Płyn w jamie brzusznej za pomocą ultradźwięków

Nagromadzenie w jamie brzusznej swobodnego płynu występuje w wyniku reakcji zapalnej, naruszenia odpływu limfy i krążenia krwi z różnych przyczyn. Podobny stan nazywany jest wodobrzuszem (dropy), jego pojawienie się może prowadzić do rozwoju poważnych konsekwencji dla zdrowia ludzkiego.

Zgromadzone płynu w otrzewnej - idealne środowisko do życia mikroflory chorobotwórczą, która jest czynnikiem przyczynowym zespołu wątrobowo-nerkowego, zapalenie otrzewnej, przepukliny pępkowej, encefalopatii wątrobowej i innych patologii równie niebezpieczne.

Aby zdiagnozować wodobrzusze, jedną z najbezpieczniejszych i nieinwazyjnych, ale bardzo precyzyjnych metod jest użycie ultradźwięków. Wykrywanie obecności płynu w jamie brzusznej za pomocą ultradźwięków przeprowadza się zgodnie z zaleceniem lekarza prowadzącego na podstawie istniejących klinicznych objawów procesu patologicznego.

Jama brzuszna jest oddzielną strefą anatomiczną, która stale uwalnia wilgoć, aby poprawić poślizg warstw trzewnych otrzewnej. Zwykle ten płyn może być dynamicznie absorbowany i nie kumulowany w dogodnych strefach. W naszym artykule chcemy dostarczyć informacji o przyczynach nieprawidłowej rezerwy płynów, zdiagnozować stan patologiczny na ultradźwiękach i skuteczne metody jego leczenia.

Dlaczego wolny płyn gromadzi się w jamie brzusznej?

Wodobrzusze rozwijają się z powodu różnych procesów patologicznych w narządach miednicy. Początkowo nagromadzony przesięk nie jest zapalny, jego ilość może zmieniać się od 30 ml do 10-12 litrów. Najczęstsze przyczyny jego rozwoju - naruszenie sekrecji białek, które zapewniają nieprzepuszczalność tkanek i sposobów prowadzenia limfy i krwi krążącej.

Ten stan może wywoływać wrodzone anomalie lub rozwój w ciele:

  • marskość wątroby;
  • przewlekłe niewydolność serca lub nerek;
  • nadciśnienie wrotne;
  • głodzenie białek;
  • limfostaza;
  • gruźlica lub złośliwe zmiany w otrzewnej;
  • cukrzyca;
  • toczeń rumieniowaty układowy.

Obrzęku często rozwija się, gdy powstawanie formacji nowotworowych jak na raka piersi, układu trawiennego, surowiczych błon opłucnej i otrzewnej. Ponadto, uwalniają ciecz może gromadzić się na tle powikłań pooperacyjnych otrzewnej pseudomyxoma (akumulacji śluzu, który ostatecznie ulega reorganizacji), zwyrodnienie amyloidu (zaburzenia metabolizmu białka), tarczycy śpiączki (obrzęk śluzowaty).

Objawy wodobrzusza

We wczesnych etapach rozwoju tego stanu, pacjenci nie mają żadnych dolegliwości, nagromadzenie wolnego płynu można wykryć tylko za pomocą ultradźwięków. Widoczna symptomatologia objawia się, gdy ilość przesięku przekracza półtora litra, osoba odczuwa:

  • wzrost brzusznej części jamy brzusznej i masy ciała;
  • pogorszenie ogólnego samopoczucia;
  • uczucie raspiraniya w jamie brzusznej;
  • obrzęk kończyn dolnych i tkanek moszny (u mężczyzn);
  • eructation;
  • zgaga;
  • nudności;
  • trudności w oddychaniu;
  • wzdęcia;
  • tachykardia;
  • wystawanie węzła pępowinowego;
  • dyskomfort i ból w jamie brzusznej;
  • zaburzenia stolca i oddawanie moczu.

Jeśli badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej wykazało dostępną nadmiar wilgoci, lekarz prowadzący powinien dokładnie określić przyczynę patologiczną. Wypompowanie nagromadzonego przesięku nie jest skuteczną metodą leczenia wodobrzusza.

Przygotowanie do USG i jego przebieg

Badanie to nie ma żadnych przeciwwskazań ani ograniczeń, w przypadkach nagłych jest przeprowadzane bez wcześniejszego przygotowania pacjenta. Planowana procedura wymaga lepszej wizualizacji zmian patologicznych w narządach. Zaleca się pacjentowi 3 dni przed rozpoczęciem badania wyłączenie z diety pokarmów zawierających duże ilości błonnika i zwiększenie produkcji gazu.

W przeddzień badania wypij środek przeczyszczający lub wykonaj lewatywę oczyszczającą. Aby zmniejszyć gromadzenie się gazów w jelicie w dniu USG, należy zażyć Mezim lub aktywowany węgiel drzewny. Nowoczesne metody diagnostyki ultradźwiękowej umożliwiają określenie w jamie brzusznej najbardziej prawdopodobnych obszarów gromadzenia się płynu swobodnego.

Dlatego wykwalifikowani specjaliści przeprowadzają badanie następujących stref anatomicznych:

  • Górna "podłoga" otrzewnej, która znajduje się pod przeponą. Szczególna wartość diagnostyczna ma miejsca zlokalizowane pod wątrobą i utworzone przez główną część jelita cienkiego - rosnące i opadające części okrężnicy. W normie tak zwanych kanałów bocznych nie ma - powłokę otrzewnej ściśle przylegają do jelita.
  • Mała miednica, w której rozwój procesów patologicznych może kumulować wysięk, wypływający z kanałów bocznych.

Fizyczne cechy wilgoci zgromadzonej w otrzewnej z jakiegokolwiek powodu nie pozwalają na odbicie fali ultradźwiękowej, to zjawisko sprawia, że ​​procedura diagnostyczna jest tak pouczająca, jak to tylko możliwe. Obecność wysięku w badanych przestrzeniach anatomicznych tworzy ciemne, ruchome locus na monitorze aparatu. W przypadku braku płynu, diagnoza trwa nie dłużej niż 5 minut.

Jeśli przesiąk nie może być wykryty, pośrednie oznaki mogą wskazywać na jego obecność:

  • przemieszczenie pętli okrężnicy;
  • zmiana dźwięku podczas perkusji (stukanie) - bęben w górnych częściach otrzewnej, tępy w dolnych.

Rodzaje pęcherza brzucha za pomocą ultradźwięków

Międzynarodowa kwalifikacja chorób nie różnicuje wodobrzusza w pojedynczą chorobę - ten stan jest komplikacją ostatnich stadiów innych procesów patologicznych. Zgodnie z jasnością objawów klinicznych rozróżnia się następujące formy wodobrzusza:

  • początkowy - ilość wody zgromadzonej w żołądku osiąga 1,5 litra;
  • przy umiarkowanej ilości płynu - objawiający się obrzęk nóg, zauważalny wzrost wielkości klatki piersiowej, duszność, zgaga, zaparcia, uczucie ciężkości w żołądku;
  • masywny (objętość wysięku większa niż pięć litrów) - niebezpieczny stan charakteryzujący się naprężeniem ścian jamy brzusznej, rozwojem niewystarczającej funkcji układu sercowego i oddechowego, zakażeniem przesięku.

