejscowieniem guza, jeden lub wiele cystowo wytyczonych cieni jest zwykle widziane z zakrętami, obrzękiem i przerzedzeniem kości (patrz Figura 145, b). Łuki potoku mogą być duże i małe. Czasami kości pozostają. Brak reakcji okostnej. Ameloblastoma zwykle należy odróżnić od torbieli jednokomorowych żuchwy, które przy palpacji często dają objawy chrupania pergaminu, a radiologicznie cień znajduje się w obszarze blisko korzenia. W nieczytelnych przypadkach wykonywana jest biopsja, ale nie zawsze jest ona wyjaśniona. Jako przykład przytoczmy jedną z naszych obserwacji.

Pacjent E., lat 17, wszedł do szpitala w Swierdłowsku w 1966 r. Z powodu dolegliwości powiększonego guza lewej połowy twarzy. Po raz pierwszy zauważyłem guz przed moim lewym uchu sześć miesięcy temu. Złośliwy nowotwór żuchwy został zdiagnozowany w szpitalu i przeprowadzono terapię gamma na odległość (2043 rad, czyli 20,4 Gy). Nie stwierdzono wpływu leczenia popromiennego, a pacjent został skierowany do nas. Po zbadaniu i obmacowaniu ustala się raczej duży, bezbolesny guz związany z żuchwą (ryc. 141). Usta otwierają się swobodnie. badanie rentgenowskie nie wolno mówić konkretnie o charakterze guzów, zakłada szkliwiaka lub złośliwy guz, więc zdecydowano się wykonać biopsję, ale podwójne produkowane badanie histologiczne nie określił diagnoza - podejrzenie mięsaka żuchwy. Przeprowadzono cewnikowanie zewnętrznej tętnicy szyjnej i infuzji regionalnej z użyciem sarcolysiny bez efektu. Wykonano resekcję lewej połowy żuchwy i równoczesnego plastycznego tworzywa kostnego z liofilizowanym przeszczepem. Okres pooperacyjny przebiegał sprawnie. Badanie mikroskopowe - dysplazja włóknista. Zostałem zwolniony do domu. Po 13 latach zdrowy, dobrze otwiera usta, zachowane są odpowiednie cechy.

Leczenie ameloblastoma odbywa się wyłącznie chirurgicznie. Stosowany w poprzednich latach skrobanie i nabieranie guza okazało się nie-radykalne; prawie we wszystkich przypadkach były nawroty. Wielkość i umiejscowienie adamantyny zależy od objętości resekcji żuchwy (bez zakłócania jej ciągłości lub z naruszeniem, połowiczną resekcją lub całkowitym wykreśleniem dolnej szczęki). W tym względzie zgadzamy się z opinią AL Kozyrevy (1959), że w przypadku ameloblastoma żuchwy zasadniczo można zastosować cztery rodzaje operacji, ale czasami konieczne jest wykonanie resekcji brody żuchwy. Schematycznie przedstawiono je na rys. 142. Aby uzyskać dobre wyniki funkcjonalne i kosmetyczne po operacji, należy wykonać bezpośrednie szynowanie, a następnie przeszczep kości lub protetykę. Ze względu na radykalne i prawidłowe leczenie nawroty stały się rzadkie. Racjonalna protetyka i chirurgia osteoplastyczna zwykle prowadzą do dobrych wyników funkcjonalnych.

Inne typy łagodnych guzów, które rozwijają się z tkanek zęba i kości żuchwy, są rzadkie (ryc. 143). Struktura histologiczna guzów wyrastających z kości jest taka sama, jak w przypadku zlokalizowanych w kościach rurowych i płaskich. Zasady leczenia różnią się niewiele od tych, które właśnie opisano u ameloblastoma.

Odontoma - łagodny guz, w dolnej szczęce jest rzadko obserwowany, składa się z tkanek jednego lub kilku zębów i znajduje się wewnątrz kości (ryc. 144). Odontoma, przetłumaczona z języka greckiego, oznacza "guz składający się z zębów". W tkance stomatologicznej, z której powinien rosnąć ząb, występują różnego stopnia zakłócenia w tworzeniu się zębów. Te procesy są częściej obserwowane w obszarze przedtrzonowców i zębów trzonowych.

W międzynarodowej klasyfikacji histologicznej występuje kilka gatunków przyzębia. W klinice wyróżnia się łagodny i twardy odontoma. W miękkim odontomie, histologicznie determinowane są nabłonkowe narośle o różnych kształtach i miękko-włóknista tkanka łączna przypominająca pasma. Kliniczny przebieg miękkiej odontomii przypomina ameloblastoma, ale obserwuje się go głównie u młodych ludzi (młodszych niż 20 lat), podczas tworzenia się zębów. W miarę jak guz rośnie, kość stopniowo pęcznieje, następnie płyta korowa szczęki rozpada się, a nowa formacja zostaje wprowadzona do tkanek miękkich. Pęczniejąca tkanka guza ma miękką elastyczną konsystencję, ma ciemny kolor, krwawi podczas dotykania, może owrzodzić.

Aktywna ludzka wrażliwość

W młodym wieku obserwuje się również twardy odontomię zwapniającą, równie powszechną u obu płci, umiejscowioną zazwyczaj pod kątem lub odgałęzieniem żuchwy. Struktura histologiczna guza jest bardzo skomplikowana i jest spowodowana obecnością różnych tkanek miazgi, litych zębów i przyzębia, które mają różny stopień dojrzałości i zwapnienia. W zależności od struktury, stałe zębodoły dzielą się na proste, złożone i torbielowate. Z tkanek pojedynczego zęba powstaje prosta zębodół, różni się od zęba chaotycznym układem i proporcją szkliwa, zębiny i cementu. Zespolony odontoma powstaje w wyniku konglomeracji zębów i innych tkanek. Wnęka torbielowata jest reprezentowana przez torbiel pęcherzykową, w jamie której definiuje się formacje ząbkowe.

Do stałego dziąsła jest bardzo rzadki nowotwór łagodny - zębina, składający się głównie z zębiny i niedojrzałej tkanki łącznej. Zweryfikuj to tylko na podstawie badania histologicznego.