Kiedy bakteriologiczna ocena jakości wolnego płynu, który jest wytwarzany w specjalnych warunkach laboratoryjnych, rozróżnia jałowe (brak patogennych mikroorganizmów) i zainfekowane (obecność patogenów) dropsy.

Co robią po USG potwierdza patologii?

Przebieg leczenia zależy od tego, jaka choroba spowodowała nagromadzenie nadmiernej wilgoci w otrzewnej. Aby dokładnie zdiagnozować proces patologiczny, praktycy przeprowadzają kompleksowe badanie pacjenta, w tym:

  • biochemiczne i ogólne badania kliniczne krwi i moczu;
  • badanie markerów onkologicznych i wskaźników metabolizmu elektrolitów;
  • przegląd radiologiczny klatki piersiowej i jamy brzusznej;
  • Koagulogram - oszacowanie parametrów układu krzepnięcia;
  • angiografia naczyń, umożliwiająca ocenę ich stanu;
  • MRI lub CT jamy brzusznej;
  • hepatoscintigrafia - nowoczesna technika badania wątroby za pomocą kamery gamma, która umożliwia wizualizację narządu;
  • diagnostyczna laparoskopia z terapeutycznym nakłuciem płynu puchlinowego.

U pacjentów z marskością wątroby, zaleca się wewnątrzwątrobowych wrotno procedura bocznik, który jest kierowany przez stent siatki metalowej, aby tworzyć sztuczny połączenie pomiędzy szyjką oraz żyłach wątrobowych. Gdy ciężka postać choroby wymaga przeszczepu narządu.

Podsumowując powyższe informacje, chcę jeszcze raz podkreślić, że nagromadzenie się wolnego płynu w jamie brzusznej jest uważane za niekorzystną manifestację skomplikowanego przebiegu schorzenia leżącego u podłoża tej choroby. Rozwój puchliny brzusznej może spowodować naruszenie funkcjonalnej czynności serca i śledziony, krwawienie wewnętrzne, zapalenie otrzewnej, obrzęk mózgu.

Śmiertelność pacjentów z masywną postacią puchliny brzusznej osiąga 50%. Zdarzenia, zapobiega występowaniu stanu chorobowego, to w odpowiednim czasie leczenia infekcyjnych i zapalnych procesów, prawidłowego odżywiania, odrzucenie stosowania alkoholu, umiarkowane sportu, badań profilaktycznych pracowników służby zdrowia i dokładnej realizacji swoich zaleceń.

Prognozy i konsekwencje puchliny brzusznej jamy brzusznej

Wodobrzusze lub w inny sposób, dropsy jest patologiczna nagromadzenie płynu śluzowego w okolicy brzucha. Jego ilość może przekroczyć 20 litrów. Wodobrzusze jamy brzusznej występują z obfitym uszkodzeniem wątroby (75%), a także w onkologii (10%) i niewydolności serca (5%). Na zewnątrz choroba objawia się tym, że brzuch znacznie zwiększa rozmiar i progresywny przyrost wagi. Leczenie choroby jest najczęściej wykonywane chirurgicznie, pacjent przechodzi laparocenezę (wypompowanie płynu za pomocą specjalnego urządzenia).

Przyczyny choroby

Nagromadzenie płynu w jamie brzusznej występuje w każdym organizmie na różne sposoby. Aby lepiej zrozumieć sam mechanizm, trzeba trochę zrozumieć ludzką anatomię.

Wewnątrz jamy brzusznej jest pokryta osłoną tkanki łącznej, którą niektóre narządy otulają całkowicie, a niektóre częściowo lub wcale nie dotykają. Ta tkanka zapewnia normalne funkcjonowanie wszystkich narządów, z tego powodu uwalniana jest specjalna ciecz, której nie wolno przyklejać narządów. W ciągu dnia jest wielokrotnie wydalany i wchłaniany, to znaczy jest regularnie aktualizowany.

Wodobrzusze powodują naruszenie głównej funkcji jamy brzusznej: wydzielanie i powrót absorpcji cieczy, a także ochronę bariery przed różnymi szkodliwymi substancjami.

Marskość jest główną przyczyną wodobrzusza:

  • mniejsza ilość białka jest syntetyzowana przez wątrobę;
  • zdrowe komórki wątroby są stopniowo zastępowane przez połączenie;
  • zmniejszenie ilości albuminy prowadzi do zmniejszenia ciśnienia plazmy;
  • płyn opuszcza ściany naczyń i wchodzi do jamy ciała i tkanki.

Marskość wątroby powoduje wzrost ciśnienia hydrostatycznego. Ciecz nie może znajdować się w ścianach naczyń i jest wyciskana na zewnątrz - rozwija się puchlina brzuszna.

Próbując zmniejszyć ciśnienie krwi w ciele, drenaż limfatyczny zwiększa się, ale układ limfatyczny nie ma czasu, aby wykonać swoją pracę - istnieje znaczny wzrost ciśnienia. Płyn dostający się do jamy brzusznej jest absorbowany przez pewien czas, ale potem przestaje występować.

Choroby onkologiczne lub zapalne prowadzą do tego, że otrzewna zaczyna wydzielać zbyt dużo płynów, których nie można zaabsorbować, zaburza przepływ limfy.

Główne przyczyny puchliny brzusznej występują:

  1. Problemy z wątrobą.
  2. Ostra i przewlekła choroba serca.
  3. Uszkodzenie błony śluzowej jamy brzusznej, z powodu zapalenia otrzewnej o różnej etiologii i złośliwego tworzenia.
  4. Choroby układu moczowo-płciowego, w tym niewydolność nerek i kamica.
  5. Choroby przewodu pokarmowego.
  6. Niedobór białka.
  7. Choroby autoimmunologiczne, na przykład toczeń rumieniowaty.
  8. Poważne zaburzenia jedzenia: głód.
  9. Wodobrzusze jamy brzusznej u noworodków są wynikiem hemolitycznej choroby płodu.

Symptomatologia choroby

Wodobrzusze mogą rozwijać się długo: od 1 miesiąca do 6 miesięcy i mogą pojawić się spontanicznie w wyniku zakrzepicy żyły wrotnej. Pierwsze objawy choroby występują, gdy płyn w jamie brzusznej gromadzi się w ilości około 1 000 ml.

  • wzdęcia i zwiększone tworzenie gazu;
  • uczucie rozerwania w jamie brzusznej;
  • bóle brzucha w okolicy brzucha;
  • zgaga;
  • zwiększenie wielkości brzucha, wystawienie pępka;
  • przyrost masy ciała;
  • nienormalnie szybkie bicie serca i duszność;
  • trudność przy próbie zginania;
  • obrzęk kończyn dolnych;
  • możliwa przepuklina pępkowa, hemoroidy, wypadnięcie odbytnicy.

Gdy osoba znajduje się w pozycji stojącej, żołądek ma zaokrąglony kształt, ale w pozycji leżącej wydaje się, że się rozprzestrzenia. Głębokie rozstępy pojawiają się na skórze. Zwiększenie ciśnienia sprawia, że ​​żyły na bokach brzucha są bardzo widoczne.

Nadciśnienie wrotne powoduje takie objawy, jak nudności, wymioty, żółtaczka, jest to spowodowane blokowaniem naczyń subhelatycznych.

Wodobrzusze przeciw gruźliczemu zapaleniu otrzewnej przejawiają się utratą masy ciała, odurzeniem i gorączką. Rozbudowane węzły chłonne wzdłuż jelita są określone.

Wodobrzusze z niewydolnością serca towarzyszą obrzękowi stóp i łydek, akrocyjanozie, bólowi po prawej stronie klatki piersiowej.

Wzrost temperatury ciała nie jest bezpośrednim objawem choroby, ale występuje z niektórymi chorobami wywołującymi wodobrzusze:

  1. Zapalenie otrzewnej;
  2. Zapalenie trzustki
  3. Marskość;
  4. Nowotwory złośliwe.

Jeśli przyczyną choroby jest obrzęk śluzowaty, temperatura, wręcz przeciwnie, może być znacznie poniżej normy - około 35 stopni. Wynika to z faktu, że tarczycy wytwarza niewystarczającą ilość hormonów, ostatecznie zmniejsza metabolizm i zdolność organizmu do wytwarzania ciepła.

Czynnik ryzyka

Niektórzy ludzie są bardziej podatni na tę chorobę. Osoby zagrożone:

  1. Ludzie, którzy przez długi czas zażywają napoje alkoholowe i narkotyki.
  2. Ludzie, którzy przeszli transfuzję krwi.
  3. Cierpi na zapalenie wątroby, niekoniecznie wirusowe.
  4. Mieć znaczny nadmiar masy.
  5. Cierpi na cukrzycę typu 2.
  6. Mieć podwyższony poziom cholesterolu we krwi.

Klasyfikacja płynu puchlinowego

Choroba jest klasyfikowana w zależności od ilości płynu w żołądku, obecności infekcji i odpowiedzi na leczenie.

Ilość płynu dzieli chorobę na trzy typy:

  1. Początkowa faza wodobrzusza z niewielką ilością płynu (nie więcej niż 1,5 litra).
  2. Drugi etap z umiarkowaną zawartością płynu w jamie brzusznej. Towarzyszy mu obrzęk i powiększenie brzucha w objętości. Pacjent cierpi na brak tlenu przy niewielkiej aktywności fizycznej, zgadze, zaparciach i odczuciu ciężkości w jamie brzusznej.
  3. Trzeci etap z dużą ilością płynnej lub masywnej kropli. Skóra brzucha bardzo się rozciąga i rozciąga, przez nią wyraźnie widoczne są żyły otrzewnej. Pacjent cierpi na niewydolność serca i brak powietrza. Płyn w jamie brzusznej może ulec zakażeniu i rozpocznie się zapalenie otrzewnej. Prawdopodobieństwo wyniku śmiertelnego jest wysokie.

W zależności od obecności infekcji lub jej braku choroba jest podzielona na 3 etapy:

  1. Sterylne wodobrzusze. Badana ciecz wykazuje brak bakterii.
  2. Zakażone wodobrzusze. Analiza wykazuje obecność bakterii.
  3. Spontaniczne zapalenie otrzewnej.

Wariant odpowiedzi na początek leczenia pozwala podzielić chorobę na dwa rodzaje:

  1. Choroba podatna na leczenie farmakologiczne.
  2. Choroba, która pojawia się ponownie i nie jest podatna na leczenie farmakologiczne.

Diagnoza choroby

Aby postawić diagnozę, należy przeprowadzić zestaw różnych procedur, których wyniki można dokładnie określić na temat ilości płynu w jamie brzusznej i przyczepiania różnych powikłań.

  1. Inspekcja - w zależności od tego, gdzie znajduje się dana osoba, po dotknięciu ruchu można wykryć matowość dźwięku. Podczas joggingu z jednej strony jedną ręką, drugą dłonią, która ustala brzuch, wyczuwa znaczące i płynne fluktuacje w środku.
  2. Radiografia - pozwala wykryć wodobrzusze z więcej niż pół litrem płynu. Jeśli wykryje się gruźlicę w płucach, można wywnioskować, że choroba ma gruźliczą etiologię. Po wykryciu zapalenia opłucnej i poszerzeniu granic serca można założyć, że przyczyną choroby była niewydolność serca.
  3. Ultradźwięki - pozwala określić obecność wodobrzusza, a także wykryć marskość wątroby lub obecność złośliwych guzów w jamie brzusznej. Pomaga ocenić drożność krwi w żyłach i naczyniach krwionośnych. Badanie klatki piersiowej pozwala wykryć chorobę serca.
  4. Laparoskopia to nakłucie jamy brzusznej, pozwalające na pobranie płynu do wykonania testu laboratoryjnego w celu ustalenia przyczyn choroby.
  5. Hepatoscintigraphy - pozwala określić stopień uszkodzenia i intensywność zmian w wątrobie spowodowanych marskością.
  6. MRI i CT - mogą zidentyfikować wszystkie miejsca, w których znajduje się płyn, których nie można wykonać innymi metodami.
  7. Angiografia to badanie rentgenowskie wykonywane wraz z podawaniem środka kontrastowego. Pozwala to określić lokalizację uszkodzonych naczyń.
  8. Koagulogram - badanie krwi, pozwalające określić szybkość jego krzepliwości.
  9. Wyznaczane są wskaźniki laboratoryjne: globuliny, albuminy, mocznik, kreatyna, sód, potas.
  10. 10. Wykrywanie poziomu α-fetoproteiny przeprowadza się w celu rozpoznania raka wątroby, który może prowadzić do puchliny brzusznej.

Leczenie zespołu puchliny brzusznej

Wodobrzusze jamy brzusznej są najczęściej objawem innej choroby, dlatego leczenie jest wybierane na podstawie stadium i ciężkości choroby podstawowej. Współczesna medycyna ma dwie metody terapii: zachowawczą i chirurgiczną (laparocenteza). Większość pacjentów otrzymuje drugie leczenie, ponieważ uważa się je za najbardziej skuteczne, natomiast znacznie zmniejsza ryzyko nawrotów i negatywnych konsekwencji.

Terapia zachowawcza jest najczęściej stosowana, gdy pacjentowi nie można już pomóc, a celem lekarzy jest złagodzenie stanu i zmaksymalizowanie jakości życia. Takie leczenie jest zalecane w ciężkich przypadkach marskości wątroby i zaawansowanych stadiach raka.

Obie opcje leczenia nie są nieszkodliwe, dlatego opcja leczenia jest zawsze wybierana indywidualnie.

Leczenie zachowawczo

Terapia farmakologiczna jest złożona. Leki są przepisywane w celu usunięcia płynu puchlinowego z organizmu, konieczne jest: zmniejszenie spożycia sodu do organizmu, aby zapewnić jego obfite wydalanie z moczem.

Pacjent powinien otrzymywać co najmniej 3 g soli dziennie. Całkowite odrzucenie go pogarsza metabolizm białek w organizmie. Stosuje się diuretyki.

Farmakologia nie ma w swoim arsenale żadnych środków, które w pełni spełniłyby wymagania lekarzy. Najsilniejszy moczopędny Lasix wypłukuje potas z organizmu, więc oprócz leków przepisanych przez pacjenta, takich jak Panangin lub Orotat potasu, które przywracają jego poziom.