Powierzchnia stałego zęba zębowego jest zwykle pokryta grubą torebką z włókna. Guz charakteryzuje się powolnym ekspansywnym wzrostem i stopniowo ulega zwapnieniu. Klinika jest zdeterminowana lokalizacją, rozmiarem, strukturą zębopochodnej i nasileniem zmian zapalnych w otaczających tkankach. W obszarze żuchwy pojawia się gęsty, bezbolesny guz o nierównej powierzchni. Wzrastając, dziąsła zębowe niszczy tkankę kostną żuchwy i dziurawiąc ją pokrywającą śluz. Infekcja błony śluzowej prowadzi do rozwoju przewlekłego stanu zapalnego w tkankach miękkich i kościach. Może powstać odleżyzna z dnem składającym się z tkanek zęba. W wyniku przewlekłego stanu zapalnego z okresowymi zaostrzeniami w jamie ustnej lub okolicy podszczękowej powstają przetoki z ropnym wydzieliną. Ostry proces zapalny wokół dziąseł jest połączony ze zjawiskiem wtórnego regionalnego zapalenia węzłów chłonnych.

Leczenie chirurgią odontyczną: ostrożnie usunąć guz z kapsułką i zeskrobać łóżko. Powstała jama stopniowo wypełnia się substancją kostną. Nie-radykalna interwencja chirurgiczna jest przyczyną nawrotu dziąseł. Nie usuwaj całkowicie zwapnień nabłonka przy braku objawów przewlekłego stanu zapalnego i zaburzeń czynnościowych.

W dolnej szczęce są często obserwowane nowotwory olbrzymich komórek (osteoblastoclastoma), które są centralne (śródkostne) i obwodowe (epulis olbrzymiokomórkowy). Ich natura nie jest dokładnie ustalona. Niektórzy autorzy uważają, że jest to guz, inni - proces regeneracji-regeneracji lub manifestacja zlokalizowanej zwłókniającej osteodystrofii. W Międzynarodowej Klasyfikacji Histologicznej są one klasyfikowane jako nienowotworowe zmiany kostne.

Centralne guzy olbrzymiokomórkowe są częstsze u kobiet, rozwijają się głównie w poziomym odgałęzieniu żuchwy, częściej po lewej stronie, 60% pacjentów przypada między 10 a 30 rokiem życia. Radiograficznie określone niszczące zmiany w kości o strukturze wielkokomórkowej. Izolowane postacie komórkowe, cystowe i lityczne nowotworów olbrzymiokomórkowych, charakteryzujące się szybkim wzrostem i naturą niszczenia kości. Najszybszy wzrost obserwuje się w litycznej postaci. Leczenie śródkostnego nowotworu olbrzymiokomórkowego należy wykonywać chirurgicznie, biorąc pod uwagę wielkość i kształt zmiany. W komórkach i torbielach guz powinien zostać usunięty, a powierzchnie kości sąsiadujące z nim powinny zostać usunięte. Przy dużych zmianach czasami wskazana jest resekcja kości. Najbardziej skuteczną operacją w litycznej postaci jest resekcja dotkniętych części kości. Z przeciwwskazaniami do leczenia chirurgicznego AA Kyandsky (1952) zalecił powołanie radioterapii, za pomocą której czasami można uzyskać lekarstwo. Nigdy nie widzieliśmy takiego efektu.

Epulis gigantycznej komórki (desiccium) obserwuje się głównie w wieku 30-40 lat, częściej u kobiet. Rozwój przedsionka jest często poprzedzony długotrwałymi podrażnieniami z ostrymi krawędziami zębów, koron i protez. Powyżej epulis pokryta jest błoną śluzową. Konsystencja jest gęsta lub miękka. Czasami guz osiąga duży rozmiar. Struktura histologiczna powinna odróżniać zwłóknienie włókniste, naczyniakowate i wielkokomórkowe. Guz znajduje się na dziąśle i jest bezbolesną, zaokrągloną brązową formacją, często z miejscami owrzodzenia. Często gigantyczna komórka epileptycznie krwawią. Tempo ich rozwoju jest inne. Przypadki transformacji epulis w mięsak nie są opisane, nie obserwuje się infiltracji wzrostu. Ze względu na fakt, że epulis rozwija się z otaczającej kości przyzębia lub (albo ścian pęcherzyków wyrostka zębodołowego), leczenie powinno być resekcji kości wyrostka z jednym lub dwoma zębami. Powstały defekt jest wtryskiwany tamponem jodoformowym, wzmocnionym płytą lub obrobionym drążkiem. Z powodzeniem można zastosować elektrokoagulację kulistą końcówką aparatu diatermicznego. Jednocześnie podczas elektrokoagulacji konieczne jest schłodzenie otaczającego ujścia tkanek zimnym roztworem fizjologicznym.

Problemy z plastyką żuchwy. W chirurgicznym leczeniu łagodnych nowotworów żuchwy często konieczne jest wykonanie resekcji jej lub półsekcji, co prowadzi do ubytku kości i nowego problemu: jak i jak go wypełnić. W tym celu zaproponowano wiele metod. Aby rozpocząć leczenie pacjenta z guzem żuchwy może tylko specjalista, który zna podstawowe techniki chirurgii plastycznej. W ogólnym planie leczenia dla takiego pacjenta, wskazania i przeciwwskazania do tej lub innej metody plastyki żuchwy, techniki jej wykonania należy dokładnie przemyśleć. Jest to szczególnie ważne, aby podkreślić, ponieważ nie mamy jeszcze niezawodnej i konwencjonalnej metody plastyki kości żuchwy.

Metody plastyki żuchwy dzieli się na autoprzeszczepienie i aloprzeszczep.

Większość chirurgów uważa, że ​​wady żuchwy najlepiej zastąpić własną kością pobraną z żebra lub grzbietu kości biodrowej. Jesteśmy tego samego zdania, ale nadal badamy inne metody. Ta operacja trwa dłużej, a wraz z nią powikłania są możliwe z powodu interferencji na żebrach lub kości biodrowej - są to aspekty negatywne. Kiedy zastąpienie defektu ze skłonnością do takiego lub innego wskazania musi być wykonane po długim czasie po resekcji żuchwy, zwykle nie jest możliwe uzyskanie dobrych wyników anatomicznych, funkcjonalnych i kosmetycznych.