Leki moczopędne oszczędzające potas zawierają Veroshpiron, ale ma również nieprzyjemne skutki uboczne. Przy wyborze właściwego leku należy wziąć pod uwagę cechy organizmu i jego stan.

Diuretyki należy stosować w leczeniu wodobrzusza w obecności obrzęku, ponieważ wydalają płyn nie tylko z jamy brzusznej, ale także z innych tkanek.

Gdy marskość wątroby jest często stosowane leki, takie jak Fozinopl, Captopril, Enalapril. Zwiększają wydzielanie sodu w moczu, nie wpływając na potas.

Po opadnięciu obrzęków kończyn warto zmniejszyć spożycie soli kuchennej.

W czasie leczenia choroby zaleca się przestrzeganie leżenia w łóżku i zmniejszenie ilości spożywanej cieczy. Poprawiając stan, dopuszczalne jest utrzymywanie trybu pół-szybkiego.

Kiedy konserwant jest nieskuteczny lub niewłaściwy, wykonuje się laparocentezę.

Interwencja operacyjna

Leczenie chirurgiczne polega na usunięciu nadmiaru płynu poprzez przekłucie brzucha. Podobna procedura nazywa się laparocentezą. Jest przepisywany ze znacznym wypełnieniem jamy brzusznej płynem puchlinowym. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, pacjent jest w pozycji siedzącej.

Podczas paracentezy w podbrzuszu pacjent wykonuje przebicie, przez które ciecz zostanie zassana. Procedura może być przeprowadzona jednorazowo, lub specjalny cewnik może być zainstalowany przez kilka dni, podobne decyzje są podejmowane przez lekarza na podstawie stanu pacjenta i ciężkości choroby.

Jeśli ilość płynu przekracza 7 litrów, laparocentezę przeprowadza się w kilku etapach, ponieważ zwiększa się ryzyko powikłań - gwałtowny spadek ciśnienia i zatrzymanie akcji serca.

Wodobrzusze i onkologia

Wodobrzusze w tandemie z chorobą nowotworową są same w sobie niebezpiecznym stanem, ale dodatkowo mogą powodować inne następstwa:

  1. Niewydolność oddechowa.
  2. Niedrożność jelit.
  3. Spontaniczne zapalenie otrzewnej.
  4. Hydrothorax.
  5. Wypadanie odbytnicy.
  6. Zespół wątrobowy.

Obecność jednego z tych powikłań wymaga natychmiastowego leczenia. Rozpoczęta nieterminowo terapia może prowadzić do śmierci pacjenta.

Środki zapobiegawcze

Zapobieganie puchlinom brzusznym to zapobieganie chorobom, które je wywołują. W przypadku problemów z sercem, nerkami lub wątrobą lekarz powinien być regularnie badany i, jeśli to konieczne, natychmiast leczony. Ważne jest, aby leczyć infekcje natury zakaźnej w czasie, a nie nadużywać alkoholu, aby monitorować dietę i aktywność fizyczną.

Ze szczególnym uwzględnieniem ich zdrowia, ludzie powinni być leczeni po 50 roku życia i mieć jakiekolwiek przewlekłe choroby. Zatem rozwój puchliny brzusznej w wieku po 60 latach, na tle niedociśnienia, cukrzycy, niewydolności nerek i niewydolności serca znacznie zmniejsza ryzyko pozytywnego wyniku choroby. Dwuletnia przeżywalność w tak dojrzałym wieku z wodobrzuszem brzucha wynosi 50%.

Wodobrzusze

Wodobrzusze jest częstym nowotwór towarzysz - łatwy i umiarkowane wodobrzusze wykryto prawie połowa chorych na raka we wczesnych stadiach choroby i ciężką postać wodobrzusze charakteryzujących 10-15% pacjentów z zaawansowanym rakiem procesu. Do dyspozycji limfologów szpitala w Jusupowie jest potężna baza diagnostyczna, nowoczesny sprzęt zaawansowany technologicznie, który pozwala wykrywać wodobrzusze u pacjentów onkologicznych we wczesnym stadium. Główną wartością szpitala w Jusupowie są onkolodzy, chemoterapeuci, radiologowie, którzy pracują wyłącznie w dziedzinie medycyny opartej na dowodach naukowych i stosują standardy i protokoły medyczne o znaczeniu światowym.

Przyczyny wodobrzusza

Wodobrzusze jako poważne powikłanie występuje, gdy rak żołądka oraz rak okrężnicy, rak jelita grubego, nowotworów złośliwych trzustki, raka jajnika, piersi patologii i macicy.

Codziennie w zdrowym ciele jest wydzielanie płynu otrzewnowego. Jego produkcja i wchłanianie są zrównoważone: ilość wytwarzanej cieczy jest proporcjonalna do ilości zaabsorbowanej przez narządy i tkanki ciała. W nowotworach złośliwych ta równowaga jest naruszona, co prowadzi do gromadzenia się płynu w jamie brzusznej: występuje tam zapalenie wodogłowia brzucha. Ujawnienie przyczyny i leczenia procesu patologicznego to główne kierunki walki z nieprzyjemną komplikacją.

Gromadzenie się płynu w jamie brzusznej prawie we wszystkich przypadkach prowadzi do wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej i przemieszczenia przepony do klatki piersiowej. Z tego powodu ruchy oddechowe (wdychanie, wydychanie) są ograniczone, czasami aż do rozwoju niewydolności oddechowej, występuje zaburzenie rytmu serca, wzrasta oporność na przepływ krwi w narządach jamy brzusznej. W takim przypadku wszystkie funkcje narządów nie zmieniają się na lepsze. Ponadto drenaż limfatyczny kończyn dolnych i narządów jamy brzusznej jest znacznie utrudniony, co prowadzi do obrzęku. Czasem dochodzi do wstecznego przepływu limfy od ogniska złośliwego do innych narządów, co powoduje szybkie rozprzestrzenianie się przerzutów w wodobrzusze.

Przed rozpoczęciem działań terapeutycznych, aby uwolnić płyn z ewakuacją żołądka, ważne jest, aby zrozumieć, dlaczego płyn gromadzi się w jamie brzusznej? Istnieje kilka przyczyn rozwoju puchliny brzusznej:

  • zwiększone ciśnienie wewnątrz żyły wrotnej (nadciśnienie wrotne). Warunek ten powstaje w przypadku, gdy ruch krwi z basenu żyły wrotnej stanowi przeszkodę - niższą, wewnątrz lub powyżej wątroby. Norma ciśnienia w systemie portalowym wynosi 7 mm Hg. post. Wraz ze wzrostem o ponad 12-20 mm stagnacja rozwija się w naczyniach żylnych i powiększa się. Osocze znajdujące się w żołądku, jelitach, śledzionie przez ściany narządów zaczyna się pocić i gromadzić się w jamie brzusznej;
  • toksyczne zapalenie wątroby;
  • niewydolność serca o przewlekłej naturze. Ze względu na zmiany ciśnienia stagnacja krwi występuje w dużym kole. Obrzęk obrzęku i wodobrzusze tworzą się jako jeden z jego objawów. U osoby z chorobami serca, wodobrzusze są częstym powikłaniem;
  • dystrofia pokarmowa;
  • obecność patologicznego zwężenia w aorcie piersiowej;
  • przerzuty nowotworów złośliwych (carcinomatosis of otitoneum);
  • wodobrzusze - zapalenie otrzewnej;
  • choroby trzustki.