Prawie wszyscy chirurdzy uważają, że po resekcji żuchwy dla łagodnego guza, wynikowa wada powinna zostać przywrócona jednocześnie. Zostało to dobrze zilustrowane w latach sześćdziesiątych w swojej pracy doktorskiej PV Naumova (1966) i NA Plotnikov (1968), choć w pierwszej pierwotnej kości dolnej szczęki tworzyw sztucznych produkowanych w naszym kraju NI butiku w 1951 i P V. Naumov w 1952 r. Za granicą - N. Marino i współautorzy. (1949); J. J. Conley, G. T. Pack (1949).

Sukces pierwotnej autoplastyce żuchwy zależy od wielu czynników. Najważniejszym z nich: przechwytywanie i tworzenie przeszczepu kości, resekcja żuchwy w prawidłowych tkankach, przygotowanie łóżka i zastąpienie ubytku kostnego przeszczepem kostnym przygotowanego przez unieruchomienie żuchwy i prawidłowej opieki pooperacyjnej. Podczas usuwania łagodnego guza, należy dążyć do resekcji żuchwy, aby nie wykonywać wycinania otaczających tkanek, lepiej jest podokrzewu, wycinać okostną tylko wtedy, gdy jest ona zaangażowana w proces. Jeśli pomiędzy jamą ustną a raną kostną powstaje komunikacja, należy je natychmiast odłączyć, nakładając nici na błonę śluzową i lecząc ranę kości antybiotykami. Przeszczep kości jest starannie przymocowany szwami kostnymi i pokryty miękkimi tkankami. W celu unieruchomienia żuchwy, autobusy wewnątrzustne są wystarczające.

W okresie pooperacyjnym należy wykonać staranną toaletę jamy ustnej i terminowe usunięcie urządzeń mocujących. Jeżeli część przeszczepu kostnego jest odsłonięta od jamy ustnej, ta ostatnia powinna być przykryta wacikiem, a więc doprowadzić ranę do powstania tkanki ziarninowej. Gdy ropienie rany wymagające przyspieszenia po usunięciu przeszczepu nie jest konieczne, konieczne jest wzmocnienie leczenia przeciwzapalnego. Dopiero po 5 tygodniach możesz pozwolić na łatwe ruchy żucia; zanim to zrobi, nie powinno być, tym bardziej niemożliwe jest usunięcie autobusów wewnątrzustnych, ponieważ w tym czasie naczynia krwionośne nie były wzmocnione, przeszczep kostny jest kruchy. Aby ocenić regenerację i powstawanie modzelowatych kości, a także usunąć urządzenia unieruchamiające, należy poddać badaniu rentgenowskiemu. Najkrótszy okres utrwalania żuchwy to 2,5-3 miesiące.

Jednoczesne resekcja szczęki i wymiana autologicznym kości wada od pacjenta osłabiły znacznie zwiększa ryzyko zabiegu, więc propozycja NA Plotnikov (1967, 1979) używać liofilizowanej przeszczepu żuchwę z ciałem zainteresowania wielu chirurgów. Obecnie metoda ta została zatwierdzona przez wielu klinicystów. W VONTS AMS od wielu lat (od 1966 roku) operacja przeprowadzona wspólnie z NA Plotnikov i promować metoda wyprodukowany specjalny filmu „Bone alloplastica żuchwa”. Dawcy żuchwy to zwłoki zabitych w wyniku traumy ludzi. Przeszczep pobrany ze zwłok umieszczany jest w roztworze antyseptycznym. Następnie szczęka jest oczyszczana z miękkich tkanek, aw specjalnym laboratorium jest liofilizowana. W rezultacie tkanka kostna traci właściwości immunokompetentnej niekompatybilności. Aby uzyskać operację zwyrodnienia stawów, trzeba mieć kilka przeszczepów, aby wybrać odpowiednią część lub całą szczękę odpowiadającą parametrom. W większości przypadków rany chirurgiczne goją się dobrze, odrzucenie przeszczepu jest rzadkie, funkcja żuchwy jest w pełni zachowana, wynik kosmetyczny jest zadowalający (ryc. 145, a, b, c, 146).

Interesuje nas sugestia Yu.Wernadskiego i list metodyczny (1967), napisany przez niego i współautorów, o metodzie resekcji podokostnowej z jednoetapowym wszczepieniem dotkniętej części szczęki. Wyciętą część żuchwy poddaje się gotowaniu w izotonicznym roztworze chlorku sodu przez 30 minut. Po ugotowaniu, ostrożnym skrobaniu kości i modelowaniu przeszczepu kostnego kładzie się go na pierwotnym miejscu i mocuje za pomocą nitki poliamidowej. Następnie mocowanie międzyżylne wykonuje się przez 2,5-3 miesiące. Autorzy zwracają uwagę na specyfikę przygotowania do operacji, technik operacyjnych, leczenia i opieki pooperacyjnej, a także możliwych powikłań i ich zapobiegania. J. I. Vernadsky i współautorzy. zwrócić uwagę na dobre wyniki odległe i odległe leczenia chirurgicznego pacjentów z ameloblastoma, osteoblastoklastomią i dysplazją włóknistą.

Na naszej sugestii Kir'yanova MG (1972, 1975, 1977) w klinice chirurgicznej stomatologii z Omsk Medical Institute przeprowadził badanie pilotażowe w celu trawione autoreplantata wymianę pooperacyjnych ubytków żuchwy. U 22 psów wykonano resekcje żuchwy o różnej długości z naruszeniem ciągłości łuku żuchwy. W 19 przypadkach wystąpiło pierwotne gojenie się ran. Badanie histologiczne połączenia implantu z krawędzią ubytku szczęki przeprowadzono w ciągu 7 dni do 1 roku. Ustalono, że gotowany implant, przeszczepiony do własnego łoża okostnowego, nie rozpuszcza się i nie jest odrywany. Co więcej, połączenie z tkankami macierzyńskiego połączenia i te złożone procesy interakcji przyczyniają się do naprawy regeneracyjnej w implancie. Powinien być uważany za podstawę, na której nowo powstająca osteogeniczna tkanka rozwija się i transformuje. Stopniowo gotowany autoregraft rozpuszcza się i na jego miejscu nowo utworzona tkanka kostna jest tworzona przez osteogenne elementy łóżka receptywnego. Średnio w ciągu 5-6 tygodni tworzy się osteogenna adhezja krawędzi implantu z wyciętą częścią żuchwy, a do 6 miesiąca zostaje zakończone kostnienie.

Hemothorax otwierania i zamykania

W klinikach w Omsku i Moskwie operowaliśmy na 30 pacjentach w wieku od 11 do 61 lat na temat łagodnych guzów dolnej szczęki. Podokostnowe resekcje szczęki z naruszeniem ciągłości szczęki zostały wykonane. Powstałe wady kości o wielkości od 5 do 23 cm zastąpiono jednocześnie gotowanym i oczyszczonym autorotantem. U 23 pacjentów uzyskano korzystny wynik: usunięto wadę szczęki, patrz ryc. 146, przywrócono prawidłowe kontury twarzy i funkcję stawu skroniowo-żuchwowego. U 7 chorych obserwowano powikłania, których przyczyną było naruszenie fiksacji, ropienie w ranie. W jednym przypadku doszło do resorpcji autoregraftu w początkowym gojeniu się rany. Kliniczne obserwacje radiologiczne trwały do ​​7 lat. Doszliśmy do wniosku, że zagięty implant żuchwy dolnej szczęki, przeszczepiony do własnego płata okostnowego, może być również użyty jako materiał kostno-plastikowy.

Wiele technik zostało opisanych i zaproponowanych przy użyciu różnych materiałów ksenoplastycznych, w tym metalu, plastiku itp. Prace w tym kierunku są nadal publikowane, oferując różne substytuty materiału z tworzyw sztucznych kości. Na przykład KE Salyer i in. (1977) sugerują zastosowanie akrylu do plastyki żuchwy. W ostatnich latach większość chirurgów plastycznych bardzo sceptycznie odnosi się do tego rodzaju raportów i rozważa autotransplantację (na przykład rozszczepienie żeber) metodą z wyboru.

Nowotwory złośliwe żuchwy - objawy choroby

Nowotwory złośliwe żuchwy występują około trzy razy rzadziej niż górna (Kabakov, BD, et al., 1978, AI Paces). U mężczyzn nowotwory złośliwe tej lokalizacji występują częściej niż u kobiet. Ludzie zwykle chorują w wieku 40-60 lat.

Struktura histologiczna. Wśród nowotworów złośliwych żuchwy znajdują się nabłonek (raki) i tkanka łączna (mięsaki). Rak jest częściej wykrywany u pacjentów w wieku powyżej 40 lat, mięsak u osób młodszych niż 40 lat. Możliwe są jednak wyjątki.

Patogeneza (co się dzieje?) Podczas złośliwych guzów żuchwy:

Rak żuchwy dzieli się na pierwotny i wtórny. Pierwotny rak występuje w grubości wyrostka zębodołowego. Uważa się, że podstawą rozwoju pierwotnych nowotworów żuchwy są pozostałości nabłonka Hertwiga w postaci procesów nabłonkowych. Będąc rozproszonymi w grubości zębów przyzębia, komórki tych wysp zachowują wysokie właściwości plastyczne przez całe życie człowieka. Pierwotny rak żuchwy może również rozwijać się z nabłonkowych elementów ściany ziarniniaka lub torbieli.

W nowotworach wtórnych, pierwotne miejsce guza więcej niż połowa przypadków znajduje się na błonie śluzowej jamy ustnej. A.I. Pache uważa za nieprawidłowe przypisanie wtórnych raków żuchwy do oddzielnej grupy, ponieważ w rzeczywistości mowa w tym przypadku dotyczy raka błony śluzowej wyrostka zębodołowego, dna jamy ustnej i innych obszarów jamy ustnej, które wyrastają w dolnej szczęce.

Mięsaki szczęka może rozwinąć się z okostną, kory elementy gąbczastej szpiku kostnego, struktury zębopochodnych (ameloblasticheskaya włókniakomięsaka i ameloblasticheskaya odontosarkoma), komórki naczyniowych (hemangioendothelioma), komórki neurogenne (neurogenne, złośliwy mięsak nerwiak) elementów niejasne histogenezie (mięsak Ewinga). Jeżeli mięsak rośnie w dolnej szczęki z otaczających tkanek (mięśni, elementy SSŻ, etc.), to mówimy o średnich mięsaki, jak włókniakomięsak mięśniakomięsaka prążkowanego, maziowej.

Wtórne (przerzutowe) nowotwory złośliwe żuchwy obserwuje się rzadko i, głównie, u kobiet. Są one możliwe w przypadku gruczołowego raka żołądka, piersi, prostaty, tarczycy, nadnerczy, odbytnicy. Wreszcie, regionalne przerzuty podżuchwowe mogą kiełkować w dolnej szczęce.

Ustalenie częstości występowania złośliwych nowotworów żuchwy (pierwotnej) przez stadia, jak to jest zwyczajowe w przypadku innych narządów, nie zostało jeszcze przyjęte. Zgodnie z systemem TNM nie są dostępne projekty klasyfikacyjne Międzynarodowego Komitetu. Na sugestię A.I. Pache, aby ustalić etap procesu, należy wziąć pod uwagę anatomiczne części żuchwy:

  • przedni segment - na poziomie psów;
  • Segmenty poziome - do kąta żuchwy;
  • segmenty tylne są gałęziami żuchwy.

Autor uważa, że ​​według systemu TNM nowotwory złośliwe żuchwy można sklasyfikować w następujący sposób:

  • T1 - guz wpływa na jedną część anatomiczną;
  • T2 - guz dotyka nie więcej niż dwie części anatomiczne;
  • T3 - guz dotyka więcej niż dwóch części anatomicznych;
  • T4 - guz dotyka większości żuchwy i rozprzestrzenia się na inne narządy.

Przerzuty w złośliwych guzach żuchwy występują rzadko. Zwykle istnieje szlak limfogenny guza. Częściej pojawiają się regionalne przerzuty w okolicy podchrząstkowej, wcześnie łączą się ze szczęką, a następnie infiltrują skórę. W zaawansowanych przypadkach odległe przerzuty pojawiają się w wątrobie, kręgosłupie i innych narządach. W przypadku mięsaka żuchwy odległe przerzuty są rzadkie, a regionalne prawie nie występują.