Powyższe przyczyny można łączyć ze sobą, co komplikuje diagnozę i pogarsza ogólny stan pacjenta.

Krostotoczka i otrzewnej carcinomatosis

W przypadku patologii onkologicznej narządów jamy brzusznej na okładzinach ściennych i trzewnych otrzewnej aktywnie tworzą się komórki nowotworowe. Blokują funkcję resorpcyjną: naczynia limfatyczne nie radzą sobie dobrze z zamierzonym obciążeniem, odpływ limfy jest zaburzony, wolna ciecz stopniowo zaczyna gromadzić się w jamie brzusznej. W ten sposób rozwija się rakotwórcze wodobrzusze.

W większości przypadków otrzewnej rakowatość i wodobrzusze brzucha (których objawy nie może być widziany przez pacjenta), są związane z rakiem żołądka, jelit, nowotwory układu rozrodczego. Często komórki rakowe wchodzą do otrzewnej po operacji chirurgicznej (usunięcie ogniska patologicznego), kiełkowanie nowotworu złośliwego w ścianach jamy brzusznej, przerzuty. Niemal niemożliwe jest rozpoznanie objawów łysienia brzucha z carcinomatozą, ponieważ puchlina brzuszna jest konsekwencją, a nie przyczyną. Jeśli pacjent idzie do lekarza z bólem tępym bólem brzucha, zwiększenie rozmiaru brzucha, znaczną utratę masy ciała, zaburzenia przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, odbijanie), może to oznaczać, że wodobrzusze.

Ostateczna diagnoza zostanie potwierdzona przez onkologów szpitala w Jusupowie, którzy mają duże doświadczenie w onkologii. Lekarze szpitala w Jusupowie opracowują indywidualny program leczenia i rehabilitacji chorych na raka z wodobrzuszem.

Wodobrzusze zapalenie otrzewnej

Etiologię wodobrzusza-zapalenia otrzewnej dzieli się na dwa typy: pierwotny i wtórny. Rozpoznanie pierwotnego wodobrzusza-zapalenia otrzewnej następuje w momencie, gdy opuchnięte brzuszek przechodzi na tle przedłużonego zapalenia otrzewnej przy braku zidentyfikowanego źródła zakażenia.

forma wtórna wodobrzusza - niebezpieczne powikłanie zapalenia wyrostka robaczkowego, zapalenie trzustki, różne lokalizacja ropni, perforacji narządów wewnętrznych (żołądka, jelit, macicy).

Klasyfikacja płynu puchlinowego według nasilenia objawów

Pod względem nasilenia opuchnięty brzuch dzieli się na:

  • początkowa postać puchliny brzusznej z niewielką objętością płynu (do 1,5 litra);
  • umiarkowane wodobrzusze: objawia się w postaci obrzęku kończyn dolnych, zwiększenia wielkości brzucha. Pacjent jest niepokojony przez nieprzezwyciężoną duszność, zgagę, uczucie ciężkości w jamie brzusznej. Ogólny stan pogarsza pojawianie się zaparć;
  • silny spadek wody (ilość płynu 5-20 litrów) - stan związany z zagrożeniem życia. Skóra brzucha staje się gładka, rozciągnięta. Pacjent rozwija niewydolność oddechową, dochodzi do przerw w pracy serca. Ciecz na tym etapie może ulec zakażeniu i wywołać zapalenie otrzewnej.

Objawy puchliny brzusznej

Głównym objawem wodniaka jest rozdęcie brzucha, znaczny wzrost jego wielkości. Częstość występowania objawów zależy od przyczyny tego powikłania. Proces może się szybko rozwijać i może potrwać kilka miesięcy.

Objawy kliniczne wodogłowia:

  • uczucie raspiraniya w jamie brzusznej;
  • ból w jamie brzusznej i miednicy;
  • zwiększone gazowanie (wzdęcia);
  • eructation;
  • zgaga;
  • upośledzone trawienie;
  • wzrost wielkości brzucha;
  • wystawanie pępka.

Środki diagnostyczne i leczenie

Zwiększenie objętości żołądka wywołuje nie tylko wodobrzusze, więc określenie przyczyny i ustalenie trafnej diagnozy jest niezwykle ważne dla pacjenta. W celu potwierdzenia diagnozy pomaga wzrokowa kontrola pacjenta przez specjalistę, testy laboratoryjne, instrumentalne metody diagnozy.

Podczas oględzin lekarz z uwagą słucha skarg pacjenta, zbiera anamnezę i przeprowadza badanie fizykalne. Fakt, że pacjent ma kropelkę, wskazuje na tępy dźwięk podczas perkusji brzucha.

Rozpoznanie można postawić tylko na podstawie badania lekarskiego, ale techniki instrumentalne pozwalają potwierdzić diagnozę i określić przyczynę puchnięcia. Jedną z najbardziej wiarygodnych metod diagnozy jest USG. Podczas procedury nie tylko ciecz jest wyraźnie wizualizowana, ale obliczana jest jej objętość, która w niektórych przypadkach może osiągnąć 20 litrów.

Obowiązkową techniką diagnostyczną dla puchliny brzusznej jest laparocenteza. Po przebiciu przedniej ściany jamy brzusznej, płyn jest usuwany z jamy brzusznej w celu dalszego badania. Przebicie jamy brzusznej za pomocą płynu puchlinowego jest obowiązkowe. Jak każda interwencja chirurgiczna, laparocentezę przeprowadza się w kilku etapach:

  • przygotowanie pacjenta: ważne jest oczyszczenie jelit i całkowite opróżnienie pęcherza;
  • opróżnianie płynu odbywa się w znieczuleniu miejscowym za pomocą specjalnego przyrządu medycznego z zaostrzonym końcem - trokarem - w komplecie z rurką z PCV. Za pomocą zgłębnika wykonuje się paracentezę z wodobrzuszem. Przy prawidłowym wprowadzeniu trokaru płyn zacznie płynąć z niewielkim strumieniem. Następnie gumową rurkę można przesuwać o 2-3 cm w środku. Pierwsza część płynu w jamie brzusznej została podana do analizy (badanie cytologiczne). Następnie odzyskuje się pozostałą kwotę. Ewakuacja następuje bardzo powoli (1 litr przez pięć minut), pod kontrolą stanu pacjenta. Gdy spożycie płynu dobiegnie końca, na ranę nałożony zostanie ścisły sterylny bandaż. Następnie pacjent kładzie się na prawym boku i zaleca się, aby położył się na chwilę. Usunięcie płynu w wodobrzusze, któremu towarzyszy paracentezy, znacznie ułatwia stan pacjenta.

Paracenteza w wodobrzusze w rzadkich przypadkach staje się przyczyną rozedmy płuc, krwotoku do jamy brzusznej, zaburzenia narządów wewnętrznych. Czasami interwencja chirurgiczna wykonywana jest pod kontrolą USG. Patologiczny płyn w jamie brzusznej może wygasać po operacji przez długi czas. To nie powinno budzić niepokoju - aby organizm pozbył się nadmiaru płynu w jamie brzusznej.