Objawy złośliwych guzów żuchwy:

Klinika złośliwych guzów żuchwy jest bardzo zróżnicowana. Łatwy widoczność jakiejkolwiek części jamy ustnej, dobrej dostępności dla wizualne i dotykowe badań żuchwy powinny pozornie ułatwić lekarzowi określić raka na wczesnym etapie jego rozwoju. Niemniej wczesna diagnoza tej lokalizacji jest bardzo trudna. Powodem tego jest bezobjawowy przepływ, podobieństwo objawów klinicznych z innymi chorobami nienowotworowymi (zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie ozębnej, zapalenie szpiku, itp.). Taki okres do pojawienia się objawów charakterystycznych dla nowotworu złośliwego może trwać bardzo długo. Te cechy przebiegu klinicznego są przyczyną późnego leczenia pacjentów w celu uzyskania pomocy medycznej, a także błędów medycznych.

Klinika pierwotnych złośliwych guzów "śródpęcherzykowych"

Wczesne tendencja wzrostu guza w kierunku ujścia, wpływ gumy do śliny podczas urazów i ruchy twarzy, są przyczyną łączenia kliniczne objawy zapalenia nowotworów wtórnych, które prowadzi do wcześniejszego rozdrabniania tkanek. Objawy kliniczne pierwotnego raka są szczególnie jasne, gdy guz pojawia się w obszarach, w których są zęby. We wczesnym stadium pojawiają się bezbolesne zagęszczanie i zgrubienie dziąseł. Wkrótce pojawiają się bolesne odczucia. Zęby, odpowiednio do pogrubionej części dziąsła, wydają się rosnąć i rozluźniać. W takich przypadkach pacjenci są często leczeni z powodu przerostowego zapalenia dziąseł lub zapalenia przyzębia. Tylko tempo wzrostu objawów nowotworu powoduje, że lekarz zmienia taktykę leczenia. Powstałe owrzodzenia i bóle w obszarze nienaruszonych zębów często służą jako pretekst do uporczywych żądań pacjentów, aby usunąć te zęby, co oczywiście nie przynosi ulgi. Ból nie ustępuje, nie dochodzi do gojenia się studni. To powinno zaalarmować lekarza i zmusić go do podjęcia niezbędnych kroków w celu poznania prawdziwej natury choroby.

W przypadku niektórych odmian pierwotnych nowotworów żuchwy guz może się wydawać luźnym wzrostem grzybów wzdłuż krawędzi dziąsła. Bardzo wczesne zęby mogą zacząć się rozluźniać i wypadać. Ostro wyrażony zespół bólowy. Guz szybko rozprzestrzenia się na sąsiednie części wyrostka zębodołowego i ciało żuchwy. We wczesnych stadiach rozwoju nowotworu łatwo go przyjmować w przypadku epulidu. Ale epulis nie charakteryzuje się bólem, szybkim wzrostem, ostrym rozluźnieniem zębów, owrzodzeniem.

Regionalne węzły chłonne na tym etapie rozwoju nowotworu są prawie zawsze zwiększone. Jednakże, dobrze znane właściwości przerzutowych (gęstość, bezbolesny i łagodnym tendencję bolesność do lutowania z otaczających tkanek, a do siebie) w zaniku, owrzodzenia guza połączone oznaki zapalne (banalne chłonnych). Należy o tym zawsze pamiętać podczas badania pacjenta, aby nie przeoczyć przerzutów.

Pierwotne "centralne" guzy żuchwy

Te złośliwe nowotwory, w przeciwieństwie do pierwotnych "śródpęcherzowych", pochodzą z centralnych odcinków dolnej szczęki i są rozsądnie rozważane oddzielnie od guzów z pierwszej grupy. Ze względu na głębokie umiejscowienie w środkowych częściach żuchwy, klinicysta pozbawiony jest możliwości obserwacji wzrokowej i obmacywania guza, zwłaszcza jeśli jest to wczesny etap. Ponadto objawy kliniczne "centralnych" guzów żuchwy są znacznie gorsze niż w przypadku guzów "śródpęcherzykowych", trudniej je odróżnić od objawów chorób o charakterze nienowotworowym.

Tacy pacjenci szukają pomocy medycznej nawet później niż pacjenci z rakiem "wewnątrz pęcherzykowym". Rozpoznanie kliniczne "centralnych" złośliwych guzów żuchwy polega na stwierdzeniu zmian, które już nastąpiły w jego konfiguracji, analizie danych neurologicznych i wykrywaniu charakterystycznych objawów radiologicznych.

Osobliwość przejawów centralnych pierwotnych nowotworów złośliwych żuchwy polega na tym, że najwcześniejszą cechą zewnętrzną jest odkształcenie jednej lub drugiej części szczęki. Najwyraźniej przejawia się w klęsce podbródka, którą wcześnie zauważają pacjenci. Nieco mniej zauważalny, a więc później zwraca uwagę na deformację bocznych części szczęki, jej kąty i gałęzie. Jeśli wykryje się deformację, lekarz powinien ustalić, czy jest to wynik procesu rozwijającego się w grubości szczęki, czy jest to reakcja okostnej w postaci igłopodobnych projekcji, daszków, cierni. Należy pamiętać, że palpacja obszaru dotkniętej szczęki jest zwykle bezbolesna. Z wyraźną reakcją okostnową, jest to bardziej bolesne.

Przy deformacji nowotworu, normalny kształt szczęki zmienia się gwałtownie, z okostnową reakcją - znacznie wolniej. Ze względu na fakt, że naczyń Bundle Nairn, objawy neurologiczne występują stosunkowo wcześnie żuchwowe uszkodzony kanał rozciągający się w centralnej lokalizacji nowotworów złośliwych, które są czasami tylko oznak wzrostu guza. We wczesnych stadiach nerw żuchwy jest poddawany jedynie mechanicznemu podrażnieniu, a pacjenci doświadczają ostrych spontanicznych bólów, gdy napromieniowuje się do ucha. Ważne jest, aby podczas badania takich pacjentów wykluczać zapalenie miazgi, zapalenie przyzębia, zapalenie nerwu, nerwoból III cp. frigeminus.

W późniejszych etapach, jak elementy infiltracji NVB nowotworowe lub pełnym ugięciu jej guza, który występuje w szybki wzrost początkowo występuje obniżenie wrażliwości skóry, a następnie całkowite znieczulenia obszaru unerwionej przez nerw psychicznego. Infiltracja kości elementami nowotworowymi i osteoliza prowadzą do przełomu nowotworu do otaczających tkanek miękkich. Deformacja twarzy szybko rośnie. Na tym etapie powstają rozległe owrzodzenia na podstawie rozpadu tkanki. Kiedy guz jest umiejscowiony w obszarze kąta i gałęzi żuchwy, infiltracja mięśni żucia i mięśni pterygoidów prowadzi do ich przykurczu i trudności z otwarciem jamy ustnej.

W złośliwych guzach żuchwy, pochodzących z głęboko położonego ogniska, gąbczasta substancja szczęki rozpada się bardzo szybko. Integralność zwartej warstwy w obszarze dolnej krawędzi szczęki utrzymuje się nieco dłużej. W pierwotnych centralnych nowotworach złośliwych często obserwuje się patologiczne złamania żuchwy. W niektórych przypadkach pacjenci najpierw konsultują się z lekarzem dopiero po złamaniu żuchwy.

Ogólny stan pacjentów z centralnym nowotworem szczęki pozostaje zadowalający przez długi czas. W tym przypadku ważne jest utrzymanie funkcji żucia, integralności guza bez owrzodzenia jego powierzchni. Ostre zmiany w stanie ogólnym do najgorszego występują, gdy nowotwór przedostaje się do ust.

Mięsak dolnej szczęki

Zarówno przebieg kliniczny, jak i cechy radiologiczne są bardzo podobne do nowotworów nabłonkowych. Mniejsza skłonność do owrzodzenia niż raka oraz szybszy wzrost mięsaka są przyczyną, że nowotwór często osiąga bardzo duże rozmiary.

Niektóre rodzaje mięsaka żuchwy charakteryzują się specyficznymi cechami. Tak więc, szczególnie jasne kliniczne objawy nowotworu mają mięsaki osteogenne i kołowy. Charakteryzują się wyjątkowo szybkim wzrostem, niszczeniem barier kostnych i infiltracją tkanek miękkich, wczesnymi przerzutami do płuc i zwiększeniem wyniszczenia. Śmierć pacjentów zwykle pojawia się w krótkim czasie od wystąpienia choroby. Bardzo blisko objawów klinicznych do opisanego i centralnego włókniakomięsaka. Okresowy włókniakomięsak charakteryzuje się korzystniejszym przebiegiem.

Pacjenci z mięsakiem chrzęstnym dolnej szczęki utrzymują zadowalający stan zdrowia przez stosunkowo długi czas, ale są podatni na wczesne przerzuty.

Rozpoznanie Złośliwych nowotworów żuchwy:

Rozpoznanie złośliwych guzów żuchwy. szczególnie pierwotny, jak wspomniano powyżej, jest złożony. Podczas badania pacjentów stosuje się ogólnie przyjęte metody: przesłuchanie, badanie, badanie dotykowe. Wśród specjalnych metod diagnostycznych szczególną rolę i znaczenie ma prześwietlenie dolnej szczęki, wykonywane w co najmniej dwóch projekcjach: bezpośredniej i bocznej.

W śródpęcherzykowych guzach pierwotnych wewnątrzustne prześwietlenia procesów wyrostka zębodołowego mogą być bardzo pouczające. źródłem wzrostu guza jest zapalenie przyzębia. We wczesnych stadiach rozwoju nowotworu odnotowuje się przerwy przyzębia, przegroda międzyzębowa ulega zniszczeniu. Jednak procesy te są bardzo szybkie, więc częściej na radiogramach widoczne jest tylko całkowite zniszczenie szeregu przegród międzyzębowych. Zachowane zęby nie mają widocznych kontaktów z kością i wydają się zwisać w przestrzeni. W przeciwieństwie do zapalenia przyzębia, w którym margines wyrostka jest zachowana i można zobaczyć dość wyraźnie, nie jest cechą charakterystyczną raka rozmycie, nierównych krawędziach kości i daleko rozprzestrzeniania strefy odwapnienia, zwracając się do ciała szczęki.

W badaniu rentgenowskim centralnych pierwotnych guzów żuchwy we wczesnym okresie ujawniono skupienie się na destrukcji kości, zniszczeniu gąbczastych pętli, ich pęknięciu. Część krawędziowa zniszczenia kości nie jest ograniczony obszar uszczelniający, przeciwnie, jest charakterystyczny rozmycia rozmycia wzór normalnej strefy przejściowej kość zmian strukturalnych. Później, na dość dużym obszarze zniszczenia kości pojawia się kilka ognisk w postaci pojedynczych plam, które łączą się, tworząc ogromne pole z buhtoobraznymi krawędzi lub zazębiających pasmach dając kości wygląd marmuru. Podobne zmiany w dolnej szczęce mogą wystąpić z przerzutami nadnerczaka, rakiem piersi lub tarczycy.

Objawy rentgenowskie mięsaków żuchwy są trudne do odróżnienia od raka. Jedynie osteogenne mięsaki, których wzrost jest związany z tworzeniem cierni, występów, zadaszeń na powierzchni kości, są określane radiologicznie w sposób prosty iz wystarczającą pewnością.

Badanie histologiczne jest absolutnie koniecznym etapem w badaniu pacjenta, nawet jeśli nie ma klinicznych wątpliwości co do obecności złośliwego guza. Ekstrakcja materiału do badania histologicznego guzami centralnymi, w przeciwieństwie do wewnątrzwydzielania i wtórnego, wiąże się z trudnościami technicznymi. We wcześniejszych okresach choroby należy wykonać drżenie kości. W niektórych przypadkach bardziej ekstrawaganckie podejście jest wygodniejsze. Uzyskanie materiału metodą nakłucia we wczesnych stadiach jest mniej wygodne niż w przypadku nowotworów górnej szczęki, a czasami jest to niemożliwe ze względu na znaczną grubość kości. Do trepanacji płytki korowej można użyć dłuta i młotka lub (lepiej) wiertła.

Gdy nowotwory intraalveolar materiału do badań histologicznych może być stosowany ze zdalnego lub spada studzienek zębów z użyciem kyuretazhnuyu łyżkę. Jeśli narośli nowotworowych się wokół zębów, to jest możliwe, w celu wycięcia w miejscu nowotworu skalpelem z części nienaruszonej tkanek, a także w odbiorze nawinięte w tym przypadku niemożliwe, jego powierzchnia jest poddawana dia thermocoagulation.

Metoda radionuklidów diagnozowania nowotworów złośliwych żuchwy ma wartość diagnostyczną tylko w połączeniu z innymi metodami diagnostycznymi. Te same izotopy są stosowane jak w guzach szczęki górnej.