Leki (tabletki z wodobrzuszem) nie dają dobrych wyników i są nieskuteczne. Zastosowanie antagonistów aldosteronu i diuretyki jest pomocnicze i jest usytuowane na celu normalizacji wymiany wody soli i zapobiegania nadmiernemu wydzielaniu z płynu otrzewnowego.

W późniejszych stadiach raka pacjenci z zaawansowanymi wodobrzuszkami są poddawani operacjom paliatywnym: omentohepatofrenopeksja, depurytonizacja brzucha, przeciekanie okołotrzewnowe.

Onkolodzy szpitala w Jusupowie specjalizują się w pracy z pacjentami onkologicznymi, którzy mają wodobrzusze. Cechy leczenia w szpitalu w Jusupowie:

  • kompleksowe leczenie wodobrzusza;
  • opracowanie specjalnej diety, która zakłada ograniczenie wody i soli;
  • tradycyjne leczenie chemioterapeutyczne - w razie potrzeby;
  • chemioterapia wewnątrzkomórkowa (po usunięciu płynu w jamie brzusznej wstrzykuje się chemioterapię).

Laparocenteza ma przeciwwskazania:

  • proces adhezyjny narządów wewnętrznych;
  • ciężkie wzdęcia;
  • perforacja ścian jelit;
  • infekcje ropne.

Odżywianie pacjenta po usunięciu płynu z jamy brzusznej powinno być zrównoważone i mieć wysoką kaloryczność. Zapewni to potrzeby organizmu wraz ze wszystkimi ważnymi witaminami i mikroelementami. Ściśle kontrolowane spożycie soli. Ograniczenie płynu wynosi jeden litr na dzień (bez uwzględnienia pierwszych misek). Bardzo ważne jest, aby codzienna dieta została wzbogacona o produkty białkowe. Należy zmniejszyć spożycie tłuszczów, w szczególności u pacjentów, u których zapalenie trzustki stało się przyczyną zapalenia wodobrzusza.

Prognozy i długość życia dla puchliny brzusznej

Oczekiwana długość życia w dropy zależy od:

  • funkcjonalne zdrowie wątroby;
  • praca nerek;
  • aktywność układu sercowo-naczyniowego;
  • skuteczność leczenia wodobrzusza.

W 70% przypadków wodobrzusze rozwijają się z powodu marskości wątroby. Rokowanie zależy od postaci choroby podstawowej. Jeśli marskość zostanie zrekompensowana, a następnie na czas leczenie wodobrzusza, pacjent może spodziewać się korzystnego rokowania. W przypadku niewyrównanej postaci marskości wątroby w wątrobie występują nieodwracalne procesy. W takich przypadkach stosuje się przeszczep wątroby.

Oczekiwana długość życia dla puchliny brzusznej jest przewidywana, gdy jest konsekwencją niewydolności nerek. Bez hemodializy osoba umiera za kilka tygodni.

Wysokie ryzyko dla życia to puchlina brzuszna na tle niewydolności serca. W rozpoznaniu trzeciego i czwartego stopnia HF śmierć następuje dwa lata później. Tylko 10% pacjentów może liczyć na korzystny wynik, wczesną diagnozę, odpowiednie leczenie z wykorzystaniem skutecznych metod leczenia kropli jamy brzusznej.

Onkolodzy Yusupov szpitale korzystać z najnowszych urządzeń, co pozwala czas, aby zdiagnozować wodobrzusze, wykonać drenaż płynu z jamy brzusznej i zminimalizować ryzyko powikłań. Głównym celem onkologów szpitala w Jusupowie jest zwiększenie długości życia poprzez zapobieganie skutkom puchliny brzusznej.

Pozytywne prognozy, a także oczekiwana długość życia, w dużej mierze zależą od kwalifikacji lekarza. Onkolodzy szpitala w Jusupowie prowadzą terapię, która eliminuje pierwotną przyczynę niedrożności jamy brzusznej, przywraca funkcje narządów wewnętrznych. Więcej informacji można uzyskać pod numerem +7 (499) 750 00 04.

Wodobrzusze jamy brzusznej: przyczyny i leczenie

Woda w jamie brzusznej jest alarmującym objawem, który lekarz diagnozuje na USG. Aby przejść takie badanie, zaleca się, jeśli pacjent zauważy wzrost jamy brzusznej. Taka skarga nie powinna zostać zignorowana przez specjalistę, ponieważ wraz z pojawieniem się obrazu klinicznego, rozwija się choroba onkologiczna, która kończy się śmiercią.

Co to jest wodobrzuszenie?

Jest to niebezpieczna diagnoza, która charakteryzuje się zwiększonym gromadzeniem się płynu w jamie brzusznej. Cierpią na wodobrzusze mogą inne ważne narządy, takie jak płuca i serce. Problem nie jest zapalny. Zgromadzona ciecz w obszarze otrzewnej może osiągnąć 15-20 litrów objętości. U ludzi choroba ta nazywana jest "żołądkiem żaby", ma skłonność do złośliwego przebiegu. Dla 75% wszystkich zdjęć klinicznych jest to powikłanie postępującej marskości, a głównym celem leczenia jest tłumienie niespokojnych objawów, wydłużenie okresu remisji.

Dlaczego płyn gromadzi się w jamie brzusznej

Otrzewna, wyściełająca ściany jamy brzusznej, wydziela niewielką ilość płynu, który w składzie chemicznym jest podobny do osocza krwi. Jest to konieczne do prawidłowego funkcjonowania narządów wewnętrznych, w przeciwnym razie sklejałyby się ze sobą. Płyn jest wchłaniany i wydalany przez cały dzień, ale pod wpływem czynników patologicznych ten naturalny proces może zostać zakłócony. Kiedy nierównowaga zwiększa ciśnienie w jamie brzusznej, zwiększa się rozmiar brzucha. Pilna diagnoza jest konieczna przy późniejszej złożonej terapii.

Przyczyny

Choroba ta jest powikłaniem marskości wątroby i nie tylko. W ciele postępuje stopniowo, pierwszy raz się nie pokazuje. Wodobrzusze jamy brzusznej są trudne do pomyślnego leczenia. Leczenie następuje, jeśli główny czynnik chorobotwórczy zostanie wyeliminowany. Przyczyny choroby puchlinowej mają charakter nieoczekiwany, a najczęstsze z nich przedstawiono poniżej. Są to:

  • niewydolność serca;
  • nowotwory złośliwe;
  • zaburzony nacisk żyły wrotnej wątroby;
  • gruźlica jamy brzusznej;
  • rozwój międzybłoniaka, pseudomiksomy;
  • zaburzenie układu dokrewnego;
  • choroby u kobiet (z zakresu ginekologii).

Dlaczego występuje zapalenie wodogłowia u noworodków

Wodobrzusze jamy brzusznej mogą rozwijać się w każdym wieku, a niemowlęta z charakterystyczną dolegliwością nie są wyjątkiem. Proces patologiczny zaostrza się nawet w okresie domacicznym, charakteryzującym się wrodzonym naruszeniem funkcji wątroby. Taka choroba w tak młodym wieku zakaźnych chorób kobiety w ciąży. Wśród nich są następujące diagnozy:

  • różyczka kobiet w ciąży;
  • kiła;
  • toksoplazmoza;
  • listerioza;
  • zapalenie wątroby;
  • opryszczka;
  • odra.