Diagnostyka różnicowa złośliwych guzów żuchwy

Należy przeprowadzić z już wymienionej miazgi ozębnej, zapalenia przyzębia i przewlekłe zapalenie kości i szpiku, epulidami zębopochodna, osteoblastoklastomoy, szkliwiaka, włókniste osteodysplasia, ziarniniak kwasochłonny, gruźlica, promienicy pierwotne torbieli kostnych zębopochodna szczęki. Należy odróżnić od raka i mięsaka.

Leczenie złośliwych guzów żuchwy:

Przed leczeniem złośliwych guzów żuchwy konieczne jest oczyszczenie jamy ustnej. Jeśli pacjent jest narażony na napromienianie, należy usunąć protezę metalową i lepiej zaizolować plastikowym kappa.

Wybór metody leczenia zależy od rodzaju, umiejscowienia, rozpowszechnienia guza, wieku i stanu ogólnego pacjenta.

Rak dolnej szczęki jest leczony głównie za pomocą połączonej metody, która jest pokazana z mięsakami Ewinga, mięsakiem siatkowo-prętowym i hemangiecheniakiem. Należy jednak pamiętać, że w przypadku mięsaka Ewinga, nawet po leczeniu skojarzonym, rokowanie jest złe. Leczenie osteogenicznych i chondrosarcomas, które są odporne na promieniowanie, chirurgiczne.

Po połączeniu leczenia złośliwych guzów żuchwy najpierw przeprowadza się przedoperacyjną terapię zdalnej terapii gamma. Sesje są codzienne, liczba pól napromieniania zależy od wielkości zmiany i obecności regionalnych przerzutów. Całkowita dawka ogniskowa na kurs wynosi 40-50 Gy (4000-5000 rad).

Etap chirurgiczny jest wykonywany 3 tygodnie po zakończeniu radioterapii. W tym czasie na skórze i błonie śluzowej jamy ustnej zachodzą reakcje radiacyjne.

Przed operacją powinno za klinicznych i radiologicznych dane morfologiczne pod swoją objętość, ustalenie metodą pozostałego fragmentu szczęki, zdolność do przeprowadzenia szczepienia pierwotnego defektów kości szczęki. Konieczne jest również uwzględnienie obecności lub braku regionalnych przerzutów. Należy pamiętać, że podstawowym zadaniem chirurga jest radykalne usunięcie nowotworu. Dlatego też, jeśli jednoetapowy plastikowy bez uszczerbku dla radykalnego zabiegu nie jest możliwe, to powinno być odroczone. Paches A.I. Ogólnie uważa się, że przeszczep kości ubytku po resekcji żuchwy przez złośliwy guz nie powinny być przeprowadzane wcześniej niż 2 lata po leczeniu bez nawrotów i tworzenia przerzutów.

Operacje na nowotwory złośliwe żuchwy (resekcja) mogą być kilku odmian:

  • resekcja z naruszeniem ciągłości żuchwy (segmentowej);
  • resekcja bez przerywania ciągłości żuchwy (segmentowej);
  • segmentowa resekcja żuchwy z dezartykulacją;
  • połowa resekcji żuchwy z zabiegiem;
  • resekcja żuchwy (jedna z opcji) za pomocą miękkich tkanek j.

Wybierając rodzaj zabiegu powinien zdawać sobie sprawę z możliwości pojawienia się guzów nowotworowych w okolicznych narządów i tkanek: w dolnej części jamy ustnej, języka, łuki podniebnej i migdałki, dolnej wardze, brodzie skóry, podżuchwowego ślinowych, ślinianki przyusznej. W tym przypadku, ilość pracy konieczne rozszerzyć przez wprowadzenie bloków usunięto tkanki, narządy mające nowotwór. Ponadto, podstawowy nowotwór złośliwy żuchwy mogą być rozmieszczone wzdłuż naczyniową wiązki żuchwowego kanału. Doświadczenie wykazuje, że nawet przy powierzchniowej uszkodzenia kości wyrostka żuchwy i dolnych krawędzi (przy dystrybucji przerzutów regionalnych do kości), nie jest konieczne, aby wykonać wycięcie, przy jednoczesnym zachowaniu ciągłości narządu, BO to jest najeżone nawrotem.

Podczas angażowania się w proces nowotworowy wiązki nerwowo-naczyniowej wskazana jest resekcja z usunięciem stolca.

Gdy guz zlokalizowany jest w okolicy podbródka, resekcja wykonywana jest pod kątem do kąta szczęki.

Gdy guz jest umiejscowiony w obszarze ciała, resekcję wykonuje się od połowy brody do ujścia żuchwy.

W przypadku zmiany kąta żuchwy pokazano połowę resekcji z usuniętą przegubem.

Według Kabakova B.D. with i al. 1978, resekcja żuchwy z ciągłością jest bardzo kontrowersyjna i może być wskazana w wtórnym raku, kiedy błonę śluzową dotknie i są tylko początkowe uszkodzenia kości. Należy pamiętać, że chęć jednoczesnego zachowania funkcji i wyglądu pacjentów z dowolną lokalizacją nowotworu złośliwego jest obarczona nawrotem.

Resekcja żuchwy wykonywana jest w znieczuleniu dotchawiczym. Jest technicznie łatwiejsze wykonanie resekcji szczęki bez dezartykulacji.

Technika połowicznej resekcji żuchwy

Pacjent leży na stole operacyjnym z głową skierowaną w stronę przeciwną do dotkniętej. Wykonać nacięcie skóry i tkanki podskórnej od środka brody do sutkowatego 1,5-2,0 cm poniżej dolnej krawędzi żuchwy. Aby uzyskać lepszy widok, można również wykonać nacięcie środkowej dolnej wargi. Następnie rozłożyć śluzowej przedsionka jamy ustnej do gałęzi pewnej odległości od guza infiltrację 2 cm. Skalpela i nożyczek otseparovyvayut dopoliczkowego klapy w nacięcie. Błona śluzowa nacięcie wzdłuż kości zębodołu na stronie językowej uzdę języka (na punkt przyłączenia do dolnej szczęki) pod kątem. Tkanki miękkie ostrożnie, aby nie uszkodzić guza, są odcięte. Centralny siekacz po uszkodzonej stronie zostaje usunięty. Na poziomie tego otworu w kształcie zębów piły wyrzynarki Przeprowadzone Li i ochrony tkanek miękkich haki farabeuf przetarte dolną szczękę w części czołowej. Asystent szydełkuje szczękę.