Grupa ryzyka obejmowała noworodki, których matki w okresie ciąży stosowały substancje narkotyczne, narkotyki, napoje alkoholowe, odczynniki chemiczne. Ponadto, wodobrzusze postępuje w przypadku transfuzji krwi kobiet w ciąży, z otyłością, cukrzycą typu 2. Że od pierwszych dni życia dziecko nie zachoruje na wodobrzusze jamy brzusznej, kobiety w ciąży nie zaleca się makijażu permanentnego, tatuaży.

Jak gromadzi się płyn w jamie brzusznej

Głównym objawem wodobrzusza otrzewnej jest wolny płyn w jamie brzusznej, który jest gromadzony, nie wydalany w sposób naturalny. Ten objaw choroby powoduje wzrost wielkości jamy brzusznej, a wraz z upływem czasu proces ten postępuje. Początkowo pacjent nie zauważa charakterystycznych zmian w wyglądzie, ale potem nie może obciążać i rozluźniać żołądka. Dodatkowe objawy wodobrzusza są następujące:

  • ból brzucha;
  • objawy niestrawności;
  • wzrost masy ciała;
  • duszność podczas chodzenia;
  • duży brzuch;
  • zgaga, odbijanie;
  • fluktuacja;
  • stan ogólnego dyskomfortu;
  • zwiększony obrzęk kończyn.

Diagnostyka

Aby określić wodobrzusze za pomocą metod wizualnego badania i palpacji jamy brzusznej jest bardzo problematyczne. Opis objawów jest konieczny do zebrania danych anamnezowych, ale nie wystarczy jednoznaczna diagnoza takich działań przez specjalistę. Konieczne jest poddanie się badaniu klinicznemu, wizualizacja ognisk przesytu, określenie natury, stadium procesu patologicznego. Diagnoza obejmuje następujące metody:

  1. Ultradźwięki. Pomaga ocenić układowy przepływ krwi w żyle wrotnej, obecność marskości, guzy otrzewnej. Metoda jest nieinwazyjna, bezbolesna, ale we wczesnym stadium wodobrzusza jest mało informacyjna.
  2. Radiografia. Ta metoda diagnostyczna wizualizuje ogniska puchliny brzusznej, określa objętość płynu, granice jamy brzusznej. Na ekranie widać marskość wątroby i gruźlicę, sugerują niewydolność serca.
  3. Laparocenesis. Metoda inwazyjna, która zapewnia zbieranie i dalsze badanie płynu puchlinowego w laboratorium. Dodatkowo wykonywana jest biopsja wątroby (punkcja) w celu identyfikacji etiologii procesu patologicznego.
  4. CT i MRI. Obie metody dokładnie określają nieprawidłowy wysięk płynu i diagnozują patologię w trudnodostępnych obszarach jamy brzusznej. Laparocenteza stanowi uzupełnienie kompleksowej diagnostyki.
  5. Angiografia. Jest to rodzaj promieniowania rentgenowskiego, gdy do naczyń wprowadza się środek kontrastowy w celu określenia etiologii procesu patologicznego. Ta metoda może być stosowana do określenia marskości nawet we wczesnym stadium.

Jak leczyć wodobrzusze

Po wykonaniu radiografii i angiografii lekarz może dokonać prognozy, ustalić skuteczny reżim leczenia. Podejście do problemu jest złożone, a dla zaniedbanych obrazów klinicznych nie wyklucza operacji usunięcia onkologii, laparocentezy. Wszystko zależy od objawów i objawów, wykonanej diagnozy, zaleceń eksperta. Po pierwsze, aby usunąć patologię, lekarze mają tendencję do zachowawczości, ale jeśli płyn gromadzi się w jamie brzusznej, nie da się obejść bez operacji. W przeciwnym razie postępuje tylko onkologia.

Jak leczy się obrzęk brzuszny?

Głównym celem terapii lekowej z wodobrzusza - usunąć nagromadzenie się płynu w jamie brzusznej i nieinwazyjny sposób. Właściwe oczyszczanie na wczesnym etapie, gdy otrzewna nie jest jeszcze całkowicie wypełniona przesięku. W wodobrzuszu lekarz przepisuje leki moczopędne, preparaty wapniowe. W pierwszym przypadku mówimy o takich leków jak Veroshpiron, Diakarb, Lasix, torasemidu, po otrzymaniu której znika woda w jamie brzusznej. W drugim - tabletki wapnia, Panangin i Asparcum. Dodatkowo zaleca się stosowanie kompleksów multiwitaminowych.

Jak usunąć płyn w jamie brzusznej metodami chirurgicznymi

Jeśli wodobrzusze zostaną zdiagnozowane na zaniedbanym etapie, nie można uniknąć operacji wypompowywania przesięku. W ten sposób możesz tymczasowo usunąć duży brzuch, ale jeśli nie wyeliminujesz przyczyny choroby, jej symptomy bardzo szybko przypomną sobie o sobie. Ważne jest, aby zrozumieć, że mówimy o onkologii, i nie możemy zrobić bez operacji. Interwencja chirurgiczna w wodobrzusze obejmuje następujące działania:

  1. Laparocenesis. Nakłucie jamy brzusznej przeprowadza się w celu dalszego usunięcia płynu puchlinowego. Zabieg może potrwać kilka dni, wymaga hospitalizacji pacjenta.
  2. Przezżylne krążenie wewnątrzwątrobowe. Chirurg tworzy sztuczny przewód między żyłami wątrobowymi i wrotnymi, aby zapewnić wymianę wody, stabilizuje ciśnienie wewnątrz jamy brzusznej.
  3. Transplantacja wątroby. Operacja jest odpowiednia dla onkologii, zaawansowanego stopnia marskości.

Dieta

Aby wykluczyć poważne komplikacje ze zdrowiem, konieczne jest odżywianie. Ponadto odpowiednio dobrana dieta w wodobrzusze zmniejsza gromadzenie się płynu w jamie brzusznej, przedłuża okres remisji, eliminuje objawy lękowe. Główny nacisk należy położyć na składniki żywności, które zawierają dużą ilość potasu. Są to:

  • szpinak;
  • grejpfruty;
  • suszone morele;
  • pieczone ziemniaki;
  • szparagi;
  • rodzynki;
  • marchewki;
  • zielony groszek.

Wideo

Informacje przedstawione w tym artykule mają jedynie charakter informacyjny. Materiały artykułu nie wymagają niezależnego leczenia. Tylko wykwalifikowany lekarz może zdiagnozować i udzielić porady dotyczącej leczenia w oparciu o indywidualne cechy danego pacjenta.

Laparoceneza (przebicie) z wodobrzuszem

Podczas rozpoznania wodobrzusza perforacja ściany otrzewnej i pobranie próbki płynu do analizy jest obowiązkową procedurą. Służy do badania ultrafiltratu i przeprowadzania drenażu (ewakuacji) w wodobrzusze. Mają swoje przeciwwskazania nakłucie laparocentesis gdy wodobrzusze nie może być zastosowane, jeżeli pacjent jest położony na rozwarstwianie organy w jamie brzusznej, przy silnej ekspresji wzdęcia, gdy prawdopodobieństwo uszkodzenia ściany jelita, ropne rozwój procesów nowotworowych, w opisanym obszarze.