Kolejnym etapem operacji jest oddzielenie tkanek miękkich w okolicy gałęzi szczęki. W tym celu mięśnie żucia i mięśnie wewnętrzne są odcinane od szczęki, a wiązka naczyniowo-nerwowa jest skrzyżowana pomiędzy dwoma podwiązkami powyżej otworu żuchwy. Saw Jigley wykonuje osteotomię gałęzi. Podczas wykonywania osteotomii żuchwy lekarz powinien wykonać roentgenogram i wycofać się z granic uszkodzenia widocznego na zdjęciu o 3-4 cm.

Usunięty guz powinien zostać przesłany do badania histologicznego. Rana jest dokładnie sprawdzana, myta antyseptycznie, a po hemostazie przyszywana jest do kilku rzędów za pomocą katgutu i drewna.

Na tym etapie ważne jest, aby wziąć pod uwagę rzetelne oddzielenie rany od jamy ustnej, w przeciwnym razie rana może ulec zakażeniu zawartością jamy ustnej, co prowadzi do niewydolności szwów i powstania dużej wady. Aby zapobiec erupcji szwów w jamie ustnej zaraz po osteotomii żuchwy, jej kikut powinien zostać wyprasowany za pomocą frezu i starannie przykryty miękkimi tkankami podczas szycia.

Resekcja żuchwy z usunięciem stolca

Wszystkie etapy operacji są wykonywane zgodnie z powyższym opisem. Po obniżeniu dolnej szczęki i odcięciu pęczka nerwowo-naczyniowego ścięgno mięśnia skroniowego, mięśnia zewnętrznego mięśnia płonnego w procesie kłykcia, zostaje odcięte od procesu koronoidalnego. Następnie postępuj ostrożnie, przemieszczając ruchy, unikając złamania szczęki i uszkodzenia guza, ponieważ prowadzi to do kontaminacji rany komórkami nowotworowymi. Szycie rany rozpoczyna się od błony śluzowej jamy ustnej.

Jeśli wskazana jest operacja na regionalnym aparacie limfatycznym, najpierw wykonuje się limfadenektomię, aw końcowym etapie dolną szczękę włącza się do bloku usuwania tkanki. Zapewnia to abstynencję interwencji.

Bardzo ważne jest utrzymanie fragmentów szczęk w prawidłowej pozycji w okresie pooperacyjnym. Aby to zrobić, używaj opon Tigerstedt, Weber z jedną lub dwiema pochylonymi płaszczyznami, rzadziej oponami Vankevicha lub Stepanova, aparatem Rudko.

Podczas resekcji przedniego fragmentu żuchwy tkankami dna jamy ustnej, operacja często rozpoczyna się od nałożenia tracheostomii. Gdy część języka znajduje się w bloku tkanki, który ma zostać usunięty, odżywianie sondy

Przywrócenie anatomicznej integralności żuchwy, a tym samym funkcji i wyglądu - jest to zagadnienie złożone i kontrowersyjne. Plastyczność ubytku kostnego jest złożoną operacją, która u pacjenta onkologicznego, osłabiona wcześniejszym leczeniem, może prowadzić do niepowodzenia, ponieważ zdolność regeneracyjna tkanek jest znacznie zmniejszona. W nowotworach złośliwych, nawet po radykalnym leczeniu, możliwe są nawroty.

Niektórzy chirurdzy operują chirurgię plastyczną kości pierwotnej dopiero po resekcji małych guzów, które nie wychodzą poza kość, w przeciwnym razie niemożliwe jest stworzenie dobrego łóżka receptywnego do przeszczepu.

Podczas gdy szczęka utrzymuje szczękę we właściwym położeniu implantów, zalecane są różne wzory, zbliżające się do kształtu brakującej części szczęki. W tym przypadku stosuje się obojętne materiały na tkanki ciała: tworzywa sztuczne, stal nierdzewna, tantal, witalija. Należy pamiętać, że urządzenia te nie zawsze zapewniają sztywne zamocowanie fragmentów szczęk, mogą one wybuchać przez tkanki miękkie. Następnie należy je usunąć i zastąpić autobusem.

Drugi plastyka wady po resekcji żuchwy, na zalecenie AI Paches. należy wykonać nie wcześniej niż 2 lata, w przypadku braku nawrotu i przerzutów. Przeprowadza się je zarówno za pomocą puszkowanego szczepu (co jest korzystniejsze, ponieważ wyklucza operację pobrania autograftu u osłabionego pacjenta), jak i autoprzeszczepu.

Planując operację powrotu do zdrowia w tej grupie pacjentów, lekarz powinien dokładnie rozważyć sposób ustalenia żuchwy.

Rokowanie dla nowotworów złośliwych żuchwy

Wyniki leczenia złośliwych guzów żuchwy są niezadowalające. Pięcioletnie wyleczenie po złożonym i izolowanym zabiegu chirurgicznym obserwuje się tylko u 20-30% pacjentów. Wyniki uzyskane po usunięciu mięsaków są jeszcze gorsze, a 5-letnie wyleczenie występuje u mniej niż 20% pacjentów.

Nawroty złośliwych guzów żuchwy występują zwykle w ciągu pierwszych 1-2 lat po leczeniu. Do chemioterapii nowotwory tej lokalizacji są niewrażliwe. Główną przyczyną wysokiej śmiertelności pacjentów z tą lokalizacją nowotworu jest późne rozpoznanie i przedwczesne rozpoczęcie leczenia.

W przypadku leczenia pacjentów ich zdolność do pracy jest zwykle zmniejszona, ale niektórzy pacjenci mają możliwość powrotu do dawnego zawodu. Ci pacjenci już w ciągu kilku miesięcy po wypisaniu ze szpitala sami podnoszą kwestię plastiku.

O Nas

Każda osoba miała do czynienia z faktem, że odczucie smaku pozornie znajomych produktów może zniknąć w jednej chwili? W tym momencie osoba zaczyna panikować wchłaniając ciasto, kotlety i inne potrawy jeden po drugim, ale taki pożądany słodki lub słony smak nie przychodzi.