Jak każda inna operacja, laparocenteza (przebicie) przechodzi w kilku etapach. Pacjent jest najpierw przygotowany do zabiegu: konieczne jest oczyszczenie jelit i opróżnienie pęcherza. Jeśli diagnoza zostanie potwierdzona, usunięcie chirurgii wodobrzusza jest wykonywany w znieczuleniu miejscowym przy użyciu jednego instrumentu - trokaru, która mocno zaostrzonym końcem. W zestawie znajduje się tuba z polichlorku winylu, która służy do nakłuwania puchliny brzusznej i specjalnego zacisku.

Technika laparocentezy w wodobrzusze

Podczas usuwania puchliny brzusznej (paracentezy) pacjent zwykle siedzi, a przy innych operacjach chirurgicznych przy użyciu sprzętu endoskopowego pacjent jest umieszczony w pozycji leżącej na plecach.

  • Nacięcie (nakłucie) wykonuje się na linii brzusznej w odległości 2-3 cm od linii pępka. Wcześniej chirurg polerował miejsce nakłucia środkami antyseptycznymi.
  • Następnie produkuje warstwową infiltrację tkanek w pobliżu miejsca nakłucia za pomocą roztworów 2% lub 1% rozpuszczalnych w lodzie.
  • Po znieczuleniu nacięcie skóry wykonane skalpela, podskórną tkankę mięśni i przebicie otrzewnej (paracentezą) musi zapewnić, żeby karb nieco większą średnicę niż średnica narzędzia stosowanego podczas laparocentesis ale nie przeniknie poprzez skórę. Zadaniem chirurga jest wykonanie dozowanego nacięcia, które wpływa tylko na górne warstwy skóry.
  • Do ślepego przypadku nie uszkodzić jelita rura-cewnik i paracentezą nakłuwania wykonywana za pomocą ultradźwięków lub specjalnych dysz - urządzeń, które mogą sprawić, bezpiecznego kanału, który jest wolny od pętli jelita.
  • Trokar jest brany w ręce, a ostatni jest już wykonywany - nakłucie jamy brzusznej w wodobrzusze z ruchami obrotowymi. Troakar wygląda jak mandryn. Wewnątrz znajduje się miejsce, w które wkłada się rurkę z polichlorku winylu, przez którą przeprowadzane jest przebicie.
  • Jeśli trokar został włożony prawidłowo, ciecz musi wypłynąć z dyszy. Gdy sączyć płynęły po przebiciu, rura może być przebita wewnątrz innego 2-3 cm. Ma to na celu zapewnienie, że koniec rury PVC nie jest przemieszczany na bok tkanki miękkiej podczas długotrwałego wodobrzusze pompowania.
  • Rura jest najpierw nakłuta, a następnie usuwa się nadmiar wody (pompowanie jest bardzo powolne, około litra w ciągu pięciu minut, koncentrując się na stanie pacjenta podczas operacji). Dzisiaj laparocenteza jamy brzusznej z wodobrzuszem może jednorazowo usunąć do 10 litrów.
  • Ostro nie spadnie ciśnienie wewnątrz jamy brzusznej, asystent chirurga wraz z paracentezą nieustannie wciąga brzuch pacjenta z cienkim ręcznikiem.
  • Po zakończeniu ewakuacji płynu puchlinowego do nakłucia zostaje nałożony ciasny bandaż, a operacja zostaje zakończona, pacjent leży po prawej stronie i pozwala mu się położyć na chwilę. Wskazane jest również dokręcenie żołądka za pomocą dużego bandaża z gazy. Pomoże to utrzymać ciśnienie wewnątrzmaciczne.

Konsekwencje przebicia w wodobrzuszu

Jak pokazuje praktyka, diagnostyczna paracenteza w wodobrzuszu i wypompowanie płynu pod nią już dowiodły swojej wysokiej skuteczności. Jednak samej procedurze paracentezy (przebicie) może towarzyszyć poważna komplikacja. Na co należy zwrócić uwagę:

  • Nieprzestrzeganie zasad antyseptycznych prowadzi do rozwoju ściany brzusznej ropowicy - niebezpiecznej choroby, która często występuje w przebiegu sepsy.
  • W przypadku nieprawidłowego nakłucia możliwe jest uszkodzenie dużych i małych naczyń, a nawet narządów jamy brzusznej.
  • Niebezpieczna i śródpiersia rozedma płuc (nagromadzenie powietrza w tkankach), dlatego usunięcie płynu w wodobrzusze powinno być wykonane przez doświadczonego chirurga, który ma doświadczenie z urządzeniami endoskopowymi.

Warto zauważyć, że każde nakłucie w wodobrzusze może mieć niebezpieczne konsekwencje. Zanim to nastąpi, nikt nie wie z absolutną dokładnością, co jest powodem akumulacji ultrafiltratu. Istnieją mniej traumatyczne niechirurgiczne metody usuwania płynu z wodobrzuszy. Jest to metoda diuretyczna lub tradycyjna medycyna. Ale aby zaangażować się w jednoosobowe selekcje, w tym przypadku jest to niemożliwe. Bardzo często jest stałym towarzyszem niektórych chorób onkologicznych, dlatego staje się tak ważnym przebiciem jamy brzusznej z wodobrzuszem.

W przypadku braku drenażu ultrafiltratu nakłucie nie jest wykonywane przy wodobrzuszu. W szpitalu do diagnostyki stosuje się cewnik oszczędzający. Za pomocą konwencjonalnej strzykawki pobiera się płyn. Jeśli nie wejdzie ona do strzykawki, jama brzuszna jest zakrzepnięta izotonicznym roztworem chlorku sodu, a następnie próba jest powtarzana ponownie. Ogrodzenie pozwala uzyskać ilość materiału wystarczającą do określenia wszystkich parametrów diagnostycznych. Za pomocą laparocentezy (przebicie) można teraz wykonać wizualne badanie jamy brzusznej. W tym przypadku przez trokar należy włożyć specjalne urządzenie endoskopowe zwane laparoskopem.

Teraz laparocenteza pozwala osiągnąć dobre wyniki. Jest to jedyna metoda wspomagania intensywnych wodobrzusza, gdy pacjent ma poważne zaburzenia oddechowe i grozi pęknięciem przepukliny pępkowej. Wielokrotne zastosowanie laparocentezy (nakłucia) w wodobrzusze jest możliwe, gdy konieczne jest usunięcie dużej ilości płynu (więcej niż 10 litrów).

Jak pokazuje praktyka, leczenie jednym lekiem nie zapewnia koniecznych rezultatów, w niektórych przypadkach laparocenteza w wodobrzuszu pomaga znacząco złagodzić stan pacjenta, co oznacza, że ​​zwiększa szanse na wyleczenie.

O Nas

Rak jest jedną z najstraszniejszych chorób naszego wieku. Wielu pacjentów wpada w panikę, gdy usłyszą o tej diagnozie. Ale prędzej czy później wszyscy chorzy chcą wiedzieć, ilu żyje z rakiem czwartego stopnia z przerzutami